I C 26/17

<p>Sygnatura akt I C 26/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 06 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Zenon Węcławik</p> <p>Protokolant: Anna Lasko</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 grudnia 2017 r. w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">Ł. K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p> <strong> <!-- -->I.</strong> zasądza od pozwanej <span class="anon-block">J. G.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">Ł. K.</span> kwotę 4.900,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 31.05.2016 r.,</p> <p> <strong> <!-- -->II.</strong> dalej idące powództwo oddala,</p> <p> <strong> <!-- -->III.</strong> zasądza od pozwanej <span class="anon-block">J. G.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">Ł. K.</span> kwotę 2.069,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1.817,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>sygn. akt <strong> <!-- -->I C 26/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">Ł. K.</span>, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">J. G.</span> kwoty 5 040,00 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienia od dnia 31.05.2016 r. do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając swoje żądanie podał, iż pozwana w dniu 05.06.2013 r. zawarła z poprzednikiem prawnym powoda <span class="anon-block">L. K.</span> prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> P.H.U. (...)</span> <span class="anon-block">L. K.</span> umowę najmu pojazdu <span class="anon-block">F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span>. W dniu 26.06.2013 r. po wypadku komunikacyjnym, w którym uczestniczyła pozwana, kierowany przez nią w/w pojazd, ze znacznymi uszkodzeniami został zabezpieczony na parkingu KPP w <span class="anon-block">K.</span> dla celów toczącego się postępowanie do dnia 31.07.2013 r. Następnie pojazd został przewieziony do serwisu samochodowego, gdzie zakończono jego naprawę w dniu 27.07.2013 r. Samochód <span class="anon-block">F. (...)</span> pozostawał poza możliwością jego wykorzystania przez łącznie 94 dni, na które składał się okres jego zabezpieczenia do celów dowodowych i następnie jego naprawy. Dnia 11.12.2013 r. pierwotny wierzyciel zbył przysługującą mu z tytułu najmu wierzytelność przeciwko <span class="anon-block">J. G.</span> obecnemu powodowi <span class="anon-block">Ł. K.</span>. Zatrzymanie pojazdu przez KPP w <span class="anon-block">K.</span> uniemożliwiło właścicielowi dysponowanie samochodem . Zdaniem powoda po niewydaniu przedmiotu najmu przez najemcę, doszło do milczącego przedłużenia stosunku najmu pomiędzy stronami, w sposób opisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 674)">art. 674 k.c.</a> Powód stoi na stanowisku, iż taki stan rzeczy trwał do 31.07.2013r. tj. do dnia, w którym pojazd został zwolniony spod zatrzymania. <span class="anon-block">Ł. K.</span> domaga się zapłaty kwoty 5 040,00 zł stanowiącej czynsz najmu za okres od 26.06.2013 r. do 31.07.2013 r., - czyli 36 dni – obliczony po stawce 140,00 zł netto za dobę.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">J. G.</span> w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu. W uzasadnienie podała, iż nie istnieją merytoryczne przesłanki pozwalające na uwzględnienie żądań formułowanych przez powoda. W jej ocenie nie zostało udowodnione przez powoda w żaden sposób, że <span class="anon-block">L. K.</span> poniósł szkodę we wskazane wysokości. Zostało przyjęte, że wysokość szkody wynosi 100% wartości czynszu najmu samochodu w okresie w jakim wynajmujący został pozbawiony możliwości korzystania z samochodu marki <span class="anon-block">F. (...)</span>. Zdaniem pozwanej przedmiotowe założenie jest bardzo optymistyczne, gdyż zakłada, że samochód w okresie zabezpieczenia go przez KPP będzie w sposób ciągły wynajmowany. Biorąc pod uwagę wskazania logiki i doświadczenia życiowego założeni przyjęte przez powoda dla wskazania wysokości szkody są zdaniem <span class="anon-block">J. G.