II K 3/17
Суди загальної юрисдикції2017-12-08
Номер справи
II K 3/17
Дата рішення
2017-12-08
Тип
SENTENCE
Судді
Piotr Gensikowski (PRESIDING_JUDGE)
Текст рішення
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Sygn. akt II K 3/17</span>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 8 grudnia 2017 roku</p>
<p>Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span> II Wydział Karny w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: Sędzia SR Piotr Gensikowski</p>
<p>Protokolant: Wioletta Fabińska</p>
<p>w obecności przedstawiciela Naczelnika <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> - <span class="anon-block">J. Ś.</span>
</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie 24 marca 2017 r., 27 czerwca 2017 r., 8 września 2017 r. oraz 27 listopada 2017 r.</p>
<p>sprawy z oskarżenia Naczelnika <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> przeciwko</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->
<span class="anon-block">P. K.</span>,</span>
</strong>
</p>
<p>c. <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">K. z d. K.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>, obywatelstwa polskiego, zam. <span class="anon-block">(...)-(...) G.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">PESEL (...)</span>, nie karanej</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->oskarżonej o to, że:</span>
</p>
<p>od dnia 1 czerwca 2016 r. do dnia 26 lipca 2016 r. w sklepie Spożywczo-Przemysłowym, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) M.</span>, urządzała gry na automacie <span class="anon-block">H. (...)</span> oznaczony w celu identyfikacji plombą UC <span class="anon-block">T.</span>, nr <span class="anon-block"> (...)</span>, wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 14;art. 14 ust. 1;art. 23 a;art. 23 a ust. 1)">art. 6 ust. 1 art. 14 ust. 1 i art. 23a ust.1 ustawy o grach hazardowych z dnia 19.11.2009 r.</a> (Dz. U. z 2016 roku, poz. 471), bez wymaganego zezwolenia, <strong>
<!-- -->tj. przestępstwa skarbowego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o r z e k ł :</strong>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.k.s.</a> stosując przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 ()">k.k.s.</a> w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2017 r. </em>
</p>
<p>1.
Oskarżoną <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. K.</span>
</strong> uznaje za winną tego, że w okresie od nieustalonego dnia czerwca 2016 r. do 26 lipca 2016 r. w sklepie Spożywczo-Przemysłowym, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) M.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, urządzała gry na automacie <span class="anon-block">H. (...)</span> oznaczonym w celu identyfikacji plombą UC <span class="anon-block">T.</span>, nr <span class="anon-block"> (...)</span>, poza kasynem i bez koncesji, a więc wbrew przepisowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych</a> (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 471), tj. przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> wymierza jej karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej z nich za równoważną kwocie 70 zł (siedemdziesięciu) złotych.</p>
<p>2.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 30;art. 30 § 1;art. 30 § 5)">art. 30 § 1 i 5 k.k.s.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 31;art. 31 § 5)">art. 31 § 5 k.k.s.</a> orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa automatu <span class="anon-block">H. (...)</span> oznaczonego plombą UC <span class="anon-block">T.</span>, nr <span class="anon-block"> (...)</span>, przechowywanego w magazynie Urzędu Celnego w <span class="anon-block">T.</span> pod poz. mag. <span class="anon-block"> (...)</span>, zarządzając jego zniszczenie,</p>
<p>3.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 30;art. 30 § 1;art. 30 § 5)">art. 30 § 1 i 5 k.k.s.</a> orzeka przepadek środków pieniężnych znajdujących się w automacie w kwocie 5,00 zł, wypłaconej przez automat w trakcie eksperymentu, zaś przechowywanej na koncie Izby Celnej w <span class="anon-block">T.</span> (<span class="anon-block"> (...)- (...)</span>).</p>
<p>4.
Zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 350 zł (trzystu pięćdziesięciu złotych) opłaty oraz kwotę 100 zł (stu złotych) wydatków postępowania.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Dnia 26 lipca 2016 r. funkcjonariusze Służby Celnej przeprowadzili kontrolę w sklepie spożywczo-przemysłowym mieszczącym się w miejscowości <span class="anon-block"> (...)</span>, gm. <span class="anon-block">M.</span>. W trakcie kontroli ujawnili oni automat do gier <span class="anon-block">o nazwie H. (...)</span> bez numeru, oznaczony w celu identyfikacji plombą UC nr <span class="anon-block"> (...)</span>. Automat ten został wstawiony do lokalu na początku czerwca 2016 r. w wykonaniu umowy najmu powierzchni zawartej 1 czerwca 2016 r. przez <span class="anon-block">P. K.</span> oraz właściciela lokalu <span class="anon-block">J. T.</span>. Umowę podpisaną przez <span class="anon-block">P. K.</span> przyniósł do lokalu nieustalony mężczyzna.</p>
<p>
<em>
<!-- -->dowód:</em> protokół kontroli (k. 2-3), umowa najmu (k. 11), zeznania świadka <span class="anon-block">J. T.</span> (k. 27v.)</p>
<p>Gry na automacie <span class="anon-block">o nazwie H. (...)</span> bez numeru, oznaczony w celu identyfikacji plombą UC nr <span class="anon-block"> (...)</span> miały charakter losowy, w przypadku których końcowy układ symboli na bębnach nie zależał od zręczności gracza, a nadto automat wypłacał bezpośrednio graczom pieniądze.</p>
<p>
<em>
<!-- -->dowód:</em> protokół kontroli (k. 2-3), zeznania świadka <span class="anon-block">J. T.</span> (k. 27v.), zeznania świadka <span class="anon-block">K. D.</span> (k. 26v.)</p>
<p>
<span class="anon-block">P. K.</span> nie posiadała koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych, w tym gier na automatach.</p>
<p>
<em>
<!-- -->dowód: </em>wiadomość Ministerstwa Finansów (k. 77)</p>
<p>W trakcie kontroli w automacie ujawniono monetę 5 złotych, która została wpłacona na rachunek depozytowy Urzędu Celnego w <span class="anon-block">T.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->dowód:</em> protokół kontroli (k. 2-3), dowód wpłaty (k. 12)</p>
<p>
<span class="anon-block">P. K.</span> nie była uprzednio karana za przestępstwa skarbowe.</p>
<p>
<em>
<!-- -->dowód:</em> zapytanie o karalność (k. 72)</p>
<p>Oskarżona <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. K.</span>
</strong> w toku postępowania przygotowawczego nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu zabronionego i odmówiła składania wyjaśnień (k. 54). W toku postępowania sądowego oskarżona także nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, wskazując, że nie była świadoma, iż na prowadzenie działalności związanej z automatami potrzebne jest zezwolenie, a nadto gry na automacie nie były losowe (k. 69v.). Składając kolejny raz wyjaśnienia oskarżona skorzystała ze swojego prawa i odmówiła składania wyjaśnień (k. 82). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej co do tego, że podpisała umowę najmu powierzchni lokalu w celu wstawienia urządzeń rozrywkowych, gdyż w tym zakresie były one zbieżne z umową najmu powierzchni (k. 11). Sąd nie dał natomiast wiary wyjaśnieniom oskarżonej co do tego, że gry na automacie nie miały charakteru losowego, gdyż w tej części były sprzeczne z zeznaniami świadka <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">J. T.</span>
</strong> (k. 27, k. 75v.) oraz zeznaniami świadka <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. D.</span>
