II SA/Gd 242/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. i R. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia 7 lutego 2014 r. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w G. z dnia 20 marca 2013 r. oraz nakazał skarżącym I. B. i R. B. rozbiórkę muru oporowego zlokalizowanego od strony zachodniej i południowej działki nr [...] przy ul. B. [...] w G., sąsiadującej z działkami o nr [...], [...], [...], [...], [...] przy ul. B. w G. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję skarżący zawarli również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy). Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, winien wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominujący jest pogląd, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, iż chodzi o taką szkodę która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W przedmiotowej sprawie aktem, którego wstrzymania domagają się skarżący jest decyzja o nakazie rozbiórki samowolnie zrealizowanego muru oporowego zlokalizowanego wzdłuż działki skarżących (od strony zachodniej i południowej). Nie ulega więc wątpliwości, że charakter nałożonego na skarżących obowiązku z samej jego istoty jest taki, iż jego wykonanie mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki, a także wyrządzić znaczną szkodę. Dokonanie bowiem rozbiórki muru oporowego przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy przez Sąd, łączy się z niebezpieczeństwem powstania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto w razie uwzględnienia skargi powstanie problem powrotu do stanu poprzedniego, czyli do stanu sprzed wykonania zaskarżonej decyzji orzekającej rozbiórkę. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest natomiast ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (zob. postanowienie NSA z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 646/14 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie budzi również wątpliwości, iż wykonanie decyzji rozbiórkowej wiąże się dla skarżących z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. W świetle wskazanych okoliczności Sąd uznał zatem za zasadne uwzględnienie wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji, w związku z czym w oparciu o art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.