II AKa 527/17

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt: II AKa 527/17</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2017 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Michał Marzec </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Iwona Hyła </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSO del. Arkadiusz Cichocki (spr.) </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Magdalena Bauer</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale <strong> <!-- -->Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Rybniku Mariusza Sobieraja</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 roku sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. R.</span> </strong> s. <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">R.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji obrońcy</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 7 sierpnia 2017 roku, sygn. akt V K 18/17</p> <p>1.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>2.  zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Gliwicach) na rzecz adwokata <span class="anon-block">K. C.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">K.</span> kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT, tytułem obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">A. R.</span> w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>3.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">A. R.</span> na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">(...)</span> sp. j. kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>4.  zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">A. R.</span> od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>SSO del. Arkadiusz Cichocki SSA Michał Marzec SSA Iwona Hyła</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt</strong> II AKa 527/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">A. R.</span> został oskarżony o to, że w okresie od bliżej nieustalonego dnia września 2015 r. do dnia 15 października 2015 r. w <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim podrobieniu dokumentu uprawniającego do otrzymania sumy pieniężnej w postaci weksla in blanco, w ten sposób, iż na blankiecie weksla nakreślił oświadczenie o poręczeniu oraz podpis swojej żony <span class="anon-block">R. R.</span>, który to blankiet weksla następnie podpisał i puścił w obieg, przedkładając w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> sp. k. z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span>, przy podpisaniu <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> o wzajemnej współpracy handlowej oraz oświadczenia do umowy o wzajemnej współpracy handlowej, jako zabezpieczenie dotychczasowych oraz przyszłych zobowiązań, wprowadził ww. spółkę w błąd co do faktu przyszłych zobowiązań również przez poręczyciela weksla in blanco oraz dobrej kondycji oraz płynności finansowej prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej i doprowadził wyżej wymienioną spółkę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na swoją rzecz w postaci wydanego towaru o łącznej wartości 11.774 zł, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2017 r. wydanym w sprawie V K 18/17 orzekł, co następuje:</p> <p>1)  uznaje oskarżonego <span class="anon-block">A. R.</span> za winnego tego, że w bliżej nieustalonym okresie drugiej połowy września 2015 r. do około 15 października 2015 r. w <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, działając w podobny sposób, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim podrobieniu dokumentu uprawniającego do otrzymania sumy pieniężnej w postaci weksla in blanco, poprzez nakreślenie oświadczenia o poręczeniu oraz podpisu swojej żony <span class="anon-block">R. R.</span>, późniejszym jego podpisaniu puścił go w obieg, przedkładając w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> sp. j. z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span>, przy podpisaniu <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> o wzajemnej współpracy handlowej oraz oświadczenia do umowy o wzajemnej współpracy handlowej, jako zabezpieczenie dotychczasowych oraz przyszłych zobowiązań, wprowadzając tym samym ww. spółkę w błąd co do faktu odpowiadania za przyszłe zobowiązania również przez poręczyciela weksla in blanco, tj. <span class="anon-block">R. R.</span>, nadto co do faktu, iż prowadzona przez niego działalność gospodarcza - <span class="anon-block"> firma (...)</span> znajduje się w dobrej kondycji finansowej i posiada płynność finansową, czym doprowadził <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> sp. j. z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na swoją rzecz w postaci wydawanego towaru o łącznej wartości 11.774 zł, wyczerpującego znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1;art. 310 § 2)">art. 310 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, przyjmując, iż stanowił on wypadek mniejszej wagi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 3)">art. 310 § 3 k.k.