I C 477/17

<p>Sygn. akt I C 477/17 upr.</p> <p>Na rozprawę dnia 30/11/2017 r. pełnomocnik powoda nie stawił się – zawiadomiony prawidłowo.</p> <p>Pozwany nie stawił się pomimo należytego zawiadomienia go o terminie rozprawy, nie złożył żadnych wyjaśnień – ani też nie żądał przeprowadzenia rozprawy w jego nieobecności. Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny.</p> <p>Przewodniczący Protokolant</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 30 listopada 2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Anna Lisowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekretarz sądowy Judyta Masłowska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. w Piszu</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>o r z e k a</p> <p>Powództwo oddala.</p> <p>Sygn. akt I C 477/17 upr</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wytoczył powództwo przeciwko <span class="anon-block">M. S.</span> o zapłatę kwoty 668,42 zł oraz zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów postępowania.</p> <p>W uzasadnieniu żądania pozwu powód wskazał, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia w dniu 24.09.2015r. przez powoda z pozwanym umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Pozwany nie uregulował zadłużenia na kwotę 668,42 zł, to jest 635,79 zł z tytułu niezapłaconych faktur i kwota 32,63 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych. Powód wezwał pozwanego do zapłaty. Wezwanie okazało się bezskuteczne.</p> <p>Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty, co skutkowało przekazaniem sprawy do Sądu Rejonowego w Piszu, jako właściwego dla miejsca zamieszkania pozwanego.</p> <p>Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</p> <p>Mając na uwadze, że pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, Sąd, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 § 1 kpc</a>, zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 kpc</a>, w wypadku wydania przez Sąd wyroku zaocznego, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.</p> <p>Utrwalony w judykaturze i niekwestionowany w nauce jest pogląd, że przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie okoliczności faktycznych i nie zwalnia sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy oświadczenia te uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów. Sąd nie jest zatem zwolniony z obowiązku dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach (orzeczenie SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57, OSNC 1960, nr 1, poz. 14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, Lex nr 707; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, Lex nr 24031; z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Lex nr 30397; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Lex nr 37430). Jeżeli zatem w świetle przytoczonych przez powoda okoliczności brak podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, sąd wyrokiem zaocznym oddala powództwo.</p> <p>W niniejszym postępowaniu roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Powód przedłożył co prawda umowę zawartą z pozwanym, jednakże wynika z niej, że pozwanemu przyznany został numer abonencki <span class="anon-block"> (...)</span>. Przedłożone przez powoda faktury nie dotyczącą natomiast wskazanego numeru, ale numeru <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż powód nie udowodnił , aby pozwany był w zwłoce z zapłatą faktur z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych dla numeru <span class="anon-block"> (...)</span>. Powód zobowiązany był do udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a ponadto w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> ciążył na nim obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodził skutki prawne. ( patrz wyrok SN z 17 XII 1996r., I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok sądu apelacyjnego w Białymstoku z 21 X 2003 r., I A Ca 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok SN z 7 X 1998r., II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662).</p> <p>Z uwagi na powyższe , powództwo zostało oddalone.</p> </div>