Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

XV C 712/16

Суди загальної юрисдикції2017-12-21
Номер справи
XV C 712/16
Дата рішення
2017-12-21
Тип
SENTENCE

Судді

Małgorzata Misiurna (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

Текст рішення

<p>sygn. akt<strong> <!-- --> XV C 712/16 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 grudnia 2017r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gdańsku XV Wydział Cywilny</p> <p>w składzie :</p> <p>Przewodniczący SSO Małgorzata Misiurna</p> <p>Protokolant stażysta Adrian Michałek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017r. w Gdańsku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">K.</span> , <span class="anon-block">(...)</span> Niestandaryzowanemu Sekurytyzacyjnemu Funduszowi Inwestycyjnemu Zamkniętemu z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zwolnienie od egzekucji</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">K.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">K.</span> kwotę 7200zł ( siedem tysięcy dwieście złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>III.  zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">K.</span> na rzecz pozwanego OPUS Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 7217 zł ( siedem tysięcy dwieście siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>IV.  nakazuje ściągnąć od powoda <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">K.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gdańsku kwotę 919,38 zł ( dziewięćset dziewiętnaście złotych i 38/100 ) tytułem zwrotu kosztów sądowych.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">K.</span> w pozwie wniesionym w dniu 12 sierpnia 2016r. przeciwko pozwanemu <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">K.</span> wniósł o zwolnienie spod egzekucji ruchomości w postaci 10 drewnianych domków wypoczynkowych nie trwale połączonych z gruntem , o wymiarach 7mx5m , posadowionych na terenie <span class="anon-block"> Ośrodka (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> , dla której Sąd Rejonowy w Kościerzynie prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span> oraz zasądzenie kosztów procesu . w uzasadnieniu pozwu wskazano ,że zajęcie ruchomości zostało dokonane przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kościerzynie <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> w sprawie KM 558/16 , który prowadzi postępowanie egzekucyjne z nieruchomości wobec dłużnika <span class="anon-block">B. M.</span>. <span class="anon-block"> (...) spółce jawnej w (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>. Po raz pierwszy ruchomości w postaci 10 domków zostały zajęte w protokole zajęcia z dnia 31 sierpnia 2015 w sprawie KM 596/16 r. w toku czynności egzekucyjnych prowadzonych również przez Komornika Sądowego <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> , które to postępowanie zostało umorzone.</p> <p>Zgodnie z twierdzeniami powoda wskazane ruchomości stanowiły jego własność i zostały przez niego nabyte na podstawie umowy sprzedaży z dnia 14 kwietnia 2015r. zawartej z dłużnikiem <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">M. T.</span> sp. j. jako sprzedającym, zatem przysługuje mu żądanie oparte na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841)">art. 841 k.p.c.</a>, przy czym powód zachował termin miesięczny do wniesienia pozwu. W imieniu spółki pozew podpisał prezes zarządu <span class="anon-block">S. P. (1)</span>.</p> <p>W odpowiedzi na pozew ( k.49 i nast.) pozwany <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">K.</span> wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda kosztów postępowania odnosząc zarzut bezskuteczności umowy z dnia 14 kwietnia 2015r. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 531;art. 531 § 1)">art. 531 § 1 k.c.</a> </p> <p>W uzasadnieniu wskazał, że jest wierzycielem Firmy Handlowej <span class="anon-block">(...)</span>i Spółka sp. j. i w toku postępowania egzekucyjnego z jego wniosku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kościerzynie <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> dokonał w dniu 11 lipca 2016r. zajęcia przedmiotowych ruchomości. Zatem powództwo jest spóźnione , gdyż pozew wpłynął do sądu w dniu 18 sierpnia 2016r. Zarzucił, że powód przekroczył jednomiesięczny termin, w jakim mógł wnieść pozew do sądu.</p> <p>Wskazał również ,że zostały spełnione wszystkie przesłani przewidziane <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a> aby uznać przedmiotową umowę sprzedaży domków z dnia 14.04.2015r. za bezskuteczną wobec niego. W jego ocenie dłużnik <span class="anon-block"> spółka (...)</span> na skutek dokonanej czynności stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, ponieważ z jego majątku ubyły domki o wartości 79.950 zł .Nie wiadomo, czy została uiszczona cena zakupu , gdyż jeśli czynność była bezpłatna ma zastosowanie domniemanie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 528)">art. 528 k.c.</a> <span class="anon-block">B.</span> jest dłużnikiem pozwanego na kwotę łączną 997.730,88 zł , co potwierdza wyciąg z listy wierzytelności z dnia 21 kwietnia 2015r. Wobec <span class="anon-block">B.</span> toczyło się postępowanie upadłościowe, które zostało umorzone na skutek braku majątku umożliwiającego zaspokojenie wierzycieli. Suma wierzytelności zgłoszona w toku postępowania upadłościowego wynosiła ok. 40 mln zł. Dłużnik <span class="anon-block">B.</span> działał więc ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli zawierając umowę w dniu 14.04.2015r. W § 1 ust 1 w/w umowy przedstawiciel <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">J. J. (1)</span> oświadczył, że umowa nie zmierza do pokrzywdzenia wierzycieli , bowiem cena sprzedaży zostanie spożytkowana na spłatę wierzycieli. Mogło jednak dojść do uprzywilejowania jednego wierzyciela kosztem pozostałych wierzycieli , co wypełnia przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">art. 527 § 1 k.c.</a> Z kolei przedstawiciel <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wiedział, że <span class="anon-block">B.