II SA/Kr 1070/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator ASR WSA Anna Kopeć po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Prądnik Biały w Krakowie M. P. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 12 czerwca 2023 roku, znak: SKO-OŚ-4170-43/23 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12.06.2023r., znak: SKO-OŚ.-4170-43/23, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu, od decyzji wydanej przez Burmistrza S. S. z dnia 27.02.2023r., znak:OŚ.6324.20.2023r. orzekającej o nakazaniu R. K. właścicielowi nieruchomości położonej w [...], stanowiącej dz. ew. nr [...] wykonanie odcinka przyłącza kanalizacyjnego umożliwiającego odprowadzanie ścieków sanitarnych z budynku do sieci kanalizacji sanitarnej. W uzasadnieniu podkreślono, iż co do zasady, pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy ( k.p.a.). Stosownie do art. 43 § 1 k.p.a., w przypadku nieobecności adresata, pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli te osoby podjęły się oddania pisma adresatowi. Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia ( k.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 §4 k.p.a.). Regulowana w art. 44 k.p.a. procesowa instytucja doręczenia zastępczego oparta jest na konstrukcji polegającej na uznaniu, że nastąpiło doręczenie pisma, choć de facto nie miało ono miejsca. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 października 2014 r. (11 FSK 2995/12, LEX nr 1591871), nie ma podstaw do przyjęcia, że w k.p.a. ustanowiony został wyjątek od ogólnej zasady wyrażonej wart. 57 § 1 k.p.a., z której wynika, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Tym samym, termin z art. 44 k.p.a. należy liczyć zgodnie z powołanym art. 57 § 1 k.p.a,, a więc nie uwzględniając dnia, w którym zdarzenie nastąpiło (por. M. Jaśkowska, Andrzej Wróbel, Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego, Lex/el 2010). Określony w przepisie art. 44 § 4 k.p.a. termin przechowywania pisma został jednoznacznie określony na 14 dni, a jedynie w trakcie biegu tego terminu, w razie niepodjęcia pisma w ciągu 7 dni, pozostawia się kolejne zawiadomienie. Zawiadomienie to nie otwiera kolejnego 7-dniowego terminu, a jedynie "przypomina" o biegnącym już terminie, który upływa 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia (por. K. Celińska - Grzegorczyk, Postulat przejrzystości systemu prawa a regulacja doręczeń zastępczych "przez awizo" w polskich ustawach procesowych; Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 5 (38) 2011, s. 24). Jak wynika z przekazanych Kolegium akt sprawy przesyłka zawierająca kierowaną do R. K. decyzję została po raz pierwszy awizowana w dniu 8 marca 2023r. Zgodnie z przywołanymi regulacjami ustawowymi, doręczenie decyzji z dnia 27 lutego 2023 r. nastąpiło więc - w ramach wspomnianej fikcji prawnej - w dniu 23 marca 2023 r. Od tej też daty należy liczyć 14-dniowy termin do wniesienia odwołania, który upłynął w dniu 6 kwietnia 2023 r. Odwołanie w niniejszej sprawie sporządzone zostało w dniu 17 kwietnia 2023r., o czym świadczy data widniejąca na odwołaniu, a następnie w tym samym dniu, tj. 17 kwietnia 2023r. nadane za pośrednictwem operatora pocztowego, a więc po upływie terminu do jego złożenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożył R. K., zarzucając naruszenie art. 134 kpa. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w niniejszej sprawie nie doszło do doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 44 kpa, albowiem skarżący nie otrzymał zawiadomienia ani też powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru decyzji. Skarżący zapoznał się z decyzją z dnia 27 lutego 2023 r. dopiero 3 kwietnia 2023 r. W tym dniu A. K. partnerka skarżącego przeglądając akta w urzędzie Organu I instancji sfotografowała decyzję i okazała ją skarżącemu. Następnie Skarżący wniósł odwołanie od decyzji w dniu 17 kwietnia 2023 r., co organ sam przyznał w piśmie do Kolegium. Tym samym odwołanie od decyzji Organu I instancji zostało wniesione w terminie, ponieważ termin na jego wniesienie należy liczyć od dnia, w którym pani A. K. przeglądająca akta w imieniu Skarżącego zapoznała się z treścią tej decyzji w siedzibie Organu. Wniesiono o przeprowadzenie dowodu z oświadczeń skarżącego oraz jego domowników na okoliczność, że przesyłka nie została prawidłowo awizowana i - co za tym idzie – nie można uznać, że doszło do doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 44 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisami proceduralnymi. Skarga zasługuje na uwzględnienie z powodu naruszenia przez organ przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O ile teoretyczne rozważania organu są prawidłowe, to jednak w okolicznościach faktycznych kontrolowanej sprawy, nie można uznać aby doszło do skutecznego doręczenia skarżącemu decyzji organu I instancji w trybie doręczenia zastępczego. W orzecznictwie utrwalony jest bowiem pogląd, że aby doręczenie w trybie zastępczym można było uznać za skuteczne, koniecznym jest spełnienie wszystkich wymogów formalnych jakie związane są z tym trybem doręczenia. Przykładowo można wskazać, że w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 sierpnia 2023 r., sygnatura akt III SA/Łd 289/23, wyrażony został pogląd, że "domniemanie doręczenia przewidzianego w art. 44 § 1-4 k.p.a. pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia tylko wówczas, gdy wszystkie przesłanki przewidziane w tym artykule zostały spełnione, w tym dokonano adnotacji przez doręczyciela, czy i gdzie pozostawił zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru" (podkreślenie własne). Tymczasem jak wynika z dowodu doręczenia decyzji organu I instancji, doręczyciel nie odnotował na potwierdzeniu doręczenia czyli tzw. zwrotce, czy i ewentualnie gdzie pozostawił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej. Prawidłowo odnotowano jedynie pozostawienia powtórnego zawiadomienia. Tym samym, skoro nie zostały spełnione wszystkie wymagania formalne dotyczące trybu doręczenia zastępczego, nie można uznać aby skarżącemu skutecznie doręczono w tym trybie decyzję organu I instancji w dniu 23 marca 2023 roku. Dlatego w ponownym postępowaniu organ uwzględni, że do doręczenia tej decyzji doszło w dniu wskazanym przez skarżącego, tak jak to zostało przedstawione w skardze. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.