III AUa 450/17
Суди загальної юрисдикції2017-12-05
Номер справи
III AUa 450/17
Дата рішення
2017-12-05
Тип
SENTENCE
Судді
Dorota Elżbieta ZarzeckaMarek Szymanowski (PRESIDING_JUDGE)Tomasz Madej
Правова підстава
Текст рішення
<p>Sygn.akt III AUa 450/17, III AUz 84/17</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 5 grudnia 2017 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p>
<p>w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Przewodniczący: SSA Marek Szymanowski (spr.)</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sędziowie: SA Dorota Elżbieta Zarzecka</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->SO del. Tomasz Madej</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Protokolant: Magda Małgorzata Gołaszewska</strong>
</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie 5 grudnia 2017 r. w <span class="anon-block">B.</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sprawy z odwołania <span class="anon-block"> Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->przy udziale zainteresowanych: <span class="anon-block">P. P.</span>, <span class="anon-block">J. P.</span>, <span class="anon-block"> (...) Spółki z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>, </em>
syndyka Masy Upadłości <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span>
</p>
<p>o ustalenie płatnika składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz podstawy wymiaru tych składek</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
na skutek apelacji <span class="anon-block"> Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> oraz zażaleń syndyka Masy Upadłości <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span>
</strong>
</p>
<p>od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV U 4613/14</p>
<p>I.
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->oddala apelacje; </em>
</strong>
</p>
<p>II.
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->oddala zażalenia; </em>
</strong>
</p>
<p>III.
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->zasądza tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego od <span class="anon-block"> Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span>:</em>
</strong>
</p>
<p>1.
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> kwotę 240 (dwieście czterdzieści ) złotych,</em>
</strong>
</p>
<p>2.
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->na rzecz syndyka Masy Upadłości <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span> kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych;</em>
</strong>
</p>
<p>IV.
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Olsztynie) na rzecz kuratora - zainteresowanej <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> - radcy prawnego <span class="anon-block">B. Z.</span> kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należną od tej kwoty stawkę podatku VAT.</em>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt III AUa 450/17</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział</strong> w <span class="anon-block">O.</span> decyzją z 5 lutego 2014 r. wydaną w stosunku do <span class="anon-block">P. P.</span> i decyzją z 31 stycznia 2014 r. wydaną w stosunku do <span class="anon-block">J. P.</span> stwierdził, że płatnikiem składek na ubezpieczenia zdrowotne wymienionych osób z tytułu umów zlecania w okresach wskazanych w decyzjach jest <span class="anon-block"> Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Jednocześnie Zakład stwierdził należną z tego tytułu podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
Odwołania od tych decyzji złożyła </strong>
<span class="anon-block"> Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Wniosła o ich zmianę i stwierdzenie, że płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu umów zleceń jest <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span>.</p>
<p>Zainteresowana w sprawie spółka <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> w upadłości likwidacyjnej wniosła o oddalenie odwołań i poparła stanowisko ZUS.</p>
<p>Zainteresowany w sprawie kurator <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> również wniósł o oddalenie odwołań i poparł stanowisko ZUS.</p>
<p>Sąd <strong>
<!-- -->Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z 6 kwietnia</strong> 2017 r. oddalił odwołania (punkt I), zasądził od <span class="anon-block"> Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span> na rzecz ZUS 120 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (punkt II), zasądził od <span class="anon-block"> Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span> na rzecz Syndyka Masy Upadłości K.U.K. - E.F.I. <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> w upadłości likwidacyjnej 120 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (punkt III) oraz przyznał wynagrodzenie ze Skarbu Państwa na rzecz kuratora <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> (punkt IV).</p>
<p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że działalność <span class="anon-block"> Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span> polega na świadczeniu kompleksowych usług z zakresu ochrony fizycznej osób i mienia oraz zabezpieczenia technicznego. Działalność <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> polega na oferowaniu outsourcingu kadrowo-płacowego innym przedsiębiorcom.</p>
<p>
<span class="anon-block"> Spółka (...)</span> zawarła 1 października 2012 r. ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span> (jako usługodawcą) umowę o świadczenie usług. Na podstawie tej umowy <span class="anon-block"> spółka (...)</span> zleciła, a <span class="anon-block"> spółka (...)</span> zobowiązała się świadczyć usługi będące przedmiotem działalności <span class="anon-block"> spółki (...)</span> określonej przez <span class="anon-block"> (...)</span> (Polska Klasyfikacja Działalności). Usługobiorca do realizacji usługi oddał osoby dotychczas zatrudnione u niego na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło (wykonawcy). Zgodnie z zawartą umową wykonawcami miały być w pierwszej kolejności osoby przejęte od usługobiorcy w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 23(1))">art. 23<sup>
<!-- -->1</sup> k.p.</a> na podstawie porozumienia z 20 sierpnia 2012 r. Wykonawcy zobowiązani byli przy wykonywaniu usług przestrzegać obowiązujących u płatnika <span class="anon-block"> Agencji Ochrony Osób i Mienia (...)</span> przepisów porządkowych i aktów wewnętrznych oraz zasad ochrony informacji osobowych i bezpieczeństwa obowiązujących systemów. W celu realizacji przez wykonawców usług objętych umową, usługobiorca miał udostępnić usługodawcy niezbędny sprzęt, zgodnie ze standardami obowiązującymi u niego dla danego stanowiska pracy, oraz miał umożliwić stały dostęp do pomieszczeń socjalnych zlokalizowanych w miejscu wykonywania usługi. Wykonawcy mieli zostać zobowiązani do stosowania się do merytorycznych wskazówek osób wyznaczonych przez usługobiorcę, które określają w szczególności zakres ich obowiązków. W kwestii wynagrodzenia usługobiorca w zamian za przekazanie pracowników otrzymał od usługodawcy rabat w wysokości 40% kosztów, na które składają się składki ZUS oraz podatek od wynagrodzeń w okresie pierwszych 3 lat.</p>
<p>
