I C 1502/16

<p>Sygn. akt I C 1502/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2017 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa <span class="anon-block">P. L.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) spółki akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">P. L.</span>:</p> <p>a.  kwotę 13.668,26 zł (trzynaście tysięcy sześćset sześćdziesiąt osiem złotych dwadzieścia sześć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia zapłaty;</p> <p>b.  kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 11 października 2016 r. do dnia zapłaty;</p> <p>II.  w pozostałym zakresie powództwo oddala;</p> <p>III.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> (...) spółki akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">P. L.</span> kwotę 5.110 zł (pięć tysięcy sto dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>IV.  nakazuje ściągnąć od pozwanego <span class="anon-block"> (...) spółki akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 203,43 zł (dwieście trzy złote czterdzieści trzy grosze) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.</p> <p>Sygn. akt I C 1502/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Stan faktyczny</strong> </p> <p>W dniu 28 lipca 2016 r. doszło do wypadku komunikacyjnego, w którym uległ uszkodzeniu pojazd <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> stanowiący własność <span class="anon-block">P. L.</span> (od 21 lipca 2016 r., lecz nie został do chwili zdarzenia przerejestrowany na powoda).</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: faktura, k. 8</em> </p> <p> <em> <!-- --> umowa komisu, k. 9</em> </p> <p>Winę za spowodowanie uszkodzeń w/w pojazdu ponosił kierujący pojazdem ubezpieczonym w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczność bezsporna</em> </p> <p>Zakład ubezpieczeń wypłacił poszkodowanemu dotychczas tytułem kosztu przywrócenia stanu poprzedniego pojazdu kwotę 7.941,86 zł.</p> <p> <em> <!-- -->Okoliczność bezsporna</em> </p> <p>Powód zlecił wykonanie kosztorysu naprawy i zapłacił za tę usługę 180 zł (zapłata w dniu 28 września 2016 r.).</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: kosztorys i faktura, k. 13-20</em> </p> <p>Ekonomicznie uzasadniony koszt naprawy przedmiotowego pojazdu obejmowałby wydatek w wysokości 22.373,40 zł <em> <!-- -->brutto</em>.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: opinia biegłego <span class="anon-block">K. K.</span>, k. 61-77</em> </p> <p>Wezwanie do zapłaty 13.848,26 zł pełnomocnik poszkodowanego skierował do pozwanego w piśmie z dnia 4 października 2016 r.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: pismo, k. 21</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Ocena dowodów</strong> </p> <p>Opinię biegłego <span class="anon-block">K. K.</span> uznano za pełną, jasną i wewnętrznie niesprzeczną. Nie była ona też kwestionowana przez strony.</p> <p>Dalsze ustalenia opierają się na niekwestionowanych dokumentach prywatnych. Pozostałe są bezsporne.</p> <p> <strong> <!-- -->Kwalifikacja prawna</strong> </p> <p>Zasada odpowiedzialności nie była kwestionowana i opiera się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 2)">art. 436 § 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a> </p> <p>Spór dotyczył wysokości należnego odszkodowania. Przeprowadzenie lub brak przeprowadzenia naprawy nie ma wpływu na wysokość szkody. Nawet jeżeli naprawa została przeprowadzona w sposób niepełny, wysokość szkody nie ulega zmianie. W tym więc zakresie argumenty strony pozwanej są nietrafne. Odszkodowanie przysługujące od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej, za uszkodzenie pojazdu mechanicznego, obejmuje niezbędne i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu, ustalone według cen występujących na lokalnym rynku (uchwała SN z dnia 13 czerwca 2003r. sygn. akt III CZP 32/03, publ. Monitor Prawniczy 2004/2/81). Podkreślić również należy, jak wskazuje się w orzecznictwie przedmiotu, że w wypadku uszkodzenia rzeczy w stopniu umożliwiającym przywrócenie jej do stanu poprzedniego, osoba odpowiedzialna za szkodę obowiązana jest zwrócić poszkodowanemu wszelkie celowe, ekonomicznie uzasadnione wydatki, poniesione w celu przywrócenia stanu poprzedniego, do których wydatków należy zaliczyć także koszt nowych części i innych materiałów, jeżeli ich użycie było niezbędne do naprawienia uszkodzonej rzeczy (tak m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20.11.1970 r., II CR 425/72, OSNCP Nr 6/1973, poz. 111). Zakład ubezpieczeń, jako strona umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, nie