IX U 2443/16

<p>Sygn. akt IX U 2443/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 6 grudnia 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy___________________ </span> </strong> w Gliwicach Wydział IX</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong>Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="153"/> <col width="408"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Mariola Łącka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Joanna Metera</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale ./.</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. w Rybniku</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">A. M.</span> (<span class="anon-block">M.</span>)</p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>o ponowne ustalenie wysokości emerytury</p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">A. M.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>z dnia 9 lutego 2016 r. Znak <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego na podstawie art. 110a ustawy z dnia </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->17 grudnia 1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poczynając od dnia <span class="anon-block">(...)</span>.</strong> </p> <p>Sędzia</p> <p>Sygn. akt IX U 2443/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 9.02.2016r Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">R.</span> odmówił <span class="anon-block">A. M.</span> ponownego ustalenia wysokości emerytury gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony z 20 kalendarzowych lat wynosi 218,62% i jest niższy niż 250%.</p> <p>Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i wniósł o jej zmianę.</p> <p>Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny.</strong> </p> <p> <span class="anon-block">A. M.</span> emeryturę przyznano od 1.11.1994r a do 31.01.1995r pozostawał on w zatrudnieniu.</p> <p>Ubezpieczony był zatrudniony w <span class="anon-block"> KWK (...)</span> od 15.09.1969r do 24.12.1971r jako górnik pod ziemią. Następnie od 1.03.1972r do 30.04.1978r pracował jako górnik w <span class="anon-block"> KWK (...)</span> a następnie od 2.05.1978r do 28.02.1991r w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> i od 7.03.1991r ponownie w <span class="anon-block"> KWK (...)</span>.</p> <p>W dniu 11.12.2015r ubezpieczony złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury w trybie art. 110a emerytury i renty z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Do wniosku ubezpieczony załączył zaświadczenie o wynagrodzeniu i zatrudnieniu wydane przez <span class="anon-block">K.</span> – <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> za lata 1978-1991 wraz z zaświadczeniem o wynagrodzeniu pracownika zastępczego za lata 1988, 1989, kiedy ubezpieczony wykonywał pracę za granicą, a także zaświadczenie z <span class="anon-block"> KWK (...)</span> od 1976-1978 i 1991-1995.</p> <p>Za wcześniejsze okresy zatrudnienia, tj. od 1972r do 1979r dokumentacja płacowa się nie zachowała. W legitymacji ubezpieczeniowej są rozpiski wynagrodzeń za 1977r, 1978r, 1971r.</p> <p>Wskaźnik wysokości podstawy wymiar emerytury obliczony przez organ rentowy od podstawy wymiaru z lat 1976-1995 wyniósł 218,62% (akta rentowe).</p> <p>Ubezpieczony od 1.03.1972r do 30.04.1978r pracował w <span class="anon-block"> KWK (...)</span> jako górnik w ścianie i otrzymywał wówczas wynagrodzenie akordowe.</p> <p>Pracował w systemie trzyzmianowym w warunkach dużego zapylenia a w kopalni występowało wysokie zagrożenie wybuchem metanu (zeznania ubezp. k.19a akt spr.).</p> <p>Przy odtworzeniu wynagrodzenia ubezpieczonego stanowiącego podstawę wymiaru składek za lata 1971, 1972, 1973, 1974 i 1975 przy przyjęciu, że składało się ono z wynagrodzenia zasadniczego liczonego jako iloczyn stawki zaszeregowania osobistego i ilości obowiązujących w tamtym okresie dniówek roboczych, dodatków za pracę na II i III zmianie, dodatku szkodliwego i za pracę w warunkach niebezpiecznych (tzw. gazowego), dodatkowego wynagrodzenia z „Karty Górnika:, deputatu węglowego, dodatku za pracę w dwie niedziele w miesiącu wyniósł 256,43%.</p> <p>Powyższy wskaźnik Sąd ustalił korygując wyliczenia biegłego zawarte w złożonej opinii w oparciu o omyłki matematyczne wykazane przez organ rentowy w piśmie procesowym z dnia 11.10.2017r (k. 59 akt spr.) i łączne odtworzone wynagrodzenie ubezpieczonego i wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosiłby:</p> <p>za 1972r – 62 325,94 zł i 207%</p> <p>za 1973r – 76 541,66 zł i 227,96%</p> <p>za 1974r – 89 700,83 zł i 234,69%</p> <p>za 1975r – 84 722,92 zł i 180,43%.</p> <p> <strong> <!-- -->W oparciu o powyższe, Sąd zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 110 a)">art. 110a ustawy z dnia 17.12.1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2016r, poz. 887).</p> <p>Ubezpieczony udokumentował podstawę wymiaru składek w sposób nie budzący wątpliwości poprzez wpis wynagrodzenia w legitymacji ubezpieczeniowej za lata 1971, 1977 i w oparciu o zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu sporządzone w oparciu o dokumenty zarobkowe za lata 1979-1988 i 1990-1994.</p> <p>Zatem odtworzono wynagrodzenie jedynie za cztery lata tj. od 1972r do 1975r uwzględniając tylko stałe składniki wynagrodzenia, których wysokość była możliwa do obliczenia w oparciu o uregulowania zawarte w układach zbiorowych pracy. Za te lata nie zachowała się ewidencja czasu pracy.</p> <p>Sądowi z doświadczenia życiowego i zawodowego wiadomo, że w latach 70-tych w kopalniach pracowano średnio dwie niedziele w miesiącu. Górnicy otrzymywali wysokie wynagrodzenie i przyjęcie do obliczenia jego wysokości, jak to sugeruje organ rentowy, najniższego wynagrodzenia byłoby nieuzasadnione. Faktyczne wynagrodzenie otrzymane we wskazanym okresie było wyższe niż obliczone przez biegłego bo otrzymywał jeszcze premie, której wysokości z uwagi na uznaniowy charakter nie można było ustalić, czy też wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych.</p> <p>Z tych też względów Sąd na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art.477^{<!-- -->14}§2 kpc</a> zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji wyroku.</p> <p>Sędzia</p> </div>