IV U 113/17

<p>Sygn. akt IVU 113/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 listopada 2017r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Łomży IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> Przewodniczący: SSR Urszula Zaleska </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Laskowska</em> </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017r. w Łomży</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z odwołania <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- -->Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p>o świadczenie rehabilitacyjne</p> <p>na skutek odwołania od decyzji z dnia 26 czerwca 2017r.,</p> <p>znak: <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób , że przyznaje odwołującej się <span class="anon-block">M. K.</span> prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od 15 maja 2017r. do 11 listopada 2017r. (180 dni).</strong> </p> <p>Sygn. akt IV U 113/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 26 czerwca 2017r. znak: <span class="anon-block">(...)</span> Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> Inspektorat w <span class="anon-block">Ł.</span>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 18;art. 18 ust. 1;art. 18 ust. 3;art. 18 ust. 4;art. 18 ust. 5;art. 18 ust. 6)">art. 18 ust. 1 i 3-6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa</a> (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 372 z późn.zm.) odmówił <span class="anon-block">M. K.</span> prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 15 maja 2017r. z uwagi na fakt, że komisja lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 19.06.2017r. orzekła, że stan jej zdrowia nie uzasadnia przyznania prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.</p> <p> <span class="anon-block">M. K.</span> złożyła odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres. Wskazała, że jest w trakcie kontynuacji leczenia i rehabilitacji, ponieważ rozpoznane dolegliwości - nie ustąpiły. Podała, że nadal odczuwa bóle kręgosłupa, które zakłócają jej normalne funkcjonowanie. Oczekuje na wizyty u lekarzy specjalistów: neurologa i neurochirurga. Stwierdziła, że leczy się nadal farmakologicznie, wspomaga się środkami przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi i zastrzykami. Zdaniem odwołującej się aktualny stan jej zdrowia nie pozwala na powrót do pracy, gdyż związany byłby z narażeniem innych osób na konsekwencje wynikające z jej kłopotów zdrowotnych (k.2,3).</p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> w odpowiedzi na odwołanie podtrzymał stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wniósł o oddalenie odwołania (k.4).</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołująca się <span class="anon-block">M. K.</span> od 01.03.2011r. pracowała jako sprzedawca (kelnerka) w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Kebab <span class="anon-block"> Bar (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>.</p> <p>Z powodu choroby: bólów kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego (wielopoziomowa dyskopatia szyjna z drętwieniem kończyn górnych i dolnych), bólów stawów kolanowych z powodu chandropatii rzepek, zespołu cieśni nadgarstka była niezdolna do pracy, przebywała na zwolnieniu lekarskim i pobierała zasiłek chorobowy. Odwołująca się korzystała z rehabilitacji ambulatoryjnej oraz w ramach oddziału dziennego.</p> <p>Okres zasiłkowy zakończył się z dniem 15.11.2016r. decyzjami z dnia:</p> <p>Organ rentowy przyznał <span class="anon-block">M. K.</span> decyzjami z dnia:</p> <p>1)  08.12.2016r. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 16.11.2016r. do 13.02.2017r. w wysokości 90 % podstawy wymiaru;</p> <p>2)  03.02.2017r. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 14.02.2017r. do 15.03.2017r. (1 miesiąc) w wysokości 75 % podstawy wymiaru;</p> <p>3)  03.04.2017r. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 16.03.2017r. do 14.05.2017r. (2 miesiące) w wysokości 75 % podstawy wymiaru (dowód: akta ZUS).</p> <p>Odwołująca się złożyła następnie kolejny wniosek o przedłużenie świadczenia rehabilitacyjnego i została skierowana na badanie przez lekarza orzecznika Oddziału ZUS, który orzeczeniem z 02.06.2017r. stwierdził, że odwołująca się nie jest niezdolna do pracy i brak jest okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.