II AKa 337/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 337/17</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 6 grudnia 2017 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Anna Zdziarska (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SA – Marzanna A. Piekarska - Drążek </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO (del.) – Agnieszka Wilk</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: st. sekr. sąd. – Katarzyna Rucińska</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale prokuratora Gabrieli Marczyńskiej - Tomali</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy: 1. <span class="anon-block">D. C.</span>, syna <span class="anon-block">B.</span> i i <span class="anon-block">M.</span> z domu Krzyk, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. <span class="anon-block">S. Ś.</span>, syna <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">D. z domu B.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt V K 121/16</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza na rzecz adw. <span class="anon-block">A. M.</span> i <span class="anon-block">W. P.</span> – Kancelarie Adwokackie w <span class="anon-block">W.</span> po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT tytułem wynagrodzenia za obronę pełnioną z urzędu w postępowaniu odwoławczym; </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->zwalnia oskarżonych od kosztów za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>1.  w dniu 20 listopada 2015 r. w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">S. S.</span>, za pomocą groźby użycia przemocy wobec <span class="anon-block">T. F.</span> oraz posługiwania się niebezpiecznym narzędziem w postaci kastetu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki S. (...)</span>, na łączną sumę strat 700 złotych na szkodę w/w pokrzywdzonego</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p>2. w dniu 05 października 2015 r. w <span class="anon-block">P.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, wykorzystując nieuwagę ekspedientek <span class="anon-block"> sklepu (...)</span>, zabrał w celi przywłaszczenia wodę toaletową marki <span class="anon-block">C. R.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> 30 ml, o wartości 159,99 zł, wodę toaletową <span class="anon-block">marki D. (...)</span> <span class="anon-block">M. A.</span> 40 ml, o wartości 169,99 zł oraz wodę toaletową <span class="anon-block">marki A. (...)</span> <span class="anon-block">M. A.</span> 50 ml o wartości 199,99 zł w wyniku czego powstała łączna kwota strat w wysokości 529,97 zł na szkodę <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>3. w dniu 08 listopada 2015 r. na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia ze <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> czterech sztuk perfum w tym: jednej sztuki perfum marki <span class="anon-block"> (...)</span> o wartości 249,99 zł, jednej sztuki perfum marki <span class="anon-block"> (...)</span> o wartości 139,99 zł oraz dwóch sztuk perfum marki <span class="anon-block"> (...)</span> o wartości 149,99 zł za sztukę, czym spowodował łączne straty w wysokości 689,96 zł na szkodę <span class="anon-block"> firmy (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. Ś.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>1. w dniu 20 listopada 2015 r. w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">D. C.</span>, za pomocą groźby użycia przemocy wobec <span class="anon-block">T. F.</span> oraz posługiwania się niebezpiecznym narzędziem w postaci kastetu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki S. (...)</span>, na łączną sumę strat 700 złotych na szkodę w/w pokrzywdzonego</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p>2.  w dniu 03 listopada 2015 r. w <span class="anon-block">P.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, działając umyślnie z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu, poprzez wysyłanie wiadomości tekstowych SMS, kilkukrotnie groził <span class="anon-block">K. K.</span> jej zgwałceniem oraz pozbawieniem życia, przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie wyrokiem w dniu <br/>23 maja 2017 r. sygn. akt V K 121/16:</p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">S. Ś.</span> w ramach czynu zarzuconego im w punktach la/o uznał za winnych tego, że w dniu 20 listopada 2015 r. w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu grożąc w sposób dorozumiany natychmiastowym użyciem przemocy i używając przemocy wobec <span class="anon-block">T. F.</span> oraz posługując się niebezpiecznym narzędziem w postaci kastetu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki S. (...)</span>, na łączną sumę strat 700 złotych na szkodę w/w pokrzywdzonego i czyn ten zakwalifikował z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> skazał ich i wymierzył karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności każdemu z nich;</p> <p>II. oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278 § 1 pkt. 2 a)">punkcie 2 a</a>/o czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> skazał go i wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>III. oskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278 § 1 pkt. 3 a)">punkcie 3 a</a>/o czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> skazał go i wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">D. C.</span> karę łączną 3 (trzech) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>V. oskarżonego <span class="anon-block">S. Ś.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190 § 1 pkt. 2 a)">punkcie 2 a</a>/o czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> skazał go i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; </p> <p>VI. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">S. Ś.</span> karę łączną 3 (trzech) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>VII. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył obu oskarżonym okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 20 listopada 2015 r. do dnia 23 maja 2017 r.;</p> <p>VIII. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.</a> przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">A. M.</span>, Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">Al. (...)</span> lok.<span class="anon-block">(...)</span> kwotę 3.394,80 złotych (trzy tysiące trzysta dziewięćdziesiąt cztery złote i osiemdziesiąt groszy), w tym stawka podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu <span class="anon-block">D. C.</span>;</p> <p>IX. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.</a> przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">W. P.</span>, Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span> lok. <span class="anon-block">(...)</span> kwotę 3.394,80 złotych (trzy tysiące trzysta dziewięćdziesiąt cztery złote i osiemdziesiąt groszy), w tym stawka podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu <span class="anon-block">S. Ś.</span>;</p> <p>X. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.</p> <p>Wyrok apelacjami zaskarżyli obaj obrońcy oskarżonych.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca z urzędu <span class="anon-block">D. C.</span> </em> </strong> na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 425 § 1 i 2 k.p.k.</a> zaskarżyła wyrok sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt V K 121/16 na korzyść oskarżonego:</p> <p>1.  W zakresie czynu opisanego w punkcie pierwszym i drugim wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze,</p> <p>2.  W zakresie czynu opisanego w punkcie trzecim wyroku w całości.</p> <p>Na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 427 § 1 i art. 438 pkt 2, 3</a>, i 4 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:</p> <p>W zakresie czynu opisanego w punkcie 1 i 2 wyroku</p> <p>I.  Rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonego w stosunku do celów kary jakie powinna ona spełnić w zakresie wychowania sprawcy młodocianego, a także przekracza stopień winy oskarżonego, który intelektualnie jest na pograniczu upośledzenia umysłowego i na bardzo niskim poziomie rozumie sytuacje społeczne.</p> <p>W zakresie czynu opisanego w punkcie 3 wyroku</p> <p>II.  Mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a mianowicie:</p> <p>1.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego naruszającą zasadę obiektywizmu polegającą na:</p> <p>a)  przyjęciu, że nagrania z monitoringu pozwalają przypisać sprawstwo oskarżonemu, podczas gdy jakość nagrania nie pozwala ustalić sprawcy, a ubiór czy zachowanie sprawcy w żaden sposób nie wiąże go z oskarżonym,</p> <p>b)  przyjęciu, że ochroniarz <span class="anon-block">D. M.</span> rozpoznał oskarżonego, podczas gdy świadek stwierdził, że nie może wskazać, że to oskarżony jest sprawcą kradzieży ponieważ jakość zapisu z monitoringu na to nie pozwala,</p> <p>c)  pominięciu zeznań <span class="anon-block">P. K.</span> złożonych przed Sądem, w których zaprzeczył by oskarżony był sprawcą kradzieży w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span>.</p> <p>III.  Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez przyjęcie, że oskarżony dokonał kradzieży w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> podczas gdy wskazane powyżej uchybienia przepisów procedury nie pozwalają na przypisanie winy oskarżonemu.</p> <p>Na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437§ 1 i 2 k.p.k.</a> obrońca wniosła o:</p> <p>1.  w zakresie czynu pierwszego i drugiego o zmianę wyroku i wymierzenie kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.</a>,</p> <p>2.  w zakresie czynu drugiego o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">S. Ś.</span> </em> </strong> zarzucił wyrokowi:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, na skutek przyjęcia przez Sąd I instancji, że oskarżony <span class="anon-block">S. Ś.</span> dopuścił się popełnienia zarzucanego mu przestępstwa rozboju na osobie <span class="anon-block">T. F.</span>, podczas gdy w sprawie, oprócz nie do końca precyzyjnych zeznań pokrzywdzonego, nie ma żadnych dowodów mogących świadczyć o tym, że dopuścił się właśnie przestępstwa o znamionach rozboju z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a>, gdy tymczasem prawidłowa ocena materiału dowodowego w tej części nakazuje zakwalifikowania jego zachowania jako czyn wyczerpujący znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 k.k.</a>;</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, na skutek przyjęcia przez Sąd I instancji, że oskarżony <span class="anon-block">S. Ś.</span> dopuścił się popełnienia zarzucanego mu przestępstwa groźby karalnej wobec <span class="anon-block">K. K.</span>, podczas gdy w zdarzeniu brak jest znamienia tego czynu po stronie pokrzywdzonej w postaci wzbudzenia uzasadnionej obawy spełnienia;</p> <p>3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, na skutek nie zastosowania przez Sąd I instancji wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Ś.</span> dobrodziejstwa wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 kk</a>, w sytuacji, gdy oskarżony jest młodociany, dotychczas nie był karany sądownie, co w całokształcie okoliczności faktycznych pozwalało i nakazywało zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary;</p> <p>4. obrazę przepisów prawa procesowego, mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, która miała wpływ na treść orzeczenia poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego oraz dokonanie tej oceny niezgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a wynikającą z bezpodstawnego odmówienia wiary wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">S. Ś.</span> oraz współoskarżonego <span class="anon-block">D. C.