VIII SA/Wa 85/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński/sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Referent stażysta Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w użytkowanym budynku 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] października 2009 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. UZASADNIENIE Syg. akt VIII SA/Wa 85/10 Uzasadnienie Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 roku, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako k.p.a.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 roku, nr 156, poz. 1118 ze zm., dalej jako prawo budowlane) po rozpatrzeniu odwołania M. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] października 2009 roku nakazującej współwłaścicielom nieruchomości przy ulicy [...] w R. – M. P., G. A., A. N., K. O., G. O., W. O. i J. Z. - usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w użytkowanym budynku mieszkalno- usługowym (lewej oficyny) poprzez odbudowę przewodów kominowych pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane, to jest wyprowadzić kominy ponad dach budynku na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu w sposób określony polską normą oraz przedłożenie w organie pierwszej instancji protokołów stanu technicznego odbudowanych przewodów kominowych z uwzględnieniem szczelności i drożności przewodów kominowych w budynku mieszkalnym – uchylił zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 – 3 prawa budowlanego nakazał współwłaścicielom nieruchomości przy ulicy [...] w R. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w użytkowanym budynku mieszkalno – usługowym (lewej oficyny) w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania decyzji poprzez wykonanie odbudowy przewodów kominowych tj. należy wyprowadzić kominy ponad dach budynku na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu w sposób określony Polską Normą. Roboty budowlane przy kominach powinny być wykonane przez osobę posiadającą stosowane uprawnienia, a ich prawidłowość wykonania potwierdzona przez tę osobę stosownymi dokumentami. Zaskarżona decyzja została oparta na następujących ustaleniach faktycznych i dokonanej ocenie prawnej. Organ I instancji prowadził postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalno – usługowego (lewa oficyna) przy ulicy [...] w R.. Postępowanie wyjaśniające wykazało, że w marcu 2009 roku zawaliła się środkowa część zabytkowej oficyny przy ulicy [...] w R., przylegająca do budynku (lewej oficyny) przy [...]. W trakcie zawalania się części oficyny powstały znaczne zniszczenia kominów powyżej dachu na oficynie przy [...]. Resztki kominów zostały rozebrane, gdyż zagrażały bezpieczeństwu mienia i ludzi. Podczas czynności kontrolnych ustalono, że wykonano tylko prowizoryczne zabezpieczenia ubytków na strychu budynku przy [...] na podstawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót. Z opinii technicznej, która została wykonana w postępowaniu prokuratorskim wynikało, że należy usunąć nieprawidłowości w użytkowanym budynku przy [...] – między innymi poprzez odbudowę zniszczonych kominów. Organ I instancji decyzją nr [...] z dnia [...] października 2009 roku nakazał współwłaścicielom budynku mieszkalno- usługowego (lewej oficyny) odbudowę przewodów kominowych pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane, to jest wyprowadzić kominy ponad dach budynku na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu w sposób określony Polską Normą oraz przedłożenie w organie I instancji protokołów stanu technicznego odbudowanych przewodów kominowych z uwzględnieniem szczelności i drożności przewodów kominowych w budynku mieszkalnym. Odwołanie od decyzji złożyła M. P. W uzasadnieniu odwołania podnosiła, że do wykonania projektu i odbudowy komina nie można przystąpić dopóki: a) nie będzie sprecyzowany zakres robót rozbiórkowych oficyny przy ul. [...]; b) nie zostaną usunięte elementy budynku grożące zawaleniem, a szczególnie w obrębie byłego komina przy [...]; c) nie zostanie realnie określony zakres i warunki odbudowy oficyny przy [...]