II Cz 743/17

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt II Cz 743/17</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 12 grudnia 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSO Barbara Mokras </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. w Kaliszu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">R. D.</span>, <span class="anon-block">S. D.</span> </p> <p>o zasiedzenie</p> <p>w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych</p> <p>w przedmiocie zażalenia wnioskodawców</p> <p> <span class="anon-block">R. D.</span> i <span class="anon-block">S. D.</span> </p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu</p> <p>z dnia 31 października 2017 r., sygn. akt I Ns 1125/17</p> <p>p o s t a n a w i a :</p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie.</strong> </p> <p>SSO Barbara Mokras</p> <p>Sygn. akt II Cz 743/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 31 października 2017r., Sąd Rejonowy w Kaliszu zwolnił wnioskodawców <span class="anon-block">R. D.</span> i <span class="anon-block">S. D.</span> od ponoszenia kosztów sądowych w części przekraczającej kwotę 500 zł oraz oddalił wniosek w pozostałym zakresie (pkt II).</p> <p>Zażalenie na punkt II powyższego orzeczenia wnieśli wnioskodawcy, zaskarżając je <br/>w całości i domagając się jego zmiany poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych w całości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy, zważył co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 2;art. 2 ust. 2)">art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 z późn. zm.) strona dokonująca czynności procesowej, od której należy pobrać opłatę sądową, co do zasady obowiązana jest ponieść te koszty, gdyż sprawy cywilne są prowadzone na koszt stron.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 102;art. 102 ust. 1)">art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> Sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie fizycznej, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.</p> <p>Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że w okolicznościach niniejszej sprawy wnioskodawcy nie wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów sądowych w kwocie 500 zł.</p> <p>W swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy wyraził również pogląd, iż instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób najuboższych, które bez drastycznego ograniczenia bieżących kosztów związanych z ich egzystencją nie są w stanie ponieść kosztów sądowych. Chodzi zatem o sytuacje, w których strona nie tylko wykaże, że nie posiada bieżących dochodów, czy też jakichkolwiek oszczędności na pokrycie ewentualnych kosztów związanych z toczącym się postępowaniem sądowym, ale również nie jest w stanie w żaden sposób takich środków zdobyć w oparciu o majątek, którego jest właścicielem. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 1984 r., II CZ 104/84).</p> <p>Wskazać również należy, że instytucja zwolnienia od kosztów nie służy utrzymaniu dotychczasowego poziomu życia, skoro granicą określoną w art. 102 u.k.s.c. jest utrzymanie konieczne wnioskującego i jego rodziny, lecz ma uczynić realną drogę sądową, na skutek indywidualizacji opłaty sądowej.</p> <p>W niniejszej sprawie należy wskazać, że skarżący posiadają stały dochód w łącznej wysokości 2920,52. W tym stanie rzeczy należy uznać, że wobec faktu, iż wnioskodawcy mieli świadomość konieczności ponoszenia kosztów sadowych, mogli i powinni zabezpieczyć środki pieniężne na uiszczenie choćby niewielkiej należności wynikających z tego tytułu. W takiej sytuacji wnioskodawcy nie mogą korzystać z dobrodziejstwa zwolnienia od kosztów sądowych w całości.</p> <p>Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów skarżącego i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> orzekł, jak w sentencji.</p> <p>SSO Barbara Mokras</p> </div>