III RC 144/17

<p>Sygn. akt: III RC 144/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2017 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Złotoryi III Wydział Rodzinny i Nieletnich</strong> </p> <p>w składzie następującym :</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSR Joanna Nierzewska-Sosa </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant : Barbara Jasińska</strong> </p> <p> <em> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 roku w Z ł o t o r y i na rozprawie </em> </p> <p> <em> <!-- -->sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. T. (1)</span> działającej w imieniu małoletniej <span class="anon-block">N. T.</span> </em> </p> <p> <em> <!-- -->przeciwko <span class="anon-block">M. T. (2)</span> </em> </p> <p> <em> <!-- -->o zapłatę </em> </p> <p>powództwo oddala.</p> <p>Sygn. akt III RC 144/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. T. (1)</span>, działająca w imieniu małoletniej powódki <span class="anon-block">N. T.</span>, w dniu 21 lipca 2017 roku złożyła pozew przeciwko <span class="anon-block">M. T. (2)</span> o zobowiązanie pozwanego do złożenia w zakładzie pracy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block"> Zakłady (...)</span> oświadczeń i wniosków wymaganych do wypłaty na rzecz małoletniej córki ekwiwalentu na pokrycie wydatków szkolnych w kwocie 2.300,00 zł brutto i przekazania tej kwoty do rąk matki małoletniej.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">M. T. (2)</span> wniósł o oddalenie powództwa zarzucając, że otrzymał z zakładu pracy tzw. „ołówkowe” i zamierza przeznaczyć je w całości na potrzeby córki w ciągu bieżącego roku szkolnego. Wskazał, że do tej pory kupił córce tornister za 150 zł i buty za 130 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Pozwany złożył w zakładzie pracy <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block"> Oddział Zakłady (...)</span> stosowny wniosek, a następnie w dniu 10 sierpnia 2017 roku pobrał ekwiwalent pieniężny w wysokości netto 2.079,44 zł, przeznaczony na pokrycie wydatków szkolnych za rok 2017/2018 małoletniego dziecka <span class="anon-block">N. T.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowody:</strong> - zaświadczenie z 31.10.2017 r. – k. 13,</p> <p>Pozwany w okresie od 27 września do 29 października 2017 roku za uzyskane środki nabył dla dziecka odzież, buty, elementy wyposażenia pokoju, plecak i artykuły szkolne za łączna kwotę 1.218,76 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowody:</strong> - dowody zakupów pozwanego – k. 10, 14-18,</p> <p>- wyjaśnienia pozwanego – k. 45v.,</p> <p>- wyjaśnienia powódki –k.45v.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył, że roszczenie powódki nie zasługuje na uwzględnienie.</span> </p> <p>Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a> osoba, która bez podstawy prawnej uzyskała korzyść majątkową kosztem innej osoby, zobowiązana jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy omawiana sytuacja nie miała miejsca. Pozwany wystąpił do pracodawcy z wnioskiem o przyznanie świadczenia, a następnie otrzymane świadczenie w znacznej części przeznaczył na cele określone w regulaminie tj. zaspokojenie potrzeb dziecka związanych z wydatkami szkolnymi. Niesłusznie przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki domaga się, aby pozwany automatycznie przekazywał otrzymany ekwiwalent pieniężny do rąk matki małoletniej, której powierzono sprawowanie władzy rodzicielskiej. Bez znaczenia bowiem jest – w kontekście obowiązku dostarczania dziecku środków utrzymania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 128)">art. 128 krio</a>) – które z rodziców faktycznie wyda pieniądze zaspakajając w tym zakresie materialne potrzeby dziecka w wieku szkolnym. Zebrane w sprawie dowody jednoznacznie wskazują, że pozwany obowiązek ten wypełnił wydatkując w przeciągu 2 miesięcy znaczną część otrzymanej kwoty. Godzi się przy tym zauważyć, że ekwiwalent ten choć wypłacany przez pracodawcę przed rozpoczęciem roku szkolnego w istocie ma zaspokoić wydatki szkolne, które pojawią się w ciągu całego roku szkolnego, a więc jest przeznaczony na okres od 1 września jednego roku do 24 czerwca kolejnego roku.</p> <p>W tym kontekście żądanie powódki należało uznać za przedwczesne, bowiem pozwany ma jeszcze możliwość pozostałą kwotę 860,68 zł wydatkować na szkolne potrzeby córki do końca roku szkolnego 2017/2018.</p> <p>Zupełnie drugorzędną sprawą jest brak porozumienia pomiędzy stronami. Powoduje to niemożność rozsądnego wydatkowania pieniędzy pozwanego i prowadzi do dublowania zakupów np. tornistrów. Trudno jednak winą za taki stan rzeczy obarczać pozwanego, skoro przedstawicielka małoletniej nie jest w stanie ustalić z nim listy potrzebnych rzeczy, bo jak oświadczyła w swoich wyjaśnieniach „nie ma zamiaru prosić.” Co z drugiej strony nie przeszkadza jej w kierowaniu do Sądu pozwu o zapłatę.</p> <p>Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a>, powództwo oddalił jako bezzasadne.</p> </div>