I C 1217/17

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt: I C 1217/17 upr.</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 5 grudnia 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="199"/> <col width="512"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p>SSR Janusz Supiński</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p>Katarzyna Kucharska</p> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu </strong>5 grudnia 2017 r. w Giżycku na rozprawie</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa </strong> <span class="anon-block"> (...) S.A</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko </strong> <span class="anon-block">A. S.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>I.  Zasądza od pozwanego <span class="anon-block">A. S.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) S.A</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 2.357,51 (dwa tysiące trzysta pięćdziesiąt siedem 51/100) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 07.04.2017 r. do dnia zapłaty.</p> <p>II.  Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 947,30 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 1217/17 upr. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Powód <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong>domagał się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">A. S.</span> kwoty 2.357,51 zł wraz z odsetkami oraz kosztami procesu. Roszczenie swoje wywiódł z umowy pożyczki, zawartej z pozwanym, wskazując, że pozwany nie wywiązał się z warunków w niej określonych. Argumentował, że próby polubownego rozwiązania sporu z pozwanym nie doprowadziły do dobrowolnego uregulowania zadłużenia.</p> <p> <em> <!-- -->Nakazem zapłaty z dnia 17.05.2017 r. wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w sprawie VI Nc-e <span class="anon-block"> (...)</span> Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie uwzględnił powództwo w całości (k. 5). Wskutek złożonego przez pozwanego sprzeciwu sprawa została przekazana do rozpoznania w tut. Sądowi. </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Pozwany <span class="anon-block">A. S.</span> </strong>nie kwestionował zadłużenia w powodowym banku ani co do zasady, ani co do wysokości. W sprzeciwie od wydanego w sprawie nakazu zapłaty domagał się jedynie rozłożenia zadłużenia na raty, wskazując, że jest osobą bezrobotną i nie może zapłacić wymaganej kwoty w całości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 14.10.2013 r. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> zawarł z pozwanym <span class="anon-block">A. S.</span> umowę pożyczki gotówkowej nr <span class="anon-block"> (...)</span>, zgodnie z którą pozwany zobowiązał się do spłaty łącznego zobowiązania w wysokości 6.444,29 zł.</p> <p> <em> <!-- --> (</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód</em> </strong> <em> <!-- -->: umowa pożyczki gotówkowej – k. 19)</em> </p> <p>Pozwany nie wywiązał się w całości z zawartej umowy pożyczki. Do uregulowania całości zobowiązania wynikającego z umowy zawartej z powodem pozostała kwota 2.357,51 zł.</p> <p> <em> <!-- -->(</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód</em> </strong> <em> <!-- -->: okoliczności bezsporne) </em> </p> <p>W dniu 1.03.2016 r. powód wypowiedział pozwanemu zawartą umowę pożyczki. Pismem z dnia 30.09.2016 r. wezwał pozwanego do dobrowolnej zapłaty należności dochodzonej pozwem. Pozwany wielokrotnie deklarował dokonywanie konkretnych wpłat na poczet spłaty zadłużenia, które nie doprowadzały do regulowania należności.</p> <p> <em> <!-- --> (</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód</em> </strong> <em> <!-- -->: wypowiedzenie umowy- k. 20-20v, przedsądowe wezwanie do zapłaty- k. 21, propozycje spłaty ratalnej- k. 31, 32, 33-34) </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Stan faktyczny przedmiotowej sprawy w ostatecznym kształcie pozostał bezsporny. Pozwany nie kwestionował posiadanego u powoda zadłużenia, ani nawet jego wysokości, domagając się jedynie rozłożenia dochodzonej kwoty na stosowne raty. Owe bezsporności wynikają z zalegających w aktach dokumentów, w szczególności umowy pożyczki gotówkowej, jak i z treści sprzeciwu pozwanego od wydanego w sprawie nakazu zapłaty.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, zaś zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W procesie ciężar dowodu stanowi wymaganie dostarczenia sądowi dowodów potwierdzających przytoczone fakty pod rygorem przegrania procesu. Odnosi się on zarówno do powoda, jak i pozwanego.</p> <p>Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 k.c.</a> przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.</p> <p>Mając na względzie, że pozwany nie podnosił okoliczności, mogących poddać w wątpliwość twierdzenia powoda o istnieniu zobowiązania i jego wysokości, Sąd uznał za celowe i zasadne orzeczenie jak w pkt I sentencji. O odsetkach ustawowych za opóźnienie Sąd orzekł po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> , zgodnie z żądaniem pozwu.</p> <p>Analizując kwestię dotyczącą rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty wskazać należy, że zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 320)">art. 320 k.p.c.</a>, w szczególnie uzasadnionych wypadkach Sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Przepis ten daje Sądowi możliwość orzekania o sposobie spełnienia świadczenia w sposób bardziej dogodny dla zobowiązanego, aniżeli wynikałoby to z regulacji prawa materialnego. Uprawnienie do rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty przysługuje Sądowi w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a więc w sytuacjach, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny czy zdrowotny spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub w każdym razie bardzo utrudnione i narażałoby go na niepowetowane szkody. Oczywistym jest przy tym, iż rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty może mieć miejsce tylko wówczas, gdy jego spełnienie w tej formie jest przez pozwanego obiektywnie możliwe. O ile, bowiem rolą omawianego rozwiązania jest wydłużenie terminu zapłaty świadczenia przez dłużnika, a tym samym, uchronienie go od postępowania egzekucyjnego oraz naliczania kolejnych odsetek, o tyle rozwiązanie to nie może naruszać praw wierzyciela i doprowadzać do jego pokrzywdzenia, co niewątpliwie nastąpiłoby, gdyby sytuacja finansowa dłużnika nie dawała realnych szans na terminową spłatę świadczenia w ratach.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie, pozwany nie podniósł żadnych okoliczności dotyczących jego sytuacji osobistej i finansowej, czym pozbawił tut. Sąd merytorycznej oceny zgłoszonego żądania. Pozwany, prawidłowo wezwany na rozprawę nie stawił się celem obrony swoich praw. Również w treści sprzeciwu od nakazu zapłaty brak jest informacji dotyczących sytuacji pozwanego, zarówno materialnej jak i osobistej, które miałyby czynić uregulowanie przedmiotowego zadłużenia realnym w przypadku rozłożenia tegoż świadczenia na raty. W szczególności pozwany nie wykazał twierdzeń wskazanych w sprzeciwie od nakazu zapłaty co do braku zatrudnienia oraz przyczyn jego niepodjęcia. To na pozwanym po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciążyło wykazanie powyższych okoliczności, a skutkiem zaniechania inicjatywy dowodowej w tym zakresie jest nieuwzględnienie wniosku pozwanego. Jedynie na marginesie wskazać należy, że wielokrotne deklaracje pozwanego co do konkretnych wpłat na poczet spłaty nie doprowadzały do uregulowania zadłużenia (vide: k. 31, 32, 33-34), co już czyni, zdaniem tut. Sądu ewentualne rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty wątpliwym.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 k.p.c.</a>, uznając, że na przyznane od pozwanego na rzecz powoda koszty w wysokości 947,30 zł złożyły się: uiszczona opłata od pozwu w wysokości w wysokości 30 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 900 zł oraz 0,30 zł tytułem zwrotu innych kosztów.</p> </div>