II OZ 218/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. O. NA postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2022 r. sygn. akt IV SAB/Wa 214/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi I. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Mazowieckiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Uzasadnienie. I. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Mazowieckiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2022 r. wezwano skarżącą, mającą miejsce zamieszkania za granicą, do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 5 maja 2022 r. Dwumiesięczny termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 5 lipca 2022 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżąca nie wykonała powyższego zarządzenia. W piśmie z dnia 21 czerwca 2022 r. podała natomiast, że nie ma takiej osoby do podania w Polsce. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę. Sąd wskazał, że obowiązkiem strony zamieszkałej za granicą, która nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, jest ustanowienie pełnomocnika do doręczeń; przy czym wskazanie adresu do doręczeń w Polsce bez ustanowienia pełnomocnika do doręczeń nie stanowi wypełnienia tego obowiązku. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżąca nie wykonała zarządzenia z dnia 8 kwietnia 2022 r. i nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania w Polsce. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że w złożonej skardze wskazała adres do korespondencji. W ocenie skarżącej nie zachodzi konieczność wskazania pełnomocnika do doręczeń zamieszkałego w Polsce, a wystarczy, że strona zadbała o staranność wskazania adresu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 299 § 2 P.p.s.a., jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2 sąd - zgodnie z art. 299 § 3 P.p.s.a. - wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przytoczona regulacja statuuje obowiązek strony zamieszkałej za granicą do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń, jeżeli w sprawie nie występuje pełnomocnik ustanowiony przez skarżącego do prowadzenia sprawy. Za postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2006 r., sygn. akt I GZ 14/06, należy przyjąć, że wskazanie adresu do doręczeń bez ustanowienia pełnomocnika do doręczeń nie stanowi wypełnienia obowiązku nakazanego normą art. 299 § 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie w złożonej skardze strona wskazała adres do korespondencji na Ukrainie. Również w piśmie z dnia 18 lutego 2022 r. wniosła o kierowanie do niej korespondencji na adres na Ukrainie. Natomiast w piśmie z dnia 21 czerwca 2022 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 8 kwietnia 2022 r. wskazała, że nie ma takiej osoby do podania w Polsce. Skoro skarżąca nie wykonała wezwania Sądu, tzn. nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, to Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę, na podstawie art. 299 § 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.