II K 164/17

<div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <em> <!-- -->W związku ze złożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze w zakresie oskarżonego <span class="anon-block">Ł. Z.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 § 3 kpk</a> ograniczono zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz podjętych rozstrzygnięć. </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje</strong>:</p> <p>Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, na jego podstawie ustalono, że oskarżony <span class="anon-block">Ł. Z.</span>:</p> <p>1.  W dniu 19 listopada 2016 roku w <span class="anon-block">P.</span>, okręgu <span class="anon-block"> (...)</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził <span class="anon-block">M. P. (1)</span> oraz <span class="anon-block">Ł. P.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.400 złotych poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z ustnej umowy dotyczącej wykonania usługi w postaci naprawy uszkodzonego komputera <span class="anon-block">marki H. (...)</span>, 4 GB RAM, 500 GB wartości 700 złotych oraz komputera <span class="anon-block">marki A.</span> wartości 700 złotych, a następnie po otrzymaniu laptopów nie wywiązał się z umowy i przedmioty te zbył. Tak więc swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona występku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> <p>2.  W okresie od dnia 4 września 2016 roku do końca września 2016 roku w <span class="anon-block">P.</span>, okręgu <span class="anon-block"> (...)</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził <span class="anon-block">M. P. (2)</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 420 złotych poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z ustnej umowy dotyczącej wykonania usługi w postaci naprawy uszkodzonego telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki N. (...)</span> wartości 300 złotych oraz zamiaru oddania pożyczki gotówkowej w kwocie 120 złotych zaciągniętej od pokrzywdzonej na naprawę telefonu, a następnie po otrzymaniu telefonu nie wywiązał się z umowy i przedmiot ten zbył. Tak więc i w tym przypadku oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> <p>3.  W dniu 2 stycznia 2017 roku w <span class="anon-block">P.</span>, okręgu <span class="anon-block"> (...)</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził <span class="anon-block">S. K.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 420 złotych poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z ustnej umowy dotyczącej wykonania usługi w postaci naprawy uszkodzonego telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki H. (...)</span> o wartości 400 złotych oraz zamiaru rozliczenia zaliczki w kwocie 20 złotych na poczet usługi naprawy telefonu, której nie zamierzał wykonać i nie wykonał, a następnie po otrzymaniu telefonu nie wywiązał się z umowy i przedmiot ten zbył w lombardzie w <span class="anon-block">P.</span>. Telefon należący do pokrzywdzonego zdołano odzyskać. Tak więc i w tym przypadku oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> <p>Poza tym przy ustaleniu, że oskarżony wszystkich tych czynów dopuścił się w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności Sąd uznał, że <span class="anon-block">Ł. Z.</span> działał w tak zwanym ciągu przestępstw. Tak więc swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona czynu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>.</p> <p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Z racji działania w warunkach ciągu przestępstw górna granica ustawowego zagrożenia podlega zwiększeniu o połowę (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>).</p> <p>Oskarżony nie kwestionował kwalifikacji prawnej zarzucanych mu czynów.</p> <p>Za przypisane oskarżonemu przestępstwa Sąd - kierując się dyrektywami wymiaru kar wymienionymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a> - wymierzył <span class="anon-block">A. W.