<span class="anon-block"> Spółka (...)</span> od 1 października 2012 r. przekazała, w ramach zawartej umowy ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span>, 73 osoby świadczące pracę na podstawie umowy zlecenia. Pismem z 31 października 2012 r. <span class="anon-block">(...)</span> została poinformowana o likwidacji <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> jako agencji outsorcingowej oraz agencji pracy. Jednocześnie poinformowano, że z dniem 1 listopada 2012 r. wszyscy pracownicy oraz wszystkie umowy <span class="anon-block"> spółki (...)</span> zostały scedowane na <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. Od 1 listopada 2012 r. <span class="anon-block"> (...) spółki (...)</span> została spółka <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>Wnioskodawca zawarł 1 listopada 2012 r. z <span class="anon-block">(...)</span> umowę o świadczenie usług. Na podstawie tej umowy <span class="anon-block"> spółka (...)</span> zleciła, a spółka <span class="anon-block">(...)</span> zobowiązała się świadczyć usługi będące przedmiotem działalności <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Rzeczywiście w ramach zawartej umowy <span class="anon-block"> spółka (...)</span> w celu realizacji tych usług oddała osoby dotychczas zatrudnione u niej na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Pracownicy zobowiązani byli przy wykonywaniu usług przestrzegać obowiązujących w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> przepisów porządkowych i aktów wewnętrznych, oraz zasad ochrony informacji osobowych i bezpieczeństwa obowiązujących systemów. W celu realizacji usług objętych umową, <span class="anon-block"> spółka (...)</span> miała udostępnić spółce <span class="anon-block">(...)</span> niezbędny sprzęt, zgodnie ze standardami obowiązującymi u niego dla danego stanowiska pracy, oraz miała umożliwić stały dostęp do pomieszczeń socjalnych zlokalizowanych w miejscu wykonywania usługi. Pracownicy mieli zostać zobowiązani do stosowania się do merytorycznych wskazówek osób wyznaczonych przez usługobiorcę, które określają w szczególności zakres ich obowiązków. W kwestii wynagrodzenia <span class="anon-block"> spółka (...)</span> w zamian za przekazanie pracowników otrzymała od <span class="anon-block">(...)</span> rabat w wysokości 40% kosztów, na które składają się składki ZUS oraz podatek od wynagrodzeń w okresie pierwszych 3 lat.</p>
<p>Umowa realizowana była w ten sposób, że spółka <span class="anon-block">(...)</span> na koniec miesiąca przesyła listy płac, które były sprawdzane przez kadry i <span class="anon-block"> (...) spółki (...)</span>. Po zaakceptowaniu listy płac spółka <span class="anon-block">(...)</span> przesyłała kalkulację wynagrodzeń. Przed wypłatą wynagrodzeń spółka <span class="anon-block">(...)</span> żądała oświadczenia o gotowości do zapłaty, w którym <span class="anon-block"> spółka (...)</span> deklarowała, że posiada odpowiednie środki na rachunku bankowym pozwalające na zapłacenie pierwszej części faktury. Po otrzymaniu powyższego oświadczenia spółka <span class="anon-block">(...)</span> przesyłała potwierdzenie przelewów wynagrodzeń netto. Po uzyskaniu potwierdzeń przelewów <span class="anon-block"> spółka (...)</span> płaciła pierwszą część należności z faktury obejmującej wynagrodzenia pracowników. Pozostała część obejmująca inne należności wynikające z faktu świadczenia usług płacona była w późniejszym terminie wskazanym w fakturze.</p>
<p>Z ustaleń Sądu pierwszej instancji wynikało ponadto, że pracownicy zostali wyposażeni przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> w niezbędny sprzęt do świadczenia usług na danym stanowisku (tj. mundurki, pałki, kajdanki, środki łączności). Pracownicy nadal wykonywali usługi na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. W dalszym ciągu informację o zleceniach otrzymywali od pracownika <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Prace nadzorowane były przez pracownika ww. spółki. Umundurowanie, wyposażenie i samochody, które otrzymali w celu wykonania usługi należały do tej spółki. Ilość przepracowanych godzin nadzorowała kadrowa <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Umowy zlecenia zawierane z pracownikami przez <span class="anon-block">(...)</span> były podpisywane w <span class="anon-block"> biurze spółki (...)</span> (podczas podpisywania umów nie było przedstawicieli przejmującej spółki) lub przesyłane były pocztą.</p>
<p>
<span class="anon-block">P. P.</span> był zatrudniony na umowę zlecenia w <span class="anon-block"> Agencji (...)</span> od 3 lat. Był on ochroniarzem obiektu w <span class="anon-block">O.</span>, zakładu produkującego piły trakowe. Pracował od 22:00 do 6:00. Miał zawarte także umowy zlecenia z firmą <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">R.</span> na piśmie. Przelewy otrzymywał na czas, a w jego pracy nic się nie zmieniło. Jego koordynatorem, który ustalał mu pracę był <span class="anon-block">M. M.</span> i on cały czas był jego bezpośrednim przełożonym. Zdziwił się, że miał przelewy z innych firm, ale nie interesował się tym, gdyż cały czas wykonywał tę samą pracę w tym samym miejscu i na tych samych warunkach. Ubezpieczony podpisywał umowę z <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">R.</span> u księgowej odwołującego i nie pamięta, czy księgowa coś mu tłumaczyła. Ostatnią umowę otrzymał z <span class="anon-block"> Agencji (...)</span>, tak samo jak umundurowanie i wyposażenie. Nie poznał nikogo ze spółki <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>W okresie od 24 stycznia 2012 r. do 30 września 2012 r. oraz od 8 listopada 2013 r. <span class="anon-block">P. P.</span> został zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia u płatnika <span class="anon-block"> Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) sp. z o.o.</span> W okresie przerwy w podleganiu ubezpieczeniu zdrowotnemu u wymienionego płatnika został zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia przez dwóch innych płatników, których działalność polega na oferowaniu outsourcingu kadrowo-płacowego innym przedsiębiorcom, tj.: w okresie od 1 października 2012 r. do 31 października 2012 r. przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>, który z tego tytułu w miesięcznych raportach imiennych wykazał podstawę na ubezpieczenie w kwocie: za październik 2012 r. - 0,00 zł, a za listopada 2012 r. - 875,00 zł (po ustaniu zatrudnienia) oraz przez spółkę <span class="anon-block">(...)</span> - na koncie płatnika znajdują się dokumenty rozliczeniowe od listopada 2012 r. do września 2013 r. Brak było formularza zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy zlecenia. Płatnik z tytułu wykonywania umowy zlecenia przekazał za ubezpieczonego raporty miesięczne, w których wykazał podstawę na ubezpieczenie w kwotach: za listopad 2012 r. – 0,00 zł, za grudzień 2012 r. – 854 zł, za styczeń 2013 r. – 1239 zł, za luty 2013 r. – 1435 zł, za marzec 2013 r. – 868 zł, za kwiecień 2013 r. – 1211 zł, za maj 2013 r. – 1358 zł, za czerwiec 2013 r. – 1260 zł, za lipiec 2013 r. – 1099 zł, za sierpień 2013 r. – 903 zł, za wrzesień 2013 r. – 1309 zł.</p>
<p>