</span> działa ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli , skoro wiedział z treści umowy ,że wobec sprzedającego prowadzone było postępowanie upadłościowe , zatem <span class="anon-block">B.</span> był niewypłacalny. Wiedzę taka posiadał również z umowy dzierżawy <span class="anon-block"> ośrodka (...)</span> z dnia 4 marca 2015r. zawartej z syndykiem masy upadłości Firmy handlowej <span class="anon-block">(...)</span>sp.j. – <span class="anon-block">W. K. (1)</span>. Pozwany zarzucił ,że <span class="anon-block">R. S.</span> pozostaje w bliskich stosunkach z <span class="anon-block">J. J. (1)</span> w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 3)">art. 527 § 3 k.c.</a> ponieważ osoby te pozostawały na stopie przyjacielskiej i zawodowej już przed zawarciem umowy.</p> <p>Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2017r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku zmienił postanowienie sądu I instancji z dnia 25.08.2016.r w przedmiocie odmowy udzielenia zabezpieczenia roszczenia przez zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sprawie KM 558/16 i zawiesił postepowanie egzekucyjne ustalając ,że powód zachował miesięczny termin do wytoczenia powództwa. Do zażalenia powód dołączył dokumenty potwierdzające ,że o zajęciu dowiedział się z korespondencji Komornika doręczonej mu w dniu 19 lipca 2016r. , natomiast pozew został złożony w dniu 12 sierpnia 2016r.</p> <p>W piśmie procesowym z dnia 23 czerwca 2017r. (k. 129 i nast.) powód wniósł o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze pozwanego na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 3)">art. 194§3 k.p.c.</a> kolejnego podmiotu – <span class="anon-block">(...)</span> Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span> , ponieważ z zawiadomienia doręczonego mu w dniu 6 czerwca 2017r. przez Komornika <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> dowiedział się ,że sporne ruchomości w postaci 10 domków zostały zajęte na rzecz kolejnego wierzyciela Fundusz<span class="anon-block">(...)</span>w sprawie KM 293/16.</p> <p>Postanowieniem z dnia 4 lipca 2107r. wydanym na rozprawie sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>. W odpowiedzi na pozew z dnia 27 lipca 2017r. (k. 154 i nast.) <span class="anon-block"> Fundusz (...)</span> wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu zarzucając, że co prawda prowadzi egzekucję sądową przeciwko Firmie Handlowej <span class="anon-block">(...)</span>i <span class="anon-block"> Spółka spółka jawna w (...)</span> na podstawie wyciągu z listy wierzytelności z dnia 23 lipca 2013r. sygn. akt VIII GUp 20/09/S, ale wniosek złożony do Komornika obejmował wyłącznie prowadzenie egzekucji z nieruchomości. Pozwany jako wierzyciel hipoteczny nigdy nie rozszerzał ani nie uzupełniał wniosku egzekucyjnego o inny sposób prowadzenia egzekucji. Z tej przyczyny <span class="anon-block"> Fundusz (...)</span> nie jest wierzycielem egzekwującym ruchomości ,a powództwo oparte na dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841)">art. 841 k.p.c.</a> powinno zostać oddalone.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">K.</span> reprezentowana przez prezesa zarządu <span class="anon-block">S. P. (1)</span> w dniu 12 sierpnia 2016 roku wniosła pozew oparty na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> domagając się zwolnienia od egzekucji zajętych przez Komornika Sądowego <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> w toku postępowania egzekucyjnego Km 558/18 prowadzonego z wniosku wierzyciela <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">K.</span> – ruchomości w postaci 10 drewnianych domków letniskowych nie na trwale połączonych z gruntem , o wymiarach 7m x 5 m. Powód wskazał ,że na podstawie pisemnej umowy z dnia 14 kwietnia 2015r. nabył własność ruchomości stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności za cenę 79.950 zł brutto , natomiast Komornik zajął owe ruchomości powtórnie na rzecz pozwanego w dniu 11 lipca 2016r. w sprawie KM 558/16. Po raz pierwszy domki te zostały zajęte w sprawie egzekucyjnej KM 596/16 w dniu 31 sierpnia 2015r. ale postępowanie to zostało umorzone. Zdaniem powoda Komornik nie mógł zająć tych ruchomości , bo na dzień zajęcia stanowiły one własność osoby trzeciej a nie dłużnika Firmy Handlowej <span class="anon-block">(...)</span>i spółka spółki jawnej w <span class="anon-block">K.</span>. Do pozwu dołączył powód kserokopię pisemnej umowy z dnia 14 kwietnia 2015r. , w której jako reprezentant sprzedającego wystąpił <span class="anon-block">J. J. (1)</span> wspólnik FH <span class="anon-block">(...)</span>i spółka spółki jawnej w <span class="anon-block">K.</span>, natomiast jako kupujący wystąpiła <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">M.</span> reprezentowana przez prezesa zarządu <span class="anon-block">R. S.</span>. Jednakże w toku postępowania , po przeprowadzeniu dowodu z akt Km 596/15 , w których załączono czytelniejsza kserokopię ,że umowa nie jest podpisana przez <span class="anon-block">R. S.</span>, ale <span class="anon-block">S. P. (1)</span>. W treści umowy w §1 znalazły się oświadczenia <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, że użytkownikiem wieczystym nieruchomości w <span class="anon-block">D.</span> – <span class="anon-block">J.</span> gmina <span class="anon-block">K.</span> , zabudowanego budynkami <span class="anon-block"> ośrodka (...)</span> jest Firma Handlowa <span class="anon-block">(...)</span>i spółka spółka jawna w <span class="anon-block">K.