IV K 411/17

<p> <strong> <!-- -->sygn. akt. IV K 411/17</strong> </p> <p>PR 1 Ds. 600.2017</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 29. listopada 2017r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie w IV Wydziale Karnym</strong> </p> <p>przewodniczący – SSR Bartosz Bytniewski-Judasz</p> <p>protokolant – Anna Komaniecka-Ptasznik</p> <p>przy udziale prokuratora Danuty Łojewskiej-Sumisławskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 04.10.2017r., 15.11.2017r., 29.11.2017r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. R. (1)</span> </strong> </p> <p>s. <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">G.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. K. (1)</span> </strong> </p> <p>s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonych o to, </strong> </p> <p>w dniu 28 stycznia 2017r. w <span class="anon-block">S.</span> przy ul. 26. Kwietnia wspólnie i w porozumieniu po uprzednim uderzeniu pięścią w tył głowy <span class="anon-block">J. T.</span>, po którym to uderzeniu pokrzywdzony upadł, a następnie kopaniu go po ciele, zabrali w celu przywłaszczenia należące do <span class="anon-block">J. T.</span>: telefon komórkowy <span class="anon-block">(...)</span> nr serii <span class="anon-block"> (...)</span> i numerze <span class="anon-block"> (...)</span> o wartości ok. 1.800zł, czarny skórzany portfel o wartości ok. 30 euro z prawem jazdy i dowodem osobistym oraz trzema kartami bankomatowymi – <span class="anon-block">(...)</span> oraz <span class="anon-block">(...)</span>(<span class="anon-block">V.</span>, <span class="anon-block">G.</span>),</p> <p>przy czyn <span class="anon-block">K. R. (1)</span> czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie na karę 1 roku pozbawienia wolności za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a)">art. 57a k.k.</a>, którą odbywał od 06.01.2015r. do 05.01.2016r.</p> <p>przy czym <span class="anon-block">A. K. (1)</span> czynu tego dokonał będąc skazany za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 8. listopada 2008r., sygn. akt IV K 899/11 na karę 3 lat pozbawienia wolności którą odbywał od 18.02.2013r. do 03.07.2015r. oraz za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 9. stycznia 2013r., sygn. akt IV K 598/12 na karę roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności, która odbywał od 03.07.2015r. do 31.08.2016r.</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">art. 276 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, przy czym w stosunku do <span class="anon-block">K. R. (1)</span> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>a w stosunku do <span class="anon-block">A. K. (1)</span> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 k.k.</a> </p> <p>I.  Obu oskarżonych uznaje za winnych zarzucanego im czynu, ustalając, że wartość opisanego w nim telefonu opiewała na ok. 550 złotych oraz uzupełniając opis tego czynu poprzez wskazanie, że powodujące recydywę skazanie <span class="anon-block">K. R.</span> wynika z wyroku Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie wydanego w sprawie V K 990/14.</p> <p>II.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3 k)">art. 11 § 3 k.k. K.</a> <span class="anon-block">R.</span> wymierza karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności.</p> <p>III.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> A. <span class="anon-block">K.</span> wymierza karę 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>IV.  Na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618 § 1 pkt. 11 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 619;art. 619 § 1)">art. 619 § 1 kpk</a> i § 2, § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej obrony z urzędu przyznaje adw. <span class="anon-block">K. R.</span> wynagrodzenie w kwocie 1.476,00 zł brutto tytułem wynagrodzenia za udzieloną <span class="anon-block">K. R.</span> obronę z urzędu oraz przyznaje adw. <span class="anon-block">A. S.