<span class="anon-block">J. P.</span> pracował u odwołującego jako ochroniarz na podstawie umowy zlecenia w obiekcie w <span class="anon-block">R.</span>, w którym są składowane odpady promieniotwórcze. Teren jest ogrodzony, monitorowany oraz dozorowany. Na tym terenie było 6 punktów, które musiał obejść w trakcie służby i na każdym z tych punktów musiał odbić kartę. Co 2 czy 3 miesiące podpisywał umowy zlecenia z inną spółką. Ze <span class="anon-block"> spółki (...)</span> przywozili mu różne umowy do podpisania. Nie wiedział, czemu zawierał te umowy z innymi firmami. Nadal świadczył usługi na rzecz <span class="anon-block">(...)</span>. Umundurowanie oraz narzędzia do pracy otrzymał ze <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Nie otrzymał niczego od innych firm. Swój czas pracy oraz dni pracy po zawarciu umów z innymi firmami nadal rozliczał z <span class="anon-block">(...)</span>. Przeważnie pieniądze przywozili mu pracownicy z <span class="anon-block">(...)</span>. Ochrona spółki kazała mu założyć konto. Nie pamiętał, czy płaciła mu firma z <span class="anon-block">W.</span> czy z Niemiec. Nieobecności zgłaszał do kierownika tego ośrodka, który nie był pracownikiem <span class="anon-block">(...)</span>. Nie było tabliczki na ogrodzeniu, która by wskazywałaby firmę, która ochrania teren. Po zawarciu przez zainteresowanego umów z innymi firmami nie zmieniła się firma, która ochraniała teren tj. <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Ubezpieczony, w okresie przerwy w podleganiu ubezpieczeniu zdrowotnemu u wymienionego płatnika, został zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia przez dwóch innych płatników, których działalność polega na oferowaniu outsourcingu kadrowo-płacowego innym przedsiębiorcom, tj.: w okresie od 1 października 2012 r. do 31 października 2012 r. przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> oraz przez <span class="anon-block">(...)</span> Na koncie płatnika znajdują się dokumenty rozliczeniowe za miesiące od listopada 2012r. do września 2013 r. Brak było formularza zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy zlecenia.</p>
<p>Spółka <span class="anon-block">(...)</span> nie dokonywała wpłat z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za ubezpieczonych. Ubezpieczeni w spornym okresie należeli do grupy pracowników wnioskodawcy, którzy zostali przekazani do <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>Postanowieniem z 29 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział V Gospodarczy, w sprawie V GU 13/14 postawił <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">O.</span> w stan upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika.</p>
<p>Oceniając stan faktyczny sprawy Sąd Okręgowy za chybiony uznał zarzut skarżącej, że ZUS nie posiada kompetencji do stwierdzenia, iż płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne zainteresowanych w spornych okresach była <span class="anon-block"> Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) sp. z o.o.</span> W sytuacjach typowych, gdy podleganie ubezpieczeniu zdrowotnemu jest pochodną zawarcia umowy zlecenia, o tym jaki podmiot jest płatnikiem składek decyduje organ rentowy. Ustalenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego w przedmiotowej sprawie nie było kwestią sporną, bowiem wykonywane przez ubezpieczonych umowy zlecenia (niekwestionowane przez strony) były tytułem do objęcia ich ubezpieczeniem zdrowotnym.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 4;art. 4 ust. 2)">art. 4 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> płatnikami składek na ubezpieczenia społeczne jest pracodawca - w stosunku do pracowników i osób odbywających służbę zastępczą, oraz jednostka organizacyjna lub osoba fizyczna pozostająca z inną osobą fizyczną w stosunku prawnym uzasadniającym objęcie tej osoby ubezpieczeniami społecznymi, w tym z tytułu przebywania na urlopie wychowawczym albo pobierania zasiłku macierzyńskiego, z wyłączeniem osób, którym zasiłek macierzyński wypłaca ZUS. Podstawowymi obowiązkami płatnika składek jest dokonanie zgłoszenia osoby ubezpieczonej do ubezpieczeń społecznych, a w przypadku ustania tytułu ubezpieczeń - do wyrejestrowania na odpowiednich formularzach, a także - comiesięczne rozliczanie i opłacanie należnych składek w odpowiednich terminach.</p>
<p>Definicję osoby ubezpieczonej z tytułu umowy cywilnoprawnej zawiera art. 8 ust. 2a cyt. ustawy. W jej myśl za pracownika uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksem cywilnym</a> stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę na świadome użycie prze ustawodawcę spójnika „lub”. Jego użycie „jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy” oznacza, że ustawodawca nie wiąże definicji ubezpieczonego z samą tylko i wyłącznie czynnością polegającą na zawarciu z podmiotem prawa cywilnego opisanej tam umowy. Wystarczającą przesłanką do ustalenia podmiotu zobowiązanego do spełnienia obowiązku ubezpieczeniowego jest ustalenie podmiotu na rzecz którego pracownik wykonuje pracę.</p>
<p>Umowa zlecenia powoduje obowiązek ubezpieczeń społecznych (wszystkich ryzyk) i ubezpieczenia zdrowotnego także wtedy, gdy została zawarta wprawdzie z innym podmiotem niż własny pracodawca, lecz praca na jej podstawie jest świadczona na rzecz własnego pracodawcy, z którym wykonawca zlecenia pozostaje w stosunku pracy. W takiej sytuacji płatnikiem składek ubezpieczeniowych jest pracodawca, którego pracownik wykonuje pracę na jego rzecz w ramach umowy cywilnoprawnej zawartej z innym podmiotem. W konsekwencji to pracodawca, a więc podmiot, na rzecz którego wykonywana jest praca w ramach umowy cywilnoprawnej, jest zobowiązany zgłosić taką osobę do ubezpieczeń oraz rozliczać i opłacać za nią należne składki ubezpieczeniowe. Dokonuje tego na takich samych zasadach, jak za osoby wykonujące pracę w ramach umowy cywilnoprawnej zawartej z własnym pracodawcą.</p>
<p>Sąd pierwszej instancji stwierdził, że po otrzymaniu przez ubezpieczonych informacji, że ich pracodawcą czy też zleceniodawcą jest zainteresowana spółka czy też po ponowieniu świadczenia pracy na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, jedyną zmianą jaką zauważyli był fakt zmiany podmiotu wypłacającego im świadczenie. Wszystkie inne warunki pracy i płacy pozostały takie same, gdyż: nadal pracowali w tym samym miejscu i według tych samych zasad, na tym samym stanowisku z takim samym zakresem obowiązków, faktyczny nadzór na nimi sprawował dotychczasowy płatnik składek, wszelkie bieżące czynności wobec nich podejmowała <span class="anon-block"> spółka (...)</span>, z ich pracy nadal i wyłącznie korzystała <span class="anon-block"> spółka (...)</span>.</p>
<p>Wynagrodzenie dla wszystkich pracujących było wypłacane przez <span class="anon-block">(...)</span>. z pieniędzy przekazanych zainteresowanej na ten cel przez wnioskodawcę. W umowie o świadczenie usług zawartej między <span class="anon-block"> spółką (...)</span> a <span class="anon-block">(...)</span>. firma, która według tych zapisów przejęła całość spraw kadrowych miała odciążyć <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> od związanych z tym kosztów nie tylko nie przewidziała za to żadnej zapłaty, ale jeszcze przyznała skarżącej rabat w kosztach równy 40 % kosztów zaznaczając, iż na ten rabat składają się składki ZUS i podatek od wynagrodzeń. <span class="anon-block">(...)</span>. na podstawie przekazanych przez wnioskodawcę kwot płaciła pracownikom i osobom zatrudnionym na umowach cywilnoprawnych wynagrodzenie netto. Jeżeli miały być płacone składki ZUS i podatek od wynagrodzeń to zgodnie z tymi zapisami <span class="anon-block">(...)</span>. musiałaby to zrobić z własnych środków, nie biorąc za te czynności żadnej zapłaty.</p>