</span> i wobec tej spółki ogłoszona została upadłość likwidacyjna przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieście w Krakowie , postępowanie toczyło się pod sygnaturą VIII Gup -20/09/S , które zostało umorzone postanowieniem z dnia 10 października 2013r., które stało się prawomocne. Dalej <span class="anon-block">J. J. (1)</span> oświadczył ,że syndyk w/w upadłości <span class="anon-block">W. K. (1)</span> wydzierżawił ośrodek wczasowy dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span> a upadłość likwidacyjna wobec <span class="anon-block">J. J. (1)</span> została prawomocnie umorzona postanowieniem z dnia 11 marca 2015r. Dodatkowo <span class="anon-block">J. J. (1)</span> oświadczył, że czynność prawna objęta umową nie zmierza do pokrzywdzenia wierzycieli , nie stanowi ucieczki z majątkiem , bowiem cena sprzedaży zostanie spożytkowana na spłatę wierzycieli. W § 3 umowy strony postanowiły ,że sprzedający sprzedaje 11 domków letniskowych drewnianych wolnostojących za cenę 65.000 zł netto 79.950 zł brutto, a nabywca miła zapłacić cenę w terminie 60 dni od podpisania umowy. Jednocześnie nabywca jako dzierżawca ośrodka wczasowo – wypoczynkowego miał zachować w/w ruchomości w posiadaniu zależnym. Do pozwu dołączono kserokopię notarialnego podpisu <span class="anon-block">J. J. (1)</span> z dnia 20 kwietnia 2015r. , na którym to poświadczeniu nie opisano dokumentu ( umowy ) którego poświadczenie dotyczy oraz jednostronną <span class="anon-block">fakturę nr (...)</span>r. ( kserokopie k. 23-27 akt sprawy) Świadek <span class="anon-block">J. J. (1)</span> wspólnik i reprezentant <span class="anon-block"> spółki (...)</span> w przedmiotowej umowie zeznał, że umorzenie postepowania upadłościowego nastąpiło w październiku 2014r. ale sąd zatwierdził je w dniu 18 marca 2015r. Syndyk <span class="anon-block">W. K. (1)</span> w dniu 4 marca 2015r. wydzierżawił cały <span class="anon-block"> ośrodek (...)</span> <span class="anon-block"> spółce (...)</span> . <span class="anon-block">J. J. (1)</span> proponował sprzedaż wyposażenia ośrodka , ruchomości , w tym 11 domków drewnianych wierzycielowi – pozwanej <span class="anon-block"> spółce (...)</span> , ale spółka nie była zainteresowana. Świadek <span class="anon-block">J.</span> potwierdził ,że poznał <span class="anon-block">R. S.</span> po zawarciu umowy dzierżawy ośrodka wczasowego przez swojego innego znajomego <span class="anon-block">Z. G. (1)</span> , obaj prowadzili interesy w <span class="anon-block">M.</span>. Dalej świadek wyjaśnił, że inne ruchomości stanowiące wyposażenie <span class="anon-block"> ośrodka (...)</span> sprzedał dzierżawcy ośrodka spółce z o.o. <span class="anon-block">D.</span> za cenę 420.000 zł poprzez potrącenie. Niestety ruchomości te zajął komornik na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nie złożyła pozwu o wyłączenie od egzekucji i musiała odkupić te rzeczy za 100.000 zł gotówką od pozwanego<span class="anon-block">(...)</span>. Przyznał też ,że za sprzedaż 11 domków letniskowych nie otrzymał zapłaty w gotowce, <span class="anon-block"> spółka (...)</span> przedstawiła do potrącenia wierzytelność nabytą od <span class="anon-block">Z. G. (1)</span>, ta wierzytelność nie była zatwierdzona na liście wierzytelności ani potwierdzona orzeczeniem sądu. Świadek potwierdził również ,że zna <span class="anon-block">S. P. (1)</span> od kilkunastu lat , bo też mieszka w <span class="anon-block">K.</span>, ale nie pośredniczył w zakupie udziałów przez pana <span class="anon-block">P.</span> od <span class="anon-block">R. S.</span>. Rozmawiał z <span class="anon-block">S. P.</span> przed rozprawą w dniu 12.10.2017r. ponieważ świadek wiedział ,że przedstawiciel powoda nie stawi się, ponieważ został tylko zawiadomiony, a nie wezwany. Z kolei świadek <span class="anon-block">R. S.</span> słuchany na następnej rozprawie w dniu 14 grudnia 2017r. zeznał ,że założył <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> właśnie w tym celu, aby dzierżawić <span class="anon-block"> ośrodek (...)</span> od syndyka masy upadłości FH <span class="anon-block">(...)</span>. Złożył ofertę syndykowi, ale w krótkim czasie zgłosiło się do niego wielu komorników. Postanowił zatem sprzedać udziały w spółce panu <span class="anon-block">P.</span> , którego poznał za pośrednictwem pana <span class="anon-block">J. J.</span>. Świadek nie był wierzycielem <span class="anon-block"> Firmy (...)</span> i po sprzedaży udziałów panu <span class="anon-block">P.</span> nie miał nic wspólnego z <span class="anon-block"> ośrodkiem (...)</span>. Zaprzeczył , by to on zawierał umowę z dnia 14.04.2015r. w przedmiocie kupna 11 domków letniskowych.</p> <p>Słuchany w charakterze strony powodowej <span class="anon-block">S. P. (1)</span> potwierdził, że to on podpisał umowę z dnia 14 kwietnia 2015r., ponieważ właśnie kupił udziały od <span class="anon-block">R. S.</span>, ale nie zostało to ujawnione w treści umowy , którą sporządził <span class="anon-block">J. J. (1)</span>. Potwierdził ,że to on kupił inne ruchomości stanowiące wyposażenie <span class="anon-block"> Ośrodka (...)</span> od FH <span class="anon-block">(...)</span> za około 400tys zł i zapłacił przez potrącenie ze swoją wierzytelnością , te ruchomości następnie zajął komornik na wniosek wierzyciela <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, więc musiał je odkupić za około 100 tys. zł. Przyznał tez ,że z jego wniosku jako wierzyciela w sprawie KM 596/15 Komornik Sądowy <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> w dniu 31 sierpnia 2015r.zajął przedmiotowe 10 domków letniskowych , ale Komornik nie został poinformowany o istnieniu umowy z dnia 14.04.2015r. Chciał się w ten sposób zabezpieczyć przed zajęciem ze strony <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, bo kiedy Komornik zajął te domki na jej wniosek , to <span class="anon-block">S. P. (1)</span> został o tym zawiadomiony , a <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nie została. Świadek <span class="anon-block">W. K. (1)</span> jako syndyk upadłości <span class="anon-block"> Firmy Handlowej (...)</span> zeznał, że postepowanie upadłościowe toczyło się praktycznie od 2009 roku a zakończyło się prawomocnie w marcu 2015r., ponieważ ilość środków nie wystarczała na pokrycie kosztów postępowania, a suma wierzytelności na liście opiewała na 44 mln zł . Oświadczył, że nie ma wiedzy na temat umowy z dnia 14.04.2015r. nie ma wiedzy na temat relacji pomiędzy <span class="anon-block">J.</span> jastrzębskim a <span class="anon-block">R. S.</span>.</p> <p>Powód w toku postępowania dowodowego przyznał ,że nie zapłacił ceny nabycia 11 domków letniskowych drewnianych zgodnie z umową z dnia 14.04.2015r. , ponieważ dokonał zapłaty poprzez potrącenie wierzytelności nabytej od <span class="anon-block">Z. G. (1)</span> na podstawie umowy z dnia 4 maja 2015r., którą złożył do akt sprawy. Do umowy dołączono notarialne poświadczenie podpisu <span class="anon-block">Z. G. (1)</span> złożone w dniu 21 sierpnia 2015r.