</span> w części, gdy twierdzą, że telefon już był w posiadaniu <span class="anon-block">D. C.</span>, gdy <span class="anon-block">Ś.</span> uderzył pokrzywdzonego;</p> <p>5. rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. Ś.</span> za popełnione przestępstwa poprzez jej nadmierną surowość w stosunku do faktycznie popełnionego czynu, stopnia zawinienia oraz jego społecznej szkodliwości.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 k.p.k.</a> wniósł o:</p> <p>1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie <span class="anon-block">S. Ś.</span> od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190)">art. 190 k.k.</a>;</p> <p>2. uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej <span class="anon-block">S. Ś.</span> i zarzucanego mu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> i skierowanie sprawy do Sądu I instancji do ponownego rozpoznania, względnie z ostrożności procesowej;</p> <p>3. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary za popełnione przez niego czyny i wymierzenie kary pozbawienia wolności zgodnie z dyrektywami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6)">art. 60 § 6 k.k.</a>;</p> <p>4. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">W. P.</span> nieopłaconych w całości ani w części kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu za II instancję.</p> <p>Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożyła wyłącznie obrońca <span class="anon-block">D. C.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelację obrońcy oraz wnioski w niej zawarte uznać należało za niezasadne.</strong> </p> <p>Sąd odwoławczy nie podziela zapatrywań obrońcy co do tego, że w odniesieniu do czynu z punktu 3 aktu oskarżenia doszło do obrazy prawa procesowego. Zgodnie z doświadczeniem życiowym, wskazaniami wiedzy i logiką Sąd Okręgowy dokonał oceny materiału dowodowego, a przede wszystkim zeznań <span class="anon-block">P. K.</span> i <span class="anon-block">D. M.</span>. Owszem <span class="anon-block">P. K.</span> podczas rozprawy odwołał pomówienie, ale jak trafnie uznał sąd meriiti, postawę świadka należało zestawić z innymi dowodami. Nie istnieje żadna reguła, która nakazywałaby uwzględnianie wyłącznie korzystnych dla oskarżonego wersji zeznań. Rację należy przyznać Sądowi Okręgowemu, że w postępowaniu przygotowawczym <span class="anon-block">P. K.</span> zbornie opisał przebieg kradzieży perfum w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span>, natomiast nie był przekonujący w wyjaśnieniu powodu dla którego później zmienił zeznania. Pomocnicze znaczenie w ocenie wiarygodności świadka miał zapis minitoringu i rozpoznanie wizerunku dokonane przez <span class="anon-block">D. M.</span> – ochroniarza. Zapis nie był zapewne dobrej jakości skoro wskazywał na to świadek, ale i tak zapewne lepszy niż zdjęcia dołączone do akt sprawy w wersji czarno – białej.</p> <p>Z tych wszystkich względów, apelacja obrońcy w tym zakresie nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Orzekanie o karze ma charakter indywidualny i jest procesem do pewnego stopnia subiektywnym, obejmującym dokonanie wyboru i zastosowanie odpowiedniej represji karnej właściwej dla konkretnej sytuacji i konkretnego sprawcy. Z tych powodów zasady i dyrektywy orzekania w przedmiocie kary zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> pozostawiają organowi orzekającemu pewien zakres swobody w procesie jej wymierzania a granice tej swobody zakreśla wskazana w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> "rażąca niewspółmierność kary".</p> <p>Zgodnie z art. 53 § 1k.k. istotnymi wyznacznikami tego czy dana kara jest sprawiedliwa jest to, czy była orzeczona w granicach przewidzianych przez ustawę, a jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy. Ponadto winna uwzględniać stopień społecznej szkodliwości czynu oraz brać pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Z § 2 powyższego przepisu wynika, że wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">Art. 115 § 2 k.k.</a> określa elementy, które bierze się pod uwagę przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu, a zatem ich podniesienie mieści się w zarzucie „rażącej niewspółmierności kary”.</p> <p>Zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnosić wówczas gdy kara, jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy – innymi słowy, gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą.</p> <p>W ocenie Sądu Odwoławczego, Sąd I instancji uwzględnił wszystkie aspekty sądowego wymiaru kary. Brał pod uwagę te same okoliczności łagodzące, które podniosła w apelacji obrońca, takie jak niekaralność, czy wnioski opinii biegłych psychiatrów. Nie można jednak było pominąć faktu, że jeden z czynów przypisanych <span class="anon-block">D. C.</span> był zbrodnią. Czyn ten był zaplanowany na co wskazuje zabranie przez współsprawcę <span class="anon-block">S. Ś.</span> kominiarki i kastetu. Sprawcy czynu dopuścili się na szkodę młodszego kolegi i w dodatku pod wpływem alkoholu. <span class="anon-block">D. C.</span> jest sprawcą młodocianym i tak jak twierdzi obrońca takiego sprawcę należy wychowywać, co nie oznacza jednak konieczności pobłażliwego traktowania i wymierzenia kar poniżej dolnego progu ustawowego zagrożenia, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia. Co prawda biegli psychiatrzy rozpoznali u <span class="anon-block">D. C.</span> pogranicze upośledzenia umysłowego, to jednak jest on zdolny do ponoszenia winy, a tym samym kary. Wymierzone przez Sąd I instancji kary jednostkowe i łączna nie rażą nadmierną surowością, co czyni apelację za niezasadną.</p> <p>Na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k. p. k.</a> orzeczono o kosztach procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny, w oparciu <br/>o dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> orzekł jak w wyroku.</strong> </p> </div>