VIII C 1404/17

<p>Sygn. akt VIII C 1404/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: S.S.R. Bartek Męcina</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zuchora</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2017 r. sprawy</p> <p>z powództwa <span class="anon-block"> Miejskiego Przedsiębiorstwa (...) spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">S. K.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo.</p> <p>Sygn. akt VIII C 1404/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W pozwie wniesionym w dniu 9 listopada 2016 roku w elektronicznym postępowaniu sądowym powód <span class="anon-block"> Miejskie Przedsiębiorstwo (...) spółka z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span>, reprezentowane przez radcę prawnego, wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">S. K.</span> kwoty 203,80 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 18 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód wskazał, że podczas kontroli w pojeździe nr 70 na odcinku pomiędzy <span class="anon-block">ulicami (...)</span> w dniu 18 marca 2016 r. stwierdzono u pozwanego brak ważnego biletu podróżnego uprawniającego do korzystania z usług powoda. W związku z tym powód wystawił pozwanemu wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej w kwocie 200 zł. oraz opłaty za podróż w kwocie 3,80 zł. w terminie 30 dni od daty wystawienia wezwania. Stąd roszczenie powoda stało się wymagalne od dnia 18 kwietnia 2016 r.</p> <p> <em> <!-- -->(pozew k. 2- 3)</em> </p> <p>Nakazem zapłaty z dnia 30 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 203,80 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 18 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 90 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> <p> <em> <!-- -->(nakaz zapłaty k. 4 v.)</em> </p> <p>W sprzeciwie wniesionym w dniu 10 lutego 2017 r. <span class="anon-block">S. K.</span> podniósł, że jadąc w dniu 18 marca 2016 r. <span class="anon-block">autobusem nr (...)</span> posiadał przy sobie ważny bilet okresowy oraz legitymację osoby niepełnosprawnej. Jednak pozwany został poproszony przez kontrolera o okazanie dodatkowo legitymacji rencisty. Pozwany odpowiedział, że nie posiada takiego dokumentu, gdyż otrzymuje zasiłek stały z MOPS- u. Kontroler po rozmowie z pozwanym wypisał mandat wpisując do niego nr biletu okresowego- „migawki” oraz wskazując, że pozwany odmówił złożenia podpisu. <span class="anon-block">S. K.</span> skierował do powoda odwołanie, a następnie dwukrotnie odwoływał się do Zarządu Dróg i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(sprzeciw k. 5- 6)</em> </p> <p>Postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania tut. Sądowi z uwagi na skuteczne wniesienie sprzeciwu.</p> <p> <em> <!-- -->(postanowienie k. 11 v.)</em> </p> <p>W piśmie z dnia 21 lipca 2017 r. pełnomocnik powoda podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w pozwie.</p> <p> <em> <!-- -->(pismo pełn. powoda k. 15).</em> </p> <p>W sprzeciwie złożonym na urzędowym formularzu <span class="anon-block">S. K.</span> wniósł o przeprowadzenie rozprawy w jego obecności.</p> <p> <em> <!-- -->(sprzeciw k. 25- 26)</em> </p> <p>Na rozprawie w dniu 18 grudnia 2017 r. pozwany podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w sprzeciwie od nakazu zapłaty.</p> <p> <em> <!-- -->(protokół rozprawy k. 30)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 18 marca 2016 r. podczas kontroli w <span class="anon-block">autobusie powoda nr (...)</span> na odcinku od <span class="anon-block">ul. (...)</span>- Zbiorcza do <span class="anon-block">ul. (...)</span> przeprowadzono kontrolę biletów. W trakcie kontroli <span class="anon-block">S. K.</span> okazał bilet okresowy. Osoba przeprowadzająca kontrolę wystawiła wobec pozwanego wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej w kwocie 200 zł. oraz opłaty za podróż w kwocie 3,80 zł. w terminie 30 dni od daty wystawienia wezwania w związku ze stwierdzeniem u <span class="anon-block">S. K.