Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

XXV C 1861/16

Суди загальної юрисдикції2017-12-04
Номер справи
XXV C 1861/16
Дата рішення
2017-12-04
Тип
SENTENCE

Судді

Anna Ogińska-Łągiewka (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

<p>Sygn. XXV C 1861/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 4 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR del. Anna Ogińska-Łągiewka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> Protokolant:</p> </td> <td> <p>protokolant Klaudia Kazimierczak</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu 4 grudnia 2017 r. w Warszawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">A. J.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  zasądza od pozwanej <span class="anon-block">A. J.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 217 250,01 zł (dwieście siedemnaście tysięcy dwieście pięćdziesiąt złotych i jeden grosz) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 sierpnia 2016 r. do dnia zapłaty, solidarnie ze <span class="anon-block">Z. J.</span> w stosunku do którego Sąd Okręgowy w Warszawie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym w dniu 7 października 2016 r. w sprawie sygn. akt XXV Nc 758/16;</p> <p>2.  zasądza od pozwanej <span class="anon-block">A. J.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 16 280 zł (szesnaście tysięcy dwieście osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> <p>Sygn. akt XXV C 1861/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 30 sierpnia 2016 r. ( data nadania w <span class="anon-block"> (...)</span>) <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł przeciwko pozwanym <span class="anon-block">Z. J.</span> i <span class="anon-block">A. J.</span> pozew o zapłatę solidarnie kwoty 217 250,01 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu powód wskazał, że jest następcą prawnym <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> Oddział w Polsce. Wobec powyższego powodowi przysługuje wierzytelność wobec pozwanych na podstawie umowy o kredyt hipoteczny z dnia 31 sierpnia 2007 r. Istnienie wierzytelności wynika z wyciągu ksiąg bankowych i jest zabezpieczone hipoteką na nieruchomości pozwanych położnej w miejscowości <span class="anon-block">D.</span> KW nr <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>W dniu 7 października 2016 r. sygn. akt XXV Nc Sąd Okręgowy w Warszawie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniając powództwo w całości i orzekając o kosztach postępowania. Postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. Sąd odrzucił sprzeciw pozwanego wobec nie spełniania wymogów formalnych, skutkiem czego powyższy nakaz zapłaty uprawomocnił się w stosunku do pozwanego <span class="anon-block">Z. J.</span>. <em> <!-- -->(nakaz zapłaty k. 37, postanowienie k. 254).</em> </p> <p>Sprzeciw od powyższego skutecznie wniosła pozwana <span class="anon-block">A. J.</span>. Zaskarżając nakaz zapłaty wskazała, iż wraz z mężem nie są w stanie spłacić zadłużenia. Jej mąż jest chory i obecnie przebywa w zakładzie karnym w związku z niezapłaceniem grzywny. Obydwoje są bezrobotni. Podniosła, że wobec wzrostu kursu franka szwajcarskiego nie jest w stanie spłacać rat kredytu. Pozwana próbuje sprzedać przedmiotową nieruchomość celem spłaty kredytu<em> <!-- -->.(sprzeciw k. 149)</em> </p> <p>Powód podtrzymał swoje stanowisko w piśmie z dnia 22 grudnia 2016 r<em> <!-- -->. (k. 170 i n.)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Strony łączyła umowa o kredyt hipoteczny z dnia 31 sierpnia 2007r. <span class="anon-block"> (...)</span>. Zgodnie z treścią przedmiotowej umowy Bank udostępnił kredytobiorcom, w tym pozwanej, środki pieniężne w umówionej wysokości <span class="anon-block">(...)</span> fraków szwajcarskich (§ <span class="anon-block">(...)</span> umowy). Kredyt był przeznaczony na zakup nieruchomości w miejscowości <span class="anon-block">D.</span> gm. <span class="anon-block">D.</span> nr <span class="anon-block">działki (...)