II SA/Wa 688/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Ewa Kwiecińska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2018 r. sprawy ze skargi I. W. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2018 nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] stycznia 2018 r., 2. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącej I. W. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE II SA/Wa 688/18 UZASADNIENIE I.W., reprezentowana przez radcę prawnego J.S., wniosła skargę na niezałatwienie przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego sprawy z wniosku, z dnia [...] sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. I.W., wystąpiła do Dyrektora Transportowego Dozoru [...] ([...]) z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, tj. "na podstawie jakiego dokumentu/dokumentów potwierdzone zostało spełnienie wymagań technicznych samochodu marki S. wyposażonego w silnik wysokoprężny [...]. Jeśli potwierdzenie to nastąpiło na podstawie uznania świadectwa homologacji typu, to proszę Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa, ul. T. Chałubińskiego 4/6, 00-928 Warszawa www.mib.gov.pl, infolinia: 222 500 135, e-mail: kancelaria@mib.gov.pl, Twitter @MIB_gov o wskazanie odpowiedniej decyzji. Jednocześnie wnoszę o przesłanie kserokopii tych dokumentów na adres pełnomocnika". Dnia [...] października 2017 r. Dyrektor [...] wystosował do strony zawiadomienie nr [...], w którym poinformował o braku żądanej przez nią informacji. Zawiadomienie to zostało doręczone stronie w dniu [...] października 2017 r. Pismem z dnia [...] października 2017 r. (data nadania w placówce operatora wyznaczonego) wnioskodawczyni za pośrednictwem Dyrektora [...], skierowała do Ministra Infrastruktury i Budownictwa ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie, powołując się na art. 37 § 1 pkt 1 oraz § 3 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej "k.p.a.". Ponaglenie to wpłynęło do [...] w dniu [...] października 2017 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. (data nadania w placówce operatora wyznaczonego) strona skierowała do Ministra Infrastruktury i Budownictwa ponowne ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie powołując się na przepisy art. 37 § 1 pkt 1 oraz § 3 pkt 1 k.p.a. Ponaglenie to wpłynęło do Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa w dniu [...] grudnia 2017 r. W dniu [...] stycznia 2018 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa wydał postanowienie nr [...], w którym odmówił wszczęcia postępowania w sprawie z ponaglenia z dnia [...] października 2017 r. wniesionego przez I.W., na niezałatwienie przez Dyrektora Transportowego [...] Technicznego sprawy z wniosku I.W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej: "na podstawie jakiego dokumentu/dokumentów potwierdzone zostało spełnienie wymagań technicznych samochodu marki S. wyposażonego w silnik wysokoprężny [...] Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu [...] stycznia 2018 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. (data nadania w placówce operatora wyznaczonego) strona wniosła do Ministra Infrastruktury wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] lutego 2018 r. Minister Infrastruktury jako następca prawny Ministra Infrastruktury i Budownictwu wydał postanowienie nr [...], w którym utrzymał w mocy ww. postanowienie z dnia [...] stycznia 2018 r. Nr [...]. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. (data nadania w placówce operatora wyznaczonego) I.W., za pośrednictwem Ministra Infrastruktury, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej (lub postanowienia) z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Oznacza to, iż sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżąca nie miała obowiązku stosowania przepisu art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. z 2000 r., Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt I OSK 285/11: "prawo złożenia niniejszej skargi nie wymaga wyczerpania środków zaskarżenia, (...) Powyższe rozważania prowadzą więc do wniosku, że skoro skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej zmierza do jak najszybszego rozpatrzenia wniosku, a ustawa nie stawia dodatkowych warunków do jej wniesienia, to może być ona wniesiona do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa". Stanowisko to zostało ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r., I OSK 262/08, wyrok NSA z 24 maja 2006 r" I OSK 601/05, postanowienie NSA z 03 października 2007 r., I OSK 1382/07 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 r., VIIISAB/Wa 18/11). Podobnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 12 czerwca 2012 roku sygn. akt IV SAB/Wr 47/12 wskazał: "(...) skarga na bezczynność organu w przedmiocie udzielania informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (test jedn. z 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Nie jest również wymagane poprzedzenie takiej skargi do sądu administracyjnego środkiem sprecyzowanym w przepisie art. 52 § 1 p.p.s.a., ponieważ nie dotyczy ona aktu ani czynności, dla skuteczności zaskarżenia których konieczne jest uprzednie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przepis art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. wyraźnie odnosi się do aktów i czynności, a więc nie obejmuje bezczynności" (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010r., sygn. akt I OSK 557/10 oraz z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W przedmiotowej sprawie, dotyczącej udzielania informacji publicznej, skarżąca wniosła ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. Postanowienie z dnia [...] stycznia 2018r. Minister Infrastruktury i Budownictwa odmówił wszczęcia postępowania w sprawie z ponaglenia z dnia [...] października 2017r. wniesionego przez I.W., na niezałatwienie przez Dyrektora Transportowego [...]Technicznego sprawy z wniosku, z dnia [...] sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej: "na podstawie jakiego dokumentu/dokumentów potwierdzone zostało spełnienie wymagań technicznych samochodu marki S. wyposażonego w silnik wysokoprężny [...] Organ słusznie przy tym wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, z późn. zm.), zwanej dalej "u.d.i.p.", każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Wskazać należy, że postępowanie w sprawie o udostępnienie informacji publicznej jest trybem odformalizowanym, w zakresie którego co do zasady nie mają zastosowania przepisy k.p.a. Jedynie art. 16 ust. 2 u.d.i.p. stanowi, że przepisy k.p.a. stosuje się wyłącznie do decyzji odmawiających udostępnienia informacji publicznej oraz umarzających postępowanie o udostępnienie informacji publicznej, wydanych przez organy władzy publicznej. Przepisy k.p.a. nie znajdują zastosowania do udostępniania informacji publicznej oraz do informowania o tym, że organ nie posiada żądanej przez stronę informacji publicznej, gdyż u.d.i.p. zawiera odesłanie do stosowania k.p.a. jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udzielenia Informacji (oraz umarzającej postępowanie o udostępnienie informacji publicznej), nie zaś czynności materialno-technicznej polegającej na jej udzieleniu bądź poinformowaniu, że organ takiej informacji nie posiada. Przy prawidłowej argumentacji i wykładni przepisów w sprawie trybu udostępniania informacji publicznej organ zastosował formułę odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z ponaglenia. Skoro sprawa dotyczy dostępu do informacji publicznej i w tej sprawie zostało wniesione ponaglenie, to w takiej sprawie nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a. (za wyjątkiem odmowy udostępnienia informacji lub umorzenia postępowania). Dotyczy to również przepis art. 37 k.p.a. regulującego instytucje ponaglenia. Postanowienia organu podlegały zatem uchyleniu bowiem nie miały umocowania w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji. Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącej, zawarte w punkcie 2 wyroku, uzasadnia przepis art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.