IV U 214/17

<p>Sygn. akt IV U 214/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSO Jacek Witkowski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Monika Świątek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2017 r. w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>odwołania <span class="anon-block">A. K.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z dnia 28 lutego 2017 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">A. K.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy</p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje <span class="anon-block">A. K.</span> prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 11 stycznia 2017 roku do dnia 31 stycznia 2019 roku; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> na rzecz ubezpieczonej <span class="anon-block">A. K.</span> kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt i 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. </strong> </p> <p>Sygn. akt IV U 214/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 27.02.2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> odmówił wnioskodawczyni <span class="anon-block">A. K.</span> przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, gdyż Komisja Lekarska ZUS nie stwierdziła u niej niezdolności do pracy. Nie został więc spełniony jeden z warunków przyznania prawa do renty zawarty w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57;art. 57 ust. 1;art. 57 ust. 1 pkt. 1)">art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2016 r. poz. 887), tj. nie wystąpiła przesłanka niezdolności do pracy.</p> <p>Od decyzji tej odwołanie złożyła ubezpieczona <span class="anon-block">A. K.</span>, która wnosiła o jej zmianę i przyznanie prawa do wnioskowanego świadczenia. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczona twierdziła, iż orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 13.02.2017 r. jest błędne. Dalej ubezpieczona wskazała, iż cierpi na różne schorzenia, tj. <span class="anon-block"> zespół (...)</span>, depresję i wadę wzroku.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Ubezpieczona <span class="anon-block">A. K.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span>, z zawodu krawcowa, złożyła w dniu 11.01.2017 r. wniosek do pozwanego Oddziału ZUS o przyznanie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W toku postępowania orzeczniczego, Komisja Lekarska ZUS rozpoznała u niej: zespół tików o umiarkowanym nasileniu i zaburzenia nastroju (k. 36 a. l.). W ocenie Komisji Lekarskiej, schorzenia te nie powodują niezdolności do pracy, gdyż naruszenia sprawności układu nerwowego, stanu psychicznego i narządu wzroku, mają umiarkowane natężenie i mogą być leczone niskimi dawkami leków. Orzeczenie to, wydane w dniu 13.02.2017 r., stało się podstawą do wydania zaskarżonej decyzji z dnia 27.02.2017 r. (k. 40 a. r.).</p> <p>W toku postępowania odwoławczego, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy psychiatry, psychologa i okulisty. Biegli wymienionych specjalności po przebadaniu ubezpieczonej i po zaznajomieniu się z dokumentacją lekarską z dotychczasowego leczenia, w tym z nowej dokumentacji z <span class="anon-block"> (...)</span>, rozpoznali u niej następujące schorzenia: <span class="anon-block"> zespół (...)</span> de le <span class="anon-block">T.</span>’a, zaburzenia osobowości, zaburzenia nastroju o złożonej etiologii, pseudosoczewkowatość oka lewego w związku z usunięciem zaćmy podwichniętej oraz stożek rogówki oka prawego (k. 22-23 a. s.). Zdaniem biegłych, ubezpieczona jest okresowo częściowo niezdolna do pracy z powodu choroby tikowej powikłanej okresowymi zaburzeniami nastroju polietiologicznymi. Za datę początkową niezdolności do pracy biegli przyjęli datę złożenia wniosku o rentę, zaś przewidywany okres jej trwania przyjęli okres do 31.01.2019 r.</p> <p>Pozwany organ rentowy złożył pisemne zastrzeżenia do tej opinii (k. 34-35 a. s.). W zastrzeżeniach opracowanych przez członka Komisji Lekarskiej ZUS, zawarta jest polemika co do skutków zdrowotnych zaburzeń tikowych. Zdaniem organu rentowego, nasilające się zaburzenia nastroju mogą być leczone w ramach zwolnień lekarskich. W konkluzji złożono wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych psychiatry i psychologa.</p> <p>Na rozprawie pełnomocnik ubezpieczonej wniosła o oddalenie wniosku organu rentowego i nie zgłaszała zastrzeżeń do opinii biegłych. Pełnomocnik organu rentowego popierała wniosek dowodowy (k. 40 a. s.). Sąd Okręgowy oddalił ten wniosek dowodowy, uznając, iż zawarte w piśmie procesowym zastrzeżenia do opinii biegłych mają jedynie charakter polemiki z oceną biegłych psychiatry i psychologa. W związku z tym, nie było podstaw, zdaniem Sądu, aby wywoływać nową opinię lekarzy tych samych specjalności.</p> <p>W ocenie Sądu, opinia biegłych psychiatry, psychologa i okulisty, jest miarodajnym i obiektywnym dowodem aktualnego stanu zdrowia ubezpieczonej. Biegli w uzasadnieniu opinii szczegółowo opisali objawy chorób, a także ich wpływ na wykonywanie pracy zarobkowej. Podkreślili, iż <span class="anon-block"> zespół (...)</span> de le <span class="anon-block">T.</span>’a utrudnia pracę zawodową i budzi niechęć pracowników. Ubezpieczona leczy się od wielu lat w poradni zdrowia psychicznego, jednakże leczenie to nie przyniosło pożądanych skutków w zakresie osłabienia tików. Zdaniem Sądu, opinia ta daje podstawy do ustalenia, iż ubezpieczona jest okresowo częściowo niezdolna do pracy w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o FUS. Nie budzi również wątpliwości, iż w ostatnim dziesięcioleciu przed datą złożenia wniosku, posiada ona co najmniej 5-letni okres składkowy i nieskładkowy w rozumieniu art. 57 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 58 ust. 1 pkt 5 tej samej ustawy.</p> <p>Z tych względów Sąd Okręgowy uznał, że wnioskodawczyni spełnia wszystkie przesłanki określone w wyżej wymienionych przepisach do uzyskania prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres wskazany przez biegłych sądowych. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14} par. 2</a> orzekł o uwzględnieniu odwołania. Jednocześnie Sąd, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 par. 1 kpc</a> w zw. z par. 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2016 poz. 1677) zasądził od pozwanego Oddziału ZUS na rzecz ubezpieczonej kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> </div>