I C 337/16
Суди загальної юрисдикції2017-12-21
Номер справи
I C 337/16
Дата рішення
2017-12-21
Тип
SENTENCE
Судді
Katarzyna Wysoczyńska (PRESIDING_JUDGE)
Правова підстава
Резюме
zasadność rozłożenia należności na raty
Текст рішення
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt: I C 337/16 upr.</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 21 grudnia 2017 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="186"/>
<col width="525"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący:</p>
</td>
<td>
<p>SSR Katarzyna Wysoczyńska</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> Protokolant:</p>
</td>
<td>
<p>st. sekr. sądowy Dagmara Pałka</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. w Jędrzejowie na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> Banku (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">J. C.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
zasądza od pozwanego <span class="anon-block">J. C.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> Banku (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 58.949,10 zł (pięćdziesiąt osiem tysięcy dziewięćset czterdzieści dziewięć złotych 10/100)</p>
<p>II.
oddala powództwo w pozostałej części</p>
<p>III.
kwotę 58.949,10 zł (pięćdziesiąt osiem tysięcy dziewięćset czterdzieści dziewięć złotych 10/100) zasądzoną w pkt I rozkłada na 5 rat w kwotach po 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych) każda, płatne odpowiednio w terminach do 28 lutego 2018 roku, 30 kwietnia 2018 roku, 30 czerwca 2018 roku, 31 sierpnia 2018 roku i 31 października 2018 roku i 6 rata w kwocie 8.949,10 zł (osiem tysięcy dziewięćset czterdzieści dziewięć złotych 10/100) płatna do 31 grudnia 2018 roku, zastrzegając jednocześnie, że brak wpłaty, którejkolwiek z rat postawi w stan wymagalności całą niespłaconą należność</p>
<p>IV.
zasądza od pozwanego <span class="anon-block">J. C.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> Banku (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 3548 zł (trzy tysiące pięćset czterdzieści osiem złotych) tytułem zwrotu części kosztów procesu, a w pozostałym zakresie odstępuje od obciążania powoda kosztami procesu należnymi stronie powodowej</p>
<p>V.
wyrokowi nie nadaje rygoru natychmiastowej wykonalności</p>
<p>Sygn. akt I C 337/16 upr</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->WYROKU Z DNIA 21 grudnia 2017 ROKU </strong>
</p>
<p>W dniu 4 sierpnia 2016 roku do Sądu Rejonowego w Lublinie wpłynął pozew <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">J. C.</span> o zapłatę kwoty 70.949,10 zł oraz zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania strona powodowa wskazała, że wskazana kwota stanowi kwotę niespłaconego przez pozwanego kredytu.</p>
<p>W dniu 23 września 2016 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie Wydział VI Cywilny nakazem zapłaty w sprawie sygn. akt VI Nc –e <span class="anon-block"> (...)</span> zasądził od pozwanego na rzecz <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 70.949,10 zł oraz kwotę 6295,87 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (k. 3).</p>
<p>W dniu 14 października 2016 roku do Sądu Rejonowego w Lublinie wpłynął ogólny sprzeciw pozwanego (k. 4v).</p>
<p>Postanowieniem z dnia 18 października 2016 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie Wydział VI Cywilny sprawę przekazał wg właściwości do Sądu Rejonowego w Jędrzejowie (k. 6).</p>
<p>W wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków pozwu złożonego w elektronicznym postępowaniu upominawczym strona powodowa wniosła o zasądzenie od pozwanego kwoty 70.949,10 zł oraz zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania strona powodowa wskazała, że kwota objęta żądaniem stanowi kwotę niespłaconego przez pozwanego kredytu zgodnie z umowa z dnia 15 kwietnia 2014 roku (k. 12 - 14).</p>
<p>W dniu 27 października 2017 roku pozwany wniósł o rozłożenia należności na raty kwartalne w kwotach po 10.000 zł każda i odstąpienie od obciążania go kosztami procesu (k. 88).</p>
<p>Strona powodowa nie wyraziła zgody na wniosek pozwanego z dnia 27 października 2017 roku (k. 90).</p>
<p>W dniu 21 grudnia 2017 roku pozwany ostatecznie uznał powództwo, wniósł o rozliczenie kwoty 12.000 zł z tytułu wpłaty z listopada 2017 roku i wniósł o odstąpienie od obciążania go kosztami procesu oraz rozłożenie należności na raty z uwagi na fakt, iż jest w trudnej sytuacji finansowej, utrzymuje się z gospodarstwa rolnego o pow. 107 ha, z którego pobiera dopłaty w kwocie około 60.000 zł, nie ma oszczędności, nie ma nikogo na utrzymaniu, ma liczne zadłużenia m.in. w <span class="anon-block"> (...)</span> Agricole Banku w kwocie 134.000 zł, <span class="anon-block">G.</span> Banku w kwocie 150.00 zł, w KRUS w kwocie 11.000 zł, podatku w kwocie 2000 zł oraz jest zobowiązany do zapłaty alimentów na rzecz żony w kwocie 1000 zł. Pozwany zobowiązał się do spłaty zadłużenia w ratach po 10.000 zł kwartalnie (k. 201 – 201v + nagranie rozprawy z dnia 21 grudnia 2017 roku).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Powództwo jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie co do kwoty 58.949,10 zł.</p>
