IV Ka 1255/17

<p>Sygn. akt. IV Ka 1255/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 28 grudnia 2017r</strong>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSO Stanisław Jabłoński </strong> </p> <p>Protokolant Jowita Sierańska</p> <p>przy udziale Tomasza Fedyka Prokuratora Prokuratury Okręgowej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. D.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">E. z domu G.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego w dniu (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>oskarżonego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej</p> <p>z dnia 13 lipca 2017 r. sygn. akt XII K 114/17</p> <p> <strong> <!-- -->uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu <br/>dla <span class="anon-block">W.</span> do ponownego rozpoznania.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">A. D.</span> został oskarżony o to, że:</p> <p>I. - w okresie od 1 czerwca 2016 r. do 8 lutego 2017 r. we <span class="anon-block">W.</span> znęcał się psychicznie i fizycznie nad <span class="anon-block">K. R.</span> w ten sposób, ze wyzywał ją słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, wszczynał awantury domowe, ciągnął za włosy, popychał, bił po głowie, pluł jej w twarz i zmuszał ja do opuszczenia mieszkania, a w dniu 8 lutego 2017 r. wszczął awanturę domową podczas której groził pozbawieniem jej życia, dusił ją rękoma za szyję i ugryzł w lewą rękę tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> </p> <p>II. - 8 lutego 2017 r. we <span class="anon-block">W.</span> wszczął awanturę domową podczas której groził <span class="anon-block">I. R.</span> pozbawieniem jej życia i zdrowia, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> </p> <p>Wyrokiem z dnia 13 lipca 2017 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu uznał oskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, a także uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie Il części wstępnej wyroku, tj. popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy</p> <p>pozbawienia wolności , zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączył oskarżonemu wyżej wymierzone kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na 3 (trzy) lata okresu próby, zaliczając oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniach od 8 lutego 2017 r. godz. 19.10 do 10 lutego 2017 r. godz. 10.40 oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od tego wyroku wywiódł prokurator</strong> w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść <span class="anon-block">A. D.</span> zarzucając</p> <p>I. obrazę przepisu prawa materialnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 k.k.</a> polegającą na braku orzeczenia wobec oskarżonego wymienionych w tym przepisie obowiązków, podczas gdy ustawa czyni obligatoryjnym orzeczenie przynajmniej jednego z takich obowiązków, w sytuacji kiedy Sąd nie orzeka wobec oskarżonego żadnego środka karnego,</p> <p>ll. obrazę przepisu prawa materialnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 k.k.</a> polegającą na braku oddania oskarżonego w okresie próby pod dozór, podczas gdy ustawa czyni obligatoryjny oddanie oskarżonego pod dozór w przypadku kiedy sprawca popełnił przestępstwo z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej,</p> <p>Prokurator podnosząc te zarzuty<strong> <!-- --> wniósł o </strong> zmianę wyroku Sądu I instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez:</p> <p>- orzeczenie wobec oskarżonego przynajmniej jednego z obowiązków wymienionych</p> <p>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 k.k.</a> </p> <p>- oddanie w okresie próby oskarżonego pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania,</p> <p>stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym (na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 k.k.</a>).</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył co następuje :</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora dotycząca obrazy prawa materialnego przez Sąd I Instancji w czasie wyrokowania jest zasadna z oczywistych powodów.</p> <p>Słusznie zauważa skarżący, ze Sąd Rejonowy wydając wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span> dopuścił się obrazy prawa materialnego polegającego na braku zastosowania wobec oskarżonego obligatoryjnych przepisów prawa materialnego, a mianowicie poprzez nieorzeczenie przez sąd co najmniej jednego z obowiązków wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 k.k.</a>, a także w zakresie nieoddania oskarżonego przez sąd pod dozór na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 k.k.</a> Zasadnie zarzucił prokurator, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 k.k.</a> zawieszając wykonanie kary, sąd zobowiązuje, a jeżeli orzeka środek kamy, może zobowiązać oskarżonego do wykonywania jednego z obowiązków wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1</a> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (pkt. 1;pkt. 2;pkt. 3;pkt. 4;pkt. 5;pkt. 6;pkt. 7;pkt. 8)">punktach od 1 do 8 kk</a>.</p> <p>Z treści zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego, wobec oskarżonego nie został orzeczony środek karny, a jednocześnie Sąd warunkowo zawiesił wobec niego wykonanie orzeczonej kary. W tej sytuacji sąd meritii winien obligatoryjnie <strong> <!-- -->winien orzec jeden z obowiązków wymienionych w </strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1;art. 72 § 1 pkt. 2;art. 72 § 1 pkt. 3;art. 72 § 1 pkt. 4;art. 72 § 1 pkt. 5;art. 72 § 1 pkt. 6;art. 72 § 1 pkt. 7;art. 72 § 1 pkt. 8)"> <strong> <!-- -->art. 72 § 1 pkt. 1 - 8 k.k</strong>.</a>, czego nie uczynił. Zatem Sąd I Instancji dopuścił się obrazy prawa materialnego polegającego na nieorzeczeniu przynajmniej jednego obowiązku wymienionego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1 k)">art. 72 §1k</a>.k.</p> <p>Sąd Rejonowy nie orzekając w wyroku o oddaniu oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora lub osób bądź instytucji wymienionych w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 k.k.</a> także dopuścił się – jak wyżej podniesiono - obrazy prawa materialnego, gdyż zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 k.k.</a> dozór jest obowiązkowy wobec młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego, sprawcy określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2;art. 64 § a)">art. 64 § 2, a</a> także wobec sprawcy przestępstwa popełnionego w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych oraz sprawcy, który popełnił <strong> <!-- -->przestępstwo z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkujące</strong>j,</p> <p>Z treści przyjętych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych, w tym także z wyjaśnień oskarżonego wynika, że zamieszkuje on wspólnie z pokrzywdzoną <span class="anon-block">K. R.</span> wobec której w ramach przypisanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207)">art. 207 kk</a> używał przemocy na szkodę osoby najbliższej, gdyż ciągnął pokrzywdzoną <span class="anon-block">K. R.</span> z którą zamieszkuje za włosy, popychał, bił po głowie oraz pluł jej w twarz. Z tych przyczyn Sąd winien obligatoryjnie oddać oskarżonego pod dozór kuratora bądź innej instytucji lub osoby wymienionej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 k.k.</a> </p> <p>Z akt sprawy wynika, że zaskarżony wyrok zapadł w wyniku złożenia przez prokuratora wniosku uzgodnionego z oskarżonym / k. 48 /, a zatem zaskarżony wyrok to orzeczenie konsensualne, a poczynione uzgodnienia podane we wniosku prokuratora winny podlegać kontroli nie tylko przez prokuratora ale także sąd, który oceniając ten wniosek nie mógł go zaakceptować bez uzgodnionej zmiany w zakresie objętym apelacją oskarżyciela.</p> <p>Z powyższych powodów, a także wobec niestawiennictwa oskarżonego na rozprawę odwoławczą, Sąd Okręgowy uznając zasadność i wagę stawianych zarzutów uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.</p> </div>