</span> braku uprawnień do ulgi. Na wezwaniu kontroler zaznaczył, że pozwany odmówił podpisu oraz przyjęcia dokumentu.</p> <p> <em> <!-- -->(wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej k. 21).</em> </p> <p>W dniu 5 sierpnia 2009 r. Prezydent Miasta <span class="anon-block">Ł.</span> wystawił dla <span class="anon-block">S. K.</span> legitymację osoby niepełnosprawnej nr <span class="anon-block"> (...)</span> upoważniającą do korzystania z ulg.</p> <p> <em> <!-- -->(legitymacja osoby niepełnosprawnej k. 6 v.)</em> </p> <p>Decyzją z dnia 8 września 2015 r. Prezydent Miasta <span class="anon-block">Ł.</span>- Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w <span class="anon-block">Ł.</span> postanowił ustalić od 1 października 2015 r. wysokość zasiłku stałego przyznanego <span class="anon-block">S. K.</span> na kwotę 604 zł.</p> <p> <em> <!-- -->(decyzja k. 7 v.)</em> </p> <p>Decyzją z dnia 4 listopada 2016 r. Prezydent Miasta <span class="anon-block">Ł.</span>- Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w <span class="anon-block">Ł.</span> postanowił przyznać <span class="anon-block">S. K.</span> zasiłek okresowy od 1 listopada 2016 r. do 31 marca 2017 r. w kwocie 20 zł. miesięcznie.</p> <p> <em> <!-- -->(decyzja k. 7)</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie powołanych wyżej dowodów w postaci dokumentów, których prawdziwość i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo podlegało oddaleniu w całości.</p> <p>Powód dochodził od <span class="anon-block">S. K.</span> kwoty 203,80 zł. tytułem opłaty dodatkowej i opłaty za przejazd w związku z wynikiem kontroli przeprowadzonej w dniu 18 marca 2016 r. Pozwany wnosząc o oddalenie powództwa podniósł, że tego dnia podczas kontroli posiadał zarówno ważny bilet okresowy, jak i legitymację osoby niepełnosprawnej. <span class="anon-block">S. K.</span> wskazał, że pomimo przedstawienia obu dokumentów, kontroler zażądał dodatkowo okazania dokumentu uprawniającego do otrzymania legitymacji osoby niepełnosprawnej. Ponadto pozwany zaprzeczył, aby otrzymał od kontrolera wezwanie do uiszczenia opłaty dodatkowej.</p> <p>Bezspornym pozostaje fakt, że <span class="anon-block">S. K.</span> w dniu kontroli biletów podróżował na terenie <span class="anon-block">Ł.</span> publicznym środkiem komunikacji miejskiej i w chwili kontroli posiadał ważny bilet okresowy ulgowy, uprawniający do przejazdu tym środkiem oraz że na pozwanego nałożona została kara wynikająca z nieokazania do kontroli dokumentu potwierdzającego uprawnienia do ulgi biletowej. Co prawda z uzasadnienia pozwu wynika, że powód dochodzi od <span class="anon-block">S. K.</span> zapłaty z tytułu przejazdu pojazdem powoda w dniu 18 marca 2016 roku bez ważnego biletu podróżnego, jednakże treść wystawionego tamtego dnia wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej, nie pozostawia wątpliwości, że faktyczną podstawą wystąpienia z przedmiotowym powództwem był brak po stronie pozwanego uprawnień do ulgi.</p> <p>Wobec tego powinnością <span class="anon-block">S. K.</span> było wykazanie, że w dniu 18 marca 2016 roku posiadał uprawnienie do podróżowania z ulgowym biletem podróżnym, której w ocenie Sądu pozwany sprostał. Już na etapie sprzeciwu od nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozwany kontestował okoliczności przytoczone w pozwie wskazując, że w dniu kontroli posiadał przy sobie legitymację osoby niepełnosprawnej. Powyższe okoliczności <span class="anon-block">S. K.</span> powtórzył na rozprawie w dniu 18 grudnia 2017 roku oraz przedstawił zarówno bilet okresowy, jak i legitymację osoby niepełnosprawnej wydaną w dniu 5 sierpnia 2009 r.</p> <p>Należy mieć na względzie, że dokument uprawniający do ulgowego przejazdu stanowi jedynie potwierdzenie posiadanego prawa. Prawo to wnika bądź z przepisów ustawy lub aktu niższej rangi lub innej decyzji, a nie faktu posiadania takiego dokumentu. W myśl § 6 pkt. 7 załącznika nr 1 do uchwały nr XXXI/551/12 Rady Miejskiej w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 25 stycznia 2012 roku w sprawie ustalenia opłat za usługi przewozowe lokalnego transportu zbiorowego w <span class="anon-block">Ł.