</strong> (k. 26v., k. 76), którzy zgodnie podali, że automat bezpośrednio wypłacał pieniądze graczom, jak również treścią protokołu kontroli (k. 2-3), z którego wynikało, że gracza nie miał wpływu na wynik gry. Sąd dał wiarę temu dokumentowi, a także innym dokumentom zgromadzonym w sprawie, gdyż z urzędu, a także na wniosek stron nie zakwestionowano ich autentyczności oraz prawdziwości.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. K.</span> </strong>została oskarżona o to, że od dnia 1 czerwca 2016 r. do dnia 26 lipca 2016 r. w sklepie Spożywczo-Przemysłowym, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) M.</span>, urządzała gry na automacie <span class="anon-block">H. (...)</span> oznaczony w celu identyfikacji plombą UC <span class="anon-block">T.</span>, nr <span class="anon-block"> (...)</span>, wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 14;art. 14 ust. 1;art. 23 a;art. 23 a ust. 1)">art. 6 ust. 1 art. 14 ust. 1 i art. 23a ust.1 ustawy o grach hazardowych z dnia 19.11.2009 r.</a> (Dz. U. z 2016 roku, poz. 471), bez wymaganego zezwolenia, <strong>
<!-- -->tj. przestępstwo skarbowe określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a>
</strong>
</p>
<p>Biorąc pod uwagę stan prawny obowiązujący w okresie zarzucanym w akcie oskarżenia, a więc od <span class="underline">
<!-- -->1 czerwca 2016 r. do 26 lipca 2016 r.</span> sąd, stosując regułę przewidzianą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.k.s.</a>, ocenił zasadność zarzutu z punktu widzenia treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a> w brzmieniu obowiązujących w tym okresie. Z tego punktu widzenia należy wskazać, że odpowiedzialności karnej za przestępstwo skarbowe przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s.</a> podlegał ten, kto wbrew <span class="underline">
<!-- -->przepisom</span> ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia urządzał lub prowadził grę losową, grę na automacie lub zakład wzajemny. Zdaniem Sądu biorąc pod uwagę stan faktyczny ustalony w sprawie należało przyjąć, że oskarżona, wbrew przepisom ustawy, urządzała gry na automacie wymienionym w akcie oskarżenia. Oskarżona <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. K.</span>
</strong> w swych wyjaśnieniach nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. W ocenie Sądu w świetle materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie popełnienie przez oskarżoną zarzucanego jej czynu nie ulegało jednak wątpliwości. Wniosek ten wynikał w pierwszej kolejności z treści umowy najmu powierzchni użytkowej lokalu podpisanej przez oskarżoną (k. 11), której autentyczności i prawdziwości Sąd dał wiarę. Na tej podstawie sąd przyjął, że oskarżona zawarła umowę, w wykonaniu której do lokalu został wstawiony automat wymieniony w akcie oskarżenia. Wbrew wyjaśnieniom oskarżonej, gry na tym automacie były niedozwolone. Na podstawie treści protokołu kontroli (k. 2-3), zeznań świadka <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">J. T.</span>
</strong> (k. 27v.), zeznania świadka <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. D.</span>
</strong> (k. 26v.) należało przyjąć, że gry na automacie ujawnionym w trakcie kontroli miały charakter losowy, w przypadku których końcowy układ symboli na bębnach nie zależał od zręczności gracza, a nadto gry na tym automacie przynosiły graczom wygrane pieniężne.</p>
<p>Zdaniem sądu zawarcie przez oskarżoną <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. K.</span>
</strong> umowy najmu lokalu w celu urządzania gier, a następnie wstawienie przez inne nieustalone osoby w wykonaniu tej umowy do tego lokalu automatu do gier mającego charakter losowy należy uznać za urządzanie gier na automacie w rozumieniu użytym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s.</a> Oskarżona urządzała gry na automatach przy udziale innych osób, które fizycznie wstawiły automat do tego lokalu i zajmowały się jego serwisowaniem, co uzasadniało użycie w opisie czynu przypisanego oskarżonej wyrażeń „wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami”.</p>
