VI Ka 513/17

<p>Sygn. akt VI Ka 513/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 listopada 2017 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Tekieli (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie SO Andrzej Żuk</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SR del. do SO Beata Chojnacka Kucharska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant Urszula Kołodziej </strong> </p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Zgorzelcu <span class="anon-block">J. G.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. H.</span> </strong> - s. <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">B.</span> zd. <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>,</p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu</p> <p>z dnia 27 lipca 2017 r. sygn. akt II K 5/17</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">R. H.</span> i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Lubaniu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 513/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">R. H.</span> oskarżony został o to że:</p> <p>w dniu 30 września 2016 r. w <span class="anon-block">L.</span> znajdując się w stanie nietrzeźwości wykazującym stężenie 1,04 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu kierował na drodze publicznej samochodem marki <span class="anon-block">A. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj.o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 27.07.2017 r. w sprawie II K 5/17</p> <p>I.uznał oskarżonego <span class="anon-block">R. H.</span> za winnego tego że w dniu 30 września 2016 r. w <span class="anon-block">L.</span> znajdując się w stanie po użyciu alkoholu 0,29 promila alkoholu we krwi kierował pojazdem marki <span class="anon-block">A. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ruchu lądowym tj. wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 87 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 1.500,00 zlotych;</p> <p>II.na podstawie art. 87 § 4 k.w. w zw. z art. 29 § 1 k.w. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w wymiarze 1 roku;</p> <p>III. na podstawie art. 29 § 4 k.w. zaliczył oskarżonemu na poczet wymierzonego środka karnego 1 roku zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 30.09.2016 r. do dnia 27.07.2017 r.</p> <p>IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasadził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w sprawie i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2;art. 3;art. 3 ust. 2)">art.2 ust.1 pkt 2 i art. 3 ust.2 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> wymierzył mu opłatę w kwocie 150 złotych.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył Prokurator Rejonowy w Zgorzelcu zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść polegający na niesłusznym uznaniu iż zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy nie dostarczył podstaw do uznania winy <span class="anon-block">R. H.</span> w zakresie zarzucanego mu występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a> i w konsekwencji niesłuszne skazanie oskarżonego za wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 87;art. 87 § 1)">art. 87 § 1</a> k.w.podczas gdy prawidłowa ocena ustalonych przez Sąd okoliczności, w szczególności zeznania świadków <span class="anon-block">M. P.</span>, <span class="anon-block">T. W.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">L. K. (1)</span> prowadzą nieodparcie do wniosku iż <span class="anon-block">R. H.</span> dopuścił się przestępstwa a stan jego nietrzeźwości w chwili prowadzenia pojazdu wyrażał się stężeniem 1,04 mg/l. Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Lubaniu do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Z ustaleń Sądu I instancji wynika, że Sąd ten dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">R. H.</span> iż przed próbą przejazdu samochodem na parking zakończoną nieudaną jazdą przez schodki wypił jedną butelkę piwa 0,5 litra, kolejny zaś alkohol w postaci bimbru i następnych piw spożył wraz z <span class="anon-block">R. R. (1)</span> już po zatrzymaniu auta na schodkach, w oczekiwaniu na pomoc znajomych w „ściągnięciu” samochodu ze schodków i skarpy. Jako wiarygodne dowody Sąd ten wskazał poza wyjaśnieniami oskarżonego i zeznaniami <span class="anon-block">R. R.</span> także zeznania funkcjonariuszy policji <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">T. W.</span> oraz świadków <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">L. K. (1)</span> oraz opinię biegłego z zakresu medycyny sądowej <span class="anon-block">L. K.</span> ( str.2 uzasadnienia, k.72 odwrót akt ). Tak dokonana ocena materiału dowodowego razi jednak dowolnością, poszczególne dowody Sąd I instancji ocenił w sposób wybiórczy i wyrywkowy nie wiążąc ich ze sobą.</p> <p>Ustalenia Sądu I instancji znajdują niewątpliwie potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego i zeznaniach <span class="anon-block">R. R. (1)</span>. Już jednak z protokołu badania trzeźwości przy użyciu urządzenia <span class="anon-block">A.</span> wynika, że oskarżony oświadczył w związku z badaniem że wypił 3 piwa 0,5 litra ok.22.10 ( k. 2 odwrót ). Do dowodu tego Sąd I instancji w tym kontekście w ogóle nie odniósł się w uzasadnieniu wyroku. Zeznania świadków <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">L. K. (1)</span> zdaniem Sądu Okręgowego wykluczają możliwość wypicia przez oskarżonego alkoholu w podawanych przez niego okolicznościach pomiędzy zatrzymaniem samochodu na schodkach a przyjazdem policjantów. Świadek <span class="anon-block">A. K.