- w kserokopii.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- -->-zeznania świadka <span class="anon-block">J. J. (1)</span> , k. 192-195 (czas : 00:10:04 – 00:50:00 )</em> </p> <p> <em> <!-- -->-zeznania świadka <span class="anon-block">R. S.</span> k. 215-216 (czas : 00:03:53 - 00:18:28) )</em> </p> <p> <em> <!-- -->-zeznania przedstawiciela powoda <span class="anon-block">S. P. (1)</span> k.216-217 (czas : 00:20:54 - 00:38:38)</em> </p> <p> <em> <!-- -->-zeznania świadka <span class="anon-block">W. K. (1)</span> , k.195-196 (czas : 00:50:05 - 01:03:30 )</em> </p> <p> <em> <!-- -->- umowa cesji wierzytelności z dnia 4 maja 2015r. , zawiadomienie o cesji k. 90-96 </em> </p> <p>Z akt postępowania egzekucyjnego KM 596/15 z wniosku wierzyciela <span class="anon-block">S. P. (1)</span> wynika ,że złożył wniosek o wszczęcie postepowania egzekucyjnego przeciwko <span class="anon-block">(...)</span>i spółka spółki jawnej w dniu 17 lipca 2015r. przedkładając tytuł wykonawczy w postaci postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dnia 3 lipca 2015e. w sprawie VIII Gup – 20/09/S , którym nadano klauzulę wykonalności tytułowi egzekucyjnemu w postaci wyciągu z listy wierzytelności ustalonej w postępowaniu upadłościowym Firmy Handlowej <span class="anon-block">(...)</span>i spółka spółki jawnej w upadłości likwidacyjnej w <span class="anon-block">K.</span> obejmującej wierzytelność <span class="anon-block">M. P.</span> , na rzecz wierzyciela <span class="anon-block">S. P. (1)</span> co do kwoty 18.247,32 zł . To na jego wniosek Komornik <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> w dniu 31 sierpnia 2015r. dokonał zajęcia ruchomości w postaci 10 domków drewnianych i oddał je pod dozór wierzyciela <span class="anon-block">S. P.</span>. Wierzyciel ten nie poinformował o istnieniu umowy z dnia 14.04.2015r. Natomiast jak wynika z w/w akt, w dniu 19 lipca 2016r. Komornik przybył na miejsce i zastał tam <span class="anon-block">J. J. (1)</span> , któremu doręczył zaległą korespondencję w sprawach KM 596/15, KM 293/16 , KM 558/16 a wówczas to <span class="anon-block">J. J. (1)</span> przedłożył Komornikowi umowę z dnia 14.04.2015r. Wśród korespondencji tej było postanowienie Komornika z dnia 12 lipca 2016r. w przedmiocie zwolnienia <span class="anon-block">S. P. (1)</span> z obowiązków dozorcy nad zajętymi drewnianymi domkami i ustanowienie nowego dozorcy w osobie <span class="anon-block">Z. G. (2)</span> jako przedstawiciela <span class="anon-block"> spółki (...)</span>- dzierżawcy ośrodka w <span class="anon-block">D.</span> i użytkownika domków. W reakcji na powyższe wierzyciel <span class="anon-block">S. P.</span> pismem z dnia 1.08.2016r. wniósł o przywrócenie siebie jako dozorcy, a ponieważ postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016r. komornik oddalił wniosek wierzyciela o zmianę dozorcy <span class="anon-block">Z. G. (2)</span> ( k. 168 akt KM 596/15 )wierzyciel w dniu 8 sierpnia 2016r. ( K.167 akt j.w. ) wniósł o zwolnienie zajęcia tych domków. Ostatecznie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016r. komornik umorzył postepowanie egzekucyjne w części zajętych 10 domków drewnianych( k. 169 akt j.w. )</p> <p> <em> <!-- -->Dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- -->- akta Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kościerzynie KM 596/15 </em> </p> <p>W dniu 11 lipca 2016r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kościerzynie - <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> na wniosek wierzyciela <span class="anon-block"> (...) spółki z o.o.</span> wszczął egzekucję w sprawie KM 558/16 z ruchomości przeciwko dłużnikowi F.H. <span class="anon-block">(...)</span>sp.j. , w toku której doszło do nowego zajęcia ruchomości w postaci 10 domków drewnianych poprzez zaznaczenie go w protokole z dnia 31 sierpnia 2015r. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 851)">art. 851 k.p.c.</a> W dacie dokonania zajęcia ruchomości nie zostały przedstawione jakiekolwiek dokumenty, które potwierdzałyby, że zajęte przez komornika sądowego ruchomości stanowią własność powodowej spółki. Dopiero po przekazaniu dokumentów <span class="anon-block">J. J. (1)</span> w dniu 19 lipca 2016r. w sprawie KM 596/15 – pojawiły się dokumenty w postaci umowy sprzedaży domków z dnia 14.04.2105r. oraz dokumenty potwierdzające kupno udziałów w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> przez <span class="anon-block">S. P. (1)</span>. Następnie w dniu 12 sierpnia 2016r. wniesiony został pozew w niniejszej sprawie na podstawie art. 841k.p.c.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo oparte o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841)">art. 841 k.p.c.</a> w całości podlegało oddaleniu jako bezzasadne .</p> <p>Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wnioskując w szczególności w oparciu o dokumenty urzędowe zgromadzone w aktach postępowania egzekucyjnego KM596/15 i Km 558/16 , dokumenty prywatne, zeznania świadków i przedstawiciela powodowej spółki.</p> <p>Nie można przyznać w całości wiarygodności dokumentom prywatnym złożonym do akt przez powoda , które należało ocenić na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> Wynika z niego, że <em> <!-- --> dokument prywatny sporządzony w formie pisemnej albo elektronicznej stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała złożyła oświadczenie w nim zawarte</em>. Sąd ocenił przedłożone do akt sprawy dokumenty urzędowe na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244)">art. 244 k.p.c.</a>, zgodnie z którym <em> <!-- --> dokumenty urzędowe, sporządzone w przypisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone.</em> Przedłożony rzeczowy materiał dowodowy w postaci dokumentów urzędowych został sporządzony przez uprawnione podmioty oraz w formie prawem przewidzianej. Ponadto ich autentyczności i prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron postępowania. Natomiast wątpliwości wzbudziły dokumenty prywatne , zwłaszcza umowa z dnia 14.04.2015r.stanowiąca podstawę powództwa , co do swej legalności i celu jej sporządzenia w świetle postawionego zarzutu o działaniu dłużnika FH <span class="anon-block">(...)