<p>Beneficjent pracy, tj. <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nie przekazała swojemu kontrahentowi majątku służącego realizacji zadań, a także, co ważne, zachowano strukturę zarządczą w procesie świadczenia pracy. Rola podmiotu, który w umowie o świadczenie usług nazwany został „usługodawcą”, ograniczona została do dostarczania zatrudnionym wynagrodzeń, które wcześniej obliczył i przekazał do jego dyspozycji pierwotny pracodawca. Wiodącym motywem takich zmian podmiotowych był cel związany z ograniczeniem kosztów (zrównany z obciążeniami w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne). W ocenie Sądu Okręgowego tak wykreowany outsourcing pozostawał w opozycji względem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 734;art. 734 § 1)">art. 734 § 1 k.c.</a> Mimo szerokiego rozumienia zwrotu „dla dającego zlecenie” nie można podzielić zapatrywania, że termin ten jest aż tak pojemny, by objął swoim oddziaływaniem sytuację prawną ubezpieczonych. W stanie rzeczy, w którym praca wykonywana jest „dla” innego podmiotu konieczne jest zanegowanie istnienia umowy zlecenia między stronami, które jedynie formalnie podpisują zobowiązanie. <span class="anon-block"> (...)</span> w tym wypadku nie może być stosowany.</p>
<p>Umowy zawarte między zainteresowanymi a <span class="anon-block">(...)</span> Sąd Okręgowy uznał za sprzeczne z ustawą (normami prawnymi zrekonstruowanymi na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 734;art. 734 § 1)">art. 734 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353<sup>
<!-- -->(
1)</sup> k.c.</a>), a zatem nieważne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.p.</a>). Nie odpowiadały one ex tunc wymogowi świadczenia usług dla zleceniodawcy. Skoro między zainteresowanymi a skarżącą spółką nie istniała więź prawna, to zatrudnienie cywilnoprawne na podstawie umowy zlecenia (zawartej w sposób dorozumiany) w spornym okresie łączyło wnioskodawcę z ubezpieczonymi. Zainteresowani świadczyli usługi dla odwołującego, zatem <span class="anon-block"> spółka (...)</span> jako podmiot zatrudniający jest płatnikiem składek za ubezpieczonych.</p>
<p>Zawarte z zainteresowaną spółką umowy zlecenia nie były w ogóle wykonywane, przeto nie ma ani potrzeby ani możliwości weryfikowania ich z punktu widzenia ich skuteczności. Zainteresowani nie wykonywali pracy pod kierunkiem i na zlecenie zainteresowanej spółki, a ich praca była przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> oceniana co do ilości i sumowana. <span class="anon-block">(...)</span> pełnił wobec ubezpieczonych stale funkcje kierownicze i nadzorcze. Kwestią natomiast techniczno-organizacyjną było przelewanie środków pieniężnych celem wypłaty wynagrodzenia. Wtedy właśnie - ex post - dochodziło do obciążania ową pracą <span class="anon-block">(...)</span>, w czym świadczący pracę nie uczestniczył czynnie. Umowy te nigdy nie zostały wypełnione konkretnymi zleceniami (poleceniami). Następcze rozliczanie pracy nie wskazuje na fakt pierwotnego uruchomienia stosunku zlecenia w sytuacji, gdy ta sama praca jest już zorganizowana i wykonywana na rzecz innego podmiotu. Wszystkie czynności kierownicze, zależność co do czasu, miejsca i sposobu wykonania pracy następowały w ramach więzi między <span class="anon-block"> spółką (...)</span> a ubezpieczonymi.</p>
<p>Reasumując Sąd Okręgowy zajął stanowisko, iż umowy zlecenia zawarte między zainteresowanymi a <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. były nieważne z uwagi na dyspozycję przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a> Sąd dopuścił również możliwość twierdzenia, że oceniane umowy zlecenia miały charakter „uśpiony”. Skutkiem tego nie wiązały ubezpieczonych i zainteresowanej spółki. Na gruncie prawa ubezpieczeń społecznych oznacza to, że płatnikiem składek jest <span class="anon-block"> spółka (...)</span> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 85;art. 85 ust. 4)">art. 85 ust. 4 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 4;art. 4 pkt. 2 a;art. 32)">art. 4 pkt 2a i art. 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>).</p>
<p>Mając to na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477<sup>
<!-- -->14</sup> § 1 k.p.c.</a> oddalił odwołania. O kosztach orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Apelację ( w istocie 2 apelacje w połączonych sprawach) </strong> od tego wyroku wniosła <span class="anon-block"> Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Zaskarżyła wyrok w całości i zarzuciła:</p>
<p>1. obrazę prawa procesowego:</p>
<p>a) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 83;art. 83 ust. 1;art. 83 ust. 1 pkt. 3)">art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> przez jego błędną interpretację i w konsekwencji uznanie, że ZUS posiada kompetencje do stwierdzenia, że płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">P. P.</span> jest <span class="anon-block"> Agencja ochrony Osób i Mienia (...)</span>,</p>
<p>b) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 109;art. 109 ust. 1)">art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a> poprzez jego pominięcie w niniejszej sprawie i wydanie decyzji leżącej w kompetencji dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia,</p>
<p>c) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> przez wydanie decyzji w sprawie, w której toczy się już wcześniej wszczęte postępowanie,</p>
<p>d) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 1)">art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.</a> przez odmowę zawieszenia postępowania, mimo toczącego się innego postępowania dotyczącego tej samej sprawy,</p>
<p>e) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a> przez sporządzenie uzasadnienia wyroku nie odpowiadającego wymogom tego przepisu i uniemożliwiającego kontrolę instancyjną orzeczenia,</p>
<p>f) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> przez dokonanie dowolnej oceny dowodów i pominięcie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy,</p>
<p>g) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321;art. 321 § 1)">art. 321 § 1 k.p.c.</a> przez orzeczenie w przedmiocie nie objętym zakresem zaskarżenia;</p>
<p>2. obrazę prawa materialnego:</p>
<p>a) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58)">art. 58 k.c.</a> poprzez jego błędną interpretację i w konsekwencji przyjęcie, że umowa, która łączyła <span class="anon-block"> Agencję Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>, a następnie z <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. była czynnością sprzeczną z prawem, a więc nieważną,</p>
<p>b) art. 66 ust. 1 i art. 74 ust. 1 ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 36;art. 36 ust. 1;art. 36 ust. 2)">art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> przez ich pominięcie.</p>
<p>Wskazując na te zarzuty skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie, że płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">P. P.</span> są <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> oraz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Olsztynie.</p>
<p>W odpowiedzi na apelację organ rentowy wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od odwołującego na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego za II instancję według norm przepisanych.</p>