</span> zeznała co następuje: „Było to około godziny 22.30 – 23.00…wyszłam na balkon napić się wody. Usłyszałam jakiś dziwny rumor, tak jakby ktoś gniótł puszki aluminiowe i zauważyłam jak jakieś auto jedzie między drzewami. W tym czasie zadzwoniła do mnie sąsiadka <span class="anon-block">L. K. (1)</span> pytając się co się dzieje…Ja powiedziałam że chyba kradną samochód i zapytała się czy dzwonić na policję, ja powiedziałam żeby zadzwoniła a ja zeszłam na dół zobaczyć co się dzieje. Jak zeszłam to oskarżony wisiał samochodem na schodkach…zapytałam się jego co on robi , że niszczy nam schody, niszczy sobie samochód…on wyszedł włączył latarkę w telefonie i oglądał uszkodzenia…zapytałam czy trzeba wezwać jakieś służby…on powiedział że nie , że już jadą znajomi po czym wsiadł do samochodu, wyłączył silnik wziął kluczyki, zamknął samochód. Ja powiedziałam żeby poczekał chwilę ale on oddalił się, poszedł sobie. W tym momencie przyjechała policja i zaraz zatrzymali oskarżonego…” ( k.59 odwrót – 60 ). Z zeznań tych wynika że nie było czasu i możliwości aby oskarżony po zatrzymaniu samochodu na schodkach pił jakikolwiek alkohol z <span class="anon-block">R. R. (1)</span>, którego zresztą świadek w ogóle nie widziała. Powyższe zeznania zbieżne są z zeznaniami <span class="anon-block">L. K. (1)</span> która mówiła: „Ja tego dnia siedząc w pokoju usłyszałam głośny turkot czegoś za oknem…nie widząc dobrze co się dzieje zadzwoniłam do sąsiadki <span class="anon-block">A. K.</span> z zapytaniem co ona widzi z okna i ona powiedziała że ten samochód wisi na schodach. Ja wtedy powiedziałam że zadzwonię na policję…i założyłam szybko kurtkę i wyszłam na zewnątrz. Gdy byłam na miejscu zauważyłam, że ten samochód usiłował wyjechać z tych schodów. W tym samochodzie była uchylona szyba i pani <span class="anon-block">A. K.</span> podeszła do kierowcy pytając się co on robi, że uszkodzi nam schody a sobie samochód. Ten pan coś powiedział do niej, wysiadł z samochodu i zaczął się oddalać i w tym momencie nadjechała policja. Po krótkiej chwili 1 – 1,5 minuty policjant przyprowadził oskarżonego na miejsce…” ( k.60 ). Także z zeznań tego świadka nie wynika aby na miejscu zdarzenia był <span class="anon-block">R. R. (1)</span> i aby pił z oskarżonym bimber i piwa po „zawiśnięciu” samochodu na schodkach a przed zatrzymaniem oskarżonego przez policjantów. Takie spożywanie dwóch rodzajów alkoholu musiało trwać co najmniej kilka – kilkanaście minut i musiałoby być przez świadka zauważone. Niewiarygodnie brzmią w tym kontekście wyjaśnienia oskarżonego że jego kolega <span class="anon-block">R. R. (1)</span> „…wystraszył się i się nie pokazywał” ( k.47 odwrót ). W każdym zaś razie dysponując taką treścią zeznań <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">L. K. (1)</span> Sąd I instancji powinien dokonać konfrontacji tych świadków z oskarżonym <span class="anon-block">R. H.</span> i świadkiem <span class="anon-block">R. R. (1)</span>, czego nie uczynił.</p> <p>Sąd I instancji wybiórczo odniósł się także do opinii biegłego <span class="anon-block">L. K.</span> koncentrując się na tym jej fragmencie, w którym biegły wskazał, że wypicie przez oskarżonego przed jazdą samochodem wyłącznie jednego piwa o pojemności 500 ml zawierającego ok. 5,0 % alkoholu dawało w czasie badania przez policjantów (a więc ok. 23.02 ) stężenie ok.0,29 promila alkoholu we krwi ( k.66 , k.72 odwrót ). Na tej samej stronie opinii biegły stwierdza jednak że maksymalne stężenie osiągane jest po upływie ok.1 godziny od zakończenia spożycia, a więc ok. 23.30 we krwi oskarżonego powinno znajdować się maksymalne stężenie alkoholu spożytego do godz.22.30 ( k.66 ). Tymczasem badanie urządzeniem <span class="anon-block">A.</span> którego wyniki nie były w sprawie kwestionowane wykazało u oskarżonego o godz. 23.02 – 1,04 mg/l, o godz. 23.17 – 1,00 mg/l, o godz.23.34 – 0,84 mg/l ( k.2 ), alkohol więc był w fazie wydalania i maksymalne jego stężenie było o godz. 23.02 albo wcześniej. Oskarżony musiał więc skończyć picie piw względnie bimbru najpóźniej o 22.00 – 22.10, a więc przed jazdą samochodem w celu przestawienia go na parking.</p> <p>W tym stanie rzeczy wyrok Sądu I instancji skazujący oskarżonego jedynie za popełnienie wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. nie mógł się ostać i sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia. Ze względu na wskazane błędy przy ocenie materiału dowodowego konieczne jest przy tym przeprowadzenie na nowo przewodu sądowego w całości tj. przesłuchanie oskarżonego, świadka <span class="anon-block">R. R. (1)</span>, świadków – policjantów, świadków <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">L. K. (1)</span> oraz ewentualnie biegłego <span class="anon-block">L. K.</span>.</p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">R. H.</span> i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Lubaniu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji przeprowadzi postępowanie dowodowe w pełnym zakresie dążąc do prawidłowych ustaleń faktycznych odnośnie przebiegu zdarzenia. O ile wyjaśnienia oskarżonego i zeznania <span class="anon-block">R. R. (1)</span> oraz zeznania <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">L. K. (1)</span> będą konsekwentnie podtrzymywane Sąd I instancji przeprowadzi konfrontacje pomiędzy wymienionymi osobami, a w razie potrzeby także pomiędzy oskarżonym oraz <span class="anon-block">R. R. (1)</span> i policjantami <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">T. W.</span>. W razie potrzeby również Sąd zwróci się do biegłego <span class="anon-block">L. K.</span> o wydanie ustnej opinii uzupełniającej. Zgromadzony materiał dowodowy Sąd I instancji prawidłowo oceni mając na uwadze wszystkie okoliczności o których mowa powyżej i wyda wyrok który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> </p> </div>