</span> niewiarygodne. Wskazywała ona, iż powód musi udowodnić wysokie prawdopodobieństwo zyskania korzyści czego w przedmiotowej sprawie <span class="anon-block">Ł. K.</span> nie uczynił, a tym samym nie sprostał obowiązkowi wynikającemu z zasady rozkładu ciężaru dowodu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> <span class="anon-block">J. G.</span> podnosiła, iż wypełnione zostały wszystkie możliwe do zrealizowania obowiązki wynikające z umowy najmu pojazdu. Ponadto w okresie, w którym powód domaga się opłaty za najem, powódka nie była w posiadaniu przedmiotu najmu, a więc w jej ocenie nie miała wpływu na czas zwrotu pojazdu, a co najważniejsze nie była jego właścicielem.</p> <p>Na rozprawie w dniu 13.09.2017 r. <span class="anon-block">J. G.</span> uznała stawki najmu pojazdów przedstawione przez powoda za zasadne. (k. 37)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny</strong> </p> <p> <span class="anon-block">J. G.</span> w dniu 5 czerwca 2013 r. zawarła z <span class="anon-block">L. K.</span> umowę najmu samochodu marki <span class="anon-block">F. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, do dnia 26 czerwca 2013 r. W powyższej umowie nie zawarto stawek za wynajem pojazdu, ponieważ pozwana oświadczyła, iż zapłaci bezgotówkowo tzn., że koszty zostaną zapłacone przez ubezpieczyciela sprawcy.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - umowa najmu samochodu z dnia 05.06.2013 r. (k. 10)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - przesłuchanie na rozprawie w dniu 01.12.2017 r. <span class="anon-block">L. K.</span> (k. 47)</strong> </p> <p>W dniu 26.06.2013 r. w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">J. G.</span> będąc kierowcą samochodu osobowego <span class="anon-block">marki F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że nie zachowała należytej ostrożności oraz nie obserwowała właściwie drogi, na skutek czego nie dostrzegła przechodzącej przez przejście dla pieszych <span class="anon-block">Z. R.</span> doprowadzając do jej potrącenia, na skutek którego pokrzywdzona doznała obrażeń ciała i zmarła.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - załączone akta sprawy tutejszego Sądu sygn. II K 78/15</strong> </p> <p>Komenda Powiatowa Policji w <span class="anon-block">K.</span> zabezpieczyła od dnia 26.06.2013 r. do dnia 31.07.2013 r. do celów toczącego się postępowania przygotowawczego pojazd marki <span class="anon-block">F. (...)</span>. Od dnia 31.07.2013 r. do 27.09.2013 r. w/w pojazd znajdował się w naprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - zaświadczenie KPP w <span class="anon-block">K.</span> z dnia 18.07.2013 r. (k. 11)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - protokół zdawczo-odbiorczy z dnia 27.09.2013 r. (k. 12)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - przesłuchanie na rozprawie w dniu 01.12.2017 r. <span class="anon-block">L. K.</span> (k. 47)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - przesłuchanie na rozprawie w dniu 01.12.2017 r. <span class="anon-block">J. G.</span> (k. 48)</strong> </p> <p>W dniu 11 grudnia 2013 r. doszło do cesji wierzytelności pomiędzy <span class="anon-block">L. K.</span>, a <span class="anon-block">Ł. K.</span>, względem pozwanej <span class="anon-block">J. G.</span> z tytułu szkody za niemożność wynajmu uszkodzonego auta.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - umowa cesji z dnia 11.12.2013 r. (k. 13-14)</strong> </p> <p>Wyrokiem z dnia 03.06.2015 r, pozwana <span class="anon-block">J. G.