II K 1021/17

<p>Sygn. akt II K 1021/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 28 grudnia 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: Arleta Agata </strong> </p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 28.12.2017 r.</p> <p>sprawy przeciwko</p> <p> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">P. M.</span> </span> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> </p> <p>w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">T. z d. W.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że: w dniu 3 lutego 2016 r. w <span class="anon-block">J.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, znajdując się w stanie nietrzeźwości i posiadając 1,43 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ruchu lądowym, będąc w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych obowiązującego do 28.08.2016 r. orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo przez Sąd Rejonowy w Radomiu X Wydział Karny sygn. akt X K 15/14 z dniem 14.03.2014 r.,</p> <p>to jest czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178a § 1 i 4 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka</strong> </p> <p>I. Uznaje oskarżonego <span class="anon-block">P. M.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178a § 1 i 4 k.k.</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>II. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> wykonanie kary wymierzonej oskarżonemu w punkcie I wyroku warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby.</p> <p>III. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42 § 3 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.</p> <p>IV. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a § 2 k.k.</a> zobowiązuje oskarżonego do zapłaty świadczenia pieniężnego w kwocie 15.000 (piętnastu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.</p> <p>V. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 k.k.</a> wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">P. M.</span> karę 360 (trzystu sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.</p> <p>VI. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 5)">art. 72 § 1 pkt 5 k.k.</a> zobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu.</p> <p>VII. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 3;art. 3 ust. 2)">art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ust. 2 Ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w kwocie 4.307 (czterech tysięcy trzystu siedmiu) złotych i 78 (siedemdziesięciu ośmiu) groszy.</p> <p>Sygn. akt II K 1021/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE WYROKU</h2> <p> <strong> <!-- -->z dnia 28 grudnia 2017 r. ,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w części dotyczącej kary, zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1 a)">art. 423 § 1a k.p.k.</a> </strong> </p> <p>Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas posiedzenia, ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">P. M.</span> był skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 14 marca 2014 r. za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Sąd orzekł wobec niego karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 2 lat próby i środek karny 2 lat zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. W dniu 3 lutego 2016 r. oskarżony znajdował się pod wpływem alkoholu. Mimo tego podjął jazdę samochodem marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Około godziny 22.30 przejeżdżał przez <span class="anon-block">J.</span>. Jadący za nim <span class="anon-block">Ł. W.</span> dostrzegł, że oskarżony stwarzał zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, zgłosił to telefonicznie na Policję, a gdy oskarżony zatrzymał się przed sygnalizatorem nadającym czerwony sygnał dla jego kierunku ruchu wraz z kolegą <span class="anon-block">B. T.</span> wyłączyli silnik jego samochodu i zabrali kluczyki od samochodu. Wkrótce na miejsce przybyła Policja i zatrzymała oskarżonego. Na skutek badania trzeźwości okazało się, że oskarżony w dniu 4 lutego 2016 r. o godzinie 00.11 znajdował się pod wpływem 1,43 mg/l, drugie badanie o godzinie 00.17 wskazało na 1,34 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Udział w ruchu drogowym, a zwłaszcza prowadzenie pojazdu w ruchu lądowym wymaga rozwagi i zachowania ostrożności, by uniknąć wszelkich zagrożeń bezpieczeństwa w tym ruchu. Ruch lądowy odbywa się różnymi pojazdami i na różnych drogach, ale każdy z uczestników ruchu obowiązany jest przestrzegać przepisów i zasad bezpiecznego korzystania z drogi. Oskarżony naruszył podstawowy warunek bezpiecznego korzystania z drogi publicznej w postaci obowiązku trzeźwości uczestników ruchu, wyrażonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 45;art. 45 ust. 1;art. 45 ust. 1 pkt. 1)">art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>.</p> <p>W dniu 3 lutego 2016 r. oskarżony prowadził samochód około godziny 22-ej w <span class="anon-block">J.</span>, jego sposób jazdy wzbudził zainteresowanie postronnych osób, które w trosce o bezpieczeństwo w ruchu drogowym postanowiły uniemożliwić mu dalszą jazdę. Oskarżony znajdował się pod znacznym wpływem alkoholu, którego stężenie wynosiło w pierwszym badaniu 1,43 mg/l i 1,34 mg/l w drugim badaniu (k.6). Oznacza to, że podjął jazdę w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości. Ten stan nietrzeźwości spowodował, że stwarzał zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, mógł spowodować kolizję lub wypadek drogowy.</p> <p>Ponadto oskarżony był już karany za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a>, a w dniu zdarzenia obowiązywał wobec niego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych (odpis wyroku z k.111, pismo Starostwa z k.177-178). Nadmienić należy, że niewątpliwie wyrok Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt X K 15/14 nie uległ zatarciu w dniu zdarzenia, gdyż z karty karnej (k.20) wynika, że wyrok ten powinien zostać uznany za zatarty najwcześniej w dniu 3.12.2016 r.</p> <p>Czyn oskarżonego należy zatem zakwalifikować jako przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178a § 1 i 4 k.k.</a>, gdyż polegał na tym, że oskarżony poruszał się pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości, który ustalony został przez ustawodawcę w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 16;art. 115 § 16 pkt. 2)">art. 115 § 16 pkt 2 k.k.</a> na 0,25 mg alkoholu w litrze wydychanego powietrza, a jednocześnie był wcześniej karany za podobne przestępstwo. Oskarżony przekroczył ustawowy próg nietrzeźwości prawie sześciokrotnie. Ponadto oskarżony był prawomocnie karany za podobny czyn (odpis wyroku z k.111).</p> <p>Oskarżony ma 46 lat, jest żonaty, ma na utrzymaniu troje dziecko, zdobył wykształcenie wyższe, prowadzi działalność gospodarczą i osiągał około 7.000 złotych (oświadczenie z k.67v), z aktualnych danych o karalności wynika, że nie był karany (k.216).</p> <p>Wspomnieć należy, że oskarżony zgłosił wniosek o dobrowolne poddanie się karze, poprzez wymierzenie mu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem na okres 3 lat próby, dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, świadczenie pieniężne w kwocie 15.000 złotych, 360 stawek dziennych grzywny po 50 złotych, obowiązek powstrzymania się od nadużywania alkoholu i zasądzenie kosztów sądowych (k.223).</p> <p>Stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny, gdyż stan nietrzeźwości oskarżonego był znaczny i zagrażał on poważnie bezpieczeństwu w ruchu drogowym. Stopień winy oskarżonego był znaczny, ze względu na stan jego nietrzeźwości (k.2) i naruszenie poprzedniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych (odpis wyroku z k.111).</p> <p>Kara powinna przekonać oskarżonego i ogół społeczeństwa, że popełnianie przestępstw nie jest opłacalne i zamiast spodziewanych korzyści przynosi dolegliwości. Celem kary jest również kształtowanie w społeczeństwie szacunku dla norm prawnych oraz wskazywanie, że reguły bezpiecznego użytkowania dróg publicznych obowiązują wszystkich i należy w taki sposób prowadzić pojazdy by uniknąć możliwych i przewidywalnych zagrożeń bezpieczeństwa, a tym samym zapobiegać wypadkom i kolizjom na drogach. Oskarżony umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w komunikacji lądowej, stwarzał przez to zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ponadto świadomie zlekceważył orzeczony zakaz sądowy, jakby wyrok Sądu go nie dotyczył.</p> <p>Do okoliczności obciążających należy zaliczyć przede wszystkim nagminność przestępstw prowadzenia pojazdów pod wpływem alkoholu w całym kraju, znaczny stan nietrzeźwości (k.6), jako okoliczność łagodzącą uznano obecną niekaralność oskarżonego (k.216) i działalność charytatywną oskarżonego (k.70).</p> <p>Biorąc pod uwagę powyżej wymienione przesłanki wymiaru kary Sąd uznał, że karą adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości powinna być kara 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Oskarżony korzysta z domniemania niekaralności (k.216), co przy uwzględnieniu jego działalności charytatywnej (k.70) pozwala uznać, że będzie przestrzegał w przyszłości porządku prawnego i mimo nie wykonania kary nie popełni więcej przestępstwa. Wobec czego, Sąd zgodził się propozycję stron i warunkowo zawiesił wykonanie kary. Okres 3 lat próby jest adekwatny do postawy życiowej oskarżonego.</p> <p>Oskarżony umyślnie naruszył reguły bezpieczeństwa ruchu drogowego i zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42 § 3 k.k.</a> obligatoryjnym jest wobec niego orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotnio. Świadczenie pieniężne w kwocie 15.000 złotych jest adekwatne do sytuacji majątkowej oskarżonego. Natomiast grzywna i obowiązek probacyjny wprowadzają słuszne rozstrzygnięcia mające na celu wzmocnienie wychowawczego oddziaływania wyroku.</p> <p>Uwzględniając wniosek stron, Sąd zasądził od oskarżonego obowiązek zwrotu kosztów sądowych.</p> </div>