</span> wynagrodzenie w kwocie 1.476,00 zł brutto tytułem wynagrodzenia za udzieloną A. <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>V.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> dowody rzeczowe w postaci niemieckiego prawa jazdy, telefonu <span class="anon-block">(...)</span> i jego części zwraca pokrzywdzonemu.</p> <p>VI.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonych obowiązek częściowego naprawienia szkody poprzez zapłacenie pokrzywdzonemu solidarnie kwoty 100 (sto) złotych oraz obowiązek zadośćuczynienia poprzez zapłacenie pokrzywdzonemu solidarnie kwoty 2.000 (dwa tysiące) złotych.</p> <p>VII.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1;art. 626 § 633;art. 626 § 627)">art. 626 § 1, 633 i 627 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 16;art. 16 ust. 1)">art. 16 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w zakresie ich dotyczącym, w tym wymierza im opłaty: <span class="anon-block">K. R.</span> – 400 zł, A. <span class="anon-block">K.</span> - 400 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->IVK 411/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">J. M. (1)</span> jest Niemcem, ale w roku akademickim 2016/2017 studiował w Polsce i mieszkał przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. 27/28.01.2017r. bawił się w <span class="anon-block"> klubie (...)</span>. Wypił dużo alkoholu (k. 2) i z uwagi na to oraz nieznajomość topografii <span class="anon-block">S.</span>, wychodząc ok. 2:00-3:00 z klubu, pomylił drogę do domu i skierował się w kierunku <span class="anon-block">T.</span>. Przemierzył <span class="anon-block">al. (...)</span> i wszedł a <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>Ten sam dzień wieczór i noc spędzili ze sobą oskarżeni <span class="anon-block">A. K. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span>. Zauważyli oni pokrzywdzonego na deptaku <span class="anon-block">B.</span> i ponieważ był sam i sprawiał wrażenie pijanego, poszli za nim, wyczekując odpowiedniego momentu do dokonania na nim rozboju. Napadli go w pobliżu wiaduktu kolejowego na <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Pokrzywdzony najpierw otrzymał cios pięścią w tył głowy i przewrócił się. Następnie otrzymał kilka kopniaków w różne części ciała. Bezbronnego, oskarżeni okradli po czym uciekli w kierunku <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Zabrali mu <span class="anon-block">(...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> i czarny skórzany portfel o wartości 30 euro z zawartością dokumentów – prawa jazdy, dowodu osobistego i 3 kart bankomatowych <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">(...)</span>(<span class="anon-block">V.</span>, <span class="anon-block">G.</span>). Telefon działał, choć miał pęknięty wyświetlacz i był lekko uszkodzony. Przedstawiał w takim stanie wartość ok. 550zł (k. 1070).</p> <p> <span class="anon-block">J. M. (1)</span> podniósł się i zaczął poszukiwać pomocy u kierowców przejeżdżających <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Najpierw zatrzymał taksówkę, którą jechała <span class="anon-block">J. O. (1)</span> z chłopakiem. Pokrzywdzony opowiadał im, co mu się stało, mówił, że został napadnięty, uderzony w brzuch, ukradziono mu telefon; pokazywał jej m.in. dwa palce, mając na myśli, że sprawców było dwóch. <span class="anon-block">J. O. (1)</span> telefonicznie wezwała policję, informując w szczególności, że pokrzywdzony został okradziony i chyba pobity (k. 190, 358). Pokazywane je dwa palce zinterpretowała jako dwa ciosy. Kiedy <span class="anon-block">J. O. (1)</span> i jej chłopak odjechali, pokrzywdzony zatrzymał taksówkę <span class="anon-block">P. Z. (1)</span>. Jemu też pokazywał i opowiedział, że został pobity i okradziony (k. 191, 355, 923) z <span class="anon-block">(...)</span> i portfela. Taksówkarz zabrał go na pobliską stację paliw BP. Kiedy dojechali tam policjanci, <span class="anon-block">J. M. (1)</span> ponownie zrelacjonował, co mu się stało. Był wystraszony, powiedział, że napadło go od tyłu dwóch mężczyzn, otrzymał od nich około 5 uderzeń, dokładnie opisał przedmioty, jakie utracił.