I GZ 334/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C. [...]"[...]" Sp. z o.o. w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Rz 417/23 w przedmiocie odrzucenia skargi C. [...]"[...]" Sp. z o.o. w Ł. na czynność Prezydenta Miasta Rz. w przedmiocie ustalenia wysokości należnej dotacji oświatowej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Rz 417/23 odrzucił skargę C. [...] "[...]" w Ł. na czynność Prezydenta Miasta Rz. w przedmiocie ustalenia wysokości należnej dotacji oświatowej. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że ustawowym terminem do przekazania dotacji jest ostatni dzień miesiąca (z wyłączeniem miesięcy stycznia i grudnia), a aktualizacja stawek zaczęła obowiązywać od maja 2023 r., to brak przekazania na konto strony skarżącej spodziewanej kwoty dotacji za maj 2023 r. – do końca tego miesiąca, stanowił zdarzenie, od którego należało liczyć termin do zaskarżenia czynności polegającej na błędnym ustaleniu kwoty dotacji. W tej sytuacji 30 – dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 1 czerwca 2023 r. i upłynął z dniem 30 czerwca 2023 r. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, zaskarżając je w całości, zarzucając naruszenie: 1. art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) - dalej "p.p.s.a." w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie chociaż w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi, albowiem została ona wniesiona w przewidzianym przepisami terminie, tj. w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym Skarżąca dowiedziała się o podjęciu zaskarżonej czynności, albowiem Sąd błędnie przyjął, iż ustalenie nowej wysokości dotacji miało miejsce 31 maja 2023 r, co wyniknęło z nieprawidłowego powiązania ustalenia wysokości dotacji z jej przekazaniem na rachunek bankowy beneficjenta w miesiącu maju 2023 r. w sytuacji, gdy: a) skarżącej nie została wypłacona w miesiącu maju 2023 r. żadna kwota dotacji dla Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych "[...]" w Rz., a więc nie mogła na tej podstawie dowiedzieć się o zaskarżonej czynności, albowiem do jej ustalenia niezbędna była znajomość stawki dotacji po aktualizacji; b) dopiero zawiadomienie skierowane bezpośrednio do skarżącej o aktualizacji kwoty dotacji stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.; c) skarżąca w złożonej skardze nie kwestionowała czynności w postaci wypłaty zaniżonej kwoty dotacji w miesiącu maju 2023 r., a czynność w postaci błędnego ustalenia stawki dotacji na rok 2023 r. na podstawie jej aktualizacji, która została dokonana stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 2082 z późn. zm.) zwanej dalej "u.f.z.o."; co oznacza, iż skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi, albowiem winien on być liczony od dnia doręczenia skarżącej pisma z dnia 30 czerwca 2023 r. (6 lipca 2023 r.), a więc upływał on w dniu 7 sierpnia 2023 r. (5 sierpnia 2023 r. przypadał na sobotę), a skarga została złożona w dniu 20 lipca 2023 r.; 2. art. 43 ust. 1 pkt 4 "u.f.z.o." w związku z art. 40 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 2666) związku z art. 26 ust. 2 u.f.z.o. w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy przedmiotem skargi była czynność w postaci błędnego ustalenia stawki dotacji na rok 2023 r. dla Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych "[...]" w Rz. na podstawie jej aktualizacji, która została dokonana stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 4 u.f.z.o, o której skarżąca dowiedziała się z pisma organu w dniu 6 lipca 2023 r., a nie wypłata zaniżonej dotacji oświatowej za miesiąc maj 2023 r.; 3. art. 34 ust. 1 u.f.z.o. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie na gruncie przedmiotowej sprawy i przyjęcie, że termin na wniesienie skargi w przedmiotowej sprawie rozpoczął swój bieg w dniu 1 czerwca, gdy przedmiotem skargi nie była czynność wypłaty zaniżonej kwoty dotacji za miesiąc maj 2023 r. 4. art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. poprzez pominięcie przez Sąd istotnych okoliczności oraz niedostateczne dokonanie analizy sprawy i w konsekwencji dokonanie nieprawidłowej oceny ustalenia stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że ustalenie nowej stawki dotacji na rok 2023 r. miało miejsce w dniu 31 maja 2023 r., tj. w ostatnim dniu, w którym powinna zostać przekazana dotacja na rachunek bankowy skarżącej, a nie w piśmie organu z dnia 30 czerwca 2023 r., w sytuacji gdy wpływ dotacji dla szkoły w miesiącu maju wyniósł 0 złotych. Dopiero w piśmie z dnia 30 czerwca 2023 r. organ zawiadomił skarżącą, że stawka dotacji na 1 ucznia w roku 2023 r. po jej aktualizacji wynosi -4,67 zł. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do kwestii dopuszczalności skargi, przypomnieć należy, że w odróżnieniu od wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a. aktów stosowania prawa, te wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. obejmują czynności i akty podejmowane przez administrację na podstawie bezpośrednio działającej normy prawnej. W tym przypadku nie dochodzi do konkretyzacji uprawnienia bądź obowiązku w drodze decyzji, postanowienia czy nawet inaczej nazwanego aktu stosowania prawa, lecz do wykonania ustawy polegającego na realizacji sprecyzowanego w przepisach prawa uprawnienia lub obowiązku jednostki (zob. Z. Kmieciak, Glosa do uchwały NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 3/07, OSP 2008/5/51, tenże Glosa do wyroku WSA z 19 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 440/06, OSP 2007/10/115). Odnosząc się do kwestii określenia początku biegu terminu do wniesienia skargi, to zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wnosi się w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Przepis ten nie przewiduje odstępstw od liczenia w ten sposób terminu. Co kluczowe dla sprawy, organ miał dokonać wypłaty dotacji za miesiąc maj 2023 r. Jak wynika z akt sprawy, wypłaty dotacji w tym miesiącu nie dokonano. Otrzymanie pisma informującego o aktualizacji stawek nie ma znaczenia, ponieważ skierowanie takiej informacji do podmiotu dotowanego jest czynnością wtórną w stosunku do ustalenia i przekazania w ustawowym terminie transzy dotacji za dany miesiąc. W związku z tym należy stwierdzić, że nie organ nie podjął czynności, o której jest mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z tego powodu skarga skierowana na czynność wymienioną w tym przepisie jest w tej sprawie niedopuszczalna i zasadnie została odrzucona. Odrębną rzeczą jest kwestia zasadności braku wypłaty żądanej przez skarżącą dotacji. Zaniechanie podjęcia przez organ działania w sytuacji, gdy zgodnie z prawem powinno ono mieć miejsce wyczerpywać może stan bezczynności administracji. Przepisy ustawy procesowej przewidują prawo zaskarżenia bezczynności w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. To jednak, czy w rozpoznawanej sprawie bezprawny stan bezczynności wystąpił może ewentualnie podlegać w innym postępowaniu, na skutek osobno złożonej skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.