IX W 3155/17

Суди загальної юрисдикції2017-12-04

Номер справи

IX W 3155/17

Дата рішення

2017-12-04

Тип

SENTENCE

Судді

Beata Kalińska (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

Sygn. akt IX W 3155/17 <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 4 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie, Wydział IX Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Kalińska Protokolant: sekretarz sądowy Anna Ostromecka w obecności oskarżyciela publ. M. R. po rozpoznaniu dnia 4 grudnia 2017r., sprawy  A. Ś. s. B. i E. z domu K.  ur. (...) w N. obwinionego o to, że: w dniu 19.06.2017r. około godz. 19:15 w miejscowości W., gm. O. kierując pojazdem marki H. (...) o nr rej. (...) nie dostosował prędkości do panujących warunków na drodze w wyniku czego na łuku drogi stracił panowanie nad prowadzonym pojazdem i uderzył w pojemnik na odpady oraz w miejscu i czasie jak wyżej kierował pojazdem będąc w stanie po użyciu alkoholu - tj. za wykroczenie z art. 97 kw oraz art. 87 § 1 kw orzeka: I. obwinionego  A. Ś. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z art. 97 kw oraz art. 87 § 1 kw i za to na podstawie art. 87 § 1 kw w zw. z art. 9§2 kw skazuje go na karę grzywny w wymiarze 1 000,- (jeden tysiąc) złotych; II. na podstawie art. 87 § 3 kw orzeka wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 (dziesięć) miesięcy; III. na podstawie art. 29 § 4 kw na poczet orzeczonego środka karnego zalicza obwinionemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 02 października 2017 r.; IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> zwalnia obwinionego od ponoszenia zryczałtowanych wydatków postępowania i opłaty. </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Komendant Komisariatu Policji w O. złożył wniosek o ukaranie A. Ś. za to , że w dniu 19.06.2017r. około godz. 19:15 w miejscowości W., gm. O. ,kierując pojazdem marki H. (...) o nr rej (...) nie dostosował prędkości do panujących warunków na drodze w wyniku czego na łuku drogi stracił panowanie nad prowadzonym pojazdem i uderzył w pojemnik na odpady oraz w miejscu i czasie jak wyżej kierował pojazdem będąc w stanie po użyciu alkohol, tj. za wykroczenie z art. 97 kw oraz art. 87 § 1 kw . Obwiniony A. Ś. nie stawił się na rozprawę w dniu 04grudnia 2017r. Został prawidłowo wezwany , wezwanie na rozprawę , pokwitował domownik E. Ś. w dniu 15.11.2017r.(d.pokwitowanie odbioru k. 70) Obwiniony nie wnosił o odroczenie rozprawy , nie usprawiedliwił swojej nieobecności . W tych warunkach zaistniały podstawy do zaocznego rozpoznania sprawy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 71;art. 71 § 4)">art. 71§4kpw</a>. Z dokonanych w sprawie ustaleń wynika , że obwiniony A. Ś. jest zatrudniony w (...) z wynagrodzeniem (...). Jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na jedno dziecko. ( d. dane osobopoznawcze k.43,34) W dniu 19czerwca 2017r. funkcjonariusze Policji J. P. (1) i R. R. około godziny 19:20 na polecenia dyżurnego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> O. udali się do miejscowości W. , gdzie zgłoszono zdarzenie drogowe z udziałem nietrzeźwego kierowcy. Ustalili , że kierujący pojazdem m-ki H. (...) o nr rej (...) , obwiniony A. Ś., jadąc od strony miejscowości M. przez miejscowość W. w kierunku drogi nr (...), na łuku drogi w lewo , nie dostosował prędkości do warunków na drodze i zjechał na prawą część jezdni , następnie na chodnik , gdzie uderzył w śmietnik oraz ogrodzenie. Następnie porzucił pojazd i zbiegł z miejsca zdarzenia przed przybyciem Policji. Obwinionego próbowali zatrzymać naoczni świadkowie zdarzenia M. G. i D. D. zO.. Świadek D. D. około godziny 19;10 szedł wraz z żoną drogą(...), przyległą do (...). W tym czasie w nieco większej odległości od zdarzenia znajdował świadek M. G.. Usłyszeli pis opon a następnie huk i