</p> <p>Żadna z osób mających wówczas kontakt z <span class="anon-block">J. M. (1)</span> nie zauważyła, by był on zasikany, uwalany odchodami lub wymiocinami (k. 355, 358, 1178).</p> <p>Telefon <span class="anon-block">(...)</span> przejął A. <span class="anon-block">K.</span> i sprzedał go pracownikowi lombardu <span class="anon-block">(...)</span>za 200zł (k. 122).</p> <p>Skradzione pokrzywdzonemu prawo jazdy (k. 21) zostało nazajutrz znalezione przez policjantów przy <span class="anon-block">K. R.</span>. Obawiając się skojarzenia go w ten sposób z rozbojem na <span class="anon-block">J. M.</span>, kolejnego dnia, tj. 01.02.2017r. już o 6:45 <span class="anon-block">K. R.</span> ukrył się, udając na leczenie do szpitala psychiatrycznego na <span class="anon-block">ul. (...)</span> (k. 453). Odnalezienie prawa jazdy skojarzono jednak z tym oskarżonym i omawianym rozbojem i 07.02.2017r. o godz. 14:30 oskarżony <span class="anon-block">R.</span> został zatrzymany w szpitalu (k. 57).</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: protokoły k. 2, 3, 57, 423-424,426 szkic k. 5; zeznania <span class="anon-block">J. M.</span> k. 12, <span class="anon-block">R. K.</span> k. 122, 421, <span class="anon-block">P. Z.</span> k. 355, 923, <span class="anon-block">J. O.</span> k. 358,923,<span class="anon-block">G. K.</span> k. 1125, <span class="anon-block">T. B.</span> k. 1178, <span class="anon-block">W. Ł.</span> k. 1178, zdjęcia k. 16, 17; dokument k. 21; nagrania z protokołami oględzin k. 27+31-36, 53a+188, 55+189, 107+190-191, 109+192, 351+345-350, 368+365-367; nagrania telef. k. 190-191; wycena k. 1070; częściowo wyjaśnienia oskarżonych </em> </p> <p> <span class="anon-block">K. R.</span> ma 33 lata. Nie ma zawodu, na wolności sporadycznie, dorywczo pracował. Ma na utrzymaniu dwoje dzieci, z którymi nie mieszka. Był wielokrotnie karany, w tym głównie za przestępstwa przeciwko mieniu, naruszanie orzeczeń sądowych i przestępstwa z użyciem przemocy i groźby. W szczególności zaś wyrokiem S.R. Szczecin-Centrum w Szczecinie wydanym w sprawie V K 990/14, którym skazano go za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> w zw. Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a)">art. 57a k.k.</a> na kare 1 roku pozbawienia wolności, która odbywał od 06.01.2015r. do 05.01.2016r. W toku postępowania składał rozbieżne wyjaśnienia i oświadczenia. 09.02.2017r. wyjaśnił m.in., że pokrzywdzonego zobaczył pierwszy raz z A. <span class="anon-block">K.</span> na deptaku <span class="anon-block">B.</span> i „podkręcony” przez <span class="anon-block">A. K.</span> postanowił za nim pójść, by sprawdzić, „czy się nie pogubi”. Na rogu <span class="anon-block">ul. (...)</span> wypadł mu telefon, który <span class="anon-block">K. R.</span> podniósł. Na <span class="anon-block">ul. (...)</span> pokrzywdzony został złapany za kurtkę i „posadzony”. Sprawcy przeszukali jego kieszenie. Zabrali mu portfel. Nie pamięta, czy wobec pokrzywdzonego stosowano przemoc. Wyparł się następnie tych twierdzeń, wskazując, że nie przyznaje się a jego wyjaśnienia złożone przed prokuratorem były skutkiem zażytych w ramach leczenia w szpitalu na Mącznej środków psychotropowych (k. 240, 326) i zostały wymuszone (k. 242). Następnie wnosił o dobrowolne poddanie się karze (k. 246, 249) oraz podnosił, że obrażenia pokrzywdzonego powstać mogły w wyniku przewracania się, gdyż „był pod dużym wpływem alkoholu i ledwo się poruszał a tym bardziej idąc się przewracał”. Następnie wskazywał, że powinien odpowiadać jedynie za kradzież, bo nie doszło do przemocy (k. 322). Następnie, na rozprawie, podtrzymał wyjaśnienia z dnia 09.02.2017r. (k. 920), po czym złożył wyjaśnienia skrajnie odmienne (k. 920-921), akcentując bardzo zły stan pokrzywdzonego i wskazując, że chcieli udzielić mu pomocy, po czyn podnieśli z chodnika jego portfel i telefon i oddalili się oraz to, że składając wyjaśnienia 09.02.2017r. był w złym stanie psychofizycznym, „skołowany” i pod wpływem leków, zmuszony do składania wyjaśnień przez prokuratora, zarzucając jednocześnie, że protokół nie odzwierciedla tego, co wyjaśnił.