</span> z pokrzywdzeniem wierzyciela <span class="anon-block"> spółki (...)</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a> </p> <p>Sąd odmówił przyznania waloru wiarygodności zeznaniom złożonym przez świadka <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i przedstawiciela powoda <span class="anon-block">S. P. (1)</span> w zakresie ważności czynności związanych ze sprzedażą ruchomości w postaci 11 domków drewnianych objętych protokołem zajęcia z dnia 31 sierpnia 2015r. Świadek ten zawierał umowę bezpośrednio po umorzeniu trwającego kilka lat postępowania upadłościowego <span class="anon-block"> Firmy Handlowej (...)</span> – spółki jawnej, umorzenie zaś nastąpiło z braku środków na koszty tego postępowania , co potwierdził inny świadek syndyk <span class="anon-block">K.</span> . Zatem przedstawiciel dłużnika ( <span class="anon-block">J. J. (1)</span> był jednym ze wspólników spółki jawnej) doskonale orientował się w sytuacji majątkowej <span class="anon-block"> spółki (...)</span> i wysokości jej zadłużenia ustalonego na prawomocnej liście wierzytelności . Bezspornie w tym czasie <span class="anon-block"> Firma (...)</span> posiadała majątek nieruchomy w postaci ośrodka wczasowo – wypoczynkowego <span class="anon-block">D.</span> w <span class="anon-block">J.</span> , która to nieruchomość była obciążana dużą hipoteką na rzecz Funduszu <span class="anon-block">(...)</span>. Natomiast niewątpliwie na terenie ośrodka znajdował się majątek ruchomy w postaci wyposażenia ośrodka oraz 11 domków letniskowych , nie trwale połączonych z gruntem. Jak wynikało z zeznań świadka <span class="anon-block">J. J. (1)</span> , bezpośrednio po umorzeniu postępowania upadłościowego sprzedał on wszystkie w/w ruchomości na rzecz <span class="anon-block"> spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">M.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> - którą według treści umowy reprezentował <span class="anon-block">R. S.</span>. Była to osoba obca dla <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i <span class="anon-block"> Firmy (...)</span>, która w imieniu spółki złożyła ofertę dzierżawy w/w ośrodka syndykowi <span class="anon-block">W. K.</span>. Jak zeznał świadek <span class="anon-block">S.</span> , wobec szczególnego zainteresowania komorników wyżej opisaną nieruchomością , zrezygnował z tego rodzaju działalności. Świadek ten zeznał ,że sprzedał udziały na rzecz <span class="anon-block">S. P. (1)</span>, którego przedstawił mu <span class="anon-block">J. J. (1)</span> – wspólnik <span class="anon-block">B.</span>. <span class="anon-block">J. J. (1)</span> potwierdził ,że poznał p.<span class="anon-block">P.</span> 15 lat wcześniej ,bo obaj mieszkali w <span class="anon-block">K.</span>, ale twierdził ,że nie miał nic wspólnego z pośredniczeniem w sprzedaży udziałów między <span class="anon-block">S.</span> a <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Zatem już te okoliczności stanowiące podstawę pozwu związane ze sprzedażą przez <span class="anon-block">J. J. (1)</span> reprezentującego FH <span class="anon-block">(...)</span> w dniu 14.04.2015r. ruchomości na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> ( obecnie w <span class="anon-block">K.</span> ) reprezentowanej przez <span class="anon-block">S. P. (1)</span> - w ocenie Sądu budzą zasadnicze wątpliwości co do faktycznego terminu zawarcia umowy sprzedaży ruchomości objętych żądaniem pozwu, sposobu uiszczenia ceny sprzedaży oraz celu jej zawarcia. Pozwany <span class="anon-block">(...)</span>w odpowiedzi na pozew zarzucił ,że <span class="anon-block">J. J. (1)</span> z <span class="anon-block">R. S.</span> pozostawał w bliskich stosunkach w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 527;art. 527 § 3)">art. 527§3 k.p.c.</a>, ponieważ również nie dostrzegł ,że nieczytelny podpis na kserokopii umowy z dnia 14.04.2015r. dołączonej do pozwu należy do <span class="anon-block">S. P. (1)</span> a nie do <span class="anon-block">R. S.</span>. O ile <span class="anon-block">R. S.</span> zamieszkujący w <span class="anon-block">M.</span> mógł nie mieć żadnych biskich relacji z <span class="anon-block">J. J. (1)</span> czy <span class="anon-block"> Firmą (...)</span> jako przedsiębiorca czy osoba fizyczna, o tyle już nie ma takiej pewności co do <span class="anon-block">S. P. (1)</span> zamieszkałego w <span class="anon-block">K.</span>, który został przedstawiony jako kandydat do nabycia udziałów w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> przez <span class="anon-block">J. J. (1)</span>. Kolejne wątpliwości podniesione przez pozwanego dotyczyły sposobu zapłaty i wyboru przez dłużnika jednego z wierzycieli kosztem innych, natomiast jak wynika z zeznań <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i <span class="anon-block">S. P. (1)</span> , cena za nabycie 11 domków została uiszczona przez potrącenie wierzytelności nabytej przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> od innego znajomego <span class="anon-block">J. Z. (2)</span> <span class="anon-block">G.</span> (k. 92-umowa z dnia 4,05.2015r.) Jak wynika z treści tej umowy, nabywana wierzytelność nie została stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu ani też nie wynika z prawomocnej listy wierzytelności w sprawie VIII GUp 20/09/S- wynika z wzajemnych rozliczeń między <span class="anon-block">Z. G. (1)</span> a <span class="anon-block">B.</span> . Zatem okoliczności zawarcia przedmiotowej umowy są takie, że do majątku <span class="anon-block"> Firmy Handlowej (...)</span> nie trafiły jakiekolwiek środki pieniężne, które zgodnie z §1 ust 1 umowy z dnia 14.04.2015r. miały być spożytkowane na spłatę wierzycieli FH<span class="anon-block">(...)</span>, natomiast z majątku tego ubyły ruchomości o wartości 79.950 zł stanowiące realną , ekonomiczną wartość jako że nie były obciążone lub zajęte. Brak dowodów potwierdzających istnienie wymagalnej wierzytelności <span class="anon-block">Z. G. (1)</span> nie pozwala zakwalifikować tej transakcji jako korzystnej dla dłużnika FH <span class="anon-block">(...)