II Ca 604/17

<p>Sygn. akt II Ca 604/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 29 listopada 2017 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Ewa Łuchtaj (spr.)</p> <p>Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Krzysztof Niezgoda</p> <p>Sędzia Sądu Okręgowego Dorota Modrzewska-Smyk</p> <p>Protokolant sekretarz sądowy Małgorzata Siuda</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2017 roku w Lublinie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">W. P.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span> </p> <p>o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji</p> <p>na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 9 lutego 2017 roku, sygn. akt VIII C 2546/16</p> <p>I.  oddala apelację;</p> <p>II.  zasądza od powódki <span class="anon-block">W. P.</span> na rzecz pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span> kwotę 135 zł (sto trzydzieści pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.</p> <p>Sygn. akt II Ca 604/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">W. P.</span> wniosła w dniu 9 września 2016 roku pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span> oraz <span class="anon-block">M. P.</span> o zwolnienie telewizora <span class="anon-block">P. (...)</span> spod egzekucji, prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym<br/>w <span class="anon-block">L.</span> Leszka Cabaja w sprawie egzekucyjnej <span class="anon-block">(...)</span>z wniosku wierzyciela <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą<br/>w <span class="anon-block">L.</span> przeciwko dłużnikowi <span class="anon-block">M. P.</span> o świadczenie pieniężne.</p> <p>Wyrokiem z dnia 9 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie oddalił powództwo (pkt I), zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 377 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt II) oraz stwierdził, że w stosunku do pozwanego <span class="anon-block">M. P.</span> wyrok jest zaoczny (pkt III).</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, że Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym<br/>w <span class="anon-block">L.</span> Leszek Cabaj w sprawie egzekucyjnej <span class="anon-block">(...)</span>, toczącej się przeciwko dłużnikowi <span class="anon-block">M. P.</span>, dokonał w dniu 26 lipca 2016 roku zajęcia ruchomości, w tym telewizora <span class="anon-block">P. (...)</span>, będącego własnością powódki – nabytego przez powódkę w dniu 9 listopada 2013 roku. Przy tej czynności powódka była obecna. Sąd I instancji wskazał, że okoliczności w postaci daty dowiedzenia się przez powódkę o zajęciu wyżej wskazanej ruchomości oraz przysługiwania powódce własności tego przedmiotu, mają charakter bezsporny. W tym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał powództwo za niezasadne, albowiem zostało wniesione po upływie przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 3)">art. 841 § 3 k.p.c.</a>, zawitego terminu miesiąca, liczonego od dnia dowiedzenia się przez powódkę o naruszeniu jej prawa na skutek zajęcia należącego do niej przedmiotu. Jak bowiem wskazał Sąd I instancji, powódka1 o tej okoliczności dowiedziała się w dniu jej dokonania, tj. 26 lipca 2016 roku, natomiast pozew wniosła dopiero w dniu 9 września 2016 roku. Ponadto Sąd Rejonowy wskazał, że dłużnik <span class="anon-block">M. P.</span> nie zaprzeczał prawu powódki do zajętego przedmiotu, co więcej, sam wskazał, że to powódka jest jego właścicielką. Dlatego brak było podstaw do pozwania <span class="anon-block">M. P.</span>. Z tych względów Sąd I instancji orzekł, jak w punkcie I. wyroku, wskazując, że w stosunku do <span class="anon-block">M. P.</span> wyrok jest zaoczny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339)">art. 339 k.p.c.</a> O kosztach procesu Sąd ten orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> i § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych.</p> <p>Powódka wniosła apelację od powyższego wyroku w części, tj. w zakresie punktu I. – oddalenia powództwa przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span> i w zakresie punktu II.