IV Ka 681/17

<p>Sygn. akt IV Ka 681/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 1 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="361"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Ewa Rusin</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p> Elżbieta Janus</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Elżbiety Reczuch Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. S.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">R.</span> z domu <span class="anon-block">K.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">J.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy</p> <p>z dnia 27 lipca 2017 r. sygnatura akt VI K 646/16</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania apelacyjnego w tym wymierza 180 zł opłaty za to postępowanie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 681/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 27 lipca 2017r. sygn. akt VI K646/17:</p> <p>I.  Oskarżonego <span class="anon-block">W. S.</span> uznał za winnego popełnienia tego, że w dniu 8 maja 2016r., na drodze krajowej <span class="anon-block">(...)</span>km, gmina <span class="anon-block">D.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowym marki <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> 1 nie upewnił się czy ma wystarczające miejsce na wykonanie manewru wyprzedzania i na łuku drogi wykonał manewr wyprzedzania doprowadzając do zderzenia z prawidłowo jadącym pojazdem marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, w wyniku czego kierujący pojazdem <span class="anon-block">E. L.</span> doznał obrażeń ciała w postaci skręcenia kręgosłupa szyjnego i skręcenia kręgosłupa lędźwiowego powodujące rozstrój zdrowia na okres powyżej dni siedmiu, pasażerka tego samochodu <span class="anon-block">S. L.</span> doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia kręgosłupa szyjnego, skręcenia kręgosłupa lędźwiowego, licznych podbiegnięć krwawych min. obu ramion, przedniej powierzchni jamy brzusznej, obu kończynach dolnych, powodujące rozstrój zdrowia na okres powyżej dni siedmiu, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 kk</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2 (dwóch),</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art.72 § 1 pkt 1 kk</a> zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby co 6(sześć) miesięcy,</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">W. S.</span> na rzecz pokrzywdzonych <span class="anon-block">E. L.</span> i <span class="anon-block">S. L.</span> nawiązki w kwocie po 5.000 (pięć tysięcy złotych) dla każdego z nich,</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1;art. 43 § 3)">art. 43 § 1 i 3 kk</a> orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat i zobowiązał oskarżonego do zwrotu dokumentu w postaci prawa jazdy,</p> <p>VI.  zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">W. S.</span> na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 931,17 złotych, w tym opłatę w kwocie 180złotych.</p> <p>Z wyrokiem tym nie pogodził się oskarżony, wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy z wyboru.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2;art. 438;art. 438 pkt. 3;art. 438 pkt. 4)">art. 427 §2, art. 438 pkt 3 i 4 kpk</a> wyrokowi temu zarzucił:</p> <p>1. uchybienie, polegające na niesłusznym niezastosowaniu środka probacyjnego, określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66)">art. 66 kk</a> w postaci warunkowego umorzenia postępowania , pomimo że zostały spełnione wszystkie przesłanki pozwalające na jego zastosowanie, co skutkowało wymierzeniem oskarżonemu kary rażąco niewspółmiernie surowej w stosunku do stopnia jego winy i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu.</p> <p>2. niesłuszne zastosowanie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkiego rodzaju na okres 2 lat, w sytuacji gdy z całokształtu okoliczności sprawy jednoznacznie wynika, że:</p> <p>- nieprawidłowe zachowanie oskarżonego na drodze publicznej miało charakter incydentalny i nie można go uznać za lekceważenie zasad ostrożności i powodowanie zagrożenia bezpieczeństwa innych uczestników ruchu, a w konsekwencji nie ma potrzeby wyeliminowania oskarżonego jako kierującego pojazdem mechanicznym ze sfery ruchu drogowego;</p> <p>- oskarżony utrzymuje się wyłącznie z prowadzenia gospodarstwa rolnego, w którym niezbędne jest posiadanie przez niego uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, w związku z tym orzeczenie zakazu o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 §1 kk</a> byłoby nadmiernym rygoryzmem, nie adekwatnym do wagi i okoliczności popełnionego czynu;</p> <p>3. błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść rozstrzygnięcia - polegający na pominięciu przez Sąd okoliczności wypłaty przez ubezpieczyciela oskarżonego<span class="anon-block"> - (...) S.A</span> kwoty zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz pokrzywdzonych, będącej skutkiem przebytego wypadku i w konsekwencji nieuzasadnione orzeczenie wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonych nawiązki w kwocie po 5 000 zł dla każdego z nich, pomimo, że szkoda w postaci doznanej krzywdy została już naprawiona przez ubezpieczyciela oskarżonego.