II OSK 1320/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz /spr./ Sędziowie sędzia NSA Tomasz Zbrojewski sędzia del. WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. J. i W. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 2061/21 w sprawie ze skargi M. J. i W. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 sierpnia 2021 r. znak DOA.7110.143.2021.KBA w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 2061/21 oddalił skargę M. J. i W. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 sierpnia 2021 r. znak DOA.7110.143.2021.KBA w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyli M. J. i W. J., zaskarżając wyrok w całości, zarzucając: 1) na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej "p.p.s.a." naruszenie art. 151 i 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez niestwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy Nr 401/Ś/2015 z dnia 1 lipca 2015 r., znak: UD-IX-WAB.6740.316.2015.BNA, podczas gdy decyzja ta: a) rażąco narusza art. 35 ust. 4 i art. 32 ust. 4 pkt 2 w zw. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane oraz § 11 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowalnego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462) i co powinno kwalifikować do stwierdzenia jej nieważności, z przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., a nie do utrzymania jej w mocy na podstawie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia 9 sierpnia 2021 r. (znak: DOA.7110.142.2021.KBA), czym z kolei naruszono art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w okolicznościach, w których miał zastosowanie; 2) na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów art. 151 i 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez niestwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy Nr 401/Ś/2015 z dnia 1 lipca 2015 r. znak: UD-IX-WAB.6740.316.2015.BNA, podczas gdy decyzja ta: a) narusza art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., a które to naruszenie polegało na niezastosowaniu zasady prawdy obiektywnej, obligującej organ do podjęcia niezbędnych kroków zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego, a przede wszystkim poprzez brak wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i wskutek tego oceny całokształtu materiału dowodowego; b) narusza art. 15 k.p.a. poprzez ocenę dowodu, tj. prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 lutego 2018 r. (I C [...]) wyłącznie w toku postępowania w II instancji postępowania administracyjnego, a tym samym pomięcie okoliczności z niego wynikających przez organ I instancji, czym naruszono zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, skarżący kasacyjnie wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku, decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia 9 sierpnia 2021 r. nr DOA.7110.143.2021.KBA oraz decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 27 kwietnia 2021 r. nr 312/OPON/2021, a także stwierdzenie nieważności poprzedzającej ww. orzeczenia decyzji Prezydenta m.st. Warszawy Nr 401/Ś/2015 z dnia 1 lipca 2015 r. znak: UD-IX-WAB.6740.316.2015.BNA, zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, a ponadto rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie należy zaznaczyć, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia, którego elementy konstrukcyjne i treściowe wyznaczają granice jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, a więc wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem kontroli Sądu I instancji była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB") z dnia 9 sierpnia 2021 r., znak: DOA.7110.143.2021.KBA, którą organ ten, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), utrzymał w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 27 kwietnia 2021 r., Nr 312/OPON/2021, odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy Nr 401/Ś/2015 z dnia 1 lipca 2015 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na roboty budowlane polegające na połączeniu lokali mieszkalnych nr [...] i nr [...] wraz z adaptacją i zmianą sposobu użytkowania części korytarza klatki schodowej nr [...] (3 kondygnacja) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W., położonym na działce nr ew. [...], [...], [...], [...], [...] oraz części działek nr ew. [...] i [...] w obrębie [...]. Sąd I instancji kontrolował zatem zgodność z prawem decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 sierpnia 2021 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Tymczasem zarzuty skargi kasacyjnej zostały skierowane przeciwko decyzji Prezydenta m.st. Warszawy Nr 401/Ś/2015 z dnia 1 lipca 2015 r. z pominięciem decyzji będących przedmiotem kontroli Sądu I instancji, tj. zaskarżonej decyzji GINB z dnia 9 sierpnia 2021 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 27 kwietnia 2021 r. Skarga kasacyjna nie zawiera w ogóle zarzutów podważających stanowisko Sądu I instancji o zgodności z prawem kontrolowanej decyzji GINB z dnia 9 sierpnia 2021 r., tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 184 p.p.s.a.