VII SA/Wa 1420/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.) Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla asesor WSA Justyna Wtulich – Gruszczyńska Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2023 r. sprawy ze skargi K. W. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1672/22 postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE K. W. pismem z 23 maja 2023 r. złożył skargę na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 września 2022 r., sygn. akt VII SA/WA 1672/22, którym po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego, uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 20 czerwca 2022 r., znak KOC/3120/Ar/22. Skarżący na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), wniósł o: 1. wymierzenie Kolegium grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2022 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1672/22), 2. orzeczenie, że niewykonanie wyroku, o którym mowa w punkcie 1 petitum miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. przyznanie od Kolegium na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty, o której mowa w art. 154 § 6 p.p.s.a., z uwagi na poniesioną przez skarżącego szkodę majątkową, 4. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o umorzenie postępowania lub oddalenie skargi. Kolegium argumentowało, że po pierwsze wystąpiło w trybie art. 136 k.p.a. o uzupełnienie materiału dowodowego, a wiec brak jest podstaw do przyjęcia, że pozostawało w bezczynności, po drugie zaś, że w niniejszej sprawie nie zapadł wyrok uwzględniający skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postepowania, lecz wyrok uwzględniający sprzeciw, w którym nie wyznaczono terminu na wydanie aktu lub dokonanie czynności, nie została wiec spełniona kluczowa przesłanka o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższe brzmienie art. 154 § 1 p.p.s.a. otrzymał w wyniku nowelizacji, dokonanej na podstawie art. 1 pkt 42 lit. a ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. W brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. omawiany przepis stanowił, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wspomniana wyżej zmiana art. 154 p.p.s.a., ograniczyła wniesienie skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego wyłącznie do wyroku uwzględniającego skargę, której przedmiotem była bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Na skutek nowelizacji wyłączono natomiast dopuszczalność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uchylającego akt lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności. Pogląd ten potwierdza zarówno doktryna ( T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Opublikowano: WK 2016), jak również orzecznictwo ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2021 r., I OSK 694/21, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2020 r., I OSK 718/19, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2019 r., II OSK 2804/19, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2017 r., VII SA/Wa 311/17 - wszystkie powołane orzeczenia publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarga K. W. w obowiązującym stanie prawnym jest niedopuszczalna. Dotyczy ona bowiem niewykonania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 września 2022 r., sygn. akt VII SA/WA 1672/22, którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 20 czerwca 2022 r., znak KOC/3120/Ar/22 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Nie budzi wątpliwości, że powyższy wyrok nie dotyczył ani kwestii bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę na niewykonanie wyroku i o wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a.