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 437)">art. 427 §1 i 437 kpk</a> apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez warunkowe umorzenie postępowania na okres próby 1 roku, uchylenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonego pkt V wyroku oraz uchylenie obowiązku zapłaty nawiązki na rzecz pokrzywdzonych, orzeczonego pkt IV wyroku.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje;</span> </strong> </p> <p>Apelacja jako niezasadna nie podlega uwzględnieniu.</p> <p>Sąd Rejonowy poczynił w sprawie obiektywne ustalenia faktyczne, bo oparł je o prawidłowo przeprowadzone i ocenione dowody. Wnioski końcowe co do sprawstwa i zawinienia oskarżonego mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów, w żadnym wypadku nie można im zarzucić dowolności, wypełniają one wszystkie wskazania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Apelujący tych depozycji nie kwestionuje.</p> <p>Nie znajduje natomiast uznania zarzut apelacji rażącego niewspółmierną surowością rozstrzygnięcia przez wymierzenie oskarżonemu kary zamiast warunkowego umorzenia postępowania w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66)">art. 66 kk</a>. Po pierwsze, przewidziana tu probacja ma charakter fakultatywny, cyt. „ sąd może warunkowo umorzyć postępowanie”. Po drugie, podjęcie decyzji o warunkowym umorzeniu postępowania musi być poprzedzone zaistnieniem warunków określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1;art. 66)">§ 1 art. 66 kk</a>, głównie ustaleniem, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Nie można zgodzić się z apelującym, iż ową nieznaczność miałyby uzasadniać w niniejszej sprawie nieumyślne zawinienie oskarżonego wynikające z niezachowania należytej ostrożności przy prowadzeniu pojazdu a obrażenia ciała doznane przez pokrzywdzonych, choć bolesne i ograniczające przez pewien czas ich aktywność życiową nie zagrażały ich życiu i nie mają charakteru nieodwracalnego. Pomija tu apelujący, iż oskarżony wykonując manewr wyprzedzania powinien kierować się nie zwykłą ale szczególną ostrożnością ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 24;art. 24 ust. 2)">art. 24 ust. 2</a> prd) , zaś przed podjęciem manewru upewnić się w szczególności, czy ma odpowiednią widoczność i dostateczne miejsce do wyprzedzania bez utrudnienia komukolwiek ruchu ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 24;art. 24 ust. 1;art. 24 ust. 1 pkt. 1)">art. 24 ust. 1 pkt. 1</a>) prd). Jak to słusznie wyeksponował Sąd I instancji, wyprzedzanie należy do jednego z najbardziej niebezpiecznych manewrów kierujących pojazdami, co wynika m. in. z faktu, że wyprzedzający musi zjechać na pas drogi pojazdów jadących z naprzeciwka, a zlekceważenie zasad bezpieczeństwa może prowadzić do katastrofalnych, najpoważniejszych skutków dla innych użytkowników drogi. Jak to wynika z niekwestionowanych ustaleń wyroku, oskarżony podjął manewr wyprzedzania jadąc w bezpośredniej bliskości za innym wyprzedzającym ( poruszającym się pojazdem marki <span class="anon-block">C.</span>) , przy czym wyprzedzał jednocześnie co najmniej 2 pojazdy na łuku drogi, dostrzegłszy auto pokrzywdzonego <span class="anon-block">E. L.</span> nadjeżdżające z przeciwka, podjął gwałtowne hamowanie i doprowadził do zderzenia obu pojazdów. Wadliwa technika jazdy, zaprezentowana przez oskarżonego, stanowi plagę na polskich drogach, prowadzącą do znaczącej liczby poważnych i groźnych w skutkach wypadków komunikacyjnych. Bagatelizuje więc apelujący wysoki stopień naruszenia przez oskarżonego zasady szczególnej ostrożności z art. 24 pkt. 2 prd.</p> <p>Także nazbyt lekko apelujący ocenił spowodowane przez oskarżonego skutki na zdrowiu pokrzywdzonych <span class="anon-block">E. L.</span> i <span class="anon-block">S. L.</span>, które wywołały rozstrój narządów ciała na okres powyżej dni 7-miu. Doznane przez nich obrażenia kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, niezależnie od już występujących u pokrzywdzonych schorzeń, są dotkliwe, faktem notoryjnym i wynikającym z doświadczenia życiowego jest długi czas odczuwania dolegliwości bólowych oraz konieczność leczenia rehabilitacyjnego, nie zawsze przynoszącego całkowite zniwelowanie bólu. Nadto pokrzywdzona <span class="anon-block">S. L.</span> doznała także potłuczeń i zasinień wielu miejsc na ciele, także wstrząśnienia siatkówki oka, co skutkowało uznaniem doznania przez nią 7,5 % uszczerbku na zdrowiu.