I SA/Gd 1218/22

SENTENCJA Dnia 22 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 23 sierpnia 2022 r. nr 2201-IER.7010.68.2022 w przedmiocie zaliczenia wpłaty postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 5 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 - dalej jako "p.p.s.a."), oddalił skargę Z. B. (dalej: Skarżący) na wskazane postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 września 2023 r. przyznano Skarżącemu prawo pomocy w niniejszej sprawie poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańsku wyznaczyła na pełnomocnika Skarżącego z urzędu adwokat A. B. Pismem z dnia 2 listopada 2023 r. adwokat sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2023 r. Sąd stwierdził, że ww. opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności, a odpis opinii doręczono Skarżącemu w dniu 1 grudnia 2023 r., jednocześnie informując Skarżącego, że 30 – dniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego biegnie od dnia doręczenia ww. opinii. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej Skarżący wniósł odpowiedź na opinię prawną pełnomocnika, w której zakwestionował jej treść w całości. Analizując zaprezentowaną w treści uzasadnienia pisma argumentację, Sąd doszedł do przekonania, że w swojej istocie pismo stanowi skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 5 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Jak wynika z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie budzi wątpliwości Sądu, że od wyroku Sądu z dnia 5 lipca 2023 r. przysługuje skarga kasacyjna. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponadto, w myśl art. 175 § 1 skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. W myśl § 2 przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z § 2a przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Odnośnie do § 3 cytowanego przepisu skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. Przenosząc powyższe w realia niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga kasacyjna złożona osobiście przez Skarżącego jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 p.p.s.a. przy sporządzeniu skargi kasacyjnej obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że Skarżący jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.) na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. Zaznaczyć ponownie należy, że ustanowiony dla Skarżącego w ramach prawa pomocy profesjonalny pełnomocnik będąca adwokatem sporządziła z zachowaniem zasad należytej staranności opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie Skarżący osobiście sporządził skargę kasacyjną, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby był on podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionym w art. 175 § 1, 2 i 3 p.p.s.a. W związku z powyższym, w ocenie Sądu skarga kasacyjna została wniesiona przez osobę nie posiadającą uprawnień do jej złożenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w postanowieniu.