VIII C 1637/17
Суди загальної юрисдикції2017-12-05
Номер справи
VIII C 1637/17
Дата рішення
2017-12-05
Тип
SENTENCE
Судді
Tomasz Kalsztein (PRESIDING_JUDGE)
Текст рішення
<p>Sygn. akt VIII C 1637/17</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 5 grudnia 2017 roku</p>
<p>Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, VIII Wydział Cywilny</p>
<p>w następującym składzie :</p>
<p>Przewodniczący : Sędzia SR Tomasz Kalsztein</p>
<p>Protokolant : sekr. sąd. Kamila Zientalak</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 roku w Łodzi</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">H. D.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>oddala powództwo.</p>
<p>Sygn. akt VIII C 1637/17</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W pozwie z dnia 23 października 2008 roku skierowanym przeciwko <span class="anon-block">H. D.</span> powód <span class="anon-block"> – (...) S.a.</span>r.l. w <span class="anon-block">(...)</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 439,30 zł z ustawowymi odsetkami od kwot szczegółowo wskazanych w pozwie oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód wskazał, że przejął na podstawie umowy cesji od firmy <span class="anon-block">(...)</span> spółką z o.o. prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych. Podniósł, iż wierzytelność wobec pozwanej była przedmiotem cesji na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> spółką z o.o. od <span class="anon-block"> firmy (...) S.A.</span> (pozew k. 8-10)</p>
<p>W dniu 18 marca 2009 roku Sąd Rejonowy dla <span class="anon-block"> (...)</span>-<span class="anon-block">W.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, uwzględniając powództwo w całości. (nakaz k. 18).</p>
<p>Sprzeciwem z dnia 11 lipca 2017 roku pozwany zaskarżył nakaz w całości. W sprzeciwie pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia (sprzeciw k. 37-39)</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>W dniu 30 grudnia 2006 roku między <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> a <span class="anon-block">(...)</span> spółką z o.o. w <span class="anon-block">W.</span> została zawarta umowa o przelew wierzytelności. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> oświadczyła, iż przysługuje jej wobec pozwanego wierzytelność w łącznej kwocie 439,30 zł, której termin wymagalności przypadał na dzień 11 maja 2001 roku, 11 czerwca 2001 roku i 11 lipca 2001 roku.</p>
<p>(okoliczności bezsporne, częściowy wykaz wierzytelności k. 15odw).</p>
<p>W dniu 30 grudnia 2006 roku pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span> spółką z o.o. w <span class="anon-block">W.</span> a powodem <span class="anon-block"> (...) S.a.</span>r.l. w <span class="anon-block">(...)</span> została zawarta umowa sprzedaży wierzytelności obejmującej kwotę 439,30 zł.</p>
<p>(częściowy wykaz wierzytelności k. 15).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Powództwo podlega oddaleniu.</p>
<p>Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 1;art. 117 § 2)">art. 117 § 1 i 2 k.c.</a> przedawnienie roszczeń majątkowych stanowi regułę iuris cogentis, która nie może być wyłączona lub zmieniona wolą stron. Wyjątek od wskazanej wyżej zasady mogą przewidywać wyłącznie normy o randze ustawy. Ustawowym skutkiem przedawnienia jest natomiast powstanie po upływie terminu przedawnienia po stronie tego, przeciwko komu roszczenie przysługuje, uprawnienia do uchylenia się od jego zaspokojenia w drodze podniesienia odpowiedniego zarzutu (tzw. zarzutu peremptoryjnego, tj. niweczącego). Wykonanie tego uprawnienia powoduje, że roszczenie nie może być skutecznie dochodzone.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block">H. D.</span> skorzystał z przysługującego mu zarzutu przedawnienia i w ocenie Sądu uczynił to skutecznie. Podkreślić należy, iż powód nie wykazał, kiedy zawarta była umowa o korzystanie z usług telekomunikacyjnych oraz jakiego okresu dotyczy dochodzone roszczenie. Z załączonego wykazu wierzytelności wynikają terminy płatności poszczególnych kwot składających się na dochodzone roszczenie. Terminy te to odpowiedni 11 maja 2001 roku, 11 czerwca 2001 roku i 11 lipca 2001 roku. Roszczenie jest zatem przedawnione.</p>
<p>W dacie powstania zaległości umowę zawartą przez pozwaną z <span class="anon-block"> (...) SA</span> normowała <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000730852" title="Ustawa z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2000 r. Nr 73, poz. 852 ()">ustawa z dnia 21 lipca 2000 roku Prawo Telekomunikacyjne</a> (Dz. U. z 2000 r. nr 73 poz. 852). Ustawa ta nie zawiera przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń operatora wobec abonenta. Wobec powyższego oprzeć należy się na dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>, w myśl którego, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Świadczenie pozwanego, mającego obowiązek comiesięcznego opłacania rachunków jest świadczeniem okresowym a ponadto niewątpliwie było związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez <span class="anon-block"> (...) SA</span>. Wobec powyższego roszczenie objęte żądaniem pozwu uległo przedawnieniu w całości w dniach 11 maja 2004 roku, 11 czerwca 2004 roku i 11 lipca 2004 roku. Pozew został wniesiony w dniu 23 października 2008 roku, a więc po upływie okresu przedawnienia.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 513;art. 513 § 1)">art. 513 § 1 k.c.</a> dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.</p>
<p>W konsekwencji Sąd oddalił powództwo w całości.</p>
</div>