<p>Ustalenie, że oskarżona <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. K.</span> </strong>prowadziła gry na automacie w dalszej kolejności powodowało konieczność rozważenia, czy jej zachowanie miało miejsce wbrew przepisom ustawy. Przytoczone wymaganie przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s.</a>, aby prowadzenie gier na automatach miało miejsce „wbrew przepisom ustawy” powoduje, że warunków prowadzenia tego typu gier należy poszukiwać w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych</a>. Oceniając spełnienie przez oskarżoną <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. K.</span> </strong>tych warunków sąd odwołał się do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych</a>. Z tego punktu widzenia należało przyjąć, że oskarżona nie spełniła wymagania przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1 cytowanej ustawy o grach hazardowych</a>. Wedle dyspozycji tego przepisu w brzmieniu obowiązującym od 3 września 2015 r. do 31 marca 2017 r. <span class="underline">
<!-- -->urządzanie gier na automatach jest dozwolone wyłącznie w kasynach gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji lub udzielonym zezwoleniu</span>. Jak wynika z informacji Ministerstwa Finansów oskarżona nie posiadała koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych, w tym gier na automacie w lokalu, w którym ujawniono ten automat (k. 77).</p>
<p>Mając na względzie stan faktyczny ustalony w niniejszej sprawie należało przyjąć, że oskarżona <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. K.</span> </strong>urządzała gry na automacie poza kasynem i bez wymaganej koncesji, czym wyczerpała znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s.</a>
</p>
<p>Wyczerpanie przez oskarżoną przedmiotowych znamion czynu zarzucanego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s.</a> w części dotyczącej urządzania gier na automacie poza kasynem bez wymaganej koncesji skutkowało podjęciem rozważań, czy w niniejszej sprawie były wystarczające podstawy do przyjęcia, że zostały przez oskarżoną wyczerpane również podmiotowe znamiona zarzucanego jej czynu zabronionego. Czyn przestępny określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s.</a> można popełnić wyłącznie umyślnie, co oznacza, że dany sprawca musi chcieć albo godzić się z tym, że jego zachowanie wyczerpujące przedmiotowe znamiona czynu zabronionego ma charakter bezprawny. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie oskarżona godziła się z tym, że jej zachowanie ma charakter bezprawny. Wbrew wyjaśnieniom oskarżonej w ocenie sądu należało przyjąć, że oskarżona nie działała pod wpływem błędu co do tego, że nie musiała posiadać zezwolenia na prowadzoną przez siebie działalność w zakresie gier na automacie.</p>
<p>Urządzanie gier na automatach, bez koncesji lub zezwolenia uprawnionego organu, może być rozpatrywane w kategorii błędu co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 10;art. 10 § 1)">art. 10 § 1 k.k.s.</a>), bądź też w kategorii błędu co do nieświadomości karalności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 10;art. 10 § 4)">art. 10 § 4 k.k.s.</a>). Pierwszy z wymienionych błędów wyłącza umyślność działania sprawcy, zaś drugi powoduje wyłączenie odpowiedzialności karnej tylko wtedy, gdy ma charakter usprawiedliwiony. Zdaniem Sądu urządzanie gier na automatach bez stosownego zezwolenia lub koncesji powinno być rozpatrywane w kategorii błędu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 10;art. 10 § 4)">art. 10 § 4 k.k.s.</a> Z tego punktu widzenia nie można było przyjąć, że oskarżona <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. K.