I C 915/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 915/17 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 28 grudnia 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny </strong>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSR Janusz Supiński</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: Katarzyna Kucharska</strong> </p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19.12.2017 r.</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...)</span> 1 <span class="anon-block">F. (...)</span> <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">T. D.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  Zasądza od pozwanego <span class="anon-block">T. D.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...)</span> 1 <span class="anon-block">F. (...)</span> <span class="anon-block">G.</span> kwotę 40,94 (czterdzieści 94/100) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie:</p> <p>a)  od kwoty 1.860,94 zł od dnia 01.04.2017r. do dnia 01.06.2017r,</p> <p>b)  od kwoty 1.660,94 zł od dnia 02.06.2017r. do dnia 30.06.2017r.,</p> <p>c)  od kwoty 1.460,94 zł od dnia 01.07.2017r. do dnia 01.08.2017r.,</p> <p>d)  od kwoty 1.260,94 zł od dnia 02.08.2017r. do dnia 02.09.2017r.,</p> <p>e)  od kwoty 940,94 zł od dnia 03.09.2017r. do dnia 04.09.2017r.,</p> <p>f)  od kwoty 740,97 zł od dnia 05.09.2017r. do dnia 01.10.2017r.,</p> <p>g)  od kwoty 420,94 zl od dnia 02.10.2017r. do dnia 04.12.2017r.,</p> <p>h)  od kwoty 40,94 zl od dnia 05.12.2017r. do dnia zapłaty.</p> <p>II.  Oddala powództwo w pozostałym zakresie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Powód <span class="anon-block"> (...)</span> 1 <span class="anon-block">F. (...)</span> <span class="anon-block">G.</span> </strong>domagał się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">T. D.</span> kwoty 1.860,94 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu. Argumentował, że nabył wierzytelność od pierwotnego wierzyciela, z którym pozwany zawarł umowę pożyczki. Zdaniem powoda próby polubownego rozwiązania sporu nie doprowadziły do dobrowolnego uregulowania zadłużenia przez pozwaną.</p> <p> <strong> <!-- -->Pozwany <span class="anon-block">T. D.</span> </strong>nie kwestionując swojej odpowiedzialności co do zasady podał, że dochodzone roszczenie zostało spłacone w łącznej wysokości 1.820,00 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>Pozwany <span class="anon-block">T. D.</span> zawarł w dniu 31.12.2015 r. z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span>, na podstawie której otrzymał kwotę 1.200 zł, zobowiązując się do jej zwrotu wraz z należnymi kosztami udzielenia pożyczki w terminie uzgodnionym w umowie. Pozwany nie dotrzymał postanowień, wynikających z zawartej umowy.</p> <p> <em> <!-- --> (</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> umowa pożyczki- k. 15-22)</em> </p> <p>Na mocy umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 6.12.2016 r. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> sprzedał powodowi wierzytelność przysługującą mu w stosunku do pozwanego <span class="anon-block">T. D.</span>, wynikającą z zawartej umowy pożyczki. Zgodnie z umową powód nabył wobec pozwanego roszczenie w wysokości 1.918,43 zł.</p> <p>Powód poinformował pozwanego o zmianie wierzyciela, wzywając do zapłaty należności. Pozwany nie uiścił należności, wynikającej z wezwania.</p> <p> <em> <!-- --> (</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód</em> </strong> <em> <!-- -->: umowa cesji wierzytelności wraz z załącznikami - k. 23-56, przedsądowe wezwanie do zapłaty- k. 57)</em> </p> <p>Po wniesieniu pozwu pozwany dokonał dobrowolnej wpłaty na rachunek bankowy powoda przeznaczony do obsługi przedmiotowego zadłużenia w łącznej wysokości 1.820 zł.</p> <p> <em> <!-- --> (</em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód</em> </strong> <em> <!-- -->: dowody wpłat- k. 74-80)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Stan faktyczny przedmiotowej sprawy w całości okazał się sporny. O ile bowiem pozwany nie kwestionował posiadanego u powoda zadłużenia, a przy tym okoliczności dotyczących zawarcia umowy cesji wierzytelności, to jednak wskazał, że w całości uregulował owo zobowiązanie.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, zaś zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W procesie ciężar dowodu stanowi wymaganie dostarczenia sądowi dowodów potwierdzających przytoczone fakty pod rygorem przegrania procesu. Odnosi się on zarówno do powoda, jak i pozwanego.</p> <p>Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 720;art. 720 § 1)">art. 720 § 1 k.c.</a> przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.</p> <p>W kontekście powyższego Sąd dostrzegł dowody wpłat, przedłożone przez pozwanego, z których wynika wprost, że po wniesieniu pozwu uregulował zadłużenie u powoda w łącznej wysokości 1.820 zł. Wiarygodność owych dokumentów nie była kwestionowana przez powoda. Mając zatem na względzie, że pozwany wykazał po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> zaspokojenie roszczenia powoda w w/w wysokości, Sąd po myśli powołanych przepisów orzekł jak w pkt I sentencji, zasądzając nieuregulowaną część dochodzonego roszczenia. O odsetkach ustawowych za opóźnienie Sąd orzekł po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> </p> <p>Mając na względzie, że w toku procesu powód nie ograniczył powództwa w zakresie kwoty 1.820 zł zaspokojonej przez pozwanego w toku procesu, a jej dochodzenie było oczywiście niezasadne wobec spełnienia świadczenia przez pozwanego, Sąd w tym zakresie powództwo oddalił, o czym orzekł jak w pkt II sentencji.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a>, uwzględniając przy tym, że obowiązek zwrotu wszystkich kosztów obciąża w realiach przedmiotowej sprawy powoda, a pozwany w zakresie owych kosztów procesu nie zgłaszał żądania. Podkreślenia przy tym wymaga, że pomimo uiszczenia przez pozwanego w toku procesu kwoty 1.820 zł tytułem dochodzonego roszczenia, powód konsekwentnie podtrzymywał powództwo w zakresie całej żądanej kwoty, co wyklucza, zdaniem Sądu możliwość obciążenia pozwanego kosztami procesu w jakiejkolwiek części.</p> </div>