</span>. Natomiast transakcja nastąpiła z udziałem dwóch znajomych <span class="anon-block">J. J. (1)</span>. Kolejne okoliczności związane z dalszymi czynnościami podejmowanymi przez <span class="anon-block">S. P. (1)</span> również nasuwają wątpliwości co do prawdziwego celu zawarcia umowy z dnia 14.04.2015r. <span class="anon-block">S. P. (1)</span> bowiem legitymujący się tytułem wykonawczym w postaci wyciągu z listy wierzytelności ustalonej w postępowaniu upadłościowym VIII GUp 20/09/S z dnia 3 lipca 2015r. jako wierzyciel – osoba fizyczna spowodował zajęcie przedmiotowych 10 sztuk domków drewnianych przez Komornika Sądowego <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> w sprawie KM 596/15 protokołem zajęcia z dnia 31 sierpnia 2015r. Nie sposób zrozumieć takiego postępowania skoro wcześniej <span class="anon-block">S. P. (1)</span> jako prezes zarządu spółki z o.o. w <span class="anon-block">D.</span> kupił owe domki umową z dnia 14.04.2015r. Powyższa umowa została ujawniona Komornikowi Sądowemu w sprawie KM 596/15 dopiero w dniu 19 lipca 2016r. , kiedy to <span class="anon-block">J. J. (1)</span> doręczono zaległe pisma i zawiadomienia Komornika <span class="anon-block">J. Z. (1)</span>, między innym postanowienie z dnia 12 lipca 2016r. o zwolnieniu wierzyciela <span class="anon-block">S. P. (1)</span> z obowiązku dozorcy nad zajętymi ruchomościami i ustanowieniu <span class="anon-block">Z. G. (2)</span> ( którego komornik zastał w ośrodku wczasowym ) jako nowego dozorcy. Wówczas też został ujawniony aneks do umowy dzierżawy ośrodka z dnia 4 marca 2015r. zawartej przez syndyka , na mocy którego umowa dzierżawy dla <span class="anon-block"> spółki (...)</span> został przedłużona do 31.10.2017r.( aneks z dnia 30.04.2015r. zawiera podpis <span class="anon-block">J. J. (1)</span>)</p> <p>Zeznania świadka <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i przedstawiciela powoda <span class="anon-block">S. P. (1)</span> były nakierowane na wykazanie zgodności z prawem umowy z dnia 14.04.2015r. i braku pokrzywdzenia wierzycieli ujawnionych w postępowaniu upadłościowym <span class="anon-block"> firmy Handlowej (...)</span> , co zarzucił pozwany <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">K.</span> w odpowiedzi na pozew. Zdaniem Sądu te zeznania nie składały się w logiczną całość co do celu zawarcia przedmiotowej umowy innego, niż uniemożliwienie prawdziwym wierzycielom Firmy Handlowej <span class="anon-block">(...)</span>i spółka spółki jawnej w <span class="anon-block">K.</span> zaspokojenie swoich roszczeń z majątku ruchomego dłużnika. Wszystkie umowy złożone do akt KM 596/15 przez <span class="anon-block">J. J. (1)</span> i <span class="anon-block">S. P. (1)</span> są umowami pisemnymi z poświadczonym notarialnie podpisem jednej tylko strony – <span class="anon-block">J. J. (1)</span> działającego w imieniu <span class="anon-block">B.</span>. Zatem tak naprawdę nie można stwierdzić , kiedy został złożony podpis przez <span class="anon-block">S. P. (1)</span> na umowie z dnia 14.04.2015r. i czy rzeczywiście można stwierdzić ,że cena nabycia została uregulowana. Nie wiadomo także, czy <span class="anon-block">S. P. (1)</span> faktycznie włada spornymi ruchomościami , skoro Komornik otrzymał kopię umowy z dnia 14.04.2015r. od <span class="anon-block">J. J. (1)</span> w dniu 19 lipca 2016r.</p> <p>Reasumując, Sąd uznał za niewiarygodne zeznania świadka, jakoby nastąpiło skuteczne przeniesienie własności ruchomości za zapłata ceny . Świadek <span class="anon-block">J.</span> jest zainteresowany wynikiem procesu jako wspólnik i aktualny likwidator dłużnika FH <span class="anon-block">(...)</span>w celu możliwości kontynuowania działalności gospodarczej przez spółkę poprzez dzierżawę <span class="anon-block"> Ośrodka (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span> wraz z wyposażeniem – mimo egzekucji wierzyciela Funduszu<span class="anon-block">(...)</span>z nieruchomości obciążonej hipotecznie ośrodkiem nadal zarządza użytkownik wieczysty i związany z nim umową dzierżawca. Świadek <span class="anon-block">J. J. (1)</span> poprzez składane zeznania chciał wykazać, że ruchomości objęte protokołem nowego zajęcia z dnia 11 lipca 2016 r. w sprawie KM 558/16 na rzecz wierzyciela <span class="anon-block"> (...) spółki z o.o.</span> - stanowiły w dacie zajęcia własność powodowej spółki i nie zostały spełnione przesłanki wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a> , jednakże zebrany w sprawie obiektywny materiał dowodowy potwierdził zasadność zarzutu zgłoszonego przez pozwana <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>.</p> <p>Za wiarygodne Sąd uznał zeznania złożone przez świadka <span class="anon-block">R. S.</span> i <span class="anon-block">W. K. (1)</span> , ponieważ w istocie nie mieli oni żadnej wiedzy o okolicznościach i celu zawarcia umowy z dnia 14 kwietnia 2015r.</p> <p>Sąd powziął również wątpliwości co do wiarygodności zeznań złożonych przez przedstawiciela powodowej <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Złożone przez niego zeznania Sąd uznał za mało precyzyjne. Nie są wiarygodne zeznania o okolicznościach i celu nabycia ruchomości objętych pozwem na terenie <span class="anon-block"> ośrodka (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> oraz twierdzenie o prowadzeniu tego ośrodka , skoro w katach KM 558/16 znajduje się umowa dzierżawy z dnia 16 lipca 2015r. pomiędzy <span class="anon-block"> spółką (...)</span> reprezentowaną przez <span class="anon-block">J. J. (1)</span> a <span class="anon-block"> (...) spółką z o.o.</span> reprezentowaną przez <span class="anon-block">B. N.</span> .</p> <p>Spór w niniejszym postępowaniu koncentrował się na tym, czy w wyniku nowego zajęcia ruchomości dokonanego przez Komornika Sądowego <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> w dniu 11.07.2016r. w sprawie KM 558/16 przez zaznaczenie w protokole zajęcia z dnia 31 sierpnia 2015r. -zostało naruszone prawo powodowej spółki czy też zasadny jest zarzut zgłoszony przez pozwanego <span class="anon-block"> (...) spółkę z o.o.</span> na podstawi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 531;art. 531 § 1)">art. 531§ 1 k.c.