I C 3756/17

<p>Sygn. akt I C 3756/17 upr.</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny,</strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Katarzyna Błesińska-Kozłowska</p> <p>Protokolant: apl. Joanna Pepłowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r., w <span class="anon-block">O.</span>, na rozprawie,</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">P. (...)</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. K.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> <p>SSR Katarzyna Błesińska-Kozłowska</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 3756/17 upr</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">P. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej kwoty 2.583 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu oraz kosztami procesu.</p> <p>W uzasadnieniu swojego roszczenia powód wskazał, że pozwana zawarła z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Powód na podstawie szeregu umów cesji przejął od wierzyciela pierwotnego wierzytelność wobec pozwanej.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">J. K.</span> nie wniosła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się także na rozprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 6 maja 2004 r. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> zbyło pakiet wierzytelności na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> we <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>W dniu 8 maja 2012 r. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> zbyło na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.a.</span>RL. z siedzibą w Luksemburgu pakiet wierzytelności, zaś w dniu 25 maja 2012 r. podmiot ten zbył wierzytelności na rzecz powoda.</p> <p>W dniu 22 września 2017r. powód wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu Sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej, podpisany przez <span class="anon-block">M. Ł.</span>, działającą na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>. W wyciągu tym stwierdzono, że według ksiąg funduszu pozwana posiada zadłużenie wobec funduszu w kwocie 2.583 zł.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: umowy cesji k. 9-15; wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego k. 8).</em> </p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> (będący innym podmiotem niż reprezentujący pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>) sporządził pismo z dnia 18 sierpnia 2017 r. zawierające wezwanie pozwanego do zapłaty.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: wezwanie do zapłaty – k. 17)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo podlegało oddaleniu w całości.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1;art. 339 § 2)">art. 339 §1 i 2 kpc</a> jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu <span class="underline"> <!-- -->przed rozprawą</span>, <span class="underline"> <!-- -->chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości</span> albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.</p> <p>W ocenie sądu okoliczności przytoczone <span class="underline"> <!-- -->w pozwie</span> oraz w pismach doręczonych pozwanemu <span class="underline"> <!-- -->przed rozprawą</span> budziły wątpliwości sądu, zaś dowody zaoferowane przez powoda nie pozwoliły na podzielenie jego twierdzeń.</p> <p>Powód nie udowodnił, że przysługuje mu jakiekolwiek roszczenie względem strony pozwanej. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> jest przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a>, zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne<em> <!-- -->. </em>W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie.</p> <p>Powód wywodzi swe roszczenie z umowy cesji wierzytelności, na podstawie której miał nabyć wierzytelność przeciwko stronie pozwanemu. Wierzytelność podlegała przy tym wedle twierdzeń powoda kilkukrotnemu zbyciu.</p> <p>Z samej umowy nie wynika, aby przedmiotem obrotu była wierzytelność wobec pozwanego i aby powód stał się nabywcą jakiejkolwiek wierzytelności przysługującej zbywcy względem strony pozwanej. W umowie wierzytelność taka nie jest wymieniona. Powód wprawdzie załączył wydruk „wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji” (vide: k. 16), jednakże zdaniem Sądu nie jest to wystarczający dowód na to, że powód nabył przedmiotową wierzytelność, zwłaszcza, że nie wiadomo, co było przedmiotem obrotu na podstawie wcześniejszych umów cesji. Nie wynika też z niego, aby był integralną częścią umowy sprzedaży wierzytelności. Dokument ten został sporządzony przez powoda i może stanowić jedynie dowód tego, że osoba która go podpisała złożyła oświadczenie określonej treści.</p> <p>Dowodem na nabycie wierzytelności nie jest bynajmniej pismo z wezwaniem do zapłaty (vide: k. 17), co do którego brak jakiegokolwiek dowodu, że zostało doręczone pozwanemu i które w dodatku sporządzone zostało przez podmiot inny (<span class="anon-block"> (...) S.A.</span>) niż reprezentujący powoda (<span class="anon-block"> (...) S.A.</span>).</p> <p>Mocy dowodowej w postępowaniu cywilnym nie ma wyciąg z rachunku funduszu (vide k. 8) – jest to dokument prywatny, pochodzący od powoda i zawierający li tylko jego twierdzenia o istnieniu wierzytelności – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041461546" title="Ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546 (art. 194;art. 194 § 2)">art. 194 § 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych</a> (DZ. U. 2014.157 t.j.; por. też wyroki Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 lipca 2011r., sygn. P 1/10, publ. OTK-A 2011, nr 6, poz. 53, z dnia 12 grudnia 2006 r., P 15/05, OTK-A 2006, nr 11, poz. 171 oraz z dnia 19 lutego 2003 r., P 11/02, OTK-A 2003, nr 2, poz. 12).</p> <p>Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 12.07.2006 r. (V CSK 187/06, publ. MoP 2006/16/849), w przypadku cesji wierzytelności, warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Żądanie zapłaty należności w sytuacji, gdy doszło do sprzedaży jej przez pierwotnego wierzyciela musi być udokumentowane w sposób wykluczający jakiekolwiek wątpliwości dłużnika co do wierzyciela uprawnionego do zapłaty, szczególnie aktualizuje się to w sytuacji, gdy te same wierzytelności coraz częściej przelewane są wielokrotnie i uczestniczą w tym podmioty profesjonalnie zajmujące się obrotem wierzytelnościami, co przybiera aktualnie coraz większy rozmiar.</p> <p>Dodatkowo wskazać należy na fakt, ze powód jest profesjonalnym przedsiębiorcą trudniącym się obrotem wierzytelnościami a tym samym miał możliwość zgromadzenia odpowiedniego materiału dowodowego i złożenia wszelkich wniosków dowodowych już w pozwie. Powód jako profesjonalista nie powinien zakładać, że pozwany nie stawi się na rozprawę i nie wda się w spór, zaś sąd opierając się jedynie na twierdzeniach pozwu wyda wyrok zaoczny w całości uwzględniający powództwo. Lektura treści pozwu i załączonych do niego dokumentów pozwala stwierdzić, że powód już w pozwie złożył stosowne wnioski dowodowe i załączył dokumenty mające być przedmiotem postępowania dowodowego. Liczył się zatem z możliwością powstania uzasadnionych wątpliwości w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 339)">art. 339 kc</a> a tym samym z koniecznością przeprowadzenia przez sąd postępowania dowodowego.</p> <p>Z uwagi na powyższe okoliczności sąd oddalił powództwo.</p> <p>SSR Katarzyna Błesińska-Kozłowska</p> </div>