</p> <p>Odwołująca się wniosła sprzeciw od tego orzeczenia Komisja lekarska ZUS orzeczeniem wydanym 19.06.2017r. podtrzymała wcześniejsze ustalenia lekarza orzecznika stwierdzając, że <span class="anon-block">M. K.</span> nie jest niezdolna do pracy i brak jest okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego( dowód: .orzeczenie komisji lekarskiej z 19.06.2017r- akta ZUS).</p> <p>Konsekwencją tegoż orzeczenia było wydanie w dniu 26.06.2017r. zaskarżonej decyzji, mocą której odmówiono odwołującej się prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres od dnia 15.05.2017r. (dowód - decyzja z dnia 26.06.2017r. - akta organu rentowego).</p> <p>Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 18;art. 18 ust. 1)">art. 18 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa z dnia 25.06.1999r</a> - świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990600636" title="Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 (art. 18 § 2)">§ 2</a> tegoż artykułu mówi, że świadczenie to przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.</p> <p> <span class="anon-block">T.</span>. Sąd w celu ustalenia czy stan zdrowia odwołującej się uzasadniał przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres, tj. od dnia 15.05.2017r. - dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów z zakresu ortopedii i neurologii.</p> <p>Po przeprowadzeniu wywiadu, analizie dokumentacji medycznej i badaniu, biegli sądowi rozpoznali u odwołującej się: 1) zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowo – krzyżowym z przewlekłym zespołem bólowym szczególnie z odcinka szyjnego kręgosłupa, 2) zespół cieśni nadgarstka prawego, 3) chondropatia obu stawów kolanowych, 4) zespół ciasnoty podbarkowej prawej.</p> <p>Biegli stwierdzili, że schorzenia te uzasadniają przyznanie odwołującej się prawa do świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 15.05.2017r. na 6 miesięcy. W uzasadnieniu opinii wskazali, że rozpoznane u odwołującej się schorzenia mają przewlekły charakter i wymagają okresowej kontroli neurologicznej, stałego przyjmowania leków, ewentualnie leczenia sanatoryjnego i rehabilitacji. Zdaniem biegłych badana powinna rozważyć leczenie operacyjne dyskopatii szyjnej i przekwalifikowanie zawodowe. Podkreślili, że biorąc pod uwagę charakter schorzeń, ich przewlekłość należy liczyć się z okresowymi zaostrzeniami objawów chorobowych. W ocenie biegłych <span class="anon-block">M. K.</span> w dniu 15.05.2017r. nie była zdolna do pracy (dowód: opinia k. 19-21).</p> <p>Strony nie zgłosiły zastrzeżeń do wydanej opinii lekarskiej.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Organ rentowy po zapoznaniu się z opinią biegłych pozostawił odwołanie do uznania Sądu. </span> </p> <p> <span class="anon-block">T.</span>. Sąd oceniając stan faktyczny odnośnie stanu zdrowia odwołującej się po dniu 15.05.2017r. oparł się na pisemnej opinii biegłych sądowych z zakresu neurologii i ortopedii.</p> <p>Sąd doszedł do przekonania, że ustalenia poczynione przez biegłych sądowych w niniejszej sprawie są rzetelne, dokonane obiektywnie, a sformułowane wnioski poparte zostały logicznym uzasadnieniem. Opinia została wydana przez lekarzy specjalistów, mających szeroką wiedzę i doświadczenie zawodowe i orzecznicze, została specjalistycznie uzasadniona. Zawiera rzeczową, logiczną i spójną argumentację ustaloną po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną leczenia odwołującej się oraz po zapoznaniu się z wynikami jej badań. Z uwagi na powyższe okoliczności opinia ta może stanowić miarodajny i wiarygodny materiał pozwalający na ferowanie rozstrzygnięcia sprawy. Brak jest jakichkolwiek podstaw, które mogłyby podważyć rzetelność i prawdziwość wydanej opinii. Sąd wyrokując oparł się na wnioskach w niej zawartych.</p> <p> <span class="anon-block">T.</span>. Sąd podzielił ustalenia biegłych sądowych zawarte w sporządzonej opinii i uznał, iż daje ona podstawy do ustalenia, że stan zdrowia <span class="anon-block">M. K.</span> uzasadniał przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego po dniu 15.05.2017r. na dalszy okres 6 miesięcy ( 180dni).</p> <p>Mając na uwadze powyższe tut. Sąd zmienił zaskarżoną decyzję na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14} § 2 k.p.c.</a> w zw. z wyżej wskazanymi przepisami i orzekł jak w sentencji.</p> </div>