</span>. Okres kredytowania ustalono na 240 miesięcy. Zabezpieczeniem kredytu jest hipoteka kaucyjna na przedmiotowej nieruchomości. Integralną część umowy stanowił regulamin Kredytu Hipotecznego. Kredyt był indeksowany do waluty obcej CHF. Zgodnie z § 2 pkt 2 i 12 Regulaminu, mającego zastosowanie do zawartej umowy, na podstawie § <span class="anon-block">(...)</span>tej umowy, kredyt indeksowany do waluty obcej to kredyt, oprocentowany według stopy procentowej, opartej na stopie referencyjnej, dotyczącej waluty innej niż złoty, którego wypłata oraz spłata odbywa się w złotych w oparciu o kurs waluty obcej do złotych, według Tabeli kursów walut obowiązującej w Banku. Wypłata kredytu następowała w złotych według kursu nie niższego niż kurs kupna zgodnie z Tabelą obowiązującą w momencie wypłaty środków z kredytu. Saldo zadłużenia z tytułu kredytu wyrażane było w walucie obcej i obliczane według kursu stosowanego przy uruchomieniu kredytu (§ 7 ust. 4 Regulaminu). Raty kredytu podlegające spłacie wyrażone były w walucie obcej i w dniu wymagalności rat kredytu pobierane były z rachunku bankowego, według kursu sprzedaży zgodnie z Tabelą obowiązującą w Banku na koniec dnia roboczego poprzedzającego dzień wymagalności raty kredytu. Jeżeli dzień wymagalności raty kredytu przypadał na dzień wolny od pracy, stosowano kurs sprzedaży zgodnie z Tabelą obowiązującą w Banku na koniec dnia roboczego poprzedzającego dzień wymagalności raty kredytu. Spłata kredytu następowała w miesięcznych ratach równych (§ <span class="anon-block">(...)</span>umowy i §9 Regulaminu). Raty kredytu oraz inne należności związane z kredytem pobierane były z rachunku bankowego, wskazanego w treści pełnomocnictwa, stanowiącego załącznik do umowy. Kredytobiorcy zobowiązani byli do utrzymania wystarczających środków na ww. rachunku, uwzględniając możliwe wahania kursowe (§ <span class="anon-block">(...)</span> umowy).</p> <p>W umowie strony zastrzegły, że od zadłużenia przeterminowanego Bank pobiera odsetki o charakterze zmiennym. Szczegółowe zasady naliczania odsetek od zadłużenia przeterminowanego oraz zasady zmiany tego procentowania znajdowały się w Regulaminie. Zgodnie z § 6 Regulaminu w przypadku opóźnień w spłacie kredytu Bank stosował oprocentowanie od zadłużenia przeterminowanego, którego stopa wskazywana była w Tabeli oprocentowania, opłat i prowizji.</p> <p>Wobec dokonanych nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">prawa bankowego</a> powód dokonał zmiany obowiązujących regulaminów do produktów kredytowych, w efekcie czego w „Regulaminie kredytu hipotecznego udzielanego przez <span class="anon-block"> (...)</span> pojawiły się szczegółowe regulacje w przedmiocie sposobu ustalania kursu waluty. Nowy zapis w § 15 ust. 7 Regulaminu otrzymał następujące brzmienie: „ Kursy kupna i sprzedaży walut, jak również wysokość spreadu walutowego wyznaczane są z uwzględnieniem następujących czynników:</p> <p>1)  Kurs kupna i sprzedaży waluty zamieszczony w Tabeli jest ustalany przez Bank, na podstawie kwotowań kupna i sprzedaży waluty (USD/PLN, EURO/USD, USD/CHF) na rynku międzybankowym, prezentowanych w serwisie informacyjnym <span class="anon-block">R.</span> dostępnych na moment ustalania Tabeli („Kurs Średni Międzybankowy").</p> <p>2)  Kurs kupna USD ustala się poprzez pomniejszenie Kursu Średniego Międzybankowego<br/>USD/PLN o wartość Indeksu Marżowego Banku.</p> <p>3)  Kurs sprzedaży USD ustala się poprzez powiększenie Kursu Średniego Międzybankowego<br/>USD/PLN o wartość Indeksu Marżowego Banku.</p> <p>4)  Kurs średni bankowy dla CHF/PLN wynika z podzielenia Kursu Średniego Międzybankowego USD/PLN przez Kurs Średni Międzybankowy USD/CHF.</p> <p>5)  Kurs średni bankowy dla EURO/PLN wynika z przemnożenia Kursu Średniego Międzybankowego USD/PLN przez Kurs Średni Międzybankowy EUR/USD.</p> <p>6)  Kurs kupna EUR lub CHF ustala się poprzez pomniejszenie kursu średniego bankowego<br/>odpowiednio dla EUR/PLN lub CHF/PLN o wartość Indeksu Marżowego Banku.</p> <p>7)  Kurs sprzedaży EUR lub CHF ustala się poprzez powiększenie kursu średniego bankowego odpowiednio dla EUR/PLN lub CHF/PLN o wartość Indeksu Marżowego Banku.</p> <p>8)  Wysokość Indeksu Marżowego Banku, o którym mowa w ustępach poprzedzających, jest ustalana przez Bank na podstawie podaży i popytu na daną walutę na rynku krajowym i zagranicznym, płynności rynku walutowego oraz kosztów Banku związanych z pozyskiwaniem danej waluty. Wartość Indeksu Marżowego Banku nie może przekraczać<span class="anon-block">(...)