</span> </strong>działała pod wpływem przytoczonej postaci błędu. Wyjaśnienia oskarżonej odwołującej się do argumentacji dotyczącej błędu były zdaniem Sądu nieszczere. Wysłuchując na rozprawie wyjaśnień oskarżonej można było odnieść wrażenie, że były one przez nią wyuczone na potrzeby postępowania karnego, przy czym sąd dokonując takiej oceny miał na uwadze, że oskarżona nie jest prawnikiem. Wyjaśnienia oskarżonej w części dotyczącej błędu były również gołosłowne, gdyż oskarżona nie przedstawiła żadnych rzeczowych lub osobowych dowodów na to, że podejmowała jakieś indywidualne czynności mające na celu ustalenie, czy prowadzona przez nią działalność jest legalna, czy nielegalna. Oceniając w opisany sposób wyjaśnienia oskarżonej w części dotyczącej błędu w zakresie posiadania zezwolenia na urządzenie gier na automacie sąd miał również na względzie czasookres działalności oskarżonej. Zastrzeżenia co do legalności urządzenia gier na automatach, czy prowadzenia gier na automatach, odwołujące się do braku tzw. notyfikacji przepisów nowelizujących <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawę o grach hazardowych</a> były podnoszone w stanie prawnym obowiązującym do 2 września 2015 r. Tymczasem w niniejszej sprawie chodzi o urządzanie gier na automacie przez oskarżoną w okresie od nieustalonego dnia czerwca 2016 r. do 26 lipca 2016 r., kiedy to wymienione zastrzeżenia były już nieaktualne.</p>
<p>Przestępstwo skarbowe określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. <span class="underline">
<!-- -->107 § 1 k.k.s.</span>
</a>
<span class="underline">
<!-- --> j</span>est zagrożone karą grzywny od 10 do 720 stawek dziennych, karą pozbawienia wolności albo obu karom łącznie. Rozważając wymiar kary wobec oskarżonej <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">P. K.</span>
</strong> w tych granicach Sąd miał na względzie następujące okoliczności. W ramach dyrektywy odwołującej się do stopnia społecznej szkodliwości Sąd na korzyść oskarżonej wziął przede wszystkim pod uwagę liczbę automatów, a więc to, że urządzała gry na 1 automacie. Z kolei na niekorzyść oskarżonej sąd potraktował czasookres urządzania gier na tym automacie od nieustalonego dnia czerwca 2016 r. do 26 lipca 2016 r. Na korzyść oskarżonej Sąd wziął pod uwagę jej uprzednią niekaralność. Sąd nie mógł na niekorzyść oskarżonej wziąć pod uwagę dochodów uzyskiwanych z urządzania gier, gdyż nie zostały one ustalone w tym postępowaniu. W świetle całokształtu powyższych okoliczności branych łącznie pod uwagę przy wymiarze kary Sąd uznał, że należało oskarżonej wymierzyć karę 50 stawek dziennych grzywny. Zdaniem Sądu kara wymierzona oskarżonej stanowi zadośćuczynienie dyrektyw przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.s.</a> Przede wszystkim jest ona, z uwagi na jej wysokość, odpowiednia do niezbyt znacznego stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżoną czynu przestępnego. Sądu kara ta nie przekracza stopnia winy oskarżonej, a także odpowiada dyrektywie prewencji indywidualnej. Wymierzona kara nie pomija również względów związanych z potrzebą realizacji prewencji generalnej. W ocenie Sądu stanowi ona wszakże sygnał dla środowiska oskarżonej, że popełnienie wymienionego czynu nie jest bezkarne, lecz związane z określoną dolegliwością finansową. Określając wysokość jednej stawki dziennej kary grzywny Sąd miał, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 23;art. 23 § 3)">art. 23 § 3 k.k.s.</a>, na uwadze miesięczne dochody oskarżonej w kwocie ok. 1500 złotych (k. 69). Dlatego też Sąd ustalił wysokość jednej stawki kary grzywny za równoważną kwocie 70 zł, a więc wyższą od 1/30 minimalnego wynagrodzenia za pracę. Z tych względów orzeczono jak w punkcie 1-szym wyroku.</p>
<p>O przepadku automatu do gier oraz środków pieniężnych znajdujących się w automacie orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 30;art. 30 § 1;art. 30 § 5)">art. 30 § 1 i 5 k.k.s.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 31;art. 31 § 5)">art. 31 § 5 k.k.s.</a> jak w punkcie 2-gim i 3-cim wyroku.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 k.k.s.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (t.j. z 1983 r. Dz. U. Nr 49, poz. 223 ze zm.) sąd w punkcie 4-tym wyroku zasądził od oskarżonej opłatę oraz obciążył ją wydatkami postępowania. Podejmując takie rozstrzygnięcie Sąd miał na względzie miesięczne dochody oskarżonej w kwocie ok. 1500 złotych (k. 69) w zestawieniu z tym, że nie ma nikogo na utrzymaniu.</p>
</div>