II SA/Sz 682/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Protokolant starszy inspektor sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 października 2019 r. sprawy ze skargi J. M. na zarządzenie Burmistrza D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej im. S. Ż. w D. I. stwierdza nieważność zaskarżonego zarządzenia, II. zasądza od Burmistrza D. na rzecz skarżącej J. M. kwotę 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. Burmistrz Miasta i Gminy ogłosił konkurs na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w D. ul. [...]. Zarządzenie zawierało załącznik, w którym zostały zawarte informacje dotyczące m.in. wymagań wobec kandydatów, wymaganych dokumentów, informacje o sposobie i terminie składania ofert. W odpowiedzi na ogłoszenie J. M. w zakreślonym terminie złożyła ofertę i dołączyła kserokopie: zaświadczenia o zatrudnieniu, zaświadczenia lekarskiego, dyplomu, oświadczenia o zdolności do czynności prawnych, oświadczenia o niekaralności, oświadczenia o nietoczącym się postępowaniu karnym i dyscyplinarnym, oświadczenia o niekaralności z zakazem pełnienia funkcji kierowniczych związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, oświadczenia o braku skazania prawomocnym wyrokiem, oświadczenia zawierającego dane kandydata, informacji o złożeniu oświadczenia lustracyjnego, karty oceny pracy, świadectwa ukończenia studiów podyplomowych, aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyli. W dniu [...] maja 2019 r. Komisja Konkursowa podjęła uchwałę o odmowie dopuszczenia J. M. do postępowania konkursowego. Jako przyczynę Komisja podała, że kandydatka nie złożyła wymaganego warunkami konkursu oświadczenia o dopełnieniu obowiązku, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 3a ustawy z dnia 18.10.2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz.U. z 2019 r., poz. 430). Po drugie komisja stwierdziła, iż kandydatka nie przedłożyła potwierdzonych za zgodność z oryginałem następujących dokumentów: 1) świadectwo ukończenia studiów podyplomowych (1 strona), 2) karta oceny pracy (1 strona), 3) akt nadania stopnia awansu zawodowego (1 strona). Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. Burmistrz Miasta i Gminy zatwierdził konkurs przeprowadzony w dniu [...] maja 2019 r. na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej im[...] w D.. Jako podstawę prawną organ wskazał § 8 ust.2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursowego na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U. poz.1587). Na powyższe zarządzenie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wniosła J. M. reprezentowana przez pełnomocnika. Zarządzeniu temu zarzuciła: I. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 63 ust. 10 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 996 z późn. zm.) - zwane dalej p.o. w zw. z § 4 ust, 2 pkt 2, § 1 ust. 2 pkt 4 oraz § 8 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1537) – zwane dalej rozporządzeniem, poprzez nieprawidłowe uznanie przez Burmistrza Miasta i Gminy, iż oferta skarżącej nie zawierała wszystkich wymaganych dokumentów wskazanych w ogłoszeniu, tj. oświadczenia o dopełnieniu obowiązku, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 3a ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2016 r., poz. 1721, 1948, 2260 i 2261 oraz z 2017 r., poz. 1530) - w przypadku kandydata na dyrektora publicznej szkoły urodzonego przed dniem 1 sierpnia 1972 r., na skutek czego na mocy uchwały Komisji Konkursowej bezzasadnie odmówiono skarżącej dopuszczenia jej do postępowania konkursowego, podczas gdy zarówno ogłoszenie Burmistrza Miasta i Gminy o konkursie, jak i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, w kontekście treści złożonej przez skarżącą oferty, zawierającej wymagane oświadczenie, nie dają podstaw do wywodzenia negatywnych dla skarżącej skutków, o których mowa wyżej, 2. art. 63 ust. 10 ustawy Prawo oświatowe w zw. z § 8 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej poprzez zaniechanie unieważnienia konkursu i zarządzenia ponownego jego przeprowadzenia, podczas gdy w zaistniałym stanie faktycznym zaistniały normatywne przesłanki do unieważnienia konkursu z uwagi na nieuzasadnione niedopuszczenie skarżącej do postępowania konkursowego, 3. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. polegające na braku wskazania przez organ podstawy prawnej obligującej skarżącą do poświadczenia za zgodność z oryginałem każdej strony złożonych w postępowaniu konkursowym dokumentów, 4. art. 63 ust. 1, 12, 21 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe w związku z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym poprzez błędne zastosowanie, w wyniku czego Burmistrz Miasta i Gminy powierzył stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej w D. innej osobie, podczas gdy wobec nieuzasadnionego niedopuszczenia skarżącej do postępowania konkursowego, nie zaistniały formalne i merytoryczne przesłania do powierzenia przez Burmistrza Miasta i Gminy przedmiotowego stanowiska wyżej wymienionej osobie w wyżej wskazanym trybie. II. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 7 k.pa. w zw. z art. 77 k.p.a. i § 4 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej polegające na naruszeniu zasady prawdy obiektywnej i niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz niepodjęcie przez organ z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do załatwienia sprawy, w tym zaniechanie przez organ prowadzący postępowanie konkursowe podjęcia czynności wyjaśniających w szczególności wezwania skarżącej do przedstawienia oryginałów dokumentów, zważywszy, że złożone przez skarżącą dokumenty poświadczone na zgodność z oryginałem, w tym oświadczenie pochodzące od skarżącej, jednoznacznie potwierdzają, że spełniła ona wymogi formalne, aby kandydować na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej w D., 2. art. 80 k.p.a. w zw. z § 4 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej polegające na błędnej ocenie materiału dowodowego przejawiającej się w przyjęciu, że skarżąca nie przedstawiła oświadczenia, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 4 lit. k ww. rozporządzenia, W związku z powyższymi zarzutami skarżąca wniosła o: 1. stwierdzenie nieważności Zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w D., tj. unieważnienie konkursu oraz ponowne zarządzenie postępowania konkursowego, 2. na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że z żadnych uregulowań prawnych nie wynika wymóg poświadczenia za zgodność z oryginałem oddzielnie każdej strony dokumentu. W przypadku wątpliwości co do zgodności odpisu dokumentu z oryginałem Komisja Konkursowa byłaby zobligowana wezwać skarżącą do przedłożenia oryginałów dokumentów. Na poparcie zaprezentowanego stanowiska pełnomocnik skarżącej powołał się na stanowisko wyrażone w orzeczeniach sądów administracyjnych. Ponadto zwrócił uwagę na fakt, iż skarżąca jest nauczycielem dyplomowanym z wieloletnim stażem, a także pełniła funkcję wicedyrektora szkoły, co w jej ocenie było znane członkom Komisji Konkursowej. Zdaniem strony nieprawidłowe jest również stanowisko organu dotyczące rzekomego braku złożenia przez nią tzw. oświadczenia lustracyjnego. Skarżąca spełniła wymóg złożenia oświadczenia o dopełnieniu obowiązku, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 3a ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2016 r. poz. 1721, 1948, 2260 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 1530) - w przypadku kandydata na dyrektora publicznej szkoły urodzonego przed dniem 1 sierpnia 1972 r. Treść złożonego przez skarżącą oświadczenia jest tożsama z treścią załącznika 2a do ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów. Ponadto jest ona tożsama z treścią wzoru oświadczenia zamieszczonego na stronie organu sprawującego nadzór pedagogiczny, tj. Kuratorium Oświaty w S., który jest dostępny pod adresem internetowym. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest skarga na Zarządzenie Nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w D.. Z załączonych do sprawy akt wynika, że skarżąca wraz z ofertą będącą odpowiedzią na zarządzenie o ogłoszeniu konkursu złożyła szereg dokumentów, wśród których znalazły się te zakwestionowane przez Komisję Konkursową. Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie jest to czy Komisja Konkursowa zasadnie uznała, za braki formalne: - niepotwierdzenie za zgodność z oryginałem wszystkich stron następujących dokumentów: 1) świadectwa ukończenia studiów podyplomowych, 2) karty oceny pracy, 3) aktu nadania stopnia awansu zawodowego – oraz brak oświadczenia o dopełnieniu obowiązku, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 3a ustawy z dnia 18.10.2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów i na podstawie par. 