</span>danego kursu średniego. "</p> <p> <em> <!-- -->(przekształcenia podmiotowe powodowej spółki odpisy KRS k. 9-22, umowa kredytu wraz regulaminem i oświadczeniami k. 23-42, Regulaminu kredytu hipotecznego udzielanego przez <span class="anon-block"> (...)</span> z oświadczeniami, tabelami opłat i prowizji k. 176-211, wydruk elektronicznej KW k. 45-125, historia spłat kredytu k. 218-226, wzór pisma informującego o zmianie z dniem 01.07.2013 r. k. 227-230, pismo powoda informujące o zmianach Regulaminu k. 231-238).</em> </p> <p>Pozwani przez pierwsze lata spłacali zaciągnięty kredyt zgodnie z harmonogramem, jednakże na skutek zmiany sytuacji życiowej zaprzestali spłaty poszczególnych rat. Wobec braku spłaty zadłużenia Bank pismami z dnia 6 czerwca 2016 r. dokonał wypowiedzenia z trzydziestodniowym terminem wypowiedzenia. Następnie powodowy Bank wezwał pozwanych pismami z dnia 13 lipca 2016 r. do zapłaty zaległej kwoty kredytu, która na ten dzień wynosiła 215 531,72 zł. Powyższe pozwani otrzymali 19 lipca 2016 r.</p> <p>Dnia 24 sierpnia 2016 r. powodowy Bank wystawił Wyciąg z Ksiąg Bankowych nr <span class="anon-block"> (...)</span> zgodnie, z którym, pozwani z tytułu umowy Kredyt Hipoteczny nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 2007-08-31 są zobowiązani solidarnie zapłacić na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> kwotę 217250,01 zł, na którą składają się następujące należności:</p> <p>1.  213324,46 zł tytułem kapitału,</p> <p>2.  1936,83 zł tytułem odsetek umownych, naliczonych za okres od dnia 2015-12-15 do dnia 2016-07-11</p> <p>3.  1988,72 zł tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie, naliczonych od kwoty kapitału za okres od dnia 2016-07-12 do dnia 2016-08-23, tj. do dnia poprzedzającego wystawienie niniejszego wyciągu z ksiąg bankowych.</p> <p> <em> <!-- -->(harmonogram spłat k. 218-226, pisma z wypowiedzeniami umowy k. 212-215, pisma wraz potwierdzeniem doręczenia wezwania do zapłaty k. 126-129, wyciąg z ksiąg bankowych k. 43)</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów złożonych w sprawie, których wiarygodności strony nie kwestionowały. Pozwana nie kwestionowała zaprzestania spłaty zadłużenia, wskazywała jedynie ciężką sytuację życiową. Przedłożone dokumenty nie budziły wątpliwości Sądu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.</p> <p>W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy zauważa, iż zgodnie z treścią przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69;art. 69 ust. 1;art. 69 ust. 2)">art. 69 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Prawo bankowe</a> <em> <!-- -->(Dz. U. 2016 poz. 1988),</em> zawierających kodeksową definicję umowy kredytu i jej elementów istotowo koniecznych, przy uwzględnieniu ich brzmienia obowiązującego w dacie podpisania przez strony umowy o kredyt hipoteczny nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 31 sierpnia 2007 roku, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu (ust. 1). Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności strony umowy, kwotę i walutę kredytu, cel, na który kredyt został udzielony, zasady i termin spłaty kredytu, wysokość oprocentowania kredytu i warunki jego zmiany, sposób zabezpieczenia spłaty kredytu, zakres uprawnień banku związanych z kontrolą wykorzystania i spłaty kredytu, terminy i sposób postawienia do dyspozycji kredytobiorcy środków pieniężnych, wysokość prowizji, jeżeli umowa ją przewiduje, warunki dokonywania zmian i rozwiązania umowy.</p> <p>Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowiodło, iż pozwana i jej mąż <span class="anon-block">Z. J.</span> zawarli umowę o kredyt hipoteczny nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 31 sierpnia 2007 roku z poprzednikiem prawnym powoda <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>. Swoje następstwo prawne powód wykazał w niniejszym procesie. Na mocy tej umowy zgodnie z brzmieniem powyższego uregulowania ustawowego pozwana i jej mąż zaciągnęli kredyt w kwocie <span class="anon-block">(...)