I C 1299/17

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 01 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kwidzynie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Halina Ostafińska-Kołacka</p> <p>Protokolant: stażysta Ewelina Gadomska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 01 grudnia 2017 r. w Kwidzynie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">G. M.</span> <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  powództwo oddala,</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w<span class="anon-block">K.</span>na rzecz pozwanego <span class="anon-block">G. M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> kwotę 917,00 zł (dziewięćset siedemnaście złotych 00/100), tytułem kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p> <em> <!-- -->SSR Halina Ostafińska-Kołacka</em> </p> <p>Sygn. akt I C 1299/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> wnosił o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">M. G.</span> kwoty 2861 złotych, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie :</p> <p>- od kwoty 123 złote od dnia 28.08.2016 roku do dnia zapłaty,</p> <p>- od kwoty 246 złotych od dnia 30.09.2016 roku do dnia zapłaty,</p> <p>- od kwoty 246 złotych od dnia 30.10. 2016 roku do dnia zapłaty,</p> <p>- od kwoty 246 złotych od dnia 30.11.2016 roku do dnia zapłaty,</p> <p>- od kwoty 2000złotych od dnia 14 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu podał, że strony łączyła umowa o działalności gospodarczej, w ramach której pozwany zobowiązany był do dokonywania zakupu asortymentu do prowadzonego sklepu w hurtowniach <span class="anon-block">(...)</span>SA i zapłaty miesięcznej opłaty marketingowej.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">M. G.</span> wnosił o oddalenie powództwa zarzucając, iż powód nie wykazał aby przysługiwało mu roszczenie w stosunku do pozwanego tak co do zasady jak i co do wysokości. Według pozwanego umowa o działalności handlowej nie wiąże pozwanego ponieważ nie jest podpisana natomiast same faktury nie są żródłem zobowiązania.</p> <p>Sąd ustalił i zważył co następuje:</p> <p>Powód wystawił w stosunku do pozwanego noty obciążeniowe z dnia 31.12.2016 roku na kwotę 2000 złotych , z dnia 15.06.2016 roku na kwotę 246 złotych.</p> <p>(odpisy faktur wystawionych przez powoda k.22-23 i k.25-29).</p> <p>Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie ww. faktur.</p> <p>Sąd uznał, że powództwo nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zasadne są zarzuty pozwanego.</p> <p>Przede wszystkim powód w ogóle nie udowodnił aby strony zawarły umowę o współpracy handlowej w ramach sieci sklepów <span class="anon-block">(...)</span>. Załączona do pozwu umowa, na którą powołuje się powód, jest nieczytelna i nie podpisana przez pozwanego. Mimo zobowiązania Sądu i zarzutów pozwanego w tej kwestii, powód nie przedstawił czytelnego odpisu umowy ani innego dokumentu, z którego wynikałby stosunek zobowiązaniowy pomiędzy stronami. Poza tym tylko dwie faktury z dnia 31.12.2016 roku i z dnia 15.06.2016 są czytelne ale nie spełniają waloru dokumentu ponieważ nie są podpisane przez wystawcę. Zdjęcia z komputera pozostałych faktur tzw. print screen, które w dodatku są nieczytelne, również nie spełniają waloru dokumentu.</p> <p>Niezależnie od tego , same faktury nie stanowią udowodnienia źródła zobowiązania skoro powód nie przedstawił wymaganego dokumentu w postaci oryginału lub chociaż czytelnego odpisu umowy o współpracy handlowej opatrzonej datą ,z danymi pozwanego i jego wyraźnym podpisem.</p> <p>Powód zgodnie z zasadą rozkładu ciężaru dowodowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art.6 kc.</a>) miał obowiązek udowodnić zasadę i wysokość roszczenia , z czego się w ogóle nie wywiązał.</p> <p>Umowa o współpracy handlowej, na jaką powołuje się powód, jest umową nienazwaną zbliżoną do umowy sprzedaży. Powód przedstawiając nieczytelny tekst umowy opartej o stosowany wzorzec umowy bez wyrażnego podpisu pozwanego nie udowodnił aby strony były związane umową. Nie wykazał również w jaki sposób i za jaki okres naliczył wymienioną w fakturach opłatę marketingową.</p> <p>W związku z powyższym Sąd mając na uwadze przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535;art. 535 § 1)">art. 535par.1 kc.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc.</a> orzekł jak wyżej.</p> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach Sąd oparł na zasadzie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 par.1 kpc</a>. w zw. z par. 2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych.</p> <p>Powód jako strona przegrywająca sprawę ma obowiązek zwrócić pozwanemu koszty zastępstwa procesowego w wysokości 917 złotych (z opłatą od pełnomocnictwa).</p> </div>