pobiegli zobaczyć co się stało .Okazało się , że niedaleko sklepu (...) w W. samochód uderzył w drzewo , śmietnik i ogrodzenie. Z samochodu o własnych siłach wydostał się mężczyzna ubrany w(...)koszulkę , spodnie(...) i (...) . Kierowcą był znany świadkom A. Ś.. W czasie gdy świadkowie pobiegli udzielić mu pomocy ,wyczuli od niego silną woń alkoholu. Obwiniony chwiał się na nogach , jego mowa była bełkotliwa , gdy starał odwieść obydwu świadków od pomysłu wzywania Policji. Groził świadkowi D. D. , że będzie miał „ (...)” . Chciał by świadkowie pomogli mu zepchnąć pojazd. Świadek D. D. wyjął kluczyki z samochodu obwinionego i przekazał je M. G.. Następnie obwiniony po krótkiej szarpaninie oddalił się z miejsca zdarzenia. Na miejsce , jeszcze przed przyjazdem Policji przyjechała siostra obwinionego K. C. , która odjechała pojazdem obwinionego w kierunku swojej posesji (...), oddalonej o około 100metrów,gdzie przestawiła pojazd. W tym czasie ,w pobliżu miejsca zdarzenia byli inni ludzie , w tym mieszkańcy W., lecz nikt nie reagował. O godz.19:35 w momencie podjętej przez Policję interwencji , nie było już obwinionego ani jego pojazdu. Policjanci dokonali penetracji terenu W. i W., rozpytali siostrę obwinionego oraz matkę na okoliczność miejsca jego pobytu , lecz czynności te nie doprowadziły do zatrzymania obwinionego A. Ś.. Z notatki urzędowej sporządzonej przez funkcjonariusza Policji J. P. (2) wynika , że świadkowie zdarzenia znajdowali się po spożyciu alkoholu tj. po wypiciu jednego piwa. W następstwie kolizji w pojeździe m-ki H. (...) stwierdzono uszkodzenia w postaci zerwanego z zaczepów zderzaka przedniego z widocznymi wgnieceniami i zadrapaniami z lewej strony , zerwaną przednią tablicę rejestracyjną , wyrwany halogen przeciwmgielny z prawej strony , z lewej strony zderzaka zarysowania i wgniecenia , pogiętą pokrywę silnika , otarcie powłoki lakierniczej na lewym błotniku przednim . ( d. notatka urzędowa k.1-1v,2-34-5,6-6v,7-7v,katra zdarzenia drogowego k.8,9,protokół oględzin k.12,13, szkic sytuacyjny k.14,15, zeznania świadków: M. G. k.18-19,79v-80, D. D. k.27-28,k.79v, K. C. k.32-33,81,kserokopie zdjęć k.22-26,,funkcjonariuszy Policji : J. P. (2) k.80-80v, R. R. k.80v,wyjaśniania obwinionego k.34-36, pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy z dniem 2.10.2017r. k.39) Z odczytanych na rozprawie wyjaśnień obwinionego , złożonych w toku czynności wyjaśniających wynika , że obwiniony A. Ś. przyznał się do zarzutu niedostosowania prędkości do warunków panujących na drodze , natomiast nie przyznał się do kierowana pojazdem w stanie po użyciu alkoholu. Twierdził , że tego dnia jechała do babci zamieszkałej w W., lecz nie zastał jej w miejscu zamieszkania. Dlatego wracał z W. do W. ,do miejsca swojego zamieszkania. Zdarzenie drogowe tłumaczył zagapieniem się na łuku drogi, co skutkowało uderzeniem narożnika pojazdu w pojemnik na odpady. Wyjaśnił , że gdy był w pojeździe , podszedł do niego nietrzeźwy mężczyzna , który przewrócił go na ziemię . Po wyszarpnięciu się ,wyjaśnił , że z nikim nie rozmawiał i nikt do niego nie podchodził , więc udał się do W. w poszukiwaniu pomocy , ale nikogo nie zastał . Udał się na pieszo do W. , gdzie zamieszkuje. Potwierdził , że dowiedział się od kogoś, ale nie pamięta od kogo , że samochód znajduje się u siostry na posesji. Zapewnił , że w dniu zdarzenia był trzeźwy , a oddalił się z miejsca zdarzenia , bo był w szoku. Zaprzeczył by oddalenie było spowodowane tym , że był nietrzeźwy. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionemu , w zakresie sprzecznym z ustaleniami stanu faktycznego. Nie podzielił argumentacji obwinionego , że przyczyną zdarzenia drogowego było zagapienie się . Nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego , że w chwili czynu nie znajdował się w stanie po użyciu alkoholu. Obwiniony oddalając się z miejsca zdarzenia , mimo próby powstrzymania go , sam pozbawił się możliwości dowodzenia i zbadania jego stanu trzeźwości przez Policję . Przeczą wersji obwinionego dowody zgromadzone w sprawie tj. źródła materialne ,jak i osobowe , w szczególności zeznania naocznych świadków tj. M. G. i D. D. , którzy jako pierwsi podbiegli do pojazdu ,z którego obwiniony wychodził po zdarzeniu drogowym. To świadkowie jako jedyni rozmawiali z obwinionym , próbując powstrzymać jego oddalenie się z miejsca zdarzenia. Potwierdzili zgodnie ,wyczuwalną od obwinionego woń alkoholu , fakt , że chwiał się oraz , że jego mowa była bełkotliwa. Dodatkowo z relacji świadka D. D. wynika , że obwiniony odgrażał się mu co zrobi , gdy zostanie wezwana Policja . Świadkowie widzieli, jak obwiniony oddala się z miejsca zdarzenia w kierunku K. oraz jak szybko przybyła na miejsce zdarzenia siostra obwinionego K. C. , która równie niezwłocznie przestawiła samochód brata ,odjeżdżając nim na swoją posesję , jeszcze przed przyjazdem Policji. W ocenie Sądu zeznania naocznych świadków są wiarygodne , logiczne i konsekwentne .Nie dyskredytuje ich wagi nawet okoliczność , podawana przez funkcjonariusza Policji J. P. (3) , że mogli znajdować się pod wpływem alkoholu. Świadkowie ci nie wykonywali żadnych czynności zawodowych , a po godzinie 19 korzystali z czasu wolnego . Jeden ze świadków był z żoną na spacerze. Zareagowali ,jako pierwsi z poczucia obowiązku , ponieważ są strażakami z O.. Świadek M. G. na chwilę przed zdarzeniem ,będąc na moście , widział , jak znany mu obwiniony A. Ś. ,zaparkował pojazd i rozmawiał z grupą rówieśników . Następnie wyjechał z piskiem opon i już na skrzyżowaniu „ majtnęło nim”. Po chwili usłyszał pis hamowania i huk uderzenia. Twierdził , że nie pierwszy raz widział obwinionego , kierującego pod wpływem alkoholu, tak samo , jak miejscowa społeczność , która wcześniej nie reagowała ,jak i w dniu zdarzenia i stojąc w pobliżu nie pomogła wyżej wymienionym świadkom. Nie bez powodu świadek M. G. podał , że jak przyjechali funkcjonariusze na penetrację terenu ,by zatrzymać obwinionego ,to były osoby , które wiedziały , gdzie on przebywał . Z relacji świadka M. G. dodatkowo wynika , że siostra obwinionego K. C. , która zabrała pojazd z miejsca zdarzenia miała użyć określenia „czy świadkowie nie jeździli pod wpływem alkoholu i aby obwinionemu odpuścić” . Okoliczności dotyczące zachowania obwinionego i stanu pod wpływem alkoholu, znalazły potwierdzenie w zeznaniach funkcjonariuszy Policji , obsługujących zdarzenie , tj. świadka J. P. (2) i R. R.. Opierali się na wersji przedstawionej przez naocznych świadków oraz dokonywali ustaleń we własnym zakresie, rozpytując rodzinę obwinionego , zabezpieczając miejsce zdarzenia i penetrując teren w poszukiwaniu obwinionego. Obwiniony, zgodnie z relacją świadka J. P. , mimo próby powstrzymania go uciekł , co widziało więcej osób niż tylko naoczni świadkowie, pobiegł w stronę pól . Z rozmowy świadka z siostrą obwinionego wynikało , że” chcieli go pobić bo jechał pijany „. Siostra obwinionego w obecności funkcjonariusza zaprzeczyła , że posiada kluczyki od samochodu obwinionego , twierdziła , że ma je ojciec . Funkcjonariusz Policji J. P. (2) , mieszkający niedaleko miejsca zamieszkania obwinionego zeznał , że widywał wcześniej obwinionego jeżdżącego szybko i pod wpływem alkoholu. Znany jest on świadkowi ,jako osoba nadużywająca alkoholu. Natomiast świadek R. R. , wielu szczegółów ,z uwagi na upływ czasu, nie pamiętał . Potwierdził dokumentację załączoną do akt sprawy. Okoliczności wskazane przez świadków są logiczne i konsekwentne, pozostają w związku z wykonywanymi czynnościami zawodowymi i znajdują odzwierciedlenie w dokumentacji załączonej do akt sprawy. Siostra obwinionego K. C. potwierdziła , że zabrała pojazd obwinionego z