</a> o bezskuteczności umowy z dnia 14.04.2015r. wobec pozwanego lub nawet nieważności tej umowy( pismo k.. 102)</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> <em> <!-- -->osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa</em>. Zgodnie z § 3 <em> <!-- -->powództwo można wnieść w terminie miesiąca od dnia dowiedzenia się o naruszeniu prawa, chyba że inny termin jest przewidziany w przepisach odrębnych</em>. Jeżeli chodzi o termin, jaki należy zachować przy wytoczeniu powództwa o zwolnienie spod egzekucji, tutejszy Sąd podziela stanowisko Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, który przesądził już w niniejszej sprawie, że niniejszy termin został przez powoda zachowany.</p> <p>Powództwo ekscydencyjne należy do środków obrony merytorycznej. Według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> osoba trzecia może w drodze niniejszego powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do tego przedmiotu egzekucji narusza jej prawa. Powództwo ekscydencyjne zmierza do zakwestionowania zasadności lub dopuszczalności egzekucji, mimo że osoba trzecia nie zarzuca niezgodności z prawem dotychczas dokonanych czynności. Na ogół przyjmuje się, że naruszenie prawa osoby trzeciej może nastąpić wówczas, gdy wierzyciel nie ma uprawnienia, by zaspokoić swą należność z zajętego przedmiotu lub prawa, pomimo że z formalnego punktu widzenia istnieją przesłanki, które zezwalają organom egzekucyjnym na skierowanie egzekucji do zajętego przedmiotu lub prawa. W odpowiedzi na pozew pozwany sformułował zarzut bezskuteczności czynności przeniesienia własności zajętych w postępowaniu komorniczym ruchomości przez dłużnika <span class="anon-block"> Firmę Handlową (...)</span> na <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>. Postawienie takiego zarzutu w sprawie o zwolnienie spod egzekucji jest jak najbardziej dopuszczalne. Ocena roszczenia powoda nie jest możliwa bez uprzedniej analizy sprawy w kontekście przesłanek przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a> Koniecznym jest dokonanie ustaleń w sprawie w zakresie wyznaczonym przesłankami owej regulacji, a następnie ich subsumcji pod wymienione przesłanki. okoliczności mających przemawiać za nieskutecznością zarzutu pozwanego co do działania dłużnika z pokrzywdzeniem wierzyciela, poprzestając na ogólnym braku udowodnienia przez pozwanego roszczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a> Należało zatem dokonać szczegółowych ustaleń w granicach zakreślonych przesłankami roszczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a>, a następnie ich analizę i ocenę prawną w kontekście tych przesłanek. Ustalenia te stanowić będą podstawę oceny skuteczności podniesionego przez pozwanego zarzutu bezskuteczności dokonanej czynności przeniesienia własności objętych pozwem ruchomości, a w konsekwencji roszczenia powoda opartego na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Pozwany zarzucił bowiem, że czynność, na którą powołał się powód, była nieważna jako sprzeczna z prawem i w efekcie zmierzała do jego pokrzywdzenia. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">art. 527 § 1 k.c.</a> <em> <!-- --> gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527 § 2)">§ 2</a> wynika, że czynność prawna dłużnika jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu niż był przed dokonaniem czynności. </em>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 531;art. 531 § 1)">art. 531 § 1 k.c.</a> <em> <!-- --> uznanie za bezskuteczną czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli następuje w drodze powództwa lub zarzutu przeciwko osobie trzeciej, która wskutek tej czynności uzyskała korzyść majątkową</em>. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">art. 527 § 1 k.c.</a> statuuje instytucję skargi paulińskiej, której celem jest zapewnienie ochrony interesów wierzyciela na wypadek nielojalnego, czy też nieuczciwego postępowania dłużnika. Skarga paulińska musi spełniać pewne przesłanki, aby możliwym było uznanie czynności prawnej za bezskuteczną. Kwalifikuje się do nich istnienie godnego ochrony interesu wierzyciela w postaci wierzytelności, dokonanie przez dłużnika czynności prawnej z osobą trzecią, pokrzywdzenie wierzyciela wskutek czynności prawnej dokonanej przez dłużnika, dokonanie przez dłużnika czynności ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela, uzyskanie wskutek tej czynności korzyści majątkowej przez osobę trzecią oraz działanie osoby trzeciej w złej wierze. Istotnym jest, że dla zastosowania skargi pauliańskiej wszystkie wskazane przesłanki muszą wystąpić kumulatywnie, zaś ciężar ich udowodnienia co do zasady, zgodnie z regułą dowodową wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> obciąża wierzyciela. Poczynione w niniejszej sprawie ustalenia stanu faktycznego zdaniem Sądu potwierdzają zasadność zarzutu podniesionego przez pozwanego, co do tego, że czynność prawna, na jaką powód się powołuje, która miała zostać dokonana przez dłużnika FH <span class="anon-block">(...)</span> reprezentowaną przez wspólnika <span class="anon-block">J. J. (1)</span> stanowiła czynność dokonaną z pokrzywdzeniem wierzyciela. Zauważyć należy, że wobec dłużnika prowadzone było postępowanie upadłościowe a obecnie na podstawie prawomocnych wyciągów z listy wierzytelności może toczyć się kilkadziesiąt postępowań egzekucyjnych ( lista wierzytelności opiewała na 44 mln zł ). Dłużnik reprezentowany przez wspólnika <span class="anon-block">J. J. (1)</span> zawarł pisemne umowy dzierżawy ośrodka oraz pisemne umowy sprzedaży jego wyposażenia ( nie zajęte ruchomości ) ze <span class="anon-block"> spółką z o.o. (...)</span> reprezentowaną przez <span class="anon-block">S. P. (1)</span> , i w ten sposób zmierzał do wykazania rzekomej zmiany właściciela , co uniemożliwiało prowadzenie egzekucji z tych przedmiotów . W ocenie sądu dłużnik miał świadomość, że działa z pokrzywdzeniem wierzycieli, ponieważ w pisemne umowy zbycia ruchomości maja datę bliska uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postepowania upadłościowego z powodu braku środków wystarczających na zaspokojenie kosztów tego postępowania. Sąd mając na uwadze całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego doszedł do wniosku, że dokonana na rzecz <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">M.