</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1;art. 310 § 3)">art. 310 § 1 i 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 6 pkt 2 k.k.</a> wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>2)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 2)">art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze</a> przyznaje adwokatowi <span class="anon-block">A. L.</span> kwotę 720,00 (siedmiuset dwudziestu) złotych powiększoną o kwotę 165,60 zł (stu sześćdziesięciu pięciu złotych sześćdziesięciu groszy) tytułem podatku VAT, łącznie kwotę 885,60 zł (ośmiuset osiemdziesięciu pięciu złotych sześćdziesięciu groszy), w związku z pomocą prawną świadczoną oskarżonemu z urzędu,</p> <p>3)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 1;art. 616 § 1 pkt. 2)">art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">A. R.</span> na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">(...)</span> sp. j. kwotę 2.197,00 (dwa tysiące sto dziewięćdziesiąt siedem) złotych w związku z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika,</p> <p>4)  na podstawie 624 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a> zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">A. R.</span> od ponoszenia kosztów postępowania w całości przenosząc je na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Apelację od wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Zaskarżył wyrok w całości. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia polegający na bezpodstawnym uznaniu, że oskarżony „podrobił dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej w postaci weksla in blanco poprzez nakreślenie oświadczenia o poręczeniu oraz podrobieniu podpisu żony <span class="anon-block">R. R.</span> i puszczeniu go w obieg” mimo, iż szczegółowa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala na tego rodzaju ustalenie - co miało bezpośredni wpływ na jego treść oraz obrazę przepisów prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1;art. 310 § 2)">art. 310 § 1 i 2 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. <span class="underline"> <!-- -->280 § 2 k.k.</span> </a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> przez ich zastosowanie.</p> <p>Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę kwalifikacji prawnej czynu na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270)">art. 270 k.k.</a> i wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem oraz o zasądzenie na rzecz obrońcy kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za II instancję, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</p> <p>Apelacja obrońcy jest bezzasadna.</p> <p>Przeprowadzone przez Sąd Okręgowy, kompletne i dokładne postępowanie dowodowe, pozwoliło na poczynienie prawidłowych ustaleń faktycznych. Sąd trafnie ustalił, że przedmiotem czynności wykonawczej przypisanego oskarżonemu czynu ciągłego był weksel <em> <!-- -->in blanco</em>. Podnoszony w apelacji argument, iż w chwili nakreślenia sfałszowanego podpisu <span class="anon-block">B. R.</span> na wekslu nie widniał jeszcze podpis wystawcy, nie podważa trafności poczynionych ustaleń faktycznych. Zachowanie oskarżonego było rozciągnięte w czasie, co wynikało z przyjętej przez niego metody działania. Do siedziby pokrzywdzonej spółki udał się z przygotowanym już dokumentem w postaci blankietu weksla z nakreślonym przez siebie (a przez to podrobionym) podpisem innej osoby udzielającej rzekomo poręczenia wekslowego. W obecności wspólnika pokrzywdzonej spółki, <span class="anon-block">B. Ż.</span>, oskarżony uzupełnił ten dokument o swój podpis jako wystawcy. Taka chronologia zdarzeń nie zmienia faktu, iż oskarżonemu przypisano jedno przestępstwo składające się z więcej niż jednego czynu (w znaczeniu ontologicznym), z których każdy był objęty wspólnym zamiarem. Chybione jest założenie, jakoby sprawca przestępstwa popełnionego w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> miał ponosić inny zakres odpowiedzialności zależnie od tego, jak zaplanuje sobie chronologię działań zmierzających do realizacji uprzednio powziętego, jednego zamiaru. Oskarżony najpierw podrobił podpis poręczyciela wekslowego i z tak przygotowanym dokumentem przybył do siedziby pokrzywdzonej spółki, gdzie zgodnie z powziętym przez siebie planem, złożył swój podpis na wekslu. Nakreślając ten podpis w obecności <span class="anon-block">B. Ż.</span> uwiarygodniał swoje działanie i dążył, zresztą skutecznie, do wzbudzenia u niej przekonania, że wręczany weksel <em> <!-- -->in blanco </em>jest pod każdym względem autentyczny. Nie sposób byłoby tego uczynić inaczej, skoro z oczywistych względów nie byłby w stanie spowodować nakreślenia obydwu podpisów w obecności <span class="anon-block">B. Ż.