II W 941/17

<p>Sygn. akt II W 941/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 07 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny</p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSR Wojciech Grzebień </strong> </p> <p>Protokolant Aleksandra Bakalarz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 07 grudnia 2017 roku</p> <p>sprawy przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> </p> <p>synowi <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">H.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że</strong>:</p> <p>W Jeleniej <span class="anon-block"> (...)</span>.02.2015r. do 14.09.2016r., uporczywie nie wpłacał w terminie należnego zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za rok 2014r. w łącznej kwocie 8.317 zł., powyższe stanowi naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981440930" title="Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 (art. 21;art. 21 ust. 1)">art. 21 ust. 1, ustawy z dnia 20.11.1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym on niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne</a> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a> </strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a> wymierza mu karę grzywny w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a>, zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszej sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa i nie obciąża go opłatą sądową, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy prawa o adwokaturze</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokat <span class="anon-block">P. M.</span> z <span class="anon-block">J.</span> kwotę 216 (dwieście szesnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> oraz 41,40 ( czterdzieści jeden 40/100) złotych tytułem zwrotu podatku VAT.</p> <p>- 1 -</p> <p>Sygn. akt II W 941/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny.</p> <p>Od kilku lat oskarżony <span class="anon-block">K. K.</span> prowadzi własną działalność gospodarczą. Z tego tytułu zobowiązany jest do płacenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych. Za rok 2014 podatek ten wynosił 8.317 zł.</p> <p>Dowód:</p> <p>- informacja o naruszeniu prawa k. 2 – 3</p> <p>- lista zaległości k. 4 – 5</p> <p>Oskarżony zobowiązany był uiścić ten podatek w okresie od 01.02.2015r. do 14.09.2016r. do Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">J.</span>, czego nie uczynił. Urząd Skarbowy wielokrotnie wzywał oskarżonego do stawiennictwa w jednostce w <span class="anon-block">J.</span> celem złożenia wyjaśnień w tej sprawie. Jednakże oskarżony ten nie stawił się na wezwania Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">J.</span>, nie odbierał wezwań. Urząd Skarbowy ustalił, że <span class="anon-block">K. K.</span> opuścił miejsce stałego zamieszkania. Nie udało się ustalić miejsca jego pobytu.</p> <p>Dowód:</p> <p>- nieodebrane wezwania k. 6 – 7, 12 – 13, 29 – 30</p> <p>- pisma k. 11, 19</p> <p>Ponieważ nie udało się ustalić miejsca pobytu oskarżonego oraz nie uiścił podatku, ani też nie skontaktował się z urzędem Skarbowym, wydana został decyzja o prowadzeniu wobec niego postępowania w trybie dla nieobecnych.</p> <p>Dowód:</p> <p>- pisma k. 11, 19</p> <p>- postanowienie o zastosowaniu trybu dla nieobecnych k. 34.</p> <p>Z uwagi na zastosowany tryb oskarżony nie złożył wyjaśnień w sprawie.</p> <p>Sąd stwierdził co następuje:</p> <p>W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego uznać należało, że <span class="anon-block">K. K.</span> dopuścił się zarzucanego mu czynu. W zarzucanym okresie oskarżony nie uiścił należnego (opisanego w a/o podatku). Zerwał całkowicie kontakt z Urzędem Skarbowym w <span class="anon-block">J.</span>. Nie reagował na jego wezwania do złożenia wyjaśnień w sprawie. Bez poinformowania tego urzędu zmienił miejsce zamieszkania nie wskazując nowego adresu. Mimo podjętych starań, nie zdołano ustalić jego miejsca pobytu. Takie zachowanie dobitnie dowodzi, że świadomie unikał on i unika kontaktu z Urzędem Skarbowym oraz uchyla się od płacenia podatku. Wskazuje na to zerwanie kontaktów z Urzędem Skarbowym, opuszczenie miejsca pobytu, nie wskazanie nowego adresu. Oczywistym jest przy tym, że gdyby wyniknęły obiektywne przeszkody w stawiennictwie oskarżonego w urzędzie (np. choroba) to jego obowiązkiem było przy najbliższej okazji zwrócić się do Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">J.</span> ze stosownym wyjaśnieniem. <span class="anon-block">K. K.</span> nie uczynił tego. W świetle wszystkich powołanych wyżej dowodów i okoliczności Sąd uznał, że sprawstwo i wina <span class="anon-block">K. K.</span> z zakresie zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości.</p> <p>Dokonując oceny wiarygodności występujących w sprawie dokumentów Sąd stwierdził co następuje; wszystkie występujące w tej sprawie dokumenty publiczne są w ocenie Sądu rzetelne i wiarygodne. Oskarżony <span class="anon-block">K. K.</span> działaniem swoim wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a>. W <span class="anon-block">J.</span> bowiem od 01.02.2015r. do 14.09.2016r. uporczywie nie wpłacał w terminie należnego zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za rok 2014 w łącznej kwocie 8.317 zł., powyższe stanowi naruszenie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981440930" title="Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 (art. 21;art. 21 ust. 1)">art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20.11.1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne</a>.</p> <p>Jako okoliczności obciążające dla oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> Sąd uwzględnił wysoki stopień szkodliwości społecznej zarzucanego mu czynu, przejawiający się nagminnością tego rodzaju wykroczeń tak na tutejszym terenie jak i w skali całego kraju.</p> <p>Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił dotychczasową niekaralność sądową tego oskarżonego.</p> <p>Mając na względzie wszystkie wskazane wyżej okoliczności Sąd uznał, że właściwą karą zasadniczą dla <span class="anon-block">K. K.</span> będzie kara grzywny. Za współmierną dostosowaną do stopnia zawinienia i szkodliwości społecznej czynu oraz możliwości majątkowych tego oskarżonego Sąd uznał grzywnę w kwocie 1000 zł. Kara w takiej właśnie wysokości spełni swoją odpowiednią rolę społeczną. Orzeczenie o kosztach Sąd wydał w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a>. , o kosztach obrony z urzędu w oparciu o p-rzepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ustęp 1 ustawy Prawo o Adwokaturze</a>.</p> </div>