</span> ( obecnie w <span class="anon-block">K.</span> ) sprzedaż rzeczy ruchomych stanowiących majątek dłużnika <span class="anon-block"> Firmy Handlowej (...)</span> , mogła stanowić sprzedaż o fikcyjnym charakterze , która zmierzała do ochrony majątku ruchomego dłużnika położonego na terenie nieruchomości <span class="anon-block"> Ośrodka (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span> i funkcjonalnie z nim związanego , a wykorzystywanego przez każdoczesnego dzierżawcę tego Ośrodka. Natomiast nawet przy przyjęciu ważności takiej czynności prawnej , to niewątpliwie została ona dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli – w szczególności pozwanych <span class="anon-block">(...)</span>i Funduszu <span class="anon-block">(...)</span>, ponieważ dłużnik na skutek tej czynności stał się niewypłacalny w wyższym stopniu niż był przed dokonaniem czynności. W ocenie sądu nie sposób uznać ,że powodowa spółka zapłaciła za nabywane ruchomości , skoro istnieją wątpliwości co do legalności zapłaty przez potrącenie wierzytelności – co do której nie ma żadnych wiarygodnych dowodów ,że istnieje. Transakcja nabycia wierzytelności od <span class="anon-block">Z. G. (1)</span> przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> budzi poważne wątpliwości , ponieważ obie strony transakcji to znajomi <span class="anon-block">J. J. (1)</span>. Niewątpliwie żaden z wierzycieli umieszczonych na prawomocnej liście wierzytelności zatwierdzonej w postępowaniu VIII GUp20/09/S nie został w żądnym stopniu zaspokojony , ponieważ dłużnik nie otrzymał żadnego przysporzenia. Osoba trzecia - <span class="anon-block"> spółka (...)</span>- reprezentowana była przez <span class="anon-block">S. P. (1)</span> zamieszkałego w <span class="anon-block">K.</span> ,znajomego <span class="anon-block">J. J. (1)</span>, który przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć że dłużnik działa ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, o ile wręcz miał taką wiedzę współdziałając z <span class="anon-block">J. J. (1)</span> choćby w uzyskaniu wierzytelności na dającej się do potrącenia. Nie miał bowiem własnej wierzytelności do FM <span class="anon-block">(...)</span> i nie wiadomo dlaczego , zamiast zapłacić za nabywane ruchomości dłużnikowi , miał zapłacić 72.000zł na rzecz <span class="anon-block">Z. G.</span>.( k. 93 umowa cesji z dnia 4.05.2015r.)</p> <p>Wobec powyższych ustaleń i wątpliwości co do okoliczności przedstawionych przez powoda Sąd uznał, że roszczenie powodowej spółki o zwolnienie spod egzekucji zajętych ruchomości jest w całości bezzasadne. Wszystkie przedstawione w toku niniejszego postępowania dokumenty, które miały potwierdzać dokonanie transakcji sprzedaży zdaniem Sądu są fikcyjne i stworzone jedynie w celu ochrony dłużnika i jego majątku przed egzekucją, dlatego też Sąd orzekł, jak w pkt I wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> <em> <!-- --> a contrario</em>. W ocenie sądu również należało oddalić powództwo wobec funduszu <span class="anon-block">(...)</span> , który zarzucił ,że jako dłużnik hipoteczny nie zgłosił wniosku o prowadzenie egzekucji z ruchomości. Komornik Sądowy <span class="anon-block">J. Z. (1)</span> w piśmie z dnia 31 sierpnia 2017r. (k. 179 akt) potwierdził powyższą okoliczność, że do zajęcia ruchomości doszło bez wniosku wierzyciela. Jednakże zastosowanie w tej sytuacji znajduje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1006;art. 1006 § 1)">art. 1006 §1 k.p.c.</a> który stanowi ,że jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste , zajęcie obejmuje użytkowanie wieczyste terenu oraz znajdujący się na nim budynek stanowiący własność wieczystego użytkownika - ( nieruchomość w <span class="anon-block">J.</span> objęta <span class="anon-block">księgą wieczystą (...)</span> obejmuje grunty stanowiące przedmiot użytkowania wieczystego wraz z własnością budynków) - wraz z przynależnościami , a mianowicie ruchomościami , będącymi własnością wieczystego użytkownika , a potrzebnymi do korzystania z przedmiotu wieczystego użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem , jeżeli pozostają z tym przedmiotem w faktycznym związku, odpowiadającym temu celowi, oraz przynależnościami budynku stanowiącego własność wieczystego użytkownika (…)W ocenie sądu drewniane domki letniskowe pozostają w faktycznym związku z ze zorganizowaną funkcjonalnie całością ośrodka wczasowo – wypoczynkowego i służą temu samemu celowi a zatem mogły stanowić przedmiot zajęcia razem z prawem użytkowania wieczystego , bez wniosku wierzyciela. Takie zajęcie jest skuteczne także w zakresie przynależności stanowiących ruchomości. Dlatego też należało oddalić powództwo w stosunku do Funduszu <span class="anon-block">(...)</span> , choć podnosił innego rodzaju zarzuty niż pozwany <span class="anon-block">(...)</span>, ale i on powinien podlegać ochronie jako wierzyciel egzekwujący- wobec bezzasadności powództwa opartego na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841)">art. 841 k.p.c.</a> </p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II , III, IV wyroku zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a>, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Z uwagi na fakt, iż to powód jest stroną przegrywającą niniejszy proces, to na nim spoczywa ciężar pokrycia kosztów, jakie powstały w niniejszej sprawie. Na koszty należne pozwanym składały się koszty zastępstwa procesowego na rzecz każdego z pozwanych od wskazanej wartości przedmiotu sporu , których wysokość wynika z obowiązujących na dzień wniesienia pozwu : §2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015, poz. 1804 ) oraz § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r. poz. 1800).</p> <p>W pkt IV wyroku Sąd nakazał ściągnąć od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Gdańsku kwotę 919,38 zł. Niniejsza kwota stanowiła wydatki związane z kosztem dojazdu świadka <span class="anon-block">K.</span> , które w toku postępowania zostały pokryte z funduszy Skarbu Państwa.</p> </div>