</span>, nie ujawniając przy tym fałszerstwa. Podpisanie weksla w jej obecności a następnie jego zabranie w celu uzyskania podpisu poręczyciela również byłoby działaniem co najmniej niezrozumiałym, skoro własnoręczne złożenie podpisu miało znaczenie uwiarygodniające tylko wtedy, gdy łączyło się z przekazaniem od razu weksla drugiej stronie. Zgromadzony materiał dowodowy w pełni uzasadniał poczynienie przez Sąd Okręgowy ustalenia, iż oskarżony podrabiając podpis żony działał w zamiarze sfałszowania weksla <em> <!-- -->in blanco</em> a nie jedynie „papieru – formularza”, jak wskazuje apelujący.</p> <p>Chybiony jest zarzut obrazy prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1;art. 310 § 2)">art. 310 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> (w apelacji wskazano, zapewne wskutek oczywistej omyłki, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a>) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> Sąd Apelacyjny w pełni podziela utrwalony w judykaturze pogląd, że skoro weksel niezupełny (<em> <!-- -->in blanco</em>) potwierdza istnienie prawa majątkowego, to jest papierem wartościowym. Stanowiąc zaś papier wartościowy, dający podstawę do otrzymania sumy pieniężnej, może być dokumentem uprawniającym do otrzymania sumy pieniężnej, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a> (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2007 r., sygn. I KZP 2/07, OSNKW 2007/4/31).</p> <p>Nie wyłącza odpowiedzialności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a> również to, że podrobiony na wekslu zapis nie był elementem warunkującym ważność weksla. Podrobienie podpisu poręczyciela wekslowego tworzy bowiem fałszywy obraz zobowiązania wekslowego w części dotyczącej poręczenia wekslowego, co wywołuje lub może wywołać skutki prawne w sferze obrotu gospodarczego pomiędzy uczestniczącymi w nim podmiotami. Sfałszowanie podpisu poręczyciela trzeba więc uznać za tożsame ze sfałszowaniem weksla, a zatem za czyn realizujący znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a>, który jest przepisem szczególnym w stosunku do przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> i wyłącza jego stosowanie.</p> <p>Skarżący kwestionując przyjętą przez Sąd Okręgowy kwalifikację prawną odnosi to także do przypisania oskarżonemu znamion oszustwa. Uzasadnienie apelacji żadnej argumentacji w tym zakresie jednak nie zawiera, lecz sprowadza się do stwierdzenia, że czyn przypisany winien zostać zakwalifikowany wyłącznie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> Zarzut apelacyjny w tym zakresie wystarczy więc skwitować stwierdzeniem, że podrobienie podpisu poręczyciela wekslowego na wręczonym wekslu <em> <!-- -->in blanco</em> wprowadziło drugą stronę w błąd co do faktu, iż za przyszłe zobowiązania będzie odpowiadała także osoba rzekomego poręczyciela oraz, że pozostałe działania oskarżonego, szczegółowo wymienione w opisie czynu, wprowadziły w błąd co do kondycji finansowej oskarżonego i posiadanej przez niego płynności finansowej. Skoro takie wprowadzenie w błąd doprowadziło, zgodnie z zamiarem sprawcy, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez drugą stronę, to konieczność uwzględnienia w kwalifikacji kumulatywnej także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> była oczywista.</p> <p>Wobec trafności zaskarżonego wyroku zarówno w zakresie ustaleń faktycznych, jak i ocen prawnych, nie mogły odnieść jakiegokolwiek skutku zarzuty skarżącego odnoszące się do wymiaru orzeczonej kary. Przyjmując wypadek mniejszej wagi Sąd był uprawniony do nadzwyczajnego złagodzenia kary (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 3)">art. 310 § 3 k.k.</a>). Czyniąc to, mógł wymierzyć karę pozbawienia wolności nie niższą od jednej trzeciej dolnej granicy ustawowego zagrożenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 6 pkt 2 k.k.</a>). Kara nie mogła być zatem niższa od roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności i taką właśnie karę orzeczono. To z kolei warunkowało niedopuszczalność jej warunkowego zawieszenia, skoro po 1 lipca 2015 r. (a przypisane przestępstwo popełniono po tej dacie) warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności jest możliwe wyłącznie w przypadku orzeczenia jej w wymiarze nieprzekraczającym roku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a>).</p> <p>Mając na uwadze całość powyższych rozważań, opierając się na dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a>, Sąd Apelacyjny zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Konsekwencją nieuwzględnienia apelacji wniesionej na rzecz oskarżonego było rozstrzygnięcie o kosztach procesu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a>, co obejmowało także zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym – w stawce minimalnej. Oskarżonego zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, bowiem w jego aktualnej sytuacji ekonomicznej, warunkowanej także bezwzględnym charakterem prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności, poniesienie tych kosztów byłoby nadmiernie uciążliwe.</p> <p>SSO del. Arkadiusz Cichocki SSA Michał Marzec SSA Iwona Hyła</p> </div>