</span>, 00 złotych. Kredyt ten był indeksowany do waluty obcej CHF. Został on im udzielony na warunkach określonych w/w umową przez poprzednika powoda z przeznaczeniem na zakup domu na rynku pierwotnym. Przedmiotem finansowania była zabudowana nieruchomość gruntowa, stanowiąca <span class="anon-block">działki o numerach (...)</span>, położona w miejscowości <span class="anon-block">D.</span>. Stanowiła ona także przedmiot zabezpieczenia hipoteką kaucyjną. Kredyt miał być spłacany w 240 miesięcznych ratach spłaty (k. 23 – 28). W zakresie spraw nieuregulowanych w/w umową kredytową zastosowanie miały postanowienia Regulaminu (k. 29 – 37). Przepis § 21 ust. 1 pkt 5 Regulaminu przewidywał, iż w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu albo w razie utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej bank miał prawo wypowiedzieć umowę w całości lub w części z zachowaniem okresu wypowiedzenia w wysokości 30 dni, a w przypadku zagrożenia upadłością przedsiębiorcy w wysokości 7 dni (k. 37).</p> <p>W świetle powyższych uwag, mając na uwadze spór sądowy w niniejszej sprawie, wskazać należy, iż zasadniczym obowiązkiem banku na mocy podpisanej przez strony umowy kredytu było udzielenie pozwanej i jej mężowi kredytu na warunkach umownie określonych, zaś zasadniczym obowiązkiem pozwanej i jej męża jako kredytobiorców była jego spłata poprzez regularne uiszczanie rat kapitałowo – odsetkowym, do których zapłaty na warunkach umownie określonych zobowiązała się strona pozwana.</p> <p>Jak wynika z ustaleń stanu faktycznego sprawy, wobec braku spłaty zadłużenia kredytowego przez kredytobiorcę (pozwaną i jej męża), doszło do wypowiedzenia powyższej umowy przez bank, a na dzień 24 sierpnia 2016 roku, kiedy powód wystawił wyciąg z ksiąg bankowych, wymagalne zadłużenie pozwanej i jej męża <span class="anon-block">Z. J.</span> wyniosło <span class="anon-block">(...)</span> złotych (k. 43). Zapłaty tej kwoty wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty żądał powód w niniejszym procesie. Konieczności spłaty powstałego zadłużenia nie negowała sama pozwana, która we wniesionym sprzeciwie od wydanego w dniu 7 października 2016 roku nakazu zapłaty wskazała, iż nie jest w stanie spłacić zadłużenia, gdyż jej i męża sytuacja jest tragiczna. Pozwana wprost przyznała, iż kredyt był spłacany jedynie do czerwca 2016 roku. Tym samym strona pozwana co do zasady potwierdziła zasadność roszczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229 k.p.c.</a>).</p> <p>Wobec powyższego, dokonując oceny zasadności wywiedzionego przez powoda roszczenia, należy stwierdzić, iż żadnych wątpliwości nie budzi fakt, iż kredytodawca (bank) wywiązał się z zobowiązania wynikającego z w/w umowy kredytowej, udostępniając kredytobiorcom, w tym pozwanej, środki pieniężne w umówionej wysokości zgodnie z przepisami § <span class="anon-block">(...)</span> umowy kredytowej (k. 23 – 24). Potwierdzają to zarówno dowody z dokumentów bankowych złożone do akt sprawy przez stronę powodową, jak również twierdzenia samej pozwanej, która podniosła jednoznacznie, iż początkowo przez kilka lat udzielony kredyt był spłacany przez nią i jej męża regularnie. Sytuacja zmieniła się, kiedy jej mąż zaczął poważnie chorować, a ponadto gdy wzrósł kurs franka szwajcarskiego (k. 149 – 149 verte). W świetle takich twierdzeń pozwanej, z których wyraźnie wynika, iż od czerwca 2016 roku nie była ona w stanie spłacać kredytu, przyjąć należało, iż powódka nie wywiązała się z zobowiązania określonego przepisami § <span class="anon-block">(...)</span>umowy kredytowej (k. 24)<em> <!-- -->. </em>W następstwie zaniechania przez pozwaną uiszczania rat kapitałowo – odsetkowych, ustalonych na podstawie kryteriów wynikających z umowy kredytowej, kredytodawca był uprawniony do wypowiedzenia łączącego strony stosunku prawnego. Okoliczności te bank stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> wykazał dokumentacją bankową, a ponadto okoliczności te stanowiły także fakty przyznane przez stronę pozwaną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229 k.p.c.</a>). Nadto podkreślenia wymaga, iż strona pozwana nie zanegowała skutecznie roszczenia strony powodowej co do wysokości. Nie zakwestionowała także niezgodności z prawem mechanizmu indeksacji wprowadzonego do umowy kredytowej.