IV SA/Wa 1850/09
Адміністративні суди2009-12-28
Номер справи
IV SA/Wa 1850/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2009-12-28
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судді
Alina Balicka
Резолютивна частина
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi W. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik skarżącego W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2009 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę, uznając, iż skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi, w terminie przewidzianym do wniesienia skargi, czyli w niniejszej sprawie do dnia 26 października 2009 r.
Z akt sądowych sprawy wynika, iż powyższe postanowienie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 30 listopada 2009 r. (. k. 17 akt sądowych).
W dniu 11 grudnia 2009 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego, skarżący, reprezentowany przez r.pr. S. Z. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał na niejednolitość orzecznictwa w przedmiocie wnoszenia wpisu sądowego w postępowaniu sądowym, co w ocenie pełnomocnika skarżącego potwierdza, iż uchybienie w opłaceniu wpisu nastąpiło bez winy skarżącego. Podniesiono, iż możliwość skutecznego wniesienia wpisu sądowego uzależniona jest od dowiedzenia się o nadanej sygnaturze sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej: P.p.s.a. stanowi, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 P.p.s.a.
W myśl § 1 tego przepisu pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 4 stanowi, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności należało zatem zbadać kwestię dopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu, bowiem od tego zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd.
Pełnomocnik skarżącego wskazał, iż przyczyną uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi jest niejednolite orzecznictwo w przedmiocie wnoszenia wpisu sądowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przyjmując, zatem iż skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika o powodach odrzucenia swojej skargi dowiedział się w dniu doręczenia postanowienia Sądu z dnia 20 listopada 2009 r., czyli w dniu 30 listopada 2009 r. ( data doręczenia postanowienia pełnomocnikowi skarżącego) należy uznać, iż najpóźniej w tym właśnie dniu ustała przyczyna uchybienia terminowi do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik skarżącego złożył natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu dopiero w dniu 11 grudnia 2009 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Należy zatem stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia.
W tym stanie rzeczy wniosek W. G. należało uznać za spóźniony.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.