II GZ 223/19
Адміністративні суди2019-10-17
Номер справи
II GZ 223/19
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2019-10-17
Тип
Postanowienie NSA
Судді
Zbigniew Czarnik
Резолютивна частина
Oddalono zażalenie
Текст рішення
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B J na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 459/19 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B J na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł z dnia [..] marca 2019 r. nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B J na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł z dnia [..]marca 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Sąd I instancji podał, że skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podając w uzasadnieniu, że jego sytuacja finansowa jest bardzo zła, posiada kredyt hipoteczny, który od lat z opóźnieniem próbuje regulować. Skarżący powołał się również na rażące poczucie niesprawiedliwości spowodowane wydaniem zaskarżonej decyzji, ponieważ nigdy nie organizował gier na automatach i nie miał wiedzy na temat urządzania gier.
WSA oddalił wniosek skarżącego ze względu na to, że podane przez niego okoliczności były niewystarczające do uznania, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
B J zaskarżył powyższe postanowienie zażaleniem. Wskazał, że wykonanie decyzji wyrządzi znaczną szkodę. Podał argumenty dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji, a także przedłożył PIT -11 za 2018 rok.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, spoczywa na stronie skarżącej.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie, jeżeli: 1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji przez wnioskodawcę. Możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej uzależniona jest zatem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym rezultatem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki.
Zasadnie Sąd I instancji oddalił wniosek skarżącego, ponieważ przedstawione przez niego okoliczności nie były wystarczające do uznania, że zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wnioskodawca wskazał jednie, że jest w bardzo trudnej sytuacji finansowej, spłaca kredyt w obcej walucie, a decyzja nakładająca na niego karę jest niesprawiedliwa. Trzeba wskazać, że samo gołosłowne stwierdzenie o trudnej sytuacji finansowej nie mogło stanowić dla Sądu I instancji podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący nie przedstawił żadnych dodatkowych informacji obrazujących jego stan majątkowy. Sądowi I instancji nie była znana nawet kwota jaką dysponują na miesięczne utrzymanie. Fakt spłacania kredytu sam w sobie nie stanowi o spełnieniu przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, jedynie w połączeniu z innymi informacjami dotyczącymi przychodów i wydatków skarżącego mógłby mieć znaczenie dla Sądu orzekającego w sprawie.
Bez znaczenia dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest też kwestia zasadności decyzji nakładającej karę, ponieważ będzie ona rozstrzygnięta dopiero w wyroku, a na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie może być brana pod uwagę ze względu na to, że art. 61 § 3 p.p.s.a. nie uzależnia wstrzymania wykonania od prawdopodobieństwa uchylenia decyzji.
Odnosząc się do dokumentu PIT-11 przedstawionego wraz z zażaleniem, to należy wskazać, że Sąd I instancji nie dysponował tym dokumentem, a późniejsze jego nadesłanie przez skarżącego nie może podważyć prawidłowości stanowiska Sądu I instancji.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.