</p> <p>W świetle powyższych okoliczności Sąd w punkcie pierwszym wyroku z dnia 4 grudnia 2017 roku zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę <span class="anon-block">(...)</span> złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie zgodnie z żądaniem pozwu, to jest od dnia 30 sierpnia 2016 roku (k. 2) czyli daty wniesienia pozwu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321;art. 321 § 1)">art. 321 § 1 k.p.c.</a>).</p> <p>Rozstrzygniecie w przedmiocie przyznanych odsetek ustawowych za opóźnienie zapadło stosownie do treści przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i § 2 k.c.</a>, w myśl których za czas opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego wierzyciel może żądać odsetek, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności.</p> <p>W treści punktu pierwszego wydanego wyroku Sąd zastrzegł, iż kwota <span class="anon-block">(...)</span> złotych wraz z przyznanymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie została na rzecz powoda zasądzona od pozwanej <span class="anon-block">A. J.</span> solidarnie ze <span class="anon-block">Z. J.</span>, w stosunku do którego tut. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym w dniu 7 października 2016 roku pod sygnaturą akt XXV Nc 758/16. Poczynione przez Sąd zastrzeżenie wynikało zarówno z ustaleń stanu faktycznego sprawy, jak również z samego pierwotnego żądania pozwu, wniesionego przeciwko obojgu kredytobiorcom kredytu hipotecznego nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 31 sierpnia 2007 roku. Ich odpowiedzialność z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 366)">art. 366 k.c.</a> była solidarna. Jako małżonkowie, do których zastosowanie mają przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ()">Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego</a> o ustroju wspólności ustawowej małżeńskiej, z racji wspólnego zaciągnięcia kredytu odpowiadają solidarnie względem powoda jako kredytodawcy. W efekcie, skoro tut. Sąd wydał w dniu 7 października 2016 roku nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym przeciwko nim obojgu, który uprawomocnił się jedynie w stosunku do pozwanego <span class="anon-block">Z. J.</span> (k. 137), to w wydanym wyroku należało zastrzec, iż zaspokojenie powoda jako wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników (pozwaną <span class="anon-block">A. J.</span>, bądź jej męża <span class="anon-block">Z. J.</span>) zwalnia drugiego dłużnika (tzw. solidarność dłużników).</p> <p>W punkcie drugim wydanego wyroku z dnia 4 grudnia 2017 roku Sąd Okręgowy zasądził od pozwanej <span class="anon-block">A. J.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 16 280, 00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> <p>Powyższe orzeczenie z punktu drugiego wyroku Sąd Okręgowy oparł na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a>, który stanowi, iż strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).</p> <p>W niniejszej sprawie Sąd w całości uwzględnił wytoczone powództwo, dlatego to powód jest tą stroną procesu, która wygrała przedmiotową sprawę. W związku z tym pozwana <span class="anon-block">A. J.</span> zobowiązana jest zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty procesu, przy uwzględnieniu treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 2)">art. 98 § 2</a> - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 4)">§ 4 k.p.c.</a> </p> <p>Warunkiem zasądzenia od strony przegrywającej na rzecz przeciwnika kosztów procesu jest zgłoszenie żądania, który w niniejszej sprawie został spełniony, albowiem wniosek taki został zgłoszony przez powoda już w pozwie (k. 2).</p> <p>Na poniesione przez powoda koszty składała się opłata od pozwu w kwocie 10 863, 00 złotych (k. 131), koszty zastępstwa procesowego w kwocie 5 400 zł zgodnie § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015r. poz. 1804) oraz 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.</p> <p>Mając na uwadze całokształt poczynionych powyżej rozważań Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.</p> </div>