</span> (Dz. Urz. Woj. <span class="anon-block"> (...)</span> 2012, poz. 517 ze zm.) do ulgowych przejazdów uprawnione są osoby niepełnosprawne posiadające umiarkowany stopień niepełnosprawności i pobierające rentę socjalną bądź zasiłek stały. Z kolei zgodnie z § 7 wymienionego załącznika osoby uprawnione do ulgowych przejazdów, o których mowa § 6 pkt. 7, winny legitymować się­ decyzją administracyjną o przyznaniu wymienionych świadczeń, ponadto pasażer winien posiadać w czasie podróży dowód stwierdzający jego tożsamość. Ponadto jak wynika z § 10 ust. 1 powołanego załącznika, opłata dodatkowa zostaje anulowana, zaś uiszczona podlega w całości zwrotowi, w przypadku opłacenia opłaty manipulacyjnej, określonej w ust. 2, i przedstawienia w terminie 7 dni od daty wystawienia dokumentu, ważnego w czasie kontroli imiennego biletu okresowego i aktualnego w dniu kontroli dokumentu poświadczającego uprawnienie do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego. <span class="anon-block">S. K.</span> zaprzeczył, aby kontroler próbował wręczyć mu wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej, jak również pozwany zakwestionował, aby odmówił złożenia podpisu na powołanym dokumencie. Dlatego też Sąd uznał, że pozwany załączając do wniesionego w elektronicznym postępowaniu upominawczym sprzeciwu, decyzję administracyjną o przyznaniu zasiłku stałego, dochował terminu, o którym mowa w § 10 ust. 1 wymienionego załącznika.</p> <p>Na marginesie godzi się przypomnieć, że w myśl zaś treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, ciężar udowodnienia twierdzenia faktycznego spoczywa na tej stronie, która z tego twierdzenia wywodzi skutki prawne. Reguła ta znajduje również swój procesowy odpowiednik w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, w świetle którego to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Oznacza to, że obecnie Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postępowania dowodowego, a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej żądania ponosi powód. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że powód, jako strona inicjująca proces, jest obowiązany do udowodnienia wszystkich twierdzeń pozwu, w oparciu o które sformułował swe roszczenie. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, zadaniem sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (<em> <!-- -->por. wyrok SN z dnia 17 grudnia 1996 roku, I CKU 45/96, OSNC 1997/ 6-7/76).</em> Podkreślić jednak należy, że dowodzenie własnych twierdzeń nie jest obowiązkiem strony ani materialnoprawnym, ani procesowym, a tylko spoczywającym na niej ciężarem procesowym i w konsekwencji sąd nie może nakazać, czy zobowiązać do przeprowadzenia dowodu i tylko od woli strony zależy, jakie dowody sąd będzie prowadził. Jeżeli strona uważa, że do udowodnienia jej twierdzeń wystarczy określony dowód i dlatego nie przytacza innych dowodów, to jej błąd nie jest usprawiedliwiony, sama ponosi winę niezgłoszenia dalszych dowodów i nie może zarzucać nieuzasadnionego uniemożliwienia wykazania jej praw.</p> <p>W konkluzji należy zatem podnieść, iż w dniu 5 sierpnia 2009 roku <span class="anon-block">S. K.</span> została wydana legitymacja osoby niepełnosprawnej, ważna bezterminowo, a w dniu 8 września 2015 r. Prezydent Miasta <span class="anon-block">Ł.</span> wydał decyzję o przyznaniu pozwanemu zasiłku stałego - stąd w dniu kontroli pozwanemu przysługiwało prawo do skorzystania z przejazdu ulgowego. <span class="anon-block">S. K.</span> okazując wymienioną legitymację oraz przedstawiając powołaną decyzję o przyznaniu zasiłku stałego, wykazał posiadanie tego prawa, czym skutecznie zakwestionował uprawnienie powoda do obciążenia go opłatą dodatkową w wysokości 200 zł, jak również opłatą za podróż w wysokości 3,80 zł.</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.</p> </div>