<p>Syndyk masy upadłości spółki <span class="anon-block">(...)</span>. w odpowiedzi na apelacje również wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Ponadto, Syndyk masy upadłości <span class="anon-block">(...)</span>. wniósł zażalenie ( </strong>
<em>
<!-- -->zażalenia w połączonych sprawach</em>) na rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zasądzonych na jego rzecz w I instancji (punkt III wyroku). Wniósł o zmianę punktu III zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie na rzecz zainteresowanego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, czyli kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2.400 zł, zamiast 120 zł.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Apelacje nie zasługiwały na uwzględnienie.</strong>
</p>
<p>Słusznie Sąd Okręgowy przyjął, iż organ rentowy nie naruszył <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 83;art. 83 ust. 1;art. 83 ust. 1 pkt. 3)">art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> ani normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 109;art. 109 ust. 1)">art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a>. Wbrew zarzutom skarżącego, Zakład Ubezpieczeń Społecznych posiada kompetencje do ustalania wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne i ich poboru. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 109;art. 109 ust. 1)">art. 109 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a>, dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego. Do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego zalicza się sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń. Jednakże według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 83 ust. 2)">ust. 2</a>, do wskazanych spraw nie należą sprawy z zakresu wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne, gdyż one należą do właściwości organów ubezpieczeń społecznych. Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 68;art. 68 ust. 1)">art. 68 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> wynika zaś, że do zakresu działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należy między innymi wymierzanie i pobieranie składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (pkt 1 lit. c). Z tego względu, o ile do kompetencji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie należą sprawy dotyczące samego objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym, o tyle Zakład Ubezpieczeń Społecznych może wydawać decyzje dotyczące wymierzania, pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne i powadzenia rozliczeń z płatnikami składek. Decyzje te mogą być zaskarżane zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 83;art. 83 ust. 2)">art. 83 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (<em>
<!-- -->por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 9 października 2012 r., III AUa 563/12, Legalis nr 607805; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21 marca 2013 r., III AUa 1288/12, Legalis nr 734028; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 9 listopada 2009 r., <span class="anon-block"> (...) SA</span>/Wa <span class="anon-block"> (...)</span>, Legalis nr 313991).</em>
</p>
<p>Należy również zwrócić uwagę, że obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego powstaje z mocy prawa w stosunku do osób spełniających warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi z tytułów ubezpieczenia określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 66;art. 66 ust. 1;art. 66 ust. 1 pkt. 1;art. 66 ust. 1 pkt. 1 lit. a)">art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a-i ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a>. Do takich tytułów ubezpieczenia należy wykonywanie pracy na podstawie umowy zlecenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 66;art. 66 ust. 1;art. 66 ust. 1 pkt. 1;art. 66 ust. 1 pkt. 1 lit. e)">art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e</a> wskazanej ustawy). Wobec tego, objęcie osoby ubezpieczeniem społecznym z tego tytułu powoduje automatyczne objęcie jej z mocy prawa obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym.</p>
<p>Sąd Apelacyjny podziela również pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r<em>
<!-- -->., (II UK 257/13, Legalis nr 797016).</em> W tym orzeczeniu wskazano, że jeżeli decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zostanie stwierdzone, że dana osoba (np. jako zleceniobiorca) podlegała w określonym czasie obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym, to skutkiem tego jest objęcie tej osoby z mocy prawa obowiązkowo ubezpieczeniem zdrowotnym, co nie wymaga potwierdzenia decyzją Narodowego Funduszu Zdrowia. Wydanie takiej decyzji byłoby konieczne jedynie wówczas, gdyby <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 ()">ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a> stwierdzała, że objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym następuje na podstawie decyzji wydanej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Takiego przepisu nie ma jednak w tej ustawie. Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 109;art. 109 ust. 1)">art. 109 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a> wynika jedynie, że dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego, a do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego zalicza się sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń. Przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że wydanie decyzji przez Narodowy Funduszu Zdrowia jest konieczne w przypadkach szczególnych, tj. wówczas, gdy chodzi o osoby, które ubiegają się o dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne, albowiem o zawarciu z daną osobą umowy dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego decyduje wyłącznie ta instytucja, czy też w sytuacjach wątpliwych, tj. wtedy, kiedy dopiero decyzja Narodowego Funduszu Zdrowia może rozstrzygnąć istniejące wątpliwości co do podlegania przez daną osobę obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.</p>
<p>Zaakceptowanie przytoczonego poglądu Sądu Najwyższego jest równoznaczne z zakwestionowaniem założenia, na którym opiera się zarzut apelacyjny naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 109;art. 109 ust. 1)">art. 109 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a>. Należy bowiem stwierdzić, że objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym, jeżeli następuje z ustawy, a nie na wniosek, nie wymaga decyzji Narodowego Funduszu Zdrowia, a uzyskanie prawa do świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego jest uzależnione tylko od dokonania czynności zgłoszeniowych określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 74;art. 75;art. 76)">art. 74-76 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a>.</p>
<p>Zgłoszenie przez spółkę <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> (zwaną dalej „<span class="anon-block">(...)</span>”) ubezpieczonych do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umów zlecenia nie może jednak jednoznacznie świadczyć o tym, że płatnikiem składek jest podmiot zgłaszający go do ubezpieczenia zdrowotnego. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 36;art. 36 ust. 1;art. 36 ust. 2)">art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, który ma odpowiednie zastosowanie do ubezpieczenia zdrowotnego osób objętych ubezpieczeniami społecznymi w zakresie zasad, trybu i terminu zgłaszania do ubezpieczeń społecznych (<em>
