III OPP 5/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) sędzia NSA Tamara Dziełakowska sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1105/23 w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 marca 2023 r. nr 27/DB/2023 w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1105/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi K. J., oddalił skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 marca 2023 r nr 27/DB/2023 wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Pismami z dnia 6 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doręczył stronom postępowania odpis sentencji wyroku. Pismem z dnia 7 grudnia 2023 r. skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia przedmiotowego wyroku. Uzasadnienie wyroku zostało podpisane przez skład orzekający w sprawie dnia 16 stycznia 2024 r. Zarządzeniem Sądu z dnia 8 grudnia 2023 r. m.in. przestawiono akta sprawy sędziemu sprawozdawcy celem sporządzenia uzasadnienia wyroku. Zarządzeniem Sądu z dnia 21 grudnia 2023 r. polecono doręczyć skarżącemu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Czynność ta została wykonana dnia 19 stycznia 2024 r. Pismem z dnia 25 stycznia 2024 r. skarżący złożył pismo zatytułowane jako skarga na niezasadną przewlekłość postępowania sądowego i wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania sądu pierwszej instancji w jej rozpoznaniu, wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w zakresie zaskarżenia niedopuszczalnej odmowy wszczęcia postępowania wyjaśniającego przez skarżony organ administracji oraz zlecenia odpowiedniej czynności celem rozpoznania tej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu. Stosownie do regulacji art. 6 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2023 r., poz. 1725), skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (ust. 1), a nadto powinna zawierać: żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy (ust. 2 pkt 1) oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (ust. 2 pkt 2). Przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy oznacza wskazanie czasu trwania postępowania świadczącego o wystąpieniu przewlekłości, jak również konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu. Innymi słowy, obowiązkiem skarżącego jest precyzyjne wskazanie w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2023 r., sygn. akt I NSP 153/23). Wskazanie powyższych okoliczności jest niezbędne dla merytorycznej oceny skargi. Sąd oceniający okoliczności wystąpienia przewlekłości w danej sprawę musi bowiem wiedzieć na jakim etapie postępowania doszło według strony do przewlekłości, na czym ona polegała (jakie konkretnie czynności procesowe zostały podjęte przez dany sąd wadliwie lub nie zostały podjęte w ogóle) i czym została spowodowana. Bez wskazania powyższych okoliczności sąd rozpoznający skargę nie jest w stanie dokonać oceny czynności sądu w oparciu o kryteria wskazane w art. 2 ust. 2 ustawy. W myśl tego przepisu dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie albo czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego. Dokonując tej oceny, Sąd rozpoznający sprawę uwzględnia łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga na przewlekłość postępowania wniesiona przez skarżącego, nie spełnia wymogów formalnych wynikających z powołanego art. 6 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy. W jej treści skarżący nie dokonał bowiem wskazania konkretnych okoliczności (czynności czy zaniechań procesowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie), które, w jego ocenie, stanowiłyby podstawę do stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie z jego skargi na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Skarżący nie wskazał także czasu trwania postępowania, który w jego ocenie świadczyłby o zwłoce. Skarga na przewlekłość zawiera jedynie ogólne sformułowanie o wadliwości postępowania przeprowadzonego przez organ administracji oraz zastrzeżenia skarżącego wobec uzasadnienia wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.