IX Ka 499/17

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt IX Ka 499/17</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 30 listopada 2017 roku</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Aleksandra Nowicka</p> <p>Sędziowie SSO Jarosław Sobierajski (spr.)</p> <p>SSO Rafał Sadowski</p> <p>Protokolant st.sekr.sądowy Katarzyna Kotarska</p> <p>przy udziale funkcjonariusza <span class="anon-block">T. K.</span> z <span class="anon-block">(...)</span>Urzędu Celno-Skarbowego w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 roku</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span>, oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54 § 2 kks</a> </strong> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu</p> <p>z dnia 29 maja 2017 roku sygn. akt II K 1016/16</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.  zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adwokata <span class="anon-block">G. M.</span> kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) brutto tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>III.  zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za II instancję i wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt IX Ka 499/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> został oskarżony o to, że uchylił się od opodatkowania poprzez niezłożenie Naczelnikowi Urzędu Celnego w <span class="anon-block">T.</span> deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego (AKNU) od nabytego wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki <span class="anon-block">(...)</span>, rok prod. 2009, o nr VIN: <span class="anon-block"> (...)</span>, za obowiązek podatkowy powstały 6 października 2010 roku, przez co naraził na uszczuplenie podatek akcyzowy w kwocie 47 608,00 zł, <strong> <!-- --> tj. o przestępstwo skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54 § 2 kks</a>.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem z dnia 29 maja 2017r. Sąd Rejonowy w Toruniu</strong>, sygn. akt II K 1016/16, uznał oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54 § 2 kks</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54 § 2 kks</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 23;art. 23 § 1;art. 23 § 3)">art. 23 § 1 i 3 kks</a> wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 100 zł. Nadto zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">G. M.</span> kwotę 684 zł powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu. Orzekając o kosztach, Sąd zwolnił oskarżonego od uiszczenia opłaty, a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Wyrok ten zaskarżył <strong> <!-- -->w całości obrońca oskarżonego,</strong> zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, iż oskarżony jest winny zarzucanego mu czynu, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54 § 2 kks</a> w sytuacji, gdy zebrany materiał dowodowy nie wskazuje, by oskarżony popełnił przestępstwo.</p> <p>W związku z powyższym obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu oraz o zasądzenie kosztów obrony za obie instancję, albowiem nie zostały one uiszczone w całości ani w żadnej części.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Wbrew stanowisku skarżącego Sąd I instancji właściwie, wszechstronnie i wnikliwie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku postępowania sądowego i na ich podstawie dokonał prawidłowych ustaleń stanu faktycznego, zaś argumenty podniesione w apelacji stanowią jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami i rozważaniami Sądu I instancji.</p> <p>Postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone dokładnie, rzetelnie i w sposób wysoce staranny. Ocena dowodów przez Sąd meriti jest rozsądna, a Sąd odwoławczy nie doszukał się w niej błędów, zaniechań i uchybień. Jest ona zgodna z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego oraz nie zawiera błędów logicznych ani faktycznych. Sąd I instancji poddał zgromadzone dowody w postaci zeznań świadków oraz dowody z dokumentów należytej ocenie.</p> <p>Odnosząc się do zarzutu obrońcy oskarżonego, wskazać należy, że Sąd meriti słusznie uznał, że zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54 § 2 kks</a>. Oskarżony miał świadomość, że poczynione na terenie Niemiec modyfikacje nabytego przez niego pojazdu dokonane były w celu pozornej zmiany rodzaju samochodu na ciężarowy z uwagi na kwestie fiskalne, co potwierdzają przede wszystkim osobowe źródła dowodowe w postaci zeznań świadka <span class="anon-block">J. R.</span> – właściciela komisu, który wskazał, że w jego ocenie był to samochód osobowy, zaś zapis umieszczony w treści faktury VAT mówiący o tym, że jest to samochód ciężarowy wynikał jedynie z treści niemieckich dokumentów. Nadto słusznie Sąd zauważył, że pomiędzy badaniem technicznym, które miało miejsce w dniu 6 października 2017 r., a dniem 27 października 2017 r., kiedy to oskarżony zawarł umowę komisu z <span class="anon-block">J. R.</span>, dokonał w aucie zmian w postaci usunięciu przegrody oddzielającej oraz przywróceniu trzeciego tylnego siedzenia. Potwierdzają to także zeznania świadka <span class="anon-block">A. K.</span> – diagnosty samochodowego, który wskazał, że jeżeli samochód wyposażony jest w kratkę i z jego dokumentacji wynika, że jest to pojazd ciężarowy, to wówczas wydaje on takie zaświadczenie, zaś jeśli samochód nie ma kratki to takiego badania nie przeprowadza. Zatem w dniu badania technicznego samochód miał założoną kratkę, zaś w dniu oddania go do komisu <span class="anon-block">J. R.</span> już jej nie miał.</p> <p>Brak możliwości zweryfikowania zmian w samochodzie z uwagi na jego kradzież, z pewnością, wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonego, nie narusza zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo</em>. W kwestii stanu pojazdu wypowiadał się wszak wiarygodnie świadek <span class="anon-block">J. R.</span>. Zmiany dokonane przez oskarżonego miały charakter nietrwały, o czym świadczy to, że zostały dokonane właśnie przez niego, nie wymagały wiedzy czy umiejętności specjalistycznych.</p> <p>Nadto odnieść się także należy do dokumentacji producenta samochodu, według której został on wyprodukowany na podstawie europejskiej homologacji osobowej z pięcioma miejscami siedzącymi w dwóch rzędach siedzeń, z pięcioma miejscami kotwienia foteli i pasami bezpieczeństwa, a nadto posiadał on całkowicie przeszklone nadwozie bez przegrody oddzielającej. Wobec tego należało go zakwalifikować jako pojazd o charakterze osobowym, już w momencie wprowadzenia na rynek polski, bowiem spełniał wszystkie przesłanki do zakwalifikowania go jako taki pojazd według Nomenklatury Scalonej CN 8703.</p> <p>Dodać także należy, że w ocenie Sądu odwoławczego wymierzona przez Sąd I instancji wobec oskarżonego kara grzywny jest adekwatna do stopnia winy jak i społecznej szkodliwości czynu, zważając także na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 23;art. 23 § 1)">art. 23 § 1 kks</a>, w myśl którego wymierzając karę grzywny sąd określa liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki, przy czym, jeżeli kodeks nie stanowi inaczej, najniższa liczba stawek wynosi 10, najwyższa 720. Sąd I instancji wziął także pod uwagę wcześniejszą karalność oskarżonego. Kara grzywny w takiej wysokości winna spełnić zatem swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze.</p> <p>Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będące podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też został on utrzymany w mocy.</p> <p>O kosztach obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono w oparciu o przepisy § 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016.1714 ze zm.).</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a> sąd odwoławczy zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za II Instancję, zaś wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciążył Skarb Państwa.</p> </div>