</p> <p>Zatem ani stopień winy ani społecznej szkodliwości czynu oskarżonego nie są nieznaczne, co wyklucza możliwość zastosowania wobec oskarżonego warunkowego umorzenia postępowania. Akcentowane w tej części uzasadnienia apelacji pozytywne cechy i właściwości oskarżonego, który nie był dotychczas karany sądownie i nie wchodził w konflikty z prawem, prowadził ustabilizowany tryb życia, przyznał się do winy i wyraził żal, to okoliczności słusznie zarachowane przez Sąd Rejonowy jako uzasadniające zastosowanie wobec oskarżonego probacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 kk</a>. Ową probację umożliwiło wymierzenie oskarżonemu kary 10 –ciu miesięcy pozbawienia wolności, kary pozostającej w dolnym progu ustawowego zagrożenia przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>, zatem nie sposób twierdzić, że rażąco niewspółmiernie surowej w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt. 4 kpk</a>.</p> <p>Orzeczony wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres lat 2-ch ( pkt. V dyspozycji wyroku) jest rozstrzygnięciem surowym, ale nie niewspółmiernie, co umożliwiłoby zmianę tej części wyroku na korzyść oskarżonego ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt. 4 kpk</a>). Przedmiotowy zakaz można orzec od roku do lat 15-u ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 3)">art. 39 pkt. 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 kk</a>) . Podzielić należy argumentację Sądu I instancji, iż ustalona w niniejszym postępowaniu technika i umiejętności oskarżonego w zakresie kierowania pojazdami dowodzą jego szczególnej niefrasobliwości oraz nieostrożności jako kierującego, co przy uwzględnieniu przestępnych skutków takiego postępowania uzasadnia potrzebę pozbawienia oskarżonego możliwości kierowania pojazdami mechanicznymi na 2 lata, co będzie także łączyło się z koniecznością weryfikacji faktycznych umiejętności oskarżonego w zakresie kierowania pojazdami mechanicznymi w ramach egzaminu na prawo jazdy. Bez znaczenia tu pozostaje prowadzenie przez oskarżonego niewielkiego gospodarstwa rolnego ( oskarżony podał jego powierzchnię całkowitą 4,615 ha ), przecież oskarżony może osobiście wykonywać prace na polu, nie jest też zjawiskiem odosobnionym korzystanie z płatnych usług rolnych. Orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych nie wyklucza korzystania przez oskarżonego z leczenia, naprowadzanego w apelacji, osobisty dojazd własnym autem nie jest jedyną możliwością wizyty u lekarza.</p> <p>Sąd I instancji słusznie także uznał, iż obrażenia ciała i wszystkie dolegliwości zdrowotne pokrzywdzonych wywołane wypadkiem uzasadniają orzeczenie od oskarżonego nawiązek w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> w kwotach po 5 tys. złotych, przecież nawiązki służą kompensacie szkód i krzywd mających swe źródło w przestępstwie. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a>, mający zastosowanie także w przypadku alternatywnej nawiązki, dopuszcza możliwość jednoczesnego orzeczenia wobec sprawcy obowiązku naprawienia szkody majątkowej i wynagrodzenia za szkodę niemajątkową w postaci zadośćuczynienia.</p> <p>Omawiany środek kompensacyjny można orzec również wtedy, gdy obowiązek naprawienia szkody ciąży także na innym podmiocie (np. ubezpieczycielu) .<em> <!-- --> „Korzystanie przez sprawcę przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów nie wyłącza ani nakazu orzeczenia obowiązku naprawienia szkody (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a>), ani możliwości orzeczenia – zamiast tego obowiązku – nawiązki określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 k.k.</a>" (uchwała SN z 20.06.2000 r., I KZP 5/00, OSNKW 2000/7–8, poz. 55).</em> Nadto w świetle uchwały Sądu Najwyższego cyt. „<em> <!-- --> Sprawca wypadku komunikacyjnego, wobec którego zastosowano środek karny polegający na obowiązku naprawienia szkody (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 5)">art. 39 pkt 5 k.k.</a>), może domagać się od ubezpieczyciela – na podstawie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów – zwrotu świadczenia zapłaconego na rzecz pokrzywdzonego" (uchwała SN z 13.07.2011 r., III CZP 31/11, Biul. SN 2011/7, s. 9)</em>. Tak więc wypłata odszkodowania pokrzywdzonym przez <span class="anon-block">(...)</span> S..A. za doznany w wypadku uszczerbek na zdrowiu nie wyklucza orzeczenia nawiązek.</p> <p>Z przytoczonych względów apelacji nie uwzględniono.</p> <p>O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art.636 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 kpk</a> oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8)">art.8</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art.7 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r.</a>/tj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm./, obciążając nimi oskarżonego wobec przegrania apelacji.</p> </div>