Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

VII SA/Wa 1700/09

Адміністративні суди2009-11-25
Номер справи
VII SA/Wa 1700/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2009-11-25
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судді

Daria Gawlak-Nowakowska

Резолютивна частина

Odrzucono skargę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C., H. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy budynku mieszkalno - usługowego postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE W dniu 2 września 2009 r. D. C. oraz H. C. za pośrednictwem organu wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...]. Zarządzeniem z dnia 25 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał D. C. oraz H. C. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od wniesionej skargi decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w kwocie 500 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi oraz wskazał, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Powyższe zarządzenie zostało doręczone D. C. oraz H. C. w dniu [...] października 2009 r., zatem zakreślony termin 7 dniowy upłynął z dniem [...] października 2009 r. Na konto Sądu do dnia 10 listopada 2009 r. nie wpłynęła kwota 500 złotych z tytułu należnego wpisu sądowego. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sad odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis sądowy. Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 220 § 3 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.