</span> została skazana na karę 2 lata pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - wyrok z dnia 03.06.2015 r. sygn. akt II K 78/15 ( k. 310 załączonych akt sygn. II K 78/15)</strong> </p> <p>Dnia 29.09.2016 r. nastąpiło bezskuteczne zawezwanie pozwanej przez powoda do ugody na kwotę 16 186,80 zł za czas zajęcie przez Policję najętego przez <span class="anon-block">L. K.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. Ustalona stawka dzienna wynajmu wynosiła 172,20 zł przez okres 94 dni tj. od dnia 26.06.2013 r. do dnia 27.09.2013r.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - protokół z rozprawy z dnia 29.09.2016 r. (k. 19 w załączonych akt sygn. I Co 265/16)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje</strong> </p> <p>W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż pozwana <span class="anon-block">J. G.</span> w dniu 05.03.2013r zawarła z poprzednikiem prawnym powoda <span class="anon-block">L. K.</span> umowę najmu pojazdu <span class="anon-block">F. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Następnie w dniu 26.06.2013 r. po wypadku komunikacyjnym, w którym uczestniczyła pozwana kierowany przez nią w/w samochód został zabezpieczony do dnia 31.07.2013 r. na parkingu KPP w <span class="anon-block">K.</span> dla celów toczącego się postepowania przygotowawczego.</p> <p>Na gruncie niniejszej sprawy mamy do czynienia z reżimem kontraktowym z zawartej umowy jak i odpowiedzialnością deliktową, która wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> ,,kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia’’. Przepis ten zawiera 4 przesłanki, brak którejkolwiek z nich wyklucza odpowiedzialność, w związku z tym muszą być one spełnione kumulatywnie. Natomiast odpowiedzialność kontraktowa z tytułu zawartej umowy najmu pojazdu wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 659;art. 659 § 1)">art. 659 § 1 k.c.</a> przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.</p> <p>W tym miejscu należy stwierdzić, iż strony zawarły umowę najmu pojazdu marki <span class="anon-block">F. (...)</span>, a więc mamy do czynienia z odpowiedzialnością kontraktową, dlatego chybiony jest podnoszony przez powoda <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 674)">art. 674 k.c.</a>, że w razie upływu terminu oznaczonego w umowie, najemca nadal używa rzeczy za zgodą wynajmującego poczytuje się, że najem został przedłużony na czas nieoznaczony. W ocenie Sądu nie jest do przyjęcia, że najem dalej jest i z tego tytułu dalej należy się wynagrodzenie, ponieważ po pierwsze nie było powyższej zgody, a po drugie nie mieliśmy tutaj do czynienia z korzystaniem z rzeczy, a ustaniem korzystanie z niej wbrew swojej woli (odpowiedzialność deliktowa). W niniejszej sprawie można było oprzeć się jak już wyżej wspomniano i na odpowiedzialności deliktowej jak i kontraktowej. Na gruncie odpowiedzialności deliktowej niewywiązanie się z przyczyn zależnych, za które pozwana jako najemca ponosi odpowiedzialność powoduje, iż odpowiada ona za wykonanie umowy tj. oddanie rzeczy po upływie korzystania z niej. W zawartej umowie czas był nieokreślony, a więc jeśli nie był określony to nie ustawał w momencie wypadku komunikacyjnego, który był niezależny od wynajmującego, a zawiniony przez pozwaną. W związku z powyższym <span class="anon-block">J. G.</span> powinna ponosić konsekwencje swoich działań, które miały miejsce w czasie obowiązywania umowy. Niemożliwość dysponowania i zwrotu wynajętego pojazdu powoduje, iż wynajmujący nie ma możliwości uzyskania korzyści w tym czasie.</p> <p>Ponadto pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego w niniejszym postępowaniu. <span class="anon-block">J. G.</span> swoim działaniem spowodowała uszkodzenie samochodu, który był przedmiotem umowy najmu. Zawinione działanie spowodowało niemożliwość odbioru przedmiotu najmu niezależnie od każdej ze stron umowy. Nie w ocenie Sądu w niniejszym postępowaniu pozostaje rozstrzyganie czy czas zabezpieczenia pojazdu był zasadny. Zatrzymanie samochodu po wypadku komunikacyjnym jest przyczyną braku dyspozycji tą rzeczą przez wynajmującego, a nie samo jego uszkodzenie. Pojazd należący do wynajmującego został zabezpieczony na parkingu KPP w <span class="anon-block">K.