</p> <p>Skarżąca zarzuciła:</p> <p>I.  naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj.:</p> <p>1)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, polegające w szczególności na bezpodstawnym przyjęciu, że powódka o naruszeniu prawa w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 3)">art. 841 § 3 k.p.c.</a> dowiedziała się w dacie czynności zajęcia;</p> <p>2)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316;art. 316 § 1)">art. 316 § 1 k.p.c.</a> poprzez nierozpoznanie istoty sprawy,<br/>z ograniczeniem się wyłącznie do zbadania „podstawy formalnej pozwu”;</p> <p>II.  naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 3)">art. 841<br/>§ 3 k.p.c.</a> z pominięciem czynności organu egzekucyjnego, zawiadamiającej w formie pisemnej osobę trzecią o zajęciu rzeczy stanowiącej jej własność.</p> <p>W oparciu o te zarzuty skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia na jej rzecz od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych..</p> <p>W odpowiedzi na apelacji pozwany <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span> wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie na swoją rzecz od powódki kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest bezzasadna.</p> <p>Nie doszło do nierozpoznania przez Sąd Rejonowy istoty sprawy, co nakazywałoby – w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> – rozważenie celowości uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Wystąpienia wskazanej przesłanki skarżąca upatruje w rzekomym braku zbadania materialnej podstawy roszczenia – tj. tego, czy doszło do naruszenia prawa powódki poprzez zajęcie przedmiotu, będącego jej własnością –<br/>i poprzestaniu przez Sąd Rejonowy na wadliwym zdaniem skarżącej przyjęciu, że uchybiła terminowi, określonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 3)">art. 841 § 3 k.p.c.</a> </p> <p>W odniesieniu do tego należy w pierwszym rzędzie wskazać, że wbrew stanowisku skarżącej, zarówno wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> fakt naruszenia prawa osoby trzeciej poprzez skierowanie egzekucji do określonego przedmiotu, jak i dochowanie terminu, przewidzianego przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 3)">art. 841 § 3 k.p.c.</a>, stanowią przesłanki materialnoprawne. Jak bowiem trafnie wskazał Sąd Rejonowy, omawiany termin jest właśnie terminem prawa materialnego, nie podlega przywróceniu i jego przekroczenie skutkuje wygaśnięciem roszczenia. Obydwie ze wskazanych przesłanek zasadności powództwa mają charakter równoważny<br/>i brak którejkolwiek z nich skutkuje oddaleniem powództwa. Do nierozpoznania istoty sprawy mogłoby dojść, gdyby powódka wspomnianemu terminowi nie uchybiła, a Sąd Rejonowy całkowicie zaniechał zbadania, czy na skutek zajęcia przedmiotu, wskazanego w pozwie, doszło do naruszenia prawa powódki. Taka sytuacja jednak nie zaistniała, albowiem Sąd I instancji ustalił, że zajęty przedmiot jest własnością powódki. Okoliczność ta zresztą nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia, skoro – jak prawidłowo przyjął Sąd Rejonowy – powódka uchybiła terminowi do wytoczenia powództwa.</p> <p>Rozpatrując w tym kontekście pierwszy z zarzutów apelacji, trzeba zważyć, że zarzut ten można rozpatrywać jedynie w kategorii błędnych ustaleń faktycznych (w zakresie daty dowiedzenia się przez powódkę o naruszeniu jej praw na skutek zajęcia), albowiem powołanie się na naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> <br/>i wynikające z tego przepisu kryteria swobodnej oceny dowodów wymagałoby wskazania, które spośród dowodów zostały wadliwie ocenione i na czym konkretnie ta wadliwość polegała. Tego natomiast powódka nie uczyniła. Sąd Rejonowy prawidłowo zaś, na podstawie zeznań powódki (k. 62 w zw. z 63) ustalił, że powódka była obecna przy zajęciu. Powódka tego ustalenia nie zakwestionowała. Wywód powódki, że jej obecność przy zajęciu nie przesądza, iż uczestniczyła w tej czynności w znaczeniu procesowym, albowiem nie została wymieniona w protokole – jakkolwiek trafny – nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 3)">Art. 841 § 3 k.p.c.</a> ogólnie stanowi bowiem o „dowiedzeniu się” przez osobę trzecią o naruszeniu jej praw, przez co należy rozumieć wiedzę faktyczną (por. np. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia z dnia 12 grudnia 2007 r., V CSK 275/07), a nie wiedzę, uzyskaną na skutek czynności procesowej organu egzekucyjnego. Przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 847;art. 847 § 2)">art. 847 § 2 k.p.c.</a> obowiązek komornika zawiadomienia osoby trzeciej, której zgodnie z oświadczeniem dłużnika służy prawo żądania zwolnienia zajętego przedmiotu spod egzekucji, ma na celu zagwarantowanie uzyskania przez taką osobę wiedzy o naruszeniu jej praw, lecz wskazane zawiadomienie nie jest dla takiej wiedzy niezbędne.</p> <p>Prawidłowo więc Sąd Rejonowy przyjął, że skoro powódka była obecna przy zajęciu jej ruchomości w dniu 26 lipca 2016 roku, to tego samego dnia dowiedziała się o wynikającym z zajęcia naruszeniu jej praw. Sama powódka<br/>w trakcie wyżej powołanych zeznań podała: <em> <!-- -->„podczas zajęcia przedmiotowych nieruchomości przez komornika w dniu 26 lipca 2016 roku byłam obecna (…). Wówczas zajął on mój telewizor <span class="anon-block">P.</span> i (…) pouczał nas o miesięcznym terminie na wniesienie skargi na czynności komornika”</em>.</p> <p>Zatem miesięczny termin na wytoczenie powództwa interwencyjnego upłynął powódce w dniu 26 sierpnia 2016 roku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 112)">art. 112 k.c.</a>), natomiast wytoczenie powództwa w dniu 9 września 2016 roku nastąpiło z uchybieniem tego terminu. Nie doszło więc do zarzucanego w apelacji naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 3)">art. 843 § 3 k.p.c.</a> </p> <p>Wbrew zarzutowi apelacji nie mogło również dojść do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316;art. 316 § 1)">art. 316 § 1 k.p.c.</a>, nakazującego przyjęcie za podstawę wyroku stanu rzeczy istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy, albowiem okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej nie ulegały zmianie w toku rozprawy.</p> <p>Końcowo należy również wskazać, że nie wystąpiła żadna inna z podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania – wyczerpująco wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 2;art. 386 § 4)">art. 386 § 2 i 4 k.p.c.</a> Nie doszło bowiem do nieważności postępowania, ani też nie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.</p> <p>Skoro więc uchybienie przez powódkę terminowi, określonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 3)">art. 841 § 3 k.p.c.</a>, skutkowało wygaśnięciem roszczenia, przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a>, to prawidłowo Sąd Rejonowy orzekł o oddaleniu powództwa.</p> <p>Wobec oddalenia powództwa zasadnie Sąd Rejonowy na podstawie art. 98 § 1 i 3 zasądził od przegrywającej powódki na rzecz pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span> zwrot kosztów procesu, na które składały się: opłata od pełnomocnictwa dla występującego<br/>w imieniu wskazanej spółki radcy prawnego (k. 35) – w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie tego radcy prawnego – w kwocie 360 zł, wynikającej z § 2 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku<br/>w sprawie opłat za czynności radców prawnych, (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1804) w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1667).</p> <p>Dlatego bezzasadną apelację oddalono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, o czym orzeczono w punkcie I. wyroku.</p> <p>Powódka, jako przegrywająca postępowanie apelacyjne, jest w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3</a> w zw. z 391 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1;§ 1 zd. 1)">§ 1 zd. 1 k.p.c.</a> od zwrotu pozwanemu – na jego wniosek, zawarty w odpowiedzi na apelację – kosztów postępowania apelacyjnego, na które składało się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w kwocie 135 zł, wynikającej z § 10 ust. 1 pkt 1) w zw. z § 2 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (w brzmieniu, ustalonym przez: Dz. U. z 2016 roku, poz. 1667). Dlatego postanowiono, jak w punkcie II. wyroku.</p> <p>1 W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na k. 87 zawarta jest oczywista omyłka, polegająca na określeniu personaliów powódki jako <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> </div>