</p> <p> <span class="anon-block">K. R.</span> nie jest upośledzony umysłowo i nie cierpi na zaburzenia psychiczne. Popełniając zarzucany mu czyn, zachował pełną poczytalność. Jest uzależniony od alkoholu i środków psychoaktywnych. Podczas przesłuchania w dniach 09.02.2017r. i 10.02.2017r. miał zachowaną poczytalność, rozpoznawał znaczenie czynności, w której bierze udział, leki, jakie zaordynowano mu do 07.02.2017r. w szpitalu nie miały wpływu na treść jego wyjaśnień (k. 406)</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: dane z KRK k. 826-829, ; wyjaśnienia i oświadczenia k. 116-117, 154, 240, 242, 246, 249, 308-309 (491), 322, 831, 920-921; wyroki oraz obliczenia kar k. 373-375, 378,1131-1141 wnioski opinii k. 405-406, 948; dokumentacja med. k. 453; </em> </p> <p>A. <span class="anon-block">K.</span> ma 33 lata. Nie ma zawodu, na wolności sporadycznie, dorywczo pracował, ostatnio na stałe jako pracownik porządkowy w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span>. Żyje w konkubinacie. Ma na utrzymaniu 1 własne dziecko, z którym nie mieszka. Był wielokrotnie karany, głównie za przestępstwa przeciwko mieniu i przestępstwa z użyciem przemocy i groźby. W szczególności zaś wyrokiem S.R. Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 08.11.2008r. (IV K 899/11) za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> na karę 3 lat pozbawienia wolności, którą odbywał od 18.02.2013r. do 03.07.2015r. oraz wyrokiem S.R. Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 09.01.2013r. (IV K 598/12) za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> na kare 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, która odbywał od 03.07.2015r. do 31.08.2016r. W toku postępowania składał rozbieżne wyjaśnienia i oświadczenia. Początkowo wskazał, że zauważyli pokrzywdzonego na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, zataczał się wówczas, wymiotował, gubił portfel i telefon, dlatego postanowili pójść za nim. Szli za nim, widzieli, jak wymiotuje, zatacza się, próbuje zatrzymywać samochody, gubi swe rzeczy. Dalej zauważyli go na <span class="anon-block">ul. (...)</span> pod wiaduktem, we wnęce, zabrudzonego wymiocinami, z podrapaną „całą twarzą”. Aby „nie leżał w fekaliach”, A. <span class="anon-block">K.</span> podniósł go i posadził, a obawie, że „udławi się własnymi rzygowinami”. Wówczas zauważył leżący obok „cały rozbity” telefon i portfel. Wziął telefon i wraz z <span class="anon-block">K. R.</span> oddalili się w stronę <span class="anon-block">al. (...)</span>, gdzie w jednej z klatek sprawdzili telefon i przeszukali portfel pokrzywdzonego, ujawniając dokumenty, kartę bankomatową, pieniądze. <span class="anon-block">K. R.</span> przejął portfel z zawartością, bez bilonu a A. <span class="anon-block">K.</span> bilon i telefon, z którym nazajutrz pojechał do pracy, po czym sprzedał za 50zł w lombardzie. Wskazał, że nie zgadza się z treścią wyjaśnień <span class="anon-block">K. R.</span> (k. 299). Na rozprawie wskazał, że pokrzywdzony „jakby stosował agresję” zanim doszedł na <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Potem, w miejscu zdarzenia, chciał udzielić mu pomocy, podniósł go z chodnika i podniósł telefon. Pomocy nie udzielił, bo nie umiał odblokować telefonu pokrzywdzonego a własny miał rozładowany, dlatego odszedł. Po ok. minucie podbiegł do niego <span class="anon-block">K. R.</span>, krzyknął „spadamy” i razem uciekli. Po chwili na miejsce nadjechał radiowóz. Obrażenia twarzy pokrzywdzonego wynikały z tego, że wcześniej przewracał się.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">K.