</span> za czyny stanowiące występki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>, przyjmując za podstawę wymiaru kary <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> - karę dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Orzekając taką karę Sąd uwzględnił jako okoliczności obciążające niewątpliwie popełnienie występków o stosunkowo wysokiej szkodliwości społecznej, rozmiar wyrządzonej pokrzywdzonym szkody, nieustępliwość w naruszaniu dóbr pokrzywdzonych działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej kosztem majątku innych osób, sposób życia i postępowania przed popełnieniem przypisanych mu czynów wyrażający się brakiem refleksji na dotychczasowym postępowaniem związanym z naruszaniem prawa – wymierzano za przestępstwa przeciwko mieniu mu kary grzywny i ograniczenia wolności. Orzeczona kara w ocenie Sądu, jest współmierna do zawinienia oskarżonego i spełnia wymogi prewencji ogólnej i szczególnej.</p> <p>Oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstw i zgłosił wolę naprawienia szkód pokrzywdzonym.</p> <p>Powyższe okoliczności obciążające kierowały Sądem, gdy wymierzał karę pozbawienia wolności.</p> <p>Oskarżony od tego momentu przestrzega porządku prawnego, nie wchodzi w konflikt z prawem. Istotne też jest z punktu widzenia zarówno prewencji ogólnej jak i indywidualnej, aby oskarżony naprawił szkodę pokrzywdzonym. Wcześniej orzekane wobec niego kary grzywny i ograniczenia wolności okazały się nieskuteczne ale to, biorąc pod uwagę także dość młody wiek oskarżonego, nie przekreśla jeszcze istnienia prognozy, że w przyszłości nie popełni więcej przestępstwa. Sam fakt orzeczenia kary pozbawienia wolności i realna obawa jej wykonania wpłynie na oskarżonego wychowawczo i mobilizująco, uzmysławiając mu wreszcie nieopłacalność popełniania przestępstw. Poza tym oskarżony nie wyrządził pokrzywdzonym istotnych szkód, choć niewątpliwie takie jego postępowanie było dla nich uciążliwe. W tej sytuacji umieszczenie go w zakładzie karnym byłoby karą zbyt surową. Opisane wcześniej okoliczności oraz właściwości i warunki osobiste, uzasadniają przypuszczenie, że pomimo niewykonywania kary pozbawienia wolności <span class="anon-block">Ł. Z.</span> będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Istnieje także uzasadnione przypuszczenie, że oskarżony <span class="anon-block"> (...)</span> swoje zachowanie i je zmieni, dokonując właściwego przewartościowania swoich życiowych celów.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo oskarżonemu zawiesił na okres próby 2 lat.</p> <p>Podkreślić należy, że warunkowe zwieszenie wykonania kary pozbawienia wolności nie jest równoznaczne z uwolnieniem od niej. Jeżeli oskarzony nadużyje zaufania Sądu, to kara go nie ominie. Skoro jednak istnieje szansa zrealizowania celów wychowawczych i resocjalizacyjnych w warunkach wolnościowych, to należy ją wykorzystać w pierwszej kolejności. Poza tym oskarżony przebywający na wolności, przestrzegający porządku prawnego będzie też dobrym przykładem dla innych, a zwłaszcza osób ze środowiska, z którego się wywodzi.</p> <p>Ukształtowana w powyższy sposób dolegliwość karna stanowi zdaniem Sądu sprawiedliwą reakcję karną na czyn oskarżonego, należycie realizując cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, właściwie uwzględniając cele zapobiegawcze i wychowawcze oraz stanowiąc dla oskarżonej wystarczającą przestrogę na przyszłość.</p> <p>Aby utrwalić takie prawidłowe postawy oskarżonego, Sąd w okresie próby oddał go pod dozór kuratora sądowego oraz zobowiązał go do informowania kuratora o przebiegu okresu próby – <em> <!-- -->punkt III. wyroku</em>.</p> <p>Poza tym Sąd zobowiązał go do naprawienia szkód wyrządzonych przestępstwami na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 2)">art. 72 § 2 kk</a>, w sposób opisany w punkcie IV. wyroku. Oskarżonemu wyznaczony został okres trzech miesięcy do realizacji tego obowiązku i w przypadku uchylania się od jego realizacji, wykonanie kary pozbawienia zostanie mu zarządzone. Ten sposób orzekania – realna możliwość odbywania kary pozbawienia wolności – sprawi, że w pierwszej kolejności pokrzywdzeni odzyskają co najmniej równowartości utraconego mienia a to, czyli kompensacja, jest najistotniejszym elementem systemu karnego. Szkoda pokrzywdzonym musi być naprawiana.</p> <p>Dowód rzeczowy pozyskany w sprawie w postaci oryginału przedwstępnej umowy sprzedaży z dnia 19 listopada 2016 roku Sąd pozostawił i nakazał przechowywać w aktach sprawy.</p> <p>Sąd biorąc pod uwagę obecną sytuację finansową oskarżonego na podstawie powołanych w sentencji wyroku przepisów, uznał za uzasadnione zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p> <em> <!-- -->1. <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <em> <!-- --> 2. <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <em> <!-- -->3.<span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </em> </strong> </p> </div>