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 74;art. 74 ust. 1)">art. 74 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a>
</em>), stwierdza jedynie, że każda osoba objęta obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi podlega zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych (ubezpieczenia zdrowotnego), a obowiązek zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych (ubezpieczenia zdrowotnego) osób wymienionych w tym przepisie (m.in. osób wykonujących pracę na podstawie umów zlecenia) należy do płatnika składek. Przepis ten wprowadza domniemanie, którego podstawą jest założenie, że podmiot zgłaszający ubezpieczonego do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego jest płatnikiem składek, z którym ubezpieczony (podlegający zgłoszeniu) pozostaje w stosunku prawnym uzasadniającym objęcie go ubezpieczeniami społecznymi i ubezpieczeniem zdrowotnym. Domniemanie to jest jednak wzruszalne.</p>
<p>Z całą pewnością do ustawowych kompetencji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należy ustalanie faktycznego płatnika składek osoby ubezpieczonej, co wynika m.in. z regulacji zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 68;art. 68 ust. 1;art. 68 ust. 1 pkt. 1;art. 68 ust. 1 pkt. 1 lit. a)">art. 68 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, wskazującej, że do zakresu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należy między innymi realizacja przepisów o ubezpieczeniach społecznych, a w szczególności stwierdzanie i ustalanie obowiązku ubezpieczeń społecznych. Uprawnienie i obowiązek organu rentowego do ustalenia tytułu ubezpieczeń, wiążący się nieodzownie z ustaleniem płatnika składek, jest przy tym niezależny od kompetencji innych organów kontroli i ochrony prawnej. Organ rentowy jest władny dokonywać samodzielnych ustaleń w zakresie istnienia stosunku prawnego, podobnie jak sądy rozpatrujące odwołanie od wydawanych w takich kwestiach decyzji. Ma zatem obowiązek wydania decyzji wskazującej płatnika składek w razie ustalenia, że podmiot wskazany jako płatnik składek nim nie jest. Z tych względów nie można podzielić zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20042102135" title="Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 (art. 66;art. 66 ust. 1;art. 74;art. 74 ust. 1)">art. 66 ust. 1 i art. 74 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 36;art. 36 ust. 1;art. 36 ust. 2)">art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>.</p>
<p>Nie można również podzielić zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321;art. 321 § 1)">art. 321 § 1 k.p.c.</a>, który skarżąca spółka uparuje w wyrokowaniu przez Sąd Okręgowy co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznaczony jest treścią konkretnej decyzji organu rentowego, od której wniesiono odwołanie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(14))">art. 477<sup>
<!-- -->9</sup> i art. 477<sup>
<!-- -->14</sup> k.p.c.</a>) i tylko w tym zakresie podlega ona kontroli sądu zarówno pod względem jej formalnej poprawności, jak i merytorycznej zasadności. Wydając zaskarżone decyzje, organ rentowy ustalił, jaki podmiot gospodarczy był faktycznie płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne ubezpieczonych wykonujących umowy zlecenia w poszczególnych okresach, oraz jaka była wysokość podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne za wymienione w decyzji okresy.</p>
<p>W odwołaniach od decyzji skarżąca spółka wniosła o ich uchylenie i wskazywała, że płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne ubezpieczonych w spornych okresach są spółki <span class="anon-block">(...)</span> oraz <span class="anon-block">R.</span>. Oceniając te kwestie, Sąd Okręgowy słusznie ustalał właściwego płatnika składek na ubezpieczenie zdrowotne ubezpieczonych z tytułu wykonywania umów zlecenia w spornych okresach, analizując ważność umów zlecenia zawartych pomiędzy ubezpieczonymi, a spółkami <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">R.</span>. Faktycznie, organ rentowy poprzedził rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji ustaleniem, że łącząca <span class="anon-block"> spółkę Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> ze <span class="anon-block"> spółkami (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. umowa o świadczenie usług, na podstawie której zleceniobiorcy tej pierwszej spółki stali się na podstawie zawartych umów zlecenia zleceniobiorcami spółki <span class="anon-block">(...)</span> oraz mieli wykonywać pracę na rzecz dotychczasowego zleceniodawcy (<span class="anon-block"> spółki Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span>) na zasadach ustalonych przez ten podmiot. Jednakże poza tą kwestią istotna była ocena samych umów zlecenia zawartych pomiędzy ubezpieczonymi, a spółkami <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">R.</span> w celu wykonywania usług na rzecz <span class="anon-block"> spółki Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> Wymagało to ustalenia, czy umowy te były rzeczywiście wykonywane przez podmiot, który je zawarł, na zasadach określonych w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> dotyczących umów zlecenia. Dopiero stwierdzenie, że faktycznym zleceniodawcą ubezpieczonych był inny podmiot niż określony w umowach zlecenia, pozwala na ocenę zasadności roszczeń skarżącej spółki zgłoszonych w odwołaniu i w apelacji. Z tego względu ocena Sądu Okręgowego, czy umowy zlecenia zawarte pomiędzy ubezpieczonymi, a spółką <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">R.</span> należało uznać za nieważne, mieści się w granicach przedmiotu wydanych decyzji organu rentowego, jak i zakresu zaskarżenia odwołania.</p>
<p>Nie można również podzielić zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Przepis ten wyraża bezwzględny zakaz rozstrzygania o tym samym roszczeniu pomiędzy tymi samymi stronami więcej niż jeden raz. Jednakże pomiędzy stronami niniejszego postępowania (czyli pomiędzy <span class="anon-block"> spółką Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span>, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span>, spółką <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span>, <span class="anon-block">J. P.</span>, <span class="anon-block">P. P.</span>) nie toczy i nie toczyło się inne postępowanie sądowe dotyczące ustalenia płatnika składek na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu wykonywanych przez ubezpieczonych umów zlecenia na rzecz <span class="anon-block"> Agencji Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span>.</p>