ma żadnych podstaw do narzucania osobie trzeciej nie będącej stroną umowy – tj. poszkodowanemu – jakichkolwiek obowiązków w zakresie dotyczącym sposobu naprawy samochodu, w tym poszukiwania firmy sprzedającej części najtaniej (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2003 r., sygn. akt III CZP 32/03). Sama bowiem okoliczność, że na rynku dostępne są części zamienne w niższej cenie, nie uprawnia pozwanego ubezpieczyciela do obniżenia cen tych części. Sąd podzielił ponadto pogląd prawny zawarty w uchwale siedmiu sędziów SN z dnia 12 kwietnia 2012 r. (III CZP 80/11), w myśl którego zakład ubezpieczeń zobowiązany jest na żądanie poszkodowanego do wypłaty, w ramach odpowiedzialności z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego, odszkodowania obejmującego celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty nowych części i materiałów służących do naprawy uszkodzonego pojazdu. Jeżeli ubezpieczyciel wykaże, że prowadzi to do wzrostu wartości pojazdu, odszkodowanie może ulec obniżeniu o kwotę odpowiadającą temu wzrostowi. Brak jest jakichkolwiek informacji, aby pojazd ten był wcześniej uszkodzony i naprawiany w obrębie zakresu szkody objętej niniejszym procesem. Z tych też względów podnoszenie przez pozwanego wnioski odnośnie zasadności zastosowania zamienników zamiast oryginalnych nowych części były bezpodstawne, tym bardziej, iż jak wskazał biegły użycie oryginalnych części było uzasadnione i nie spowodowało wzrostu wartości pojazdu. Należy wskazać, iż celem naprawy jest przywrócenie stanu pojazdu sprzed kolizji, a nie jedynie przywrócenie go do stanu używalności. W związku z tym skoro ani z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie ani ustaleń biegłego nie wynika, aby uszkodzeniu uległy części nieoryginalne, to w ocenie sądu brak jest podstaw do obniżenia cen za części zamienne czy też stosowania zamienników nieoryginalnych. Z tych też względów sąd uznał, iż niezbędne i celowe oraz ekonomicznie uzasadnione wydatki do przywrócenia pojazdu do stanu sprzed kolizji winny uwzględniać ceny części zamiennych nowych i oryginalnych.</p> <p>Zasadne jest też żądanie zwrotu wydatku (180 zł) związanego z kosztem fachowej usługi niezbędnej do prawidłowego oszacowania wysokości należnego odszkodowania za naprawę pojazdu. Ponieważ błąd w tym zakresie mógłby obciążać poszkodowanego w ramach rozliczenia kosztów procesu, należy uznać, że dla osoby nie będącej fachowcem ta kwestia nie jest obojętna prawnie, niezależnie od tego, że w procesie w tej materii sąd ma obowiązek powołać biegłego właściwej specjalności.</p> <p>W odniesieniu do żądania dopłaty odszkodowania związanego z naprawą pojazdu wysokość różnicy pomiędzy wartością wyliczoną przez biegłego a dobrowolnie wypłaconym odszkodowaniem przekracza sumę dochodzoną pozwem, więc – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321;art. 321 § 1)">art. 321 § 1 k.p.c.</a> – w tej części zasądzeniu podlega kwota wskazana w pozwie (13.668,26 zł).</p> <p>Powództwo było częściowo niezasadne w odniesieniu do odsetek od kwoty 180 zł. Wydatek ten został poniesiony przez poszkodowanego w dniu 28 września 2016 r., stąd absurdalnym byłoby zasądzenie odsetek od tej kwoty od daty wcześniejszej (1 września 2016 r.). Sąd w tym zakresie przyjął 14-dniowy termin wynikający z art. 14 ust. 2 ustawy ubezpieczeniach obowiązkowych […].</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w <strong> <!-- -->punkcie I</strong>. sentencji na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 2)">art. 436 § 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a> w zw. z art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […] w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i § 2 k.c.</a> </p> <p>W pozostałym zakresie powództwo oddalono na mocy art. 14 ust. 2 ustawy ubezpieczeniach obowiązkowych […] – <strong> <!-- -->punkt II</strong>. sentencji.</p> <p> <strong> <!-- -->Koszty</strong> </p> <p>O kosztach orzeczono w <strong> <!-- -->punkcie III</strong>. sentencji na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> Powód uległ jedynie co do nieznacznej części powództwa, stąd należny jest pełny zakres poniesionych przezeń kosztów, na które składa się: opłata sądowa (693 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (3.600 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), zaliczka (800 zł).</p> <p>Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> nakazano ściągnąć od pozwanego całość nieuiszczonych kosztów sądowych (203,43 zł) – <strong> <!-- -->punkt IV</strong>. sentencji.</p> </div>