I OSK 2734/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski Sędziowie: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Dominik Więckowski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. B. i S. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 września 2020 r. sygn. akt II SA/Po 194/20 w sprawie ze skargi A. B., S. B. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 4 września 2020 r., II SA/Po 194/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A. B. i S. B. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie sporna nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste, co wyklucza możliwość zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i powinno skutkować umorzeniem toczącego się postępowania administracyjnego. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiedli skarżący A.B. i S. B., wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Treść powyższego przepisu wskazuje na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, a innym postępowaniem ścisłego związku (kwestia prejudycjalna), polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona). Ponadto posłużenie się w ww. przepisie sformułowaniem "sąd może" świadczy o tym, że decyzja w tym przedmiocie została pozostawiona uznaniu sądu. Obowiązkiem sądu jest zatem zbadanie, czy w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w niniejszym przepisie oraz czy wstrzymanie biegu sprawy z uwagi na te okoliczności jest celowe. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien oceniać w kontekście konieczności sprawnego rozpoznania sprawy, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że pismem z 12 lutego 2024 r. następcy prawni zmarłego S. B. wnieśli o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w zakresie ważności decyzji Wojewody P. z dnia [...] maja 1991 r. znak [...] – w zakresie działki nr 9/5, 9/6 i 9/7. Następnie na rozprawie w dniu 22 marca 2024 r. ponownie wniesiono o zawieszenie postępowania w związku z zawieszeniem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie I OSK 247/21 z dnia 19 sierpnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał ten wniosek za uzasadniony ponieważ rozstrzygnięcie w ww. sprawie rzutuje na wynik niniejszego postępowania. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie zaszły przesłanki do zawieszenia postępowania, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a za wydaniem takiego rozstrzygnięcia przemawiają względy celowościowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.