miejsca zdarzenia i postawiła na swoim podwórku, po tym jak zadzwoniła do niej osoba , której danych nie pamięta. , z informacją , że brat miał wypadek. W toku dalszych zeznań ,zmieniła wersję podając , że działała pod wpływem tłumu ,który pozostawał na miejscu zdarzenia i miał krzyczeć „ zabierz samochód”. Okoliczność ta nie została w żaden sposób potwierdzona w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu, była to samoistna , pospieszna decyzja świadka , tym bardziej , że w pojeździe nie było obwinionego. Nie sposób wykluczyć , że to zachowanie siostry obwinionego miało mu pomóc .W czasie ,gdy przyjechali policjanci na posesję K. C. i popróbowali dostać do wnętrza pojazdu obwinionego ,okazało , że K. C. już nie ma od niego kluczy , a przecież nim kierowała . Twierdziła , że ma je ojciec .De facto takie zachowanie K. C. uniemożliwiło policjantom dostanie się do wnętrza pojazdu obwinionego . Zważywszy na to , że zeznania świadka K. C. to zeznania osoby bliskiej dla obwinionego są traktowane z odpowiednią ostrożnością procesową . Zdaniem Sądu, zeznania w/w świadków są logiczne i tworzą komplementarną całość . Stanowią relację tego ,co widzieli zarówno w czasie zdarzenia, jak i bezpośrednio po nim. Za wiarygodne Sąd uznał zeznania funkcjonariuszy Policji J. P. (2) i R. R. , którzy zeznawali na okoliczność przeprowadzonych czynności w sprawie i potwierdzili załączoną do akt dokumentację w postaci notatek urzędowych , szkicu miejsca zdarzenia, karty zdarzenia drogowego czy oględzin. Nie mieli żadnych powodów, by obciążać obwinionego w bezpodstawny sposób. Podkreślić należy , że obwiniony uciekając z miejsca zdarzenia , przed przyjazdem Policji, pozbawił się pozbawił się możliwości zweryfikowania stanu po użyciu alkoholu , który został przyjęty jako wartość minimalna na podstawie zeznań świadków. Reasumując , zgromadzone w sprawie dowody potwierdzają winę obwinionego, że swoim zachowaniem wyczerpał znamiona art. 87§ 1 kw, art. 97 kw Obwiniony naruszył porządek ruchu w rozumieniu art. 97kw .W myśl, 87§1 kw prowadził pojazd w stanie po użyciu alkoholu. Potwierdzają tę okoliczność zeznania świadków M. G. i D. D.. Ten stan obwinionego , jak i wpływ na jego czynności psycho –motoryczne , zdaniem Sądu ,miał wpływ na niedostosowanie prędkości do warunków drogowych , skutkujące tym , że na łuku drogi w lewo, zjechał na prawą stronę jezdni oraz na chodnik , gdzie uderzył w śmietnik i ogrodzenie , a następnie porzucił pojazd i uciekł z miejsca zdarzenia. Jako okoliczność obciążającą potraktowano przede wszystkim wysoką społeczną szkodliwość czynów obwinionego wyrażającą się w jego sposobie zachowania w chwili czynu ,jak i po nim , skutki wyrządzone jego zachowaniem . Istotną okolicznością obciążającą jest ponadto pozostawanie w chwili czynu przez obwinionego w stanie po użyciu alkoholu. Sąd nie dopatrzył się w postawie obwinionego szczególnych okoliczności łagodzących ,poza niekaralnością . Sąd, mając na względzie zarówno powyższe okoliczności, jak i naruszenie przez obwinionego jednego z podstawowych obowiązków na drodze, a mianowicie obowiązku trzeźwości, uznał, iż wymierzona obwinionemu A. Ś. kara grzywny w wysokości 1000 złotych jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych mu wykroczeń oraz winy, a także spełni swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. Na podstawie art. 87 § 3 wobec obwinionego orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów w ruchu lądowym na okres 10 miesięcy oraz zgodnie z treścią art. 29§4kw na poczet orzeczonego środka karnego został obwinionemu zaliczony okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 2.10.2017r. tj. daty faktycznie zatrzymanego dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> ,Sąd zwolnił obwinionego z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania i opłaty . </div>