</span> od dnia 26.06.2013 r. do dnia 31.07.2013 r. co były przyczyną roszczeń powoda. Nie podlega wątpliwości, iż w tej dacie policja zwróciła <span class="anon-block">L. K.</span> pojazd i to od tego dnia mógł nim dysponować i dochodzić roszczeń związanych z uszkodzeniem rzeczy. Od dnia 01.08.2013 r. biegł wynajmującemu roczny termin przedawnienia, gdyż przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 677)">art. 677 k.c.</a> mówi, że okres przedawnienia dla wynajmującego liczy się rok co do roszczeń związanych z uszkodzeniem przedmiotu najmu. Przed tą datą <span class="anon-block">L. K.</span> nie mógł dochodzić roszczeń związanych z uszkodzeniem rzeczy, ponieważ jej fizycznie nie posiadał, gdyż była ona zatrzymana nie ze względu na uszkodzenie, ale z powodu szkody na osobie fizycznej. W takiej sytuacji mamy do czynienia ze zwykłym terminem przedawnienia. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, trzyletni ogólny termin przedawnienia odnosi się do roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Poprzednik prawny powoda <span class="anon-block">L. K.</span> prowadził działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">L. K.</span>, a więc zastosowanie ma 3 letni termin przedawnienia. Ponadto w dniu 31.05.2016 r. nastąpiło bezskuteczne zawezwanie pozwanej przez powoda do ugody co zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1)">art. 123 § 1 k.c.</a> przerwało bieg 3-letniego terminu przedawnienia. W związku z powyższym roszczenie jest zasadne i poszkodowany mógł dochodzić nie tylko tego co stracił – czyli uszkodzenie auta-, ale może też dochodzić tzw. <em> <!-- -->lucrum cessans</em> czyli co mógł oczekiwać w danym momencie, a nie uzyskał tzw. dochodów z tej rzeczy.</p> <p>W ocenie Sądu roszczenie jest zasadne od dnia 26.06.2013 r, do dnia 31.7.2013 r. tj. 35 dni, a nie jak wskazał powód 36 dni. Sąd oparł się w tej mierze na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 111;art. 111 § 2)">art. 111 § 2 k.c.</a>, zgodnie z którym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W związku z powyższym nie powinno liczyć się dnia 26.06.2013 czyli dnia kiedy nastąpiło zdarzenie, a więc wychodzi 35 dni. Jeżeli chodzi o stawkę wynajmu auta była ona niekwestionowana przez pozwaną i wynosiła 140,00 zł netto za dobę.</p> <p>Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków i pozwanej, były one bowiem co do zasady wzajemnie spójne, a różniły się tylko szczegółowością przekazu z uwagi na dostępna każdemu ze świadków w innym zakresie wiedzę na temat istotnych w sprawie okoliczności. Wszystkie zeznania były klarowne, logiczne i konsekwentne.</p> <p>O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a>, który stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Pozwana w ramach próby ugodowej była wzywana do zapłaty, w związku z czym kwota była wymagalna w dniu 31.05.2016 r.</p> <p>Mając na uwadze ustalone w sprawie okoliczności faktyczne oraz przywołane przepisy w punkcie I wyroku zasądzono od pozwanej kwotę 4 900,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 31.05.2016 r.</p> <p>W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu o czym orzeczono w punkcie II wyroku.</p> <p>O kosztach procesu w punkcie III wyroku rozstrzygnięto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 2)">art. 100 zdanie drugie k.p.c.</a> zasądzając od pozwanej <span class="anon-block">J. G.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">Ł. K.</span> kwotę 2 069,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na zasądzone koszty procesu składały się: 1 800,00 zł – wynagrodzenie adwokata, 17,00 zł – opłata sądowa od pełnomocnictwa, 252,00 zł – opłata od pozwu.</p> </div>