<p>Ponadto, w niniejszej sprawie nie było podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 1)">art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.</a>, który daje sądowi uprawnienie do zawieszenia postępowania z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania cywilnego. Skarżąca spółka uzasadnia zarzut naruszenia tego przepisu toczącym się przed Sądem Rejonowym w Olsztynie V Wydział Gospodarczy postępowaniem upadłościowym wszczętym w stosunku do <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> + <span class="anon-block">H.</span> + <span class="anon-block">B.</span> + <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> i zgłoszeniem przez organ rentowy wierzytelności z tytułu składek do masy upadłości tej spółki. Okoliczność ta jednak nie wpływa na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Organ rentowy zgłosił wierzytelności z tytułu składek do masy upadłości wskazanej spółki, ponieważ wydane przez niego decyzje stwierdzające, że płatnikiem składek na ubezpieczenia zdrowotne ubezpieczonych w spornych okresach była <span class="anon-block"> Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span>, nie były prawomocne wskutek złożenia odwołań od decyzji i wszczęcia postępowania sądowego. Do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii prawomocnym orzeczeniem sądowym, płatnikiem składek była wskazywana spółka <span class="anon-block">(...)</span>, stąd organ rentowy mógł zgłosić wierzytelność z tytułu składek nieopłaconych przez tę spółkę jako do podmiotu, który do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sądowego był wskazany jako płatnik składek ubezpieczonych i wówczas pozostał zobowiązany do uiszczenia składek na ubezpieczenie zdrowotne. Wprawdzie zgłoszone i zatwierdzone przez sędziego-komisarza wierzytelności podlegają zaspokojeniu w trybie określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19340930834" title="Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe - Dz. U. z 1934 r. Nr 93, poz. 834 ()">Tytule VIII ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - prawo upadłościowe</a> (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 1112 ze zm.), jednakże zgodnie z art. 261 zdanie pierwsze tej ustawy, sędzia-komisarz może z urzędu dokonać zmian na liście wierzytelności w razie stwierdzenia, że na liście umieszczono wierzytelności, które w całości lub części nie istnieją, lub nie umieszczono na liście wierzytelności, które podlegają umieszczeniu na liście z urzędu. W świetle art. 262 ust. 2 tej ustawy, lista wierzytelności ulega sprostowaniu stosownie do prawomocnych orzeczeń, a zmiana wysokości wierzytelności zaistniała po ustaleniu listy wierzytelności jest uwzględniana przy sporządzeniu planu podziału albo przy głosowaniu na zgromadzeniu wierzycieli. Zmiana na liście dokonuje się zatem m.in., gdy po zatwierdzeniu listy nastąpi zdarzenie uzasadniające zmianę na liście. W wypadku prawomocnego zasądzenia wierzytelności, której uznania wcześniej odmówiono, bądź prawomocnego ustalenia, że zgłoszona uprzednio wierzytelność nie przysługuje danemu podmiotowi, zaistnieje podstawa do sprostowania listy. Niezależnie jednak od tego, zaspokojenie roszczeń organu rentowego w postępowaniu upadłościowym, mimo ustalenia płatnikiem składek innego podmiotu niż spółka <span class="anon-block">(...)</span>, spowoduje jedynie to, że wyegzekwowane składki staną się nienależne pobrane i będą podlegały zwrotowi do masy upadłości na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 24;art. 24 ust. 6 a;art. 24 ust. 6 c)">art. 24 ust. 6a-6c ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a>.</p>
<p>Ponadto, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1;art. 328;art. 328 § 2)">art. 233 § 1 i art. 328 § 2 k.p.c.</a> Zarzut naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a> może być usprawiedliwiony tylko w tych wyjątkowych okolicznościach, w których treść uzasadnienia orzeczenia sądu całkowicie uniemożliwia dokonanie oceny toku wywodu, który doprowadził do wydania orzeczenia lub w przypadku zastosowania prawa materialnego do niedostatecznie jasno ustalonego stanu faktycznego (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 grudnia 2013 r., I ACa 764/13). Tymczasem uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia pozwala Sądowi Apelacyjnemu na dokonanie kontroli toku rozumowania, jakim kierował się Sąd pierwszej instancji, wydając kwestionowany przez skarżącą spółkę wyrok. Sąd Apelacyjny aprobuje stanowisko Sądu Okręgowego wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy dokonał właściwych ustaleń faktycznych w sprawie i przeprowadził właściwą ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ustalenia te są szczegółowe oraz dotyczą istotnych dla sprawy okoliczności i zostały dokonane na podstawie prawidłowo ocenionych dowodów. Ocena tych dowodów uwzględnia zasady doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania oraz nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>).</p>
<p>W niniejszej sprawie nie zachodzi powołana w apelacji dowolność oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Z treści apelacji wynika, że w istocie stan faktyczny ustalony przez Sąd Okręgowy nie był sporny. Zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, jak i zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a> skarżąca spółka upatruje natomiast w pominięciu przez Sąd Okręgowy faktu zgłoszenia przez organ rentowy wierzytelności w postępowaniu upadłościowym spółki <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o., braku oceny faktu przyjmowania przez organ rentowy na poczet składek wcześniejszych wpłat dokonywanych przez spółkę <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. i niewydaniu decyzji o nadpłacie, wydaniu przez organ rentowy decyzji w sprawie już rozstrzygniętej zgłoszeniem do ubezpieczenia, złożeniem przez organ rentowy zawiadomienia o przestępstwie polegającym na uchylaniu się przez spółkę <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. (oraz inne podmioty z nią powiązane) od opłacania składek na ubezpieczenie społeczne. Wbrew stanowisku odwołującej spółki, dokonana przez Sąd Okręgowy ocena dowodów odpowiada regułom określonym przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Aby podstawa naruszenia prawa procesowego nadawała się do rozpoznania, skarżąca spółka powinna określić działanie (zaniechanie) Sądu naruszające konkretny przepis postępowania i wskazywać - w nawiązaniu do hipotezy tego przepisu - na czym polegało jego naruszenie, a także wpływ tego naruszenia na rozstrzygnięcie. Innymi słowy, konieczne jest wykazanie przez skarżącą, że uchybienie Sądu w tym zakresie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem apelująca spółka, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a>), w istocie nie wskazała na takie działania czy zaniechania Sądu Okręgowego, które miałyby wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zgłoszenie przez organ rentowy wierzytelności w postępowaniu upadłościowym prowadzonym przeciwko spółce <span class="anon-block">(...)</span> nie tamowało rozstrzygnięcia niniejszej sprawy z przyczyn, o których już wcześniej wspomniano. Do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i przesądzenia, kto jest płatnikiem składek na ubezpieczenia zdrowotne ubezpieczonych w spornych okresach, organ rentowy nie mógł wydać decyzji o stwierdzeniu ewentualnej nadpłaty (nienależnie pobranych składkach) na koncie spółki <span class="anon-block">(...)</span> Prawomocne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy miało również wpływ na skuteczność zawiadomienia o przestępstwie polegającym na uchylaniu się przez spółkę <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. (oraz inne podmioty z nią powiązane) od opłacania składek na ubezpieczenie społeczne. Samo zaś zgłoszenie ubezpieczonych do ubezpieczenia społecznego lub zdrowotnego nie stanowi podstawy do ustalenia, że nastąpiło faktyczne nawiązanie stosunku prawnego pomiędzy stronami. Z tych powodów nie można było uwzględnić zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1;art. 328;art. 328 § 2)">art. 233 § 1 i art. 328 § 2 k.p.c.</a>
