III AUa 717/17

<p>Sygn. akt III AUa 717/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 30 listopada 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="236"/> <col width="413"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący - Sędzia</p> </td> <td> <p>SA Małgorzata Rokicka-Radoniewicz (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Elżbieta Czaja</p> <p>SA Małgorzata Pasek</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokolant: protokolant sądowy Kinga Panasiuk-Garbacz</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. w Lublinie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. Ł.</span>i <span class="anon-block">H. S.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o objęcie ubezpieczeniami społecznymi</p> <p>na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu</p> <p>z dnia 9 czerwca 2017 r. sygn. akt IV U 73/16</p> <p>I.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- --> zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">B.</span> na rzecz <span class="anon-block">M. Ł.</span>i <span class="anon-block">H. S.</span> po 1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. </strong> </p> <p>Elżbieta Czaja Małgorzata Rokicka-Radoniewicz Małgorzata Pasek </p> <p>III AUa 717/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> decyzją z dnia 4 sierpnia 2014 r. ustalił, że wnioskodawczyni <span class="anon-block">M. Ł.</span>nie podlega ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu i chorobowemu od dnia 1 listopada 2013 r., z tytułu zatrudnienia u swojego ojca <span class="anon-block">H. S.</span>prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span>, gdyż zamiarem stron nie było faktyczne nawiązanie stosunku pracy a tylko jego pozorowanie, celem stworzenia podstaw do uzyskania przez <span class="anon-block">M. Ł.</span>świadczeń z ubezpieczeń społecznych.</p> <p>Od tej decyzji odwołania do Sądu Okręgowego w Zamościu złożyli wnioskodawcy<span class="anon-block">M. Ł.</span>oraz <span class="anon-block">H. S.</span>(płatnik), podnosząc, że pozwany organ błędnie ustalił, że <span class="anon-block">M. Ł.</span> nie wykonywała w spornym okresie pracy u <span class="anon-block">H. S.</span>.</p> <p>Postanowieniem z dnia 16 lipca 2004 r. Sąd Okręgowy połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i wyrokiem z dnia 21 maja 2015 r. oddalił odwołania. Sąd Okręgowy ustalił, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 1;art. 11;art. 11 ust. 1;art. 11 ust. 12;art. 11 ust. 1)">art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 oraz 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1442 z późn. zm.) ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu podlegają z mocy ustawy pracownicy, czyli osoby pozostające w stosunku pracy (art. 8 ust. 1 cyt.). Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22;art. 22 § 1)">art. 22 § 1 kodeksu pracy</a> przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem.</p> <p>Sąd uznał że wnioskodawcy <span class="anon-block">M. Ł.</span>i jej ojciec <span class="anon-block">H. S.</span>w dniu<span class="anon-block">(...)</span> zawarli pozorną umowę o pracę z mocy której <span class="anon-block">M. Ł.</span> miała wykonywać pracę 7-15 w zakładzie stolarskim ojca w <span class="anon-block">D.</span> na stanowisku managera ds. marketingu i sprzedaży, za wynagrodzeniem w wysokości 5.000 zł brutto odległym od <span class="anon-block">B.</span> gdzie mieszkała z mężem 40 km. Wnioskodawczyni nie posiadała własnego tytułu do podlegania ubezpieczeniom społecznym.</p> <p>Sąd nie dał wiary zeznaniom wnioskodawczyni <span class="anon-block">M. Ł.</span> oraz<span class="anon-block">H. S.</span>, co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, a w szczególności, iż wnioskodawczyni świadczyła pracę na rzecz <span class="anon-block">H. S.</span> w okresie od<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Od tego wyroku apelację wniosła wnioskodawczyni <span class="anon-block">M. Ł.</span>, zaskarżając wyrok w całości.</p> <p>Sąd Apelacyjny uznając apelację za zasadną wyrokiem z dnia 29 grudnia 2016 roku uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Zamościu. W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy nie ustalił najbardziej istotnej okoliczności – kwestii związane z momentem zawarcia umowy i tym, czy strony umowy zakładały wówczas pozorność tej czynności prawnej. Sąd Okręgowy, ograniczając się do wskazania nieścisłości w zeznaniach stron, i nie ocenił pozostałego materiału dowodowego, pomijając bardzo istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności podnoszone przez wnioskodawców i świadków świadczące o wykonywaniu pewnych zadań i obowiązków pracowniczych przez wnioskodawczynię. Jednostronnie analizując materiał dowodowy, Sąd Okręgowy uchybił podstawowym obowiązkom wynikającym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art.233 § 1 kpc</a> – nie dokonał wszechstronnej oceny dowodów.</p> <p>Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Zamościu wyrokiem z dnia 9 czerwca 2017 roku zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że <span class="anon-block">M. Ł.</span>jako pracownik u płatnika składek <span class="anon-block">H. S.</span>prowadzącego działalność gospodarzą pod nazwą <span class="anon-block"> ZAKŁAD (...)</span> <span class="anon-block">H. S.</span>podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowym od dnia<span class="anon-block">(...)</span> oraz zasądził od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">B.</span> na rzecz<span class="anon-block">M. Ł.</span>kwotę 390 złotych i<span class="anon-block">H. S.</span>kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje.</p> <p>Sąd Okręgowy po przesłuchaniu wnioskodawców i świadków oraz dodatkowych świadków ustalił, że w dniu<span class="anon-block">(...)</span> rano wnioskodawcy pojechali do <span class="anon-block">D.</span> na groby zmarłych celem zabrania babci i wówczas podpisali rano w biurze, mieszczącym się w tym samym domu co mieszka babcia, umowę o pracę, którą wnioskodawca miał już wcześniej przygotowaną w samochodzie. Wnioskodawczyni pracę faktycznie podjęła 2 listopada 2013 r., pracowała w pełnym wymiarze czasu pracy, od poniedziałku do piątku, od godziny 7 do 15. Wnioskodawcy mieszkają w <span class="anon-block">B.</span>, ale osobno, zaś siedziba firmy i zakładu stolarskiego znajduje się w <span class="anon-block">D.</span>, w odległości ok. 40 km od <span class="anon-block">B.</span>. <span class="anon-block">H. S.</span>świadczy usługi stolarskie, w szczególności w zakresie wyrobu i montażu schodów drewnianych. Wnioskodawczyni od 6 lutego 2014 r. korzystała ze zwolnienia lekarskiego w związku z ciążą a <span class="anon-block">(...)</span> urodziła dziecko. Jej miejsce pracy przez 3 miesiące znajdowało się w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span> w salonie obok wystawy mebli. Pracowała na laptopie służbowym. Woziła do <span class="anon-block"> firmy (...) Sp. z o.o.</span> materiały do aktualizacji strony internetowej, co potwierdził świadek <span class="anon-block">S. B.</span>. Odbierała w sklepie w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block"> firmy (...)</span> materiały zamówione telefonicznie, co potwierdzają faktury i pracownicy firmy <span class="anon-block">P. K.</span>i <span class="anon-block">I. W.</span> oraz materiały z <span class="anon-block"> firmy (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, co potwierdził <span class="anon-block">A. M.</span>. Jeździła z ojcem do klientów na obmiary i doradzała w doborze koloru, co potwierdził świadek <span class="anon-block">M. S.</span>, zaś fakt wykonania u niego schodów potwierdza faktura. <span class="anon-block">M. M.</span> potwierdził jej pobyt w <span class="anon-block">S.</span> przy budowie domu jako podwykonawcy <span class="anon-block"> firmy (...)</span>. Dowoziła <span class="anon-block">K. K.</span> dwa razy w miesiącu dokumenty firmy do <span class="anon-block"> Biura (...)</span>, które prowadzi obsługę finansową <br/>i akta osobowe pracowników. Do pracy jeździła własnym autem. Zamiarem ojca było, aby córka pomogła mu w sprawach promocji. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego wnioskodawca sam i osobiście zajmował się promocją, klientami, jeździ na obmiary, natomiast schody u klienta wykonują pracownicy. Żona nie pomaga mężowi w działalności. Brat <span class="anon-block">Ł.</span> pracuje u ojca od wielu lat jako stolarz, ale nie ma cech biznesowych, co sam potwierdził i nie dziwiło go, że siostra otrzymała wyższe wynagrodzenie skoro ma wyższe wykształcenie. Po odejściu na zwolnienie lekarskie pracodawca nie zatrudnił nikogo na stanowisko córki, natomiast zatrudnił stolarzy. Firma rozwija się.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego motywem, jakim kierowały się strony zawierając umowę o pracę, była chęć pracy wnioskodawczyni w rodzinnej firmie, co potwierdzają nie tylko dokumenty pracownicze, ale również osoby znające ją z racji wykonywania przez nią faktycznych czynności w postaci: dokonywania zaopatrzenia w sklepach w <span class="anon-block">B.</span> głównie w firmowym <span class="anon-block">(...)</span> gdzie zamawiała próbki bejcy robione na miejscu, dostarczania materiałów do aktualizacji strony internetowej do <span class="anon-block"> firmy (...) Sp. z o.o.</span> jeżdżenia z ojcem do klientów celem dokonania uzgodnień i obmiarów w czasie których doradzała kolor bejcy.</p> <p>Sąd dokonał ponownej oceny zeznań stron i świadków w porównaniu z dokumentami złożonymi do akt. Sąd miał na uwadze, iż wszyscy ponownie przesłuchani świadkowie potwierdzili swojej pierwotne zeznania, co do kontaktów z wnioskodawczynią podczas jej pracy w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span>. Wszyscy oni są osobami obcymi dla stron.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadków pracownikom zakładu, albowiem znali markę i kolor jej samochodu, widywali ją z ulotkami w ręce i wiedzieli, gdzie jest jej miejsce pracy. Potwierdzili, że lista obecności znajduje się zamiennie na stolarni i w biurze w zależności gdzie ja położy szef.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadków <span class="anon-block">K. K.</span>, <span class="anon-block">S. B.</span>, <span class="anon-block">P. K.</span> i<span class="anon-block">(...)</span> podmiotów gospodarczych współpracujących z wnioskodawcą od szeregu lat, dla których nie jest wiodącym klientem. Potwierdzili oni wykonywanie przez wnioskodawczynię w imieniu zakładu czynności w postaci: odbierania materiałów w postaci farb, papieru ściernego, pacek, ustalanie kolorów bejcy w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, dostarczania materiałów do aktualizacji strony internetowej do <span class="anon-block"> firmy (...) Sp. z o.o.</span> Sąd miał też na uwadze, że zeznania te nie wynikały z zależności biznesowych, skoro <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> nie jest najważniejszym klientem firm, a jej pracę potwierdziły też złożone z tych firm faktury.</p> <p>Sąd obdarzył wiarą zeznania stron, albowiem potwierdzili swoje poprzednie zeznania i je poszerzyli o dodatkowe informacje i nie było rozbieżnych w ich zeznaniach. Faktycznie wykonywała obowiązki w postaci pozyskiwanie klientów przez udostępnianie nowych folderów reklamowych oraz prezentację firmy w terenie gdzie osobiście jeż działa z ojcem, projektowanie wzorów i kolorów schodów, dostarczanie do biura rachunkowego dokumentów księgowych, odbieranie farm i materiałów do produkcji. Od początku wnioskodawczyni znała wysokość wynagrodzenia netto na co wskazują jej pierwsze wyjaśnienia w sprawie. Już podczas ich składania wskazała nazwy firm, z którymi jako menadżer zakładu się kontaktowała <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Gdyby nie pracowała to zapewne nie znałaby nazw tych firm.</p> <p> Przy ocenie sytuacji finansowej firmy Sąd miał na uwadze, że funkcjonuje ona nieprzerwanie od 1986 r. zaś z dokumentów <span class="anon-block">(...)</span>wynika, że w 2013 r. wnioskodawca osiągnął przychód w wysokości 201.971,12 zł., w 2014 r. - w wysokości 222.721,39 zł., zaś sam zysk obniżył się w roku 2014 względem roku 2013, co skarżący wyjaśnił zakupem drzewa w większej ilości celem jego bycia stale na stanie w zakładzie. Firma nadal prężnie działa i ma obecnie wyższe zyski, co potwierdził pracownik biura <span class="anon-block">K. K.</span>, któremu Sąd dał wiarę o jego kontaktach z wnioskodawczynią z racji przywożenia dokumentów firmy.</p> <p>Całokształt materiału dowodowego, poszerzonego o zeznania obcych dla stron świadków klienta schodów z <span class="anon-block">C.</span>, u którego była osobiście z ojcem celem dokonania obmiaru schodów wybrania koloru , udział w kontakcie z firmą pod <span class="anon-block">K.</span>, jak i złożone faktury potwierdzające odbiór przez wnioskodawczynię materiałów ze sklepów w <span class="anon-block">B.</span> pozwoliły na ocenę, iż umowa o pracę z dnia <span class="anon-block">(...)</span> nie została zawarta dla pozoru ani też w celu obejścia prawa po to by uzyskać tylko świadczenia z ubezpieczenia chorobowego. W ocenie Sądu wnioskodawcy zawarli umowę o pracę, której celem nie było jedynie uzyskanie przez nią świadczeń, choć była już w ciąży. Gdyby taki zamiar przyświecał ojcu to zapewnie zatrudniłby córkę za dużo wyższym wynagrodzeniem niż 4000 zł. brutto.</p> <p>Sąd Okręgowy stwierdził, że nie można przyjąć pozorności oświadczeń woli o zawarciu umowy o pracę wtedy, gdy pracownik podjął pracę i rzeczywiście ją wykonywał jak to miało miejsce w stanie faktycznym sprawy, a pracodawca pracę tę przyjmował (wyrok Sądu Najwyższego z 12 lipca 2012 r., II UK 14/12, Lex nr 1216864). Wszyscy świadkowie potwierdzili wykonywania różnych czynności przez wnioskodawczynię objęte jej zakresem obowiązków w postaci: dowożenia dokumentów firmy do biura rachunkowego, wykonywanie zdjęć schodów i dowożenie ich celem aktualizacji strony internetowej, odbieranie towarów w sklepach w <span class="anon-block">B.</span> niezbędnych do produkcji typy packi papier ścierny, farby, ustalanie kolorów próbek bejc wykonywanych w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span>, wyjazdy wraz z pracodawcą do klientów w teren, roznoszenie ulotek. Pozwany skutecznie nie zwalczył tych dowodów, albowiem nie przedstawił żadnych dowodów przeciwnych.</p> <p>Sąd ocenił, że <span class="anon-block">M. Ł.</span>pracując u swego ojca wykonywała pracę podporządkowaną w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22;art. 22 § 1)">art. 22 § 1 k.p.</a> w ramach stosunku pracy, który stanowi tytułu podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym pracowników z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 1;art. 11;art. 11 ust. 1;art. 12;art. 12 ust. 1)">art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a>.</p> <p>Pracodawca czeka obecnie na powrót córki do pracy, po odchowaniu dwójki dzieci, albowiem syn wykonuje czynności tylko stolarza i nikt inny nie pomaga mu w kontaktach z klientami, z odbiorem materiałów do pracy, z doborem kolorów schodów.</p> <p>Mając na względzie powyższe, Sąd Okręgowy zmienił decyzję i ustalił, że <span class="anon-block">M. Ł.</span>podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznych: emerytalnemu, rentowemu, wypadkowemu i chorobowemu z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> <span class="anon-block">H. S.</span>prowadzącego działalność gospodarczą od dnia<span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Od tego wyroku apelację wniósł organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych oddział w <span class="anon-block">B.</span> zaskarżając wyrok w całości.</p> <p>Wyrokowi zarzucał naruszanie przepisów prawa:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 83;art. 83 § 1)">art.83 §1 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 2)">art.65 § 2 kc</a> poprzez ich błędne zastosowanie przy ocenie umowy o pracę zawartej przez<span class="anon-block">M. Ł.</span>z płatnikiem <span class="anon-block">H. S.</span>w dniu<span class="anon-block">(...)</span>;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 1;art. 13;art. 13 pkt. 1;art. 12;art. 12 ust. 1)">art.6 ust.1 pkt 1, art.13 pkt 1 i art.12 ust.1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych</a> poprzez ich błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że ubezpieczona podlega w tytułu umowy o pracę ubezpieczeniom społecznym od dnia<span class="anon-block">(...)</span>;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art.233 kpc</a> poprzez błędną ocenę zeznań stron oraz zgromadzonych w sprawie dokumentów w zakresie uznania, że ubezpieczona wykonywała u płatnika czynności w ramach umowy o pracę zawartej w dniu<span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Wnosił o zmianę wyroku i oddalenie odwołań ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz organu rentowego zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja jest niezasadna.</p> <p>Sąd Apelacyjny stwierdza, że zarzuty apelacji są całkowicie nieuzasadnione. Wbrew poglądowi wyrażonemu w apelacji Sąd pierwszej instancji przeprowadził wnikliwe postępowanie dowodowe z urzędu oraz na wniosek stron, poczynił ustalenia faktyczne, które znajdują oparcie w przeprowadzonych dowodach, są dokładne i wewnętrznie spójne. Zastrzeżenia apelacji dotyczą kwestii, co do których Sąd pierwszej instancji wypowiedział się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, ponieważ argumenty organu rentowego co do pozorności zatrudnienia były podnoszone w decyzji i odpowiedzi na odwołanie. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu Okręgowego, że organ rentowy nie udowodnił, że zatrudnienie zostało dokonane w celu obejścia prawa i uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego. W postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych organ rentowy ma pozycję strony, więc powinien przejawiać odpowiednią aktywność dowodową, w przeciwnym wypadku ponosi skutki prawne swej bierności, polegające zwłaszcza na zmianie wydanej decyzji (por. wyrok SN z 30 marca 2000 roku II UKN 444/99 OSNAP 2001/17/543). Co więcej, z dowodów przeprowadzonych na wniosek organu rentowego również wynika, że wnioskodawczyni podjęła pracę i ją wykonywała.</p> <p>Sąd Apelacyjny podziela w pełni stanowisko Sądu I instancji, że dowody przedstawione przez wnioskodawczynię i płatnika wskazują, że umowa o pracę została faktycznie zawarta i praca ta była przez wnioskodawczynię wykonywana. Wiarygodność świadków i stron nie budzi wątpliwości, zeznania są dokładne, spójne a zarazem spontaniczne. Dla oceny prawnej ważności umowy o pracę nieistotne są rozważania organu rentowego na temat motywów zawarcia umowy, skoro bezsporną okolicznością jest fakt, że umowa została sporządzona i wnioskodawczyni niezwłocznie przystąpiła do wykonywania obowiązków pracowniczych wynikających z treści umowy i zakresu czynności.</p> <p>Wbrew poglądowi wyrażonemu w apelacji Sąd Apelacyjny stwierdza zatem, że nie zachodzi naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 ()">ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> ani zarzucana w apelacji błędna ocena materiału dowodowego. Wbrew zarzutom apelacji Sąd pierwszej instancji przeprowadził bardzo wnikliwe postępowanie dowodowe w granicach zgłoszonych wniosków dowodowych i poczynił ustalenia faktyczne, które znajdują oparcie w przeprowadzonych dowodach, są dokładne i wewnętrznie spójne. Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się uchybień uzasadniających zarzut przekroczenia granic zastrzeżonej dla sądu swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art.233 § 1 KPC</a>). Zastrzeżenia organu rentowego dotyczą nieistotnych kwestii nie mających związku z przedmiotem postępowania (rozważanie, czy wykonywanie czynności przez wnioskodawczynię wyczerpywało znamiona nie umowy o pracę, ale pomocy świadczonej rodzinie w ramach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 ()">kodeksu rodzinnego</a>) zawierają własną interpretację faktów, nie znajdującą potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku w pełni odpowiada wymogom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art.328 § 2 KPC</a> – Sąd I instancji ocenił wszystkie dowody i wyjaśnił wnioski, jakie z nich wysnuł i wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia – przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 1;art. 11;art. 12;art. 13;art. 13 pkt. 1)">art. 6 ust. l pkt l, art. 11, art. 12 i art. 13 pkt l ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (tekst jedn. Dz.U. z 2017 roku, poz.1778) określające warunki podlegania z ustawy ubezpieczeniu społecznemu przez osoby fizyczne przez czas trwania stosunku pracy.</p> <p>Sąd Apelacyjny w całej rozciągłości podziela stanowisko Sądu Okręgowego. W tej sytuacji nie zachodzi potrzeba ich powtarzania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 22 kwietnia 1997 roku II UKN 61/97 – OSNAPiUS 1998/3/104, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1998 roku I PKN 339/98 – OSNAPiUS 1998/24/776). Podnieść należy dodatkowo, że skarżący argumentami przytoczonymi w apelacji w żaden sposób nie podważył zasadności stanowiska Sądu pierwszej instancji. Organ rentowy a priori przyjął założenie, że umowa o pracę była pozorna, ale w toku postępowania sądowego nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie tej tezy, poza własnym przekonaniem, że każda umowa o pracę zawarta przez osobę, która następnie korzysta ze zwolnienia lekarskiego i świadczeń w związku z ciążą, budzi wątpliwości, co do powodów, dla których mogła być zawarta.</p> <p>Z tych względów Sąd Apelacyjny na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art.385 KPC</a> oddalił apelację jako bezzasadną.</p> <p>Orzeczenie o kosztach Sąd Apelacyjny oparł na przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art.98 KPC</a> oraz § 2 pkt 4 i § 10 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015 poz.1804).</p> </div>