II OZ 1155/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 października 2019 r. sygn. akt II SPP/Po 164/19 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi Stowarzyszenia P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wyłączenia gruntów rolnych z produkcji postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt II SPP/Po 164/19, po rozpoznaniu wniosku Stowarzyszenia P. z siedzibą w T. (dalej również jako "Stowarzyszenie") o przyznanie prawa pomocy, w punkcie pierwszym, zwolnił Stowarzyszenie P. od kosztów sądowych w zakresie wpisów od zażaleń datowanych na [...] czerwca 2019 r. oraz [...] sierpnia 2019 r., to jest do łącznej kwoty 200 zł, a w pozostałym zakresie oddalił wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych, zaś w punkcie drugim, ustanowił dla Stowarzyszenia radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu. Na powyższe postanowienie skarżące Stowarzyszenie wniosło zażalenie. Postulując jego uchylenie w całości domagało się sprostowania i uzupełnienia "części orzekającej" zaskarżonego postanowienia, rozpoznania pozostałych zażaleń złożonych w sprawie oraz zwolnienia z kosztów sądowych od wniesionego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przechodząc do oceny przedmiotowego zażalenia w pierwszej kolejności podnieść należy, że zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zwolnił Stowarzyszenie od kosztów sądowych w zakresie wpisów od zażaleń wskazanych w sentencji orzeczenia, a także ustanowił dla Stowarzyszenia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Niezrozumiały w związku z powyższym jest postulat Stowarzyszenia o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego orzeczenie zgodnie z ww. wnioskiem jest niedopuszczalne, bowiem pogorszyłoby sytuację prawną wnoszącego zażalenie, a w konsekwencji stanowiłoby naruszenie art. 134 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (zasada reformationis in peius). Sąd nie może wziąć pod uwagę innych argumentów podniesionych w uzasadnieniu zażalenia, gdyż nie odnoszą się one do postępowania o przyznanie stronie prawa pomocy, a dotyczą zarówno merytorycznego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, jak również innych postępowań, które nie podlegają ocenie Sądu w związku ze złożonym zażaleniem. Innymi słowy Sąd stwierdza, że Stowarzyszenie nie przedstawiło żadnych argumentów mogących podważyć wydane przez Sąd I instancji rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.