. Organ odwoławczy rozpoznając sprawę podniósł, że materialno - prawną podstawą zaskarżonej decyzji był przepis art. 66 ust.1 pkt 2 ustawy prawo budowlane. Organ wskazywał, że w orzecznictwie sądowo- administracyjnym przyjmuje się, iż konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 66 pkt 1 prawa budowlanego, ,,a szczególnie użyty w niej zwrot .... właściwy organ wydaje decyzję nakazującą ....’’, wskazuje to, że decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi jedna z przesłanek określonych w treści art. 66 pkt 1 -3, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz nadto obligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcia nieprawidłowości. Zdaniem organu odwoławczego stan techniczny budynku lewej oficyny na posesji [...] budzi uzasadnione wątpliwości co do bezpieczeństwa jego użytkowania. Organ wskazywał, że z opinii biegłego wynika, że stan techniczny oficyny budynku przy ulicy [...] jest o niskim współczynniku bezpieczeństwa. Biegły wskazywał, że niezbędne jest między innymi wykonanie kominów w tym budynku. Budynek przy ulicy [...] jest zamieszkały, a fakt braku czy też ubytków w kominach przyczynia się do zakłócenia odpowiedniego ciągu przewodów spalinowych i wentylacyjnych, może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi w nim zamieszkałych lub bezpieczeństwa ich mienia. Taki stan rzeczy jest niezgodny z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm., dalej jako rozporządzenie), w szczególności § 142 ust.1 i 2. W świetle tego przepisu przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Wymaganie ust.1 uznaje się za spełnione, jeżeli wyloty przewodów kominowych zostaną wyprowadzone ponad dach w sposób określony Polską Normą dla kominów murowanych. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem organu odwoławczego prawidłowo zastosowano przepis art. 66 ust.1 pkt 1 – 3 prawa budowlanego nakazując wykonanie odbudowy kominów. Wskazany przepis nie przewiduje nałożenia na jego podstawie obowiązku przedłożenia protokołów stanu technicznego odbudowanych przewodów kominowych. W związku z powyższym, organ odwoławczy nie widząc podstaw do przekazania niniejszej sprawy do ponownego rozpatrzenia orzekł merytorycznie uznając zasadność i konieczność wykonania w/w kominów przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, która potwierdzi prawidłowość ich wykonania poprzez przedłożenie stosownych dokumentów i oświadczeń. Organ odnosząc się do podnoszonych w odwołaniu zarzutów stwierdził, że postępowanie prowadzone przez Prokuratura Rejonowego w R. jest odrębnym postępowaniem, a jego zakończenie nie ma wpływu na postępowanie prowadzone przed organami nadzoru budowlanego. Również postępowanie dotyczące budynku oficyny przy ulicy [...] w R. jest odrębnym postępowaniem, które nie ma wpływu na niniejsze postępowanie. Niniejsze postępowanie dotyczy budynku oficyny przy [...] w R. i ma na celu usunięcie zagrożenia, które spowodowane zostało zawalaniem budynku oficyny przy ulicy [...] i ma na celu usunięcie tego zagrożenia. Skargę na decyzję z dnia [...] grudnia 2009 roku, nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli M. P., G. A., A. N., K. O., G. O., W. O., J. Z.. Przedmiotowej decyzji zarzucali: 1) błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy polegające na przyjęciu, iż na oficynie dachu przy ulicy [...] w R. były kominy, podczas gdy na tej oficynie był tylko jeden komin; 2) naruszenie art. 7 k.p.a. polegające na nałożeniu na skarżących obowiązku wykonania czynności w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania decyzji, mimo, że zachowanie tegoż terminu nie jest możliwe do realizacji; 3) naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. poprzez brak sprecyzowania, w jaki sposób ma nastąpić wyprowadzenie kominów ponad dach budynku, bowiem w decyzji w sposób ogólnikowy podano jedynie, iż ma to nastąpić na ,,wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu w sposób określony polską normą’’ oraz poprzez brak określenia w decyzji ilości kominów, które mają być posadowione; 4) pominięcie w rozstrzygnięciu, że komin posadowiony na budynku przy ulicy [...] został rozebrany przez pana S.; 5) naruszenie zasady bezpośredniości polegające na oparciu się na opinii sporządzonej w odrębnym postępowaniu, mimo przyjęcia przez organ, iż jest to odrębne postępowanie i jego zakończenie nie ma wpływu na postępowanie prowadzone przed organami nadzoru budowlanego; 6) naruszenie art. 78 w związku z art. 79 prawa budowlanego polegające na błędnym przyjęciu, iż to współwłaściciele budynku przy ulicy [...] winni wykonać wskazane w decyzji obowiązki, pomimo iż w pierwszej kolejności obowiązki swe winien wykonać pan S. celem usunięcia skutków katastrofy budowlanej; 7) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieprawidłowym przyjęciu, iż zachodzą przesłanki bezpośredniego niebezpieczeństwa i oparcie swojego twierdzenia na wadliwej opinii wydanej w odrębnym postępowaniu, nie zakończonym z uwagi na wniesienie środka odwoławczego; 8) naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a. polegające na braku zebrania wyczerpującego materiału dowodowego oraz kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazywali, że dokonana przez organ ocena zebranego materiału dowodowego jest nieprawidłowa i niezgodna ze stanem faktycznym. Odnośnie ustaleń faktycznych skarżący wskazywali, że zniszczeniu uległ tylko jeden komin posadowiony na budynku przy ulicy [...] oraz dwa kominy na budynku przy ulicy [...]. Komin posadowiony na budynku przy ulicy [...] uległ zniszczeniu i został całkowicie rozebrany. Z tego względu, zdaniem skarżących nie jest on w ogóle użytkowany i nie może stanowić żadnego zagrożenia dla otoczenia. W ocenie skarżących wydanie zaskarżonej decyzji jest co najmniej przedwczesne. Konieczne jest wstrzymanie się z podjęciem nakazanych działań do czasu wydania decyzji przez konserwatora zabytków, w której określone zostanie do jakiej wysokości będzie odrestaurowana ściana budynku przy ulicy [...] w R.. Od wysokości ściany tego budynku uzależniona jest bezpośrednio wysokość komina budynku w budynku skarżącej. Skarżący również zwracali uwagę, że zaskarżona decyzja jest nieprecyzyjna i ogólnikowa. Przede wszystkim nie podano w sposób dokładny na jaką wysokość ma nastąpić wyprowadzenie kominów ponad dach budynku. W decyzji podano tylko, iż ma to nastąpić na ,,wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu w sposób określony Polską Normą’’. Nie wskazano jaką normą. Nie podano także ilości kominów jakie mają zostać posadowione. Wydając decyzję organ administracji publicznej powinien w sposób szczegółowy określić jaki obowiązek nakłada na stronę skarżącą ze szczególnym uwzględnieniem technicznych kwestii tego obowiązku. Zdaniem skarżących bez znajomości wysokości ściany jaka ma być zbudowana w budynku przy [...] wyprowadzenie kominów w budynku skarżącej jest niemożliwe. Skarżący twierdzili, że organ nie uwzględnił faktu, iż komin został uszkodzony w wyniku katastrofy budowlanej budynku na sąsiedniej posesji. Tym samym niezrozumiałym jest nałożenie obowiązku na współwłaścicieli nieruchomości przy ulicy [...]. To skarżący zostali pokrzywdzeni przez współwłaścicieli sąsiedniej nieruchomości. Skarżący wskazywali, że zakreślony termin wykonania nałożonego obowiązku jest niemożliwy do zrealizowania. Skarżący podnosili, że organ nie mógł oprzeć swojej decyzji na podstawie opinii sporządzonej na potrzeby postępowania karnego. Organ powinien przeprowadzić opinię w niniejszej sprawie. Zwracali uwagę, że tylna ściana komina była jednocześnie pionową ścianą poddasza budynku przy [...] o grubości 12 cm, która jest zarysowana wzdłuż linii dachu skarżących. Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę G. A., A. N., K. O., G.O., W.O. i J. Z.. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując zajęte stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga M. P. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają, zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się, więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba, że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W ocenie Sądu w niniejszym postępowaniu doszło do naruszenia przepisów, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co musiało skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a. Z zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 k.p.a., będącej naczelną zasadą postępowania administracyjnego wynika, iż organy administracji publicznej prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością, a zwłaszcza mają obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17.10.2001 ; I SA 1110/01, LEX 75 516). Należy zauważyć, że organ administracji publicznej nakładając w trybie art. 66 prawa budowlanego obowiązek na podmiot winien w sposób precyzyjny określić jego zakres, tak by wykonanie nałożonego obowiązku mogło zostać w jasny sposób zweryfikowane. W skarżonej decyzji organ nałożył obowiązek odbudowy przewodów kominowych w budynku mieszkalno- usługowym (lewej oficynie) przy ulicy [...] w R. nie określając ilości kominów, które mają być odbudowane. Zdaniem Sądu organ nakładając obowiązek odbudowy kominów poprzez użycie liczby mnogiej musiał mieć na myśli co najmniej dwa kominy. Jednocześnie należy zgodzić się ze skarżącą, że brak precyzyjnego wyszczególnienia ilości kominów może rodzić wątpliwości w przedmiocie wykonania nałożonego obowiązku. Organ czyniąc ustalenia faktyczne nie przesądził jednoznacznie jakie i ile kominów w budynku przy ulicy [...] uległo uszkodzeniu i winno być odbudowane. Z przywołanej opinii biegłego J. M. wynika, że na przedmiotowym budynku uszkodzeniu powyżej dachu uległo 2 kominy. Protokół oględzin budynku przy ulicy [...] z dnia [...] sierpnia 2009 roku, wskazuje na zniszczenie 1 komina, który przynależał do tego budynku i uległ uszkodzeniu podczas zawalenia się oficyny przy [...]. Wcześniejszy protokół kontroli budynków położonych przy [...] z dnia [...] czerwca 2009 roku wskazuje, że istniejące na tych obiektach kominy są sprawne i nadające się do eksploatacji. Organ wydając decyzję w dniu [...] października 2009 roku powinien mieć w zakresie stanu kominów ich ilości precyzyjne i jednoznaczne ustalenia, które pozwalałyby nałożyć obowiązki z przepisu art. 66 prawa budowlanego. Zebrany materiał nie dawał jednoznacznej odpowiedzi w tym zakresie. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie dokonał omówienia i oceny zebranych w tym zakresie dowodów. Z tego względu, ustalenia faktyczne w tym zakresie dokonane przez organ należy uznać za dowolne, nie mogące stanowić podstawy do nałożenia precyzyjnych obowiązków, zwłaszcza, że skarżąca stanowczo zaprzeczała aby na budynku przy ulicy [...] uległ uszkodzeniu więcej niż jeden komin. Należy zauważyć, iż organ odwoławczy ponownie rozpoznaje sprawę merytorycznie w jej całokształcie, odnosząc się między innymi do stawianych zarzutów decyzji organu pierwszej instancji( vide : wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6.02.2003; II SA/Gd 2232/02). W niniejszej sprawie skarżąca zarzucała, że nie jest możliwa odbudowa zniszczonego komina na budynku skarżącej do czasu określenia wysokości ściany odbudowanego budynku przy ulicy [...], ponieważ wysokość obudowanego komina jest zależna od wysokości ściany sąsiedniego budynku. W zakresie tego zarzutu organ nie zajął stanowiska, a więc Sąd nie ma możliwości kontroli instancyjnej w tym zakresie, nie znając argumentów jakimi kierował się organ nie można zweryfikować trafności postawionego zarzutu. W ocenie Sądu należy również zauważyć, że organ odwoławczy jako podstawę materialno – prawną swojej decyzji wskazuje przepis art. 66 ust.1 pkt 1 - 3 prawa budowlanego. Uzasadniając decyzję organ nie wyjaśnił, czy zachodzą przesłanki określone we wszystkich trzech punktach wskazanego przepisu, a jeśli tak to nie zostały wskazane argumenty za tym przemawiające. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazywał na zachodzenie przesłanki z art. 66 ust.1 pkt 2 prawa budowlanego. Decyzje administracyjne wydawane w postępowaniu administracyjnym podlegają rygorom określonym w art.107 § 1 k.p.a. Przepis ten wymienia elementy decyzji administracyjnej- do których należy między innymi jej uzasadnienie faktyczne i prawne. Z kolei § 3 cytowanego przepisu stanowi, iż uzasadnienie faktyczne decyzji w szczególności powinno zawierać wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej, z przytoczeniem przepisów prawa. Prawidłowe uzasadnienie umożliwia przeprowadzenie kontroli, czy decyzja została wydana z takim naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Prawidłowe uzasadnienie wiąże się z realizacją zasady przekonywania sformułowanej w art.11 k.p.a. Brak precyzyjnego wskazania, który przepis stanowi podstawę prawną decyzji i dlaczego stanowi naruszenie wskazanego przepisu art. 107 § 3 k.p.a. W zakresie zarzutu stawianego, iż organ powinien obowiązki związane z odbudową komina nałożyć na ,,sprawców’’ zawalenia się tego komina – współwłaścicieli nieruchomości przy ulicy [...] w R. - należy uznać za niezasadny, ponieważ w decyzji wydawanej na podstawie art. 66 prawa budowlanego organ nie bada przyczyn nieprawidłowości stwierdzonych w danym budynku, ani kto ponosi odpowiedzialność za ten stan rzeczy. Ujawniając stan zagrożenia organ nadzoru budowlanego kieruje nakaz usunięcia nieprawidłowości do właściciela bądź zarządcy budynku( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2008 roku, II OSK 1102/07, LEX nr 50 8470). W zakresie naruszenia zasady bezpośredniości i wykorzystaniu w tym postępowaniu opinii biegłego z zakresu budownictwa w sprawie karnej Sąd nie podziela podnoszonego zarzutu. Zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód w postępowaniu administracyjnym należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Przedmiotowa opinia odnosiła się między innymi do stanu technicznego budynku przy ulicy [...] i stwierdzonych uszkodzeń w związku z zawalaniem się środkowej oficyny sąsiedniego budynku. Tak więc, stawiany zarzut, co do jej wykorzystania w tym postępowaniu nie można uznać za trafny. Jako jeden z dowodów podlega on ocenie, lecz nie może być zdyskwalifikowany tylko dlatego, że nie został przeprowadzony w innym postępowaniu. Odnośnie stawianego zarzutu, iż nałożony obowiązek odbudowy kominów w terminie jednego miesiąca jest praktycznie niewykonalny, to należy zauważyć, iż skarżąca w tym zakresie nie przytacza żadnych argumentów które wskazywałyby, iż termin ten jest zbyt krótki. Należy zauważyć, że przepis art. 66 prawa budowlanego ma za zadanie szybkie usunięcie dostrzeżonych nieprawidłowości. Termin jednego miesiąca nie można uznać za niewykonalny. Sąd nie podziela zarzutu stawianego przedmiotowej decyzji, iż precyzyjnie nie określa wysokości wyprowadzenia komina( kominów) ponad dach budynku. Należy zauważyć, że przywołany przez organ przepis § 142 rozporządzenia mówi o wyprowadzeniu kominów ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Z ustępu 2 tegoż przepisu wynika, że uznaje się za spełniony wymóg z ust.1 jeżeli kominy zostały wyprowadzone ponad dach zgodnie z Polską Normą. W ocenie Sądu, wskazanie w decyzji wysokości w sposób określony w § 144 ust.1 i 2 należy uznać za prawidłowe, zwłaszcza, że wykonawcą przewodów kominowych ma być osoba posiadająca stosowne uprawnienia, która winna znać przepisy i normy obowiązujące w tym zakresie. Organ ponownie rozpoznając sprawę winien poczynić niewadliwie ustalenia faktyczne, co do ilości i zakresu prac przy uszkodzonym kominie (kominach), wskazać i wyjaśnić podstawę prawną decyzji, a sporządzone uzasadnienie decyzji winno spełniać wymagania stawiane przez przepis art. 107 § 1 k.p.a. Z tych też względów, Sąd biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) w związku z art. 152 p.p.s.a. orzekł, jak na wstępie. Wobec braku wniosku o zwrot kosztów postępowania Sąd nie orzekał w tym zakresie.