</p>
<p>Prawidłowo ustalony przez Sąd Okręgowy stan faktyczny niniejszej sprawy i prawidłowo dokonana jego ocena nie pozwalają również na uwzględnienie zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a> Okoliczności niniejszej sprawy potwierdzają, że umowy zlecenia zawarte pomiędzy ubezpieczonymi, a spółkami <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> Sp. z o.o. i (...)</span> sp. z o.o. były sprzeczne z normami wynikającymi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 734)">art. 734 k.c.</a>, a przez to nieważne. Jak słusznie zauważył Sąd Okręgowy, ubezpieczeni świadczyli usługi na rzecz i według zasad określonych przez <span class="anon-block"> spółkę Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> (dotychczasowego płatnika). Czynności wykonywali na tym samym stanowisku i z tym samym zakresem obowiązków, które obowiązywały ich w okresie istnienia stosunku cywilnoprawnego pomiędzy nimi, a tą spółką. W celu wykonywania czynności ubezpieczeni korzystali ze sprzętu dostarczonego przez <span class="anon-block"> spółkę Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> Pracownik tej spółki sprawował nadzór nad wykonywaniem czynności przez ubezpieczonych. Wszelkie bieżące czynności wobec ubezpieczonych podejmowała <span class="anon-block"> spółka Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> Co więcej, wynagrodzenie ubezpieczonych za wykonaną pracę było wypłacane przez spółki <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">R.</span> ze środków pieniężnych <span class="anon-block"> spółki Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span>
</p>
<p>Przypomnieć należy, że zasada swobody umów wyrażona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353<sup>
<!-- -->1</sup> k.c.</a>, na którą powoływała się skarżąca spółka w apelacji, doznaje ograniczeń w zakresie treści i celu umowy ze względu na właściwość (naturę) stosunku prawnego, ustawę oraz zasady współżycia społecznego, z którymi nie mogą one pozostawać w sprzeczności. Ze względu na te ograniczenia niedopuszczalne jest takie ukształtowanie przez strony stosunku zobowiązaniowego lub jego celu, które prowadziłoby do naruszenia przepisów ustawowych o charakterze iuris cogentis (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2010 r., II UK 334/09, Legalis nr 316871). Z okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy bezsprzecznie wynika, że faktycznym zleceniodawcą usług wykonywanych przez ubezpieczonych w spornych okresach na rzecz <span class="anon-block"> spółki Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> była właśnie ta spółka, a nie spółka <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. czy <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> Skoro nie doszło do zmiany podmiotowej po stronie zleceniodawcy, to Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 734)">art. 734 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a>
</p>
<p>Reasumując, apelacja nie zawiera zarzutów podważających prawidłowość zaskarżonego wyroku, dlatego na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> podlegała oddaleniu (punkt I sentencji wyroku).</p>
<p>O kosztach procesu za drugą instancję orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> Zasadą w procesie cywilnym jest, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a>). Tylko w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej część kosztów procesu albo nie obciążać jej w ogóle kosztami (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>). Odnosząc to do niniejszej sprawy trzeba zauważyć, że niniejsza sprawa jest jedną z kilku spraw skarżącej spółki, w których Sąd pierwszej instancji zasądził koszty procesu za pierwszą instancję. Stanowisko prezentowane przez skarżącą w apelacji w głównej mierze jest powtórzeniem stanowiska przyjętego w odwołaniach od zaskarżonych decyzji organu rentowego, co nie wymagało od przeciwnika procesowego skarżącej spółki istotnego nakładu pracy, uzasadniającego zasądzenie kosztów także za drugą instancję. Ponadto, odstępując od obciążenia <span class="anon-block"> spółki Agencja Ochrony Osób i Mienia (...) Sp. z o.o.</span> kosztami zastępstwa procesowego poniesionymi w niniejszej sprawie, należało mieć na uwadze to, że spółka ta została wprowadzona w błąd przez firmy obiecujące jej zmniejszenie obciążeń z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Z tych względów Sąd odstąpił od obciążania skarżącej spółki kosztami zastępstwa procesowego za drugą instancję w niniejszej sprawie (punkt II sentencji wyroku).</p>
<p>O wynagrodzeniu kuratora zastępującego <span class="anon-block"> Spółkę (...)</span> w niniejszym postępowaniu orzeczono na podstawie §1 ust. 1-3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej <em>
<!-- -->(Dz.U.2013.1476).</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Odnosząc się natomiast do zażaleń Syndyka </strong>masy upadłości <span class="anon-block">(...)</span>. sp. z o.o. na rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych na jego rzecz w I instancji należy stwierdzić, że zażalenia są niezasadne, mimo iż należy częściowo zgodzić się z podnoszonymi w nich argumentami. Przedmiotem niniejszej sprawy (wyznaczonym przez zakres zaskarżonych decyzji ZUS), było ustalenie płatnika składek na ubezpieczenie zdrowotne zainteresowanych <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">P. P.</span> z tytułu umów zlecenia w okresach wskazanych w tych decyzjach. Sprawa ta ma więc charakter sprawy o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego między właściwymi podmiotami stosunku ubezpieczenia zdrowotnego. Jak wynika natomiast z uchwały Sądu Najwyższego z 20 lipca 2016 r., sygn. akt III UZP 2/16, w sprawie o ustalenie istnienia bądź nieistnienia stosunku ubezpieczenia społecznego lub jego zakresu (o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego; o podleganie ubezpieczeniom społecznym), do niezbędnych kosztów procesu zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym, biorąc pod uwagę stawki uzależnione od wartości przedmiotu sporu. Zatem, skarżący wskazał w zażaleniu prawidłową zasadę ustalania kosztów procesu w sprawie niniejszej.</p>
<p>Należy jednak mieć na uwadze argumenty wskazane wcześniej, odnoszące się do zasadności zastosowania w sprawie zasady słuszności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>) z uwagi na okoliczności towarzyszące wydaniu rozstrzygnięcia (<em>
<!-- -->wielość spraw o tożsamym charakterze i zasądzenie kosztów w każdej z nic</em>h). Zatem Sąd Okręgowy zasądzając od przegrywającej sprawę <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> na rzecz zainteresowanego Syndyka masy upadłości <span class="anon-block">(...)</span>. sp. z o.o. koszty postępowania mógł zastosować stawkę wynagrodzenia pełnomocnika określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 11;§ 11 ust. 2)">§ 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz.U. z 2013 r. poz. 490), zamiast stawki uzależnionej od wartości przedmiotu sprawy (która byłaby znacznie wyższa).</p>
<p>Dlatego też zażalenie podlegało oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z 397 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 2)">§ 2 k.p.c.</a>
</p>
</div>