I1 C 1076/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I 1 C 1076/17</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2017 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Gdyni </strong> </p> <p>Wydział I Cywilny – Sekcja d.s. rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Marzanna Stefaniuk-Muczyńska</p> <p>Protokolant: sekr. sąd. Monika Welka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. w Gdyni</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa: <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. B.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>I.  obciąża powoda kosztami procesu i uznaje je za uiszczone w całości.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Przedmiotowym pozwem powód <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">G. B.</span> kwoty 6.440,02 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu od dnia zapłaty, a także o obciążenie pozwanego obowiązkiem zwrotu na rzecz powoda kosztów procesu.</p> <p>Uzasadniając swoje żądanie powód wskazał, iż wierzytelność dochodzona niniejszym pozwem powstała w wyniku zawarcia przez pozwanego w dniu 14 maja 2001 r. umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego o nr <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> ze <span class="anon-block"> (...) Bankiem (...) S.A.</span> Według twierdzeń pozwu - ponieważ pozwany nie wywiązał się z przyjętego na siebie zobowiązania i nie dokonywał spłaty w terminach i wysokościach określonych w umowie - bank dokonał wypowiedzenia umowy. Powód wyjaśnił nadto, że w dniu 13 grudnia 2010 r. <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> umowę przelewu wierzytelności, która objęła m.in. wierzytelność dochodzoną pozwem, a następnie <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> zbył tę wierzytelność na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span>, który następnie przeniósł ją na rzecz easyDEBT <span class="anon-block"> (...)</span>, a ten z kolei przeniósł ją na rzecz powoda.</p> <p>Powód podał nadto, że na kwotę dochodzoną pozwem składa się niespłacona przez pozwanego część kapitału w wysokości 1.333,36 zł, opłaty, prowizje i koszty w wysokości 133,40 zł oraz skapitalizowane odsetki: umowne w wysokości 4.045,14 zł naliczone za okres od daty zawarcia umowy bankowej do dnia jej rozwiązania, za opóźnienie w spełnieniu świadczenia w kwocie 836,70 zł i ustawowe w kwocie 91,42 zł.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa z uwagi na przedawnienie roszczenia dochodzonego pozwem; zarzut ten podtrzymał także na rozprawie w dniu 7 listopada 2017 r. (k. 102)</p> <p>W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 22 listopada 2017 r. (wniesionym do Sądu ze skutkiem na dzień 23 listopada 2017 r. powód oświadczył, iż cofa przedmiotowy pozew, bez zrzeczenia się roszczenia. (k. 111)</p> <p>Na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 r. pozwany oświadczył, iż nie wyraża zgody na cofnięcie przez powoda pozwu bez jednoczesnego zrzeczenia się przez niego roszczenia. (k. 115)</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Uwzględniając fakt, iż przytoczone wyżej twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych sprawy nie zostały przez pozwanego zanegowane, wskazane przez powoda w treści uzasadnienia pozwu okoliczności faktyczne Sąd uznał za przyznane (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 kpc</a>). Przy czym, podkreślić należy, iż twierdzenia powoda zostały przez niego poparte złożoną do akt sprawy dokumentacją <em> <!-- -->(vide: k. 15-79).</em> </p> <p>Twierdzenia powoda, w świetle zgłoszonego przez pozwanego zarzutu przedawnienia roszczenia pozwanego nie dawały jednakże podstaw do uwzględnienia powództwa.</p> <p>Podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnia był bowiem skuteczny. Dochodzone przez powoda roszczenie, wynikające z umowy o pożyczkę pieniężną nr <span class="anon-block"> (...)</span> w wysokości 2.000 zł, którą wraz z prowizją w wysokości 600 zł pozwany zobowiązany był zwrócić bankowi w 12-tu równych miesięcznych ratach począwszy od 14 czerwca 2001 r., stało się bowiem wymagalne z dniem 14 czerwca 2002 r. <em> <!-- -->(vide: umowa pożyczki - k. 18 akt sprawy)</em>. Skoro więc z pozwem o zapłatę należności wynikających z tej umowy powód wystąpił dopiero w dniu 21 marca 2017 r. <em> <!-- -->(co wynikało z daty wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym - vide k. 2 akt sprawy)</em>, to stwierdzić należało, że w dacie wniesienia pozwu roszczenie to było przedawnione. Z brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 1)">art. 117 §1 kc</a> wynika bowiem, że z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">Artykuł 118 kc</a> stanowi natomiast, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej — trzy lata. W związku z powyższym, skoro roszczenie dochodzone pozwem w zakresie najpóźniej płatnej raty stało się wymagalne z dniem 14 czerwca 2002 r., to z tym dniem rozpoczął się bieg 3-letniego terminu przedawnienia, który zakończył się z dniem 14 czerwca 2005 r. Przedawnieniu uległo także roszczenie o zapłatę przez pozwanego odsetek w uregulowaniu należności głównej i to zarówno w zakresie odsetek kapitałowych (te były bowiem ujęte w wysokości miesięcznej raty), jak i odsetek skapitalizowanych na dzień poprzedzający wystąpienie z przedmiotowym pozwem, a także odsetek od łącznej kwoty dochodzonej należności liczonych od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W tym zakresie Sąd podzielił w całości uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2005 r. (wydaną w sprawie III CZP 42/04, a opublikowaną w OSNC 2005/9/149), zgodnie z którą roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego. Ze względu na akcesoryjność roszczenia o odsetki za opóźnienie przedawnia się ono bowiem w takim terminie jak roszczenie o niespełnione we właściwym czasie świadczenie pieniężne</p> <p>W tym stanie rzeczy, mając na względzie, iż stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2)">art. 117 §2 kc</a>, po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia oraz uwzględniając okoliczność, iż w niniejszej sprawie pozwany podniósł zarzut przedawnienia, który to zarzut w toku postępowania okazał się zasadny, Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2)">art. 117 §2 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 kc</a> w punkcie I wyroku powództwo oddalił, jako przedawnione.</p> <p>W tym miejscu wskazać należy, że rozstrzygając w powyższy sposób Sąd miał na uwadze, że jakkolwiek w odpowiedzi na zgłoszony przez pozwanego zarzut przedawnienia powód złożył pismo, w którym podał, że cofa pozew bez zrzeczenia się roszczenia, to jednak skuteczność tego oświadczenia, z uwagi na złożenie go już po wywołaniu rozprawy (której pierwszy termin miał miejsce w dniu 7 listopada 2017 r.) uzależnione było od wyrażenia przez pozwanego zgody na tę czynność. Udzielenia takiej zgody pozwany zaś odmówił. Powyższe skutkowało koniecznością merytorycznego rozpoznania przez Sąd niniejszej sprawy, a w konsekwencji rozstrzygnięcia o zasadności powództwa przedmiotowym wyrokiem.</p> <p>W pkt. II wyroku powód, jako strona przegrywająca, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 §1 kpc</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 kpc</a> został obciążony obowiązkiem poniesienia w całości powstałych w sprawie kosztów procesu, przy czym z uwagi na ich uprzednie już przez niego poniesienie, zostały one uznane za uiszczone w całości.</p> </div>