<p>Wobec uznania przez pozwanego powództwa, a tym samym nie kwestionowania wysokości kwoty objętej pierwotnym żądaniem oraz okoliczności wskazanych w pozwie, Sąd uznał, że zbyteczne stało się czynienie ustaleń faktycznych na te okoliczności. Na marginesie należy tylko dodać, że okoliczności wskazane w pozwie oraz wysokość pierwotnego żądania nie budziła wątpliwości Sądu, zostały one bowiem potwierdzone m.in. umową kredytu zawartą pomiędzy stronami (k. 17 -21), terminarzem spłaty (k.54 - 56), wyciągiem z ksiąg bankowych (k. 15) i wezwaniem do zapłaty (k. 23). Dokumenty te nie były kwestionowane przez pozwanego.</p>
<p>Faktycznie w momencie wniesienia pozwu zasadne było powództwo co do kwoty 70.949,10 zł i kwoty tej pozwany nie kwestionował. Orzekając w niniejszej sprawie Sąd jednak nie mógł jednak pominąć wpłaty jakiej dokonał pozwany na rzecz powoda w toku niniejszego postępowania wysokości 12.000 zł zgodnie z dowodem z 17 listopada 2017 roku (k. 196). Kwota ta została wpłacona na konto wskazane przez stronę powodową w piśmie z dnia 25 września 2017 roku (k. 169).</p>
<p>Z uwagi na brak ograniczenia żądania przez stronę powodową co do tej kwoty ostatecznie Sąd w pkt I wyroku zasądził kwotę 58.949,10 zł, czyli różnicę pomiędzy kwotą pierwotnie dochodzoną a kwota 12.000 zł stanowiącą wpłatę z listopada 2017 roku, a w pkt II oddalił powództwo co do kwoty 12.000 zł jako spełnionego częściowo żądania.</p>
<p>Ostatecznie Sąd nie uwzględnił drugiej wpłaty w kwocie 12.000 zł (k. 167), wpłaconej przez pozwanego także w toku postępowania na konto wskazane w piśmie Banku z dnia 15 marca 2016 roku (k. 178), albowiem pozwany przyznał, że kwota ta nadal znajduje się na tym koncie i z kwoty tej wypłacił kwotę 1500 zł. Świadczy to o tym, że pozwany może dysponować kwotą znajdującą się na tym koncie, a zatem brak było podstaw do rozliczenia wpłaty z września 2017 roku z należnością dochodzoną pozwem.</p>
<p>W pkt III wyroku orzeczono na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 320)">art. 320 kpc</a>, mając na względzie fakt, że pozwany jest rolnikiem, ma znaczące zadłużenie (łącznie około 355.949 zł wraz z kwotą jak w pkt wyroku). Co prawda pozwany ma duże gospodarstwo, ale w ocenie Sądu dochód jaki z niego osiąga nie pozwala na spłatę jednorazowa wszystkich zobowiązań</p>
<p>Dodać należy, że dochody jakie osiąga z gospodarstwa rolnego choć nie są małe, to jednak nie są stałymi dochodami miesięcznymi. Pozwany nie dysponuje także żadną kwotą oszczędności, zatem w przypadku skierowania przez stronę powodową sprawy do postępowania egzekucyjnego prawdopodobnym jest, że i tak nie uzyskałaby ona od razu kwoty objętej wyrokiem.</p>
<p>Sąd rozumiejąc jednocześnie obawy strony powodowej, że pozwany nie będzie spłacał należności ratalnych, zastrzegł w wyroku, że brak zapłaty chociażby jednej raty postawi w stan wymagalności całą niespłaconą należność. Zatem w przypadku, gdyby pozwany nie wywiązywał się ze zobowiązań ratalnych, strona powodowa będzie mogła wystąpić o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi (nawet już po uchybieniu terminowi płatności pierwszej raty) i skierować sprawę do postępowania egzekucyjnego. W ocenie Sądu pozwany jest świadom „grożących” mu konsekwencji w przypadku braku wywiązywania się ze zobowiązania określonego wyrokiem i w ocenie Sądu z dużym prawdopodobieństwem strona powodowa uzyska szybciej zaspokojenie swej należności aniżeli w ramach postępowania egzekucyjnego.</p>
<p>Z uwagi na powyższe orzeczono jak w pkt III wyroku.</p>
<p>W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 1 pkt. 4)">pkt IV</a> orzeczono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a>.</p>
<p>Mając na uwadze postawę pozwanego, który uznał powództwo oraz mając na uwadze jego trudną sytuację majątkową Sąd uznał, że należało zasądzić od pozwanego na rzecz strony powodowej część kosztów procesu, a w pozostałej części odstąpić od obciążania pozwanego kosztami procesu należnymi stronie powodowej.</p>
<p>Sąd w całości uwzględnił opłatę od pozwu w kwocie 3548 zł.</p>
<p>Sąd natomiast uznał, że brak jest podstaw do odstąpienia od obciążania pozwanego w ogóle kosztami procesu, albowiem pozwany mógł po wydaniu nakazu zapłaty przez Sąd Rejonowy w Lublinie podjąć negocjacje z powodowym bankiem, a nadto dokonać wpłaty we wrześniu 2017 roku kwoty 12.000 zł na właściwe konto.</p>
<p>Sąd w pkt V orzeczenia, nie nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 2)">art. 333 § 1 pkt 2 kpc</a>, z uwagi na rozłożenie należności na raty.</p>
</div>