</span> nie cierpi na chorobę psychiczną lub inne zaburzenia psychiczne; jest uzależniony od amfetaminy, w okresie abstynencji. Popełniając zarzucany mu czyn, miał zachowaną poczytalność (k. 1092)</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: dane z KRK k. 171-173; wyjaśnienia i oświadczenia k. 119-120, 150b, 299, 921-922; umowa z informacją k. 623-625; wyroki oraz obliczenia kar k. 369-373, 377; wnioski opinii k. 1092 </em> </p> <p>Sąd dał wiarę pokrzywdzonym jedynie w zakresie niesprzecznym z zeznaniami świadków oraz wymową pozostałych dowodów. Ani pokrzywdzony, ani zeznający świadkowie, nie byli wszak zainteresowaniu w zeznawaniu nieprawdy. Pokrzywdzony zaś, mimo nietrzeźwości, składał logiczne, zborne zeznania, korespondujące z jego stanem i wyglądem. Niepodobna wobec tego przyjąć, by wymyślił sobie rozbój, którego ofiarą padł a jeżeli padł, to jego autorami musieli być oskarżeni, którzy wszak weszli w posiadanie mienia, które w czasie rozboju pokrzywdzony stracił.</p> <p>Niezależnie od tego, że wyjaśnienia oskarżonych w znacznej mierze nie odpowiadają wymowie wiarygodnych dowodów, należy wskazać, że ich linia obrony jest niespójna i wewnętrznie sprzeczna w wielu miejscach, co wykazano przedstawiając twierdzenia oskarżonych, a także w kilku miejscach sprzeczna z logiką, jak to, że pokrzywdzony, który miał się zataczać i słaniać na nogach, mimo to doszedł tak znaczny odcinek jaki dzieli <span class="anon-block"> klub (...)</span> i miejsce rozboju. Wszystko to tym bardziej nakazuje powątpiewanie w jej wiarygodność. Mając to na uwadze oraz liczne skazania oskarżonych, w tym zwłaszcza te za czyny z użyciem przemocy lub dokonane z celu uzyskania korzyści majątkowej, sąd uznał, że są łasi na cudze mienie, nie wahają się przed użyciem przemocy, popełnili więc zarzucany im czyn a ich wyjaśnienia w większości, tj. w zakresie sprzecznym z ustaleniami sądu, nie odpowiadają prawdzie i mają służyć jedynie oczyszczeniu się z zarzutów w ich najcięższej postaci.</p> <p>Czyn oskarżonych to rozbój z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a>, ponieważ oskarżony został doprowadzony do stanu bezbronności a następnie okradziony. To tez czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 276)">276 k.k.</a>, ponieważ oskarżeni zabrali mu także dokument tożsamości, i prawo jazdy, które potem usunęli.</p> <p>Oskarżeni to osoby dorosłe, poczytalne, zorientowane w prawie i otaczającej ich rzeczywistości. Ich działanie w ramach rozboju cechowała swoista logika; wybrali jako cel swego działania pokrzywdzonego jako osobę łatwą do spacyfikowania a w dogodnym momencie zaatakowali go, obezwładniając, by swobodnie odebrać interesujące ich przedmioty.</p> <p>Popełniając rozbój, oskarżeni targnęli się na ważne dobra prawnie chronione – mienie, zdrowie, poczucie bezpieczeństwa pokrzywdzonego. Działali z niskiej, materialnej motywacji. Dążyli do wyzucia pokrzywdzonego z mienia dość wysokiej wartości i działali w sposób brutalny. Stopień ich winy i szkodliwości społecznej są wysokie. Czynem swym zamachnęli się przy tym również na inne dobra prawne, chronione przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1;art. 275 § 276)">art. 275 § 1 i 276 k.k.</a> Nie było więc podstaw do uznania, że jest to rozbój stanowiący wypadek mniejszej wagi.</p> <p>Wymierzając kary, sąd kierował się względami wskazanymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a>, w tym ustalonym wyżej stopniem winy i szkodliwości społecznej czynów, wielokrotną karalnością oskarżonych, bezskutecznością dotychczas wymierzanych im kar, nieustabilizowanym trybem życia, jaki prowadzili, ustawowymi granicami zagrożenia, wysokimi tak z uwagi na samą treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> jak i treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1;art. 64 § 2)">art. 64 § 1 i 2 k.k.</a> </p> <p>Obowiązek naprawienia szkody dotyczy zapłacenia za równowartość portfela. Zasądzając zadośćuczynienie sąd kierował się rodzajem i rozmiarem krzywdy i sytuacją pokrzywdzonego. Mając na uwadze gwałtowność zdarzenia, jego oczywistą bezprawność i niesprawiedliwość, jego zakres i skutki na zdrowiu a także omówioną życiową i materialną pokrzywdzonego, który jest młodym człowiekiem startującym dopiero w dorosłe życie, sąd przyznał na jego rzecz zadośćuczynienia jak w punkcie VI.</p> </div>