I SA/Kr 1008/07

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr: [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku dotyczącego udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla G. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka K. UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek G.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] nr: [...] w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku dotyczącego udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Z danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z małoletnim synem D. K. Ich miesięczny dochód wynosi 364 zł i składają się na niego alimenty na syna w wysokości 300 zł oraz zasiłek rodzinny pobierany przez skarżącą w wysokości 64 zł. W skład majątku skarżącej wchodzi dom o powierzchni 482 m- zajęty przez komornika. Skarżąca nie posiada innego majątku nieruchomego, jak również cennych ruchomości. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, iż nie posiada żadnych dochodów. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się wraz z synem z alimentów i zasiłku rodzinnego oraz świadczeń z pomocy społecznej. Skarżąca jest przewlekle chora. W takiej sytuacji majątkowej jakiekolwiek wydatki spowodowałyby uszczerbek na zdrowiu skarżącej i jej czternastoletniego syna. Zdaniem orzekającego wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Generalną zasadą, wyrażoną m.in. w art. 199 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest bowiem ponoszenie przez strony kosztów postępowania sądowego związanego ze ich udziałem w sprawie. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) instytucja przyznania prawa pomocy, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa. Powinno mieć zatem miejsce jedynie w tych sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków finansowych na udział w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Dokonując zatem analizy wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy wzięto pod uwagę realne możliwości zabezpieczenia przez nią środków niezbędnych do pokrycia kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru w niniejszej sprawie. W ocenie orzekającego skarżąca uwiarygodniła w sposób wystarczający, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Niewątpliwie uzyskiwane w miesiącu dochody w wysokości 364 zł przypadające na skarżącą oraz jej syna nie pozwalają na poczynienie jakichkolwiek oszczędności. O trudnej sytuacji materialnej skarżącej świadczy także fakt, iż korzysta ona z pomocy społecznej. Skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Ze względu na przewlekła chorobę niewątpliwie znaczne środki finansowe zmuszona jest przeznaczać na zakup lekarstw. Przedstawiona przez skarżącą sytuacja majątkowa jest niewątpliwie bardzo trudna i z uzyskiwanych dochodów nie jest ona w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu własnym i syna. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).