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej podjęła uchwałę o odmowie dopuszczenia skarżącej do dalszego postępowania konkursowego, której konsekwencją było podjęcie przez Burmistrza Miasta i Gminy zarządzenia w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w D.. Biorąc pod uwagę przedmiot sporu przypomnieć trzeba, że stosownie do treści art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996 ze zm.), dalej p.o. stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. W myśl art. 63 ust. 10 p.o. kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora. Zgodnie z art. 63 ust. 14 p.o., w celu przeprowadzenia konkursu organ prowadzący szkołę lub placówkę powołuje komisję konkursową w składzie: 1) po trzech przedstawicieli: a) organu prowadzącego szkołę lub placówkę, b) organu sprawującego nadzór pedagogiczny, 2) po dwóch przedstawicieli: a) rady pedagogicznej, b) rady rodziców, 3) po jednym przedstawicielu organizacji związkowych reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego, wyłonionym spośród członków ich jednostek organizacyjnych albo jednostek organizacyjnych organizacji związkowych wchodzących w skład reprezentatywnych organizacji związkowych, zrzeszających nauczycieli, obejmujących swoim zakresem działania szkołę lub placówkę, w której konkurs się odbywa – z zastrzeżeniem ust. 15. (art. 63 ust. 14 p.o.). W przypadku szkół i placówek, o których mowa w art. 74 i art. 82 ust. 1, w skład komisji nie wchodzą odpowiednio przedstawiciele rady pedagogicznej i rady rodziców (art. 63 ust. 19 p.o.). Stosownie natomiast do treści art. 63 ust. 20 p.o. minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, a w przypadku szkół artystycznych i placówek, o których mowa w art. 2 pkt 8, dla uczniów szkół artystycznych - minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oraz tryb pracy komisji konkursowej, uwzględniając w szczególności sposób ogłaszania konkursu oraz sposób nadzorowania prawidłowości postępowania konkursowego przez organ prowadzący szkołę lub placówkę. Na podstawie delegacji ustawowej Minister Edukacji Narodowej w dniu 11 sierpnia 2017 r. wydał rozporządzenie w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1587 ze zm.), dalej "rozporządzenie". Podstawę prawną zaskarżonego zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy jako organu prowadzącego Szkołę Podstawową w D. stanowił art.30 ust.2 pkt 5 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506) i § 8 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. zgodnie, z którym organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia: 1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego; 2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków; 3) naruszenia tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1; 4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Uprawnienie skarżącej do wniesienia skargi wynika z treści art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Skarżąca niewątpliwie posiada interes prawny, pozwalający na zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego, jako osoba ubiegająca się o stanowisko dyrektora zespołu szkół w ramach konkursu, którego dotyczy zaskarżone zarządzenie. Jak słusznie wskazała skarżąca przesłanką wydania tego aktu było uznanie, że nie doszło do naruszenia prawa związanego z odmową dopuszczenia jej do postępowania konkursowego. Odmienna ocena prawna i stwierdzenie nieważności konkursu pozwoliłoby skarżącej ponownie ubiegać się o wymienione stanowisko. Zatem należy uznać, że zaskarżony akt naruszył prawo skarżącej do tego, by jej kandydatura została rozpatrzona merytorycznie w konkursie na stanowisko dyrektora szkoły podstawowej. Należy przy tym mieć na uwadze, że art. 60 Konstytucji gwarantuje wszystkim obywatelom korzystającym z pełni praw publicznych dostęp do służby publicznej na jednakowych zasadach. Ocenie Sądu podlega natomiast to, czy naruszenie interesu prawnego skarżącej nastąpiło zgodnie z prawem. Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 rozporządzenia konkurs na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej i publicznej szkoły ponadpodstawowej, zwanych dalej "szkołami", lub publicznej placówki ogłasza organ prowadzący przedszkole, szkołę lub placówkę. W ustępie 2 tego przepisu wskazano obligatoryjne elementy ogłoszenia o konkursie. § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia stanowi, że ogłoszenie konkursu zawiera wskazanie wymaganych dokumentów: w tym m.in.: d) przedstawienie poświadczonych przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii dokumentów potwierdzających posiadanie wymaganego stażu pracy, o którym mowa w lit. b: świadectw pracy, zaświadczeń o zatrudnieniu lub innych dokumentów potwierdzających okres zatrudnienia, e) poświadczonych przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii dokumentów potwierdzających posiadanie wymaganego wykształcenia, w tym dyplomu ukończenia studiów wyższych lub świadectwa ukończenia studiów podyplomowych z zakresu zarządzania albo świadectwa ukończenia kursu kwalifikacyjnego z zakresu zarządzania oświatą, l) poświadczonej przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego - w przypadku nauczyciela, a nadto: k) oświadczenia o dopełnieniu obowiązku, o którym mowa w art.7 ust.1 i 3a ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz.U. z 2016 r. poz. 1721, 1948,2260, i 2261 oraz z 2017 r. poz. 1530) – w przypadku kandydata na dyrektora publicznej szkoły urodzonego przed dniem 1 sierpnia 1972 r. Jak stanowi § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia na żądanie organu prowadzącego publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę kandydat jest obowiązany przedstawić oryginały dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. d-g, l i m. Celem przepisu § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia jest pozyskanie wiarygodnych dokumentów umożliwiających weryfikację wymogów, które muszą być spełnione przez kandydatów na stanowisko dyrektora publicznej szkoły. Przepis ten niewątpliwie umożliwia usunięcie ewentualnych wątpliwości co do zgodności odpisu dokumentu z oryginałem i powinien być stosowany odpowiednio w sytuacji, gdy złożone dokumenty nasuwają inne jeszcze wątpliwości. Trafne rozważania zawarte w wyroku NSA z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 337/15 odnieść można odpowiednio do niniejszej sprawy, w którym Sąd stwierdził, że nadmierny formalizm nieadekwatny jest do potrzeb postępowania konkursowego. Kwestię prawidłowości złożonych ofert i skutki tej oceny normuje przepis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia, który stanowi, że komisja, na podstawie złożonej oferty, podejmuje uchwałę o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego. Uchwała zapada zwykłą większością głosów w głosowaniu jawnym. W przypadku równej liczby głosów głos decydujący należy do przewodniczącego komisji. (ust. 2) Komisja podejmuje uchwałę o odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, jeżeli: 1) oferta została złożona po terminie; 2) oferta nie zawiera wszystkich dokumentów wskazanych w ogłoszeniu konkursu; 3) z oferty wynika, że kandydat nie spełnia wymagań wskazanych w ogłoszeniu konkursu. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że przesłanki odmowy dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego zostały wskazane enumeratywnie. Nie ma wśród tych przesłanek wadliwości polegającej na niewłaściwym poświadczeniu dokumentów. W rozpatrywanej sprawie Komisja podejmując uchwałę o odmowie dopuszczenia kandydatki do postępowania konkursowego powołała się na § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia uznając, że oferta skarżącej nie zawiera wszystkich dokumentów wskazanych w ogłoszeniu konkursu, gdy przyczyną niedopuszczenia skarżącej do postępowania konkursowego było w istocie stwierdzenie przez Komisję konkursową, że niektóre załączone do oferty dokumenty zawierają braki formalne. Skarżąca załączyła bowiem wszystkie wymagane dokumenty, tylko w ocenie organu były one niekompletnie lub nieprawidłowo poświadczone za zgodność. Za taki brak uznano złożenie kopii wielostronicowego dokumentu z niepoświadczonymi przez kandydata za zgodność z oryginałem wszystkimi stronami tj. świadectwa ukończenia studiów podyplomowych, karty oceny pracy, aktu nadania stopnia awansu zawodowego. Powyższe dokumenty skarżąca złożyła na jednej karcie skserowanej dwustronnie, których treść została poświadczona za zgodność z oryginałem na ostatniej stronie, co zdaniem Sądu jest prawidłowe i nie budzi wątpliwości, że w ten sposób potwierdzeniu podlegał cały tekst dokumentu, a nie tylko jedna ostatnia strona. Należy mieć na uwadze, że wymóg dotyczył przedłożenia dokumentów organowi posiadającemu kompetencje do ich weryfikacji i obejmuje również sytuację późniejszego ich poświadczenia przez kandydata. Zdaniem Sądu, nawet gdyby uznać wskazane braki za uchybienia formalne w dokumentacji przedłożonej przez skarżącą, to należało traktować jako nieistotne i podlegające uzupełnieniu. W toku postępowania konkursowego mogą bowiem zaistnieć różnego rodzaju uchybienia, w tym odnośnie kompletności dokumentów zawartych w złożonej ofercie konkursowej, takie, które są istotne, jak i takie, które jako nieistotne mogą podlegać ewentualnemu uzupełnieniu w trakcie postępowania konkursowego. Słusznie strona skarżąca wskazała na brzmienie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, który stanowi, że na żądanie organu prowadzącego publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę kandydat jest obowiązany przedstawić oryginały dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. d, e, g, I i m. Ten tryb postępowania mógł być zastosowany przez Komisję w rozpoznawanej sprawie. Wprawdzie wskazane uprawnienie przypisane zostało organowi prowadzącemu, to jednak również i komisja konkursowa, przez ten organ powołana, mogła podjąć inicjatywę w tym zakresie i spowodować, aby oryginały wymaganych dokumentów zostały przez kandydata okazane (uzasadnienie do aktu nadania awansu zawodowego) lub aby kandydat poświadczył za zgodność każdą ze stron wskazanych dokumentów. Jeśli nawet przyjąć, że komisja konkursowa nie mogła tego dokonać, to nic nie stało na przeszkodzie, aby zwróciła się w tym przedmiocie do organu prowadzącego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2015 r. sygn. I OSK 486/14, wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 lutego 2018 r. sygn. IV SA/Wr 781/17, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl, wyrażone w nich stanowisko nadal pozostaje aktualne). Zauważyć też trzeba, że przepisy powołanego na wstępie rozporządzenia nie definiują pojęcia "poświadczenia przez kandydata za zgodność z oryginałem kopii dokumentu", ani nie określają jego formy. Wobec tego sposobem takiego poświadczenia może być opatrzone własnoręcznym podpisem oświadczenie kandydata o zgodności kopii dokumentu z oryginałem. Z żadnych uregulowań nie wynikał wymóg poświadczania za zgodność z oryginałem każdej strony dokumentu oddzielnie. Należało zatem w ślad za wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2015 r. sygn. I OSK 239/15 przyjąć za dopuszczalne takie poświadczenie przez kandydata przedkładanych kopii dokumentów oryginalnych, które nie budziłoby wątpliwości co do uwiarygodnienia zgodności treści przedstawionej kopii z oryginałem dokumentu i wskazywałoby osobę odpowiedzialną za dokonane poświadczenie (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W odniesieniu do wymogu określonego w ppk k) rozporządzenia w ocenie Sądu należy przyjąć, że skarżąca wymagane oświadczenie złożyła. Informacja o złożeniu oświadczenia lustracyjnego zawiera treść, o której mowa w art. 7 ust. 3a ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz.U. z 2019 r. poz.430). Wobec powyższego Sąd stwierdził, że odmowa dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego tylko z tego powodu, że przedłożone przez niego dokumenty wzbudziły wątpliwości komisji konkursowej wyłącznie o formalnym charakterze, była nieuprawniona. Nie została bowiem jednocześnie podważona wiarygodność tych dokumentów ani tym bardziej ich merytoryczna zawartość. Potwierdzały one bowiem fakty związane z osobą kandydata, jego stażem zawodowym, wykształceniem, stopniem awansu zawodowego, czy w końcu oceną wykonywanej dotychczas pracy na stanowisku nauczyciela. Działanie komisji konkursowej odznaczało się zatem zbyt daleko idącym formalizmem, który nie znajdował uzasadnienia w okolicznościach analizowanego przypadku. Wywodzenie negatywnych dla kandydata skutków nieprawidłowego uwierzytelnienia przedkładanych przez niego dokumentów, przy jednoczesnym braku jakiejkolwiek regulacji w zakresie sposobu i formy uwierzytelnienia, jest działaniem niedopuszczalnym. Zbyt formalistyczna wykładnia przepisów rozporządzenia przez organ prowadzący szkołę i komisję konkursową prowadziłaby do rezultatów naruszających gwarancje konstytucyjne wynikające z art. 60 (zasada równego dostępu do służby publicznej) i art. 2 (zasada państwa prawa i sprawiedliwości społecznej) Konstytucji RP. W myśl § 8 ust. 1 rozporządzenia po zakończeniu obrad komisji przewodniczący komisji niezwłocznie powiadamia organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę o wyniku postępowania konkursowego oraz przekazuje temu organowi dokumentację postępowania konkursowego. Z kolei § 8 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia: 1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego; 2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków; 3) naruszenia tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1; 4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. W ocenie Sądu skutkiem nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego powinno być unieważnienie konkursu i zarządzenie ponownego jego przeprowadzenia. Skoro przedstawione wyżej rozważania wskazują na to, że doszło do nieuzasadnionego niedopuszczenia skarżącej do postępowania konkursowego – gdyż zaniechano wyjaśnienia wątpliwości wynikających ze złożonych przez nią dokumentów, to rzeczą organu prowadzącego szkołę było unieważnienie konkursu i zarządzenie ponownego jego przeprowadzenia. Nie mógł on zatem podjąć Zarządzenia o zatwierdzeniu konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej, a skoro taki akt został przyjęty, to podjęto go z istotnym naruszeniem art. 63 ust. 10 p.o. oraz § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżone zarządzenie zatwierdzająca konkurs podjęte zostało z naruszeniem prawa, a zatem na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. należało stwierdzić jego nieważność. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty postępowania złożyły się wpis od skargi w